Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.12

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

5.12.1

क्रुद्धं तु नहुषं दृष्ट्वा देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अब्रुवन्देवराजानं नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.१ ॥

ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਰਾਜ ਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

5.12.2

देवराज जहि क्रोधं त्वयि क्रुद्धे जगद्विभो ।
त्रस्तं सासुरगन्धर्वं सकिंनरमहोरगम् ॥ ५.१२.२ ॥

ਹੇ ਦੇਵਰਾਜ, ਕ੍ਰੋਧ ਤਿਆਗ ਦਿਓ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਮਹਾਸਰਪਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

5.12.3

जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधाः ।
परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर ॥ ५.१२.३ ॥

ਹੇ ਸਾਧੂ, ਇਹ ਕ੍ਰੋਧ ਤਿਆਗ ਦਿਓ। ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਹੇ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।

5.12.4

निवर्तय मनः पापात्परदाराभिमर्शनात् ।
देवराजोऽसि भद्रं ते प्रजा धर्मेण पालय ॥ ५.१२.४ ॥

ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੋੜ ਲਓ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਰਾਜ ਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।

5.12.5

एवमुक्तो न जग्राह तद्वचः काममोहितः ।
अथ देवानुवाचेदमिन्द्रं प्रति सुराधिपः ॥ ५.१२.५ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਤਦ ਸੁਰਾਧਿਪ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।

5.12.6

अहल्या धर्षिता पूर्वमृषिपत्नी यशस्विनी ।
जीवतो भर्तुरिन्द्रेण स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.६ ॥

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਰਿਸ਼ੀ-ਪਤਨੀ ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਰੋਕਿਆ?

5.12.7

बहूनि च नृशंसानि कृतानीन्द्रेण वै पुरा ।
वैधर्म्याण्युपधाश्चैव स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.७ ॥

ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਰੂਰ ਕਰਮ, ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਛਲ ਕੀਤੇ। ਤੁਸਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ?

5.12.8

उपतिष्ठतु देवी मामेतदस्या हितं परम् ।
युष्माकं च सदा देवाः शिवमेवं भविष्यति ॥ ५.१२.८ ॥

ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਇਹੀ ਉਸਦਾ ਪਰਮ ਹਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਸਦਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇਗਾ।

5.12.9

इन्द्राणीमानयिष्यामो यथेच्छसि दिवस्पते ।
जहि क्रोधमिमं वीर प्रीतो भव सुरेश्वर ॥ ५.१२.९ ॥

ਹੇ ਸਵਰਗਪਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲਿਆਵਾਂਗੇ। ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਕ੍ਰੋਧ ਤਿਆਗੋ; ਹੇ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।

5.12.10

इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभिः सह भारत ।
तग्मुर्बृहस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वचः ॥ ५.१२.१० ॥

ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਗਏ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਬਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕਹਿਣ ਲਈ।

5.12.11

जानीमः शरणं प्राप्तामिन्द्राणीं तव वेश्मनि ।
दत्ताभयां च विप्रेन्द्र त्वया देवर्षिसत्तम ॥ ५.१२.११ ॥

ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਈ ਹੈ; ਹੇ ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਅਭੈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

5.12.12

ते त्वां देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च महाद्युते ।
प्रसादयन्ति चेन्द्राणी नहुषाय प्रदीयताम् ॥ ५.१२.१२ ॥

ਹੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

5.12.13

इन्द्राद्विशिष्टो नहुषो देवराजो महाद्युतिः ।
वृणोत्विमं वरारोहा भर्तृत्वे वरवर्णिनी ॥ ५.१२.१३ ॥

ਨਹੁਸ਼ ਇੰਦਰ ਨਾਲੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਵਰਾਜ ਹੈ, ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ। ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਇਹ ਇਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ।

5.12.14

एवमुक्ते तु सा देवी बाष्पमुत्सृज्य सस्वनम् ।
उवाच रुदती दीना बृहस्पतिमिदं वचः ॥ ५.१२.१४ ॥

ਇਹ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੰਝੂ ਵਹਾ ਕੇ ਸਿਸਕਦੀ, ਰੋਂਦੀ ਅਤੇ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।

5.12.15

नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम ।
शरणागतास्मि ते ब्रहंस्त्रायस्व महतो भयात् ॥ ५.१२.१५ ॥

ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮਹਾਨ ਭੈ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

5.12.16

शरणागतं न त्यजेयमिन्द्राणि मम निश्चयः ।
धर्मज्ञां सत्यशीलां च न त्यजेयमनिन्दिते ॥ ५.१२.१६ ॥

ਇੰਦਰਾਣੀ, ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆਸ਼ੀਲ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।

5.12.17

नाकार्यं कर्तुमिच्छामि ब्राह्मणः सन्विशेषतः ।
श्रुतधर्मा सत्यशीलो जानन्धर्मानुशासनम् ॥ ५.१२.१७ ॥

ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਆਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ; ਮੈਂ ਅਯੋਗ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।

5.12.18

नाहमेतत्करिष्यामि गच्छध्वं वै सुरोत्तमाः ।
अस्मिंश्चार्थे पुरा गीतं ब्रह्मणा श्रूयतामिदम् ॥ ५.१२.१८ ॥

ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮੋ, ਜਾਓ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜੋ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਣੋ।

5.12.19

न तस्य बीजं रोहति रोहकाले ।
न तस्य वर्षं वर्षति वर्षकाले।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
न स त्रातारं लभते त्राणमिच्छन् ॥ ५.१२.१९ ॥

ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਉੱਗਦਾ; ਉੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਵਰ੍ਹਦਾ; ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਅਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

5.12.20

मोघमन्नं विन्दति चाप्यचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति नष्टचेष्टः।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति यो वै ।
न तस्य हव्यं प्रतिगृह्णन्ति देवाः ॥ ५.१२.२० ॥

ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਰਨਾਗਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਅੰਨ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਯਤਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਉਸਦਾ ਹਵਿਸ਼ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

5.12.21

प्रमीयते चास्य प्रजा ह्यकाले ।
सदा विवासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ५.१२.२१ ॥

ਉਸਦੀ ਸੰਤਾਨ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਮਰਦੀ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਬਨਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਰਨਾਗਤ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

5.12.22

एतदेवं विजानन्वै न दास्यामि शचीमिमाम् ।
इन्द्राणीं विश्रुतां लोके शक्रस्य महिषीं प्रियां ॥ ५.१२.२२ ॥

ਇਹ ਇਵੇਂ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ਚੀ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ — ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਟਰਾਣੀ ਹੈ ਉਹ।

5.12.23

अस्या हितं भवेद्यच्च मम चापि हितं भवेत् ।
क्रियतां तत्सुरश्रेष्ठा नहि दास्याम्यहं शचीम् ॥ ५.१२.२३ ॥

ਜੋ ਉਸਦਾ ਹਿਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੀ ਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ; ਪਰ ਮੈਂ ਸ਼ਚੀ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।

5.12.24

अथ देवाः सगन्धर्वा गुरुमाहुरिदं वचः ।
कथं सुनीतं नु भवेन्मन्त्रयस्व बृहस्पते ॥ ५.१२.२४ ॥

ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।

5.12.25

नहुषं याचतां देवी किंचित्कालान्तरं शुभा ।
इन्द्राणि हितमेतद्धि तथाऽस्माकं भविष्यति ॥ ५.१२.२५ ॥

ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੰਗੇ; ਇਹੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਵੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

5.12.26

बहुविघ्नः सुराः कालः कालः कालं नयिष्यति ।
गर्वितो बलवांश्चापि नहुषो वरसंश्रयात् ॥ ५.१२.२६ ॥

ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਵਿਘਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ; ਸਮਾਂ ਹੀ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਹੁਸ਼ ਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।

5.12.27

ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् ।
ब्रह्मन्साध्विदमुक्तं ते हितं सर्वं दिवौकसाम् ॥ ५.१२.२७ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਕਿਹਾ; ਇਹ ਸਵਰਗਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਤ ਹੈ।

5.12.28

एवमेतद्द्विजश्रेष्ठ देवी चेयं प्रसाद्यताम् ।
ततः समस्ता इन्द्राणीं देवाश्चाग्निपुरोगमाः ॥ ५.१२.२८ ॥

ਹੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ...

5.12.29

ऊचुर्वचनमव्यग्रा लोकानां हितकाम्यया ।
त्वया जगदिदं सर्वं धृतं स्थावरजङ्गमम्।
एकपत्न्यसि सत्या च गच्छस्व नहुषं प्रति ॥ ५.१२.२९ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ: "ਸਥਾਵਰ-ਜੰਗਮ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਏਕਪਤਨੀਵ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਸਤਯਵਤੀ ਹੈਂ; ਨਹੁਸ਼ ਕੋਲ ਜਾ।"

5.12.30

क्षिप्रं त्वामभिकामश्च विनशिष्यति पापकृत् ।
नहुषो देवि शक्रश्च सुरैश्वर्यमवाप्स्यति ॥ ५.१२.३० ॥

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪਾਪੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਹੁਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਐਸ਼ਵਰਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

5.12.31

एवं विनिश्चयं कृत्वा इन्द्राणी कार्यसिद्धये ।
अभ्यगच्छत सव्रीडा नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.३१ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਦਰਾਣੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਹੁਸ਼ ਕੋਲ ਗਈ।

5.12.32

दृष्ट्वा तां नहुषश्चापि वयोरूपसमन्विताम् ।
समहृष्यत दुष्टात्मा कामोपहतचेतनः ॥ ५.१२.३२ ॥

ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਹੁਸ਼ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਕਾਮ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਚੇਤਨਾ ਹਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।