مهابهاراتا · أدهيايا 5.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.120.1
स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम् ।
उपगम्याश्रमपदं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ ५.१२०.१ ॥
فذهب ذلك الملك، راغبًا في إقامة سوايامفارا لها مرة أخرى، إلى موضع الصومعة عند ملتقى الغانج واليامونا.
5.120.2
गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम् ।
पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम् ॥ ५.१२०.२ ॥
وبعد أن أركبوا مادهافي الممسكة بالإكليل في العربة، ركض بورو ويادو خلف أختهما في الصومعة.
5.120.3
नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् ।
शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः ॥ ५.१२०.३ ॥
وتجمع هناك النّاغات واليَكشات والبشر والغاندهارفات والوحوش والطيور، وسكان الجبال والأشجار والغابات.
5.120.4
नानापुरुषदेश्यानामीश्वरैश्च समाकुलम् ।
ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम् ॥ ५.१२०.४ ॥
وكانت الغابة مكتظة بالحكام وأهل بلاد شتى، وتحيط بها من كل جانب حكماء يعادلون براهما.
5.120.5
निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनी ।
वरानुत्क्रम्य सर्वास्तान्वरं वृतवती वनम् ॥ ५.१२०.५ ॥
وبينما كانت أسماء الخطّاب تُذكر، تجاوزتهم جميعًا تلك الحسناء واختارت الغابة نفسها زوجًا.
5.120.6
अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्य च बन्धुषु ।
उपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा ॥ ५.१२०.६ ॥
نزلت الفتاة من العربة، وحيّت ذويها، وذهبت إلى الغابة المقدسة، وهناك مارست ابنة ياياتي التقشف.
5.120.7
उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथा ।
आत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी ॥ ५.१२०.७ ॥
بأصناف من الصيام والتكريس والنذور، إذ أنهكت نفسها، صارت امرأة تجوب الغابة مع الغزلان.
5.120.8
वैदूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि च ।
चरन्ती श्लक्ष्णशष्पाणि तिक्तानि मधुराणि च ॥ ५.१२०.८ ॥
ترعى الأعشاب الخضراء الغضة، كبراعم اللازورد، الناعمة، الحلوة والمرة.
5.120.9
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि सुचीनि च ।
पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च ॥ ५.१२०.९ ॥
تشرب المياه الطيبة النقية الفاخرة الباردة الصافية من الأنهار المقدسة.
5.120.10
वनेषु मृगराजेषु व्याघ्रविप्रोषितेषु च ।
दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च ॥ ५.१२०.१० ॥
في الغابات التي تجوبها الأسود، المهجورة من النمور، الخالية من حرائق الغابات، في الأدغال الخالية والكثيفة.
5.120.11
चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणी ।
चचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृतम् ॥ ५.१२०.११ ॥
تجوب الغابة مع الغزلان كالأنثى من الظباء، تمارس الدارما الواسعة محفوظة بانضباط البراهمشاريا.
5.120.12
ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितः ।
बहुवर्षसहस्रायुर्युयुजे कालधर्मणा ॥ ५.१२०.१२ ॥
وتبع ياياتي أيضاً سلوك الملوك الأوائل؛ ومع أن عمره امتد آلاف السنين، فقد خضع لناموس الزمن.
5.120.13
पुरुर्यदुश्च द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ ।
ताभ्भां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः ॥ ५.१२०.१३ ॥
بوروُ ويادو، أفضل الرجال اللذين ازدهرا في السلالتين. وبهما ثبت ابن نهوشا في هذا العالم وفي العالم الآخر.
5.120.14
महीपते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितः ।
महर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः ॥ ५.१२०.१४ ॥
أيها سيد الأرض، لقد بلغ ياياتي، سيد البشر، السماء. ذلك الملك، مثل حكيم عظيم، القدير، كان يتمتع بأسمى ثمار السماء.
5.120.15
बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गते ।
राजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्धिषु ॥ ५.१२०.१५ ॥
لما مضى ذلك الزمن الذي يسمى بضعة آلاف من السنين، الغني بفضائل كثيرة، وكان ملوك الحكماء ذوو الثروة العظيمة جالسين،
5.120.16
अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथा ।
ययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः ॥ ५.१२०.१६ ॥
ياياتي، ذو الفهم المضطرب، وقد استولت الدهشة على عقله، احتقر جميع البشر والآلهة وكذلك جماعات الحكماء.
5.120.17
ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनः ।
ते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन् ॥ ५.१२०.१७ ॥
ثم أدرك الإله شكرا (إندرا)، مُبيد بالا، أمره؛ وقال جميع أولئك الملوك الحكماء: «عار، عار!» هكذا.
5.120.18
विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम् ।
कोऽन्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः ॥ ५.१२०.१८ ॥
ولما رأوا ابن نهوشا نشأ تساؤل: «من هو؟ من أي سلالة، ابن أي ملك، وكيف بلغ السماء؟»
5.120.19
कर्मणा केनसिद्धोऽयं क्व वाऽनेन तपश्चितम् ।
कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत ॥ ५.१२०.१९ ॥
بأي عمل تحقق هذا الرجل الكمال، وأين جمع تقشفه؟ وكيف يُعرف في السماء، أو من يعرفه؟
5.120.20
एवं विचास्यन्तस्ते राजानं स्वर्गवासिनः ।
दृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति ॥ ५.१२०.२० ॥
وإذ كانوا يتأملون هكذا، رأى سكان السماء الملك، فسأل بعضهم بعضًا عن الملك ياياتي.
5.120.21
विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणः ।
पृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाऽब्रुवन् ॥ ५.१२०.२१ ॥
فلما سُئل مئات حراس المركبات السماوية وحراس أبواب السماء وحراس المقاعد، قالوا: «لا نعرف».
5.120.22
सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम् ।
स मुहूर्तादथ नृपो हतौजाश्चाभवत्तदा ॥ ५.१२०.२२ ॥
فلم يعرفوا ذلك الملك جميعهم، إذ كانت معارفهم محجوبة. ثم بعد لحظة، فقد ذلك الملك بهاءه.