ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.120.1
स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम् ।
उपगम्याश्रमपदं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ ५.१२०.१ ॥
ସେ ରାଜା ପୁନର୍ବାର ତାଙ୍କର ସ୍ୱୟଂବର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଗଙ୍ଗା-ଯମୁନା ସଙ୍ଗମସ୍ଥିତ ଆଶ୍ରମସ୍ଥଳକୁ ଆସିଲେ।
5.120.2
गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम् ।
पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम् ॥ ५.१२०.२ ॥
ମାଳା ଧରିଥିବା ସେହି ମାଧବୀଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ ପୂରୁ ଓ ଯଦୁ ଭଉଣୀ ପଛରେ ଆଶ୍ରମରେ ଦୌଡ଼ିଲେ।
5.120.3
नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् ।
शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः ॥ ५.१२०.३ ॥
ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ମନୁଷ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମୃଗ, ପକ୍ଷୀ ଓ ପର୍ବତ, ବୃକ୍ଷ, ବନବାସୀଙ୍କର ସେଠାରେ ସମାଗମ ହେଲା।
5.120.4
नानापुरुषदेश्यानामीश्वरैश्च समाकुलम् ।
ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम् ॥ ५.१२०.४ ॥
ନାନା ଦେଶର ଲୋକ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କରେ ସେ ବନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାତୁଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
5.120.5
निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनी ।
वरानुत्क्रम्य सर्वास्तान्वरं वृतवती वनम् ॥ ५.१२०.५ ॥
ବରମାନଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ସେହି ସୁନ୍ଦରୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବନକୁ ହିଁ ବର ଭାବେ ବାଛିଲେ।
5.120.6
अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्य च बन्धुषु ।
उपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा ॥ ५.१२०.६ ॥
କନ୍ୟା ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେହି ପବିତ୍ର ବନକୁ ଯାଇ ଯଯାତିଙ୍କ କନ୍ୟା ତପସ୍ୟା କଲେ।
5.120.7
उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथा ।
आत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी ॥ ५.१२०.७ ॥
ବିବିଧ ଉପବାସ, ଦୀକ୍ଷା ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ କ୍ଷୀଣ କରି ସେ ହରିଣୀ ପରି ବନରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ହେଲା।
5.120.8
वैदूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि च ।
चरन्ती श्लक्ष्णशष्पाणि तिक्तानि मधुराणि च ॥ ५.१२०.८ ॥
ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ଅଙ୍କୁର ପରି କୋମଳ, ସବୁଜ, ମିଠା ଓ ତିକ୍ତ ସୁଚିକ୍କଣ ଘାସ ଚରୁଥିବା ସମୟରେ।
5.120.9
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि सुचीनि च ।
पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च ॥ ५.१२०.९ ॥
ପବିତ୍ର ନଦୀମାନଙ୍କର ସୁସ୍ବାଦୁ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀତଳ ଓ ନିର୍ମଳ ଜଳ ପିଉଥିବା।
5.120.10
वनेषु मृगराजेषु व्याघ्रविप्रोषितेषु च ।
दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च ॥ ५.१२०.१० ॥
ସିଂହମାନେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ବନରେ, ବାଘମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ଦାବାଗ୍ନିଶୂନ୍ୟ, ଶୂନ୍ୟ ଓ ଘନ ସ୍ଥାନରେ।
5.120.11
चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणी ।
चचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृतम् ॥ ५.१२०.११ ॥
ହରିଣମାନଙ୍କ ସହିତ ହରିଣୀ ପରି ବନରେ ବିଚରଣ କରି ସେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ସଂଯତ ହୋଇ ବିପୁଳ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କଲା।
5.120.12
ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितः ।
बहुवर्षसहस्रायुर्युयुजे कालधर्मणा ॥ ५.१२०.१२ ॥
ଯଯାତି ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ରାଜାମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କଲେ; ବହୁ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କାଳଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
5.120.13
पुरुर्यदुश्च द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ ।
ताभ्भां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः ॥ ५.१२०.१३ ॥
ପୁରୁ ଓ ଯଦୁ, ଦୁଇ ବଂଶରେ ବଢ଼ିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନହୁଷ-ପୁତ୍ର ଏ ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ।
5.120.14
महीपते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितः ।
महर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः ॥ ५.१२०.१४ ॥
ହେ ମହୀପତେ, ନରପତି ଯଯାତି ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ମହର୍ଷି ସମାନ ସେ ରାଜା, ସ୍ୱର୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଭୋଗକାରୀ ସମର୍ଥ ହେଲେ।
5.120.15
बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गते ।
राजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्धिषु ॥ ५.१२०.१५ ॥
ବହୁ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ବହୁଗୁଣ ସମ୍ପନ୍ନ କାଳ ଗତ ହେଲେ, ମହାଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ ରାଜର୍ଷିମାନେ ଉପବିଷ୍ଟ ଥିବା ବେଳେ,
5.120.16
अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथा ।
ययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः ॥ ५.१२०.१६ ॥
ମୂଢ଼ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ବିସ୍ମୟରେ ଆବିଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ଯଯାତି ସବୁ ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ଋଷିଗଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କଲେ।
5.120.17
ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनः ।
ते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन् ॥ ५.१२०.१७ ॥
ତା'ପରେ ବଳ ନିହନ୍ତା ଦେବ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ। ଏବଂ ସେହି ରାଜର୍ଷିମାନେ ସମସ୍ତେ 'ଧିକ୍ ଧିକ୍' ଏପରି କହିଲେ।
5.120.18
विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम् ।
कोऽन्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः ॥ ५.१२०.१८ ॥
ନହୁଷ-ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଚାର ଉପୁଜିଲା: 'ଏ କିଏ? କେଉଁ ବଂଶର? କେଉଁ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର? ଏବଂ କେମିତି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆସିଲା?'
5.120.19
कर्मणा केनसिद्धोऽयं क्व वाऽनेन तपश्चितम् ।
कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत ॥ ५.१२०.१९ ॥
କେଉଁ କର୍ମରେ ଏ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି? ଏ କେଉଁଠାରେ ତପସ୍ୟା ସଞ୍ଚୟ କରିଛନ୍ତି? ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏ କିପରି ଜଣାଯାଆନ୍ତି, ନା କାହା ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଆନ୍ତି?
5.120.20
एवं विचास्यन्तस्ते राजानं स्वर्गवासिनः ।
दृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति ॥ ५.१२०.२० ॥
ଏପରି ବିଚାର କରିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଯଯାତି ବିଷୟରେ ପରସ୍ପରକୁ ପଚାରିଲେ।
5.120.21
विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणः ।
पृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाऽब्रुवन् ॥ ५.१२०.२१ ॥
ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷକ, ଶହ ଶହ ବିମାନପାଳ ଓ ଆସନପାଳମାନଙ୍କୁ ପଚରାଗଲେ ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ଜାଣୁ ନାହିଁ।'
5.120.22
सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम् ।
स मुहूर्तादथ नृपो हतौजाश्चाभवत्तदा ॥ ५.१२०.२२ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, ଜ୍ଞାନ ଆବୃତ ଥିବାରୁ, ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ତା'ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ରାଜା ତେଜହୀନ ହୋଇଗଲେ।