มหาภารตะ · อัธยายะ 5.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.120.1
स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम् ।
उपगम्याश्रमपदं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ ५.१२०.१ ॥
กษัตริย์พระองค์นั้นประสงค์จะจัดสยมวรให้นางอีกครั้ง จึงเสด็จไปถึงบริเวณอาศรมที่สังคมของคงคาและยมุนา
5.120.2
गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम् ।
पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम् ॥ ५.१२०.२ ॥
ปูรุและยทุทั้งสองพระองค์วิ่งตามน้องสาวไปในอาศรม ขณะที่นางมาธวีถือพวงมาลัยอยู่ในรถศึกที่ให้นางขึ้นไป
5.120.3
नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् ।
शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः ॥ ५.१२०.३ ॥
ณ ที่นั้นได้มีการชุมนุมกันของนาค ยักษ์ มนุษย์ คนธรรพ์ สัตว์ป่าและนก รวมถึงผู้อาศัยอยู่บนภูเขา ต้นไม้ และในป่า
5.120.4
नानापुरुषदेश्यानामीश्वरैश्च समाकुलम् ।
ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम् ॥ ५.१२०.४ ॥
ป่านั้นเต็มไปด้วยผู้ปกครองและประชาชนจากดินแดนต่าง ๆ มากมาย และรอบด้านล้อมรอบด้วยฤๅษีที่เทียบเท่าพระพรหม
5.120.5
निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनी ।
वरानुत्क्रम्य सर्वास्तान्वरं वृतवती वनम् ॥ ५.१२०.५ ॥
ขณะที่กำลังประกาศชื่อผู้มาสู่ขอ นางผู้มีรูปงามได้ข้ามผู้ชุมนุมทั้งหมดไป และเลือกป่านั้นเป็นสามี
5.120.6
अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्य च बन्धुषु ।
उपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा ॥ ५.१२०.६ ॥
นางธิดาลงจากรถศึก ถวายความเคารพแก่ญาติพี่น้อง แล้วเสด็จเข้าสู่ป่าอันศักดิ์สิทธิ์ ธิดาของยยาติจึงบำเพ็ญตบะที่นั่น
5.120.7
उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथा ।
आत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी ॥ ५.१२०.७ ॥
ด้วยการอดอาหารหลายรูปแบบ การปฏิญาณตน และการถือวินัย นางทำให้ตนเองเบาบาง แล้วกลายเป็นผู้เที่ยวไปกับฝูงกวาง
5.120.8
वैदूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि च ।
चरन्ती श्लक्ष्णशष्पाणि तिक्तानि मधुराणि च ॥ ५.१२०.८ ॥
นางกินหญ้าสีเขียวอ่อนนุ่ม คล้ายหน่อของไพฑูรย์ เรียบลื่น ทั้งหวานและขม
5.120.9
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि सुचीनि च ।
पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च ॥ ५.१२०.९ ॥
และดื่มน้ำจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่หอมหวาน บริสุทธิ์ เลิศ เย็น และใส
5.120.10
वनेषु मृगराजेषु व्याघ्रविप्रोषितेषु च ।
दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च ॥ ५.१२०.१० ॥
ในป่าที่สิงโตเที่ยวไป เสือจากไปแล้ว ปราศจากไฟป่า ในที่รกร้างว่างเปล่าและดงทึบ
5.120.11
चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणी ।
चचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृतम् ॥ ५.१२०.११ ॥
นางเที่ยวไปกับฝูงกวางเหมือนนางกวางในป่า ปฏิบัติธรรมอันไพศาล ดำรงตนอยู่ด้วยการครองพรหมจรรย์
5.120.12
ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितः ।
बहुवर्षसहस्रायुर्युयुजे कालधर्मणा ॥ ५.१२०.१२ ॥
ส่วนยยาติก็ดำเนินตามปฏิบัติของกษัตริย์ในกาลก่อน แม้มีอายุยืนหลายพันปี ก็ต้องผูกพันอยู่กับกฎแห่งกาลเวลา
5.120.13
पुरुर्यदुश्च द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ ।
ताभ्भां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः ॥ ५.१२०.१३ ॥
ปูรุและยทุ สองบุรุษผู้ประเสริฐที่เจริญในสองวงศ์ โดยสองพระองค์นี้ โอรสของนหุษะได้รับการสถาปนาทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5.120.14
महीपते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितः ।
महर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः ॥ ५.१२०.१४ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งแผ่นดิน ยยาติผู้เป็นจอมกษัตริย์ได้ไปสู่สวรรค์แล้ว กษัตริย์พระองค์นั้นประดุจมหาฤๅษี ผู้ทรงอานุภาพ ได้เสวยผลสูงสุดของสวรรค์
5.120.15
बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गते ।
राजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्धिषु ॥ ५.१२०.१५ ॥
เมื่อยุคที่เรียกกันว่าหลายพันปี ซึ่งเต็มไปด้วยคุณความดีมากมาย ได้ผ่านไป และบรรดาราชฤๅษีผู้มีความรุ่งเรืองมากได้นั่งลงแล้ว
5.120.16
अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथा ।
ययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः ॥ ५.१२०.१६ ॥
ยยาติผู้มีความเข้าใจหลงผิด จิตถูกความประหลาดใจครอบงำ ได้ดูหมิ่นมนุษย์ทั้งปวง เทวดา และหมู่ฤๅษีเช่นกัน
5.120.17
ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनः ।
ते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन् ॥ ५.१२०.१७ ॥
ครั้นนั้น เทวราชศักระ (พระอินทร์) ผู้ปราบพละ ได้ทรงรู้ถึงเรื่องนั้น และบรรดาราชฤๅษีทั้งหมดก็กล่าวว่า "น่าอับอาย น่าอับอาย" ดังนี้
5.120.18
विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम् ।
कोऽन्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः ॥ ५.१२०.१८ ॥
และเมื่อเห็นโอรสของนหุษะ ก็เกิดการพิจารณาขึ้นว่า "ผู้นี้เป็นใคร เป็นวงศ์ใด เป็นโอรสของกษัตริย์องค์ใด และมาถึงสวรรค์ได้อย่างไร"
5.120.19
कर्मणा केनसिद्धोऽयं क्व वाऽनेन तपश्चितम् ।
कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत ॥ ५.१२०.१९ ॥
ผู้นี้บรรลุความสำเร็จด้วยกรรมใด และสะสมตบะไว้ที่ใด จะรู้จักกันในสวรรค์ได้อย่างไร หรือจะมีใครจำได้
5.120.20
एवं विचास्यन्तस्ते राजानं स्वर्गवासिनः ।
दृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति ॥ ५.१२०.२० ॥
เหล่าผู้อยู่ในสวรรค์พิจารณาดังนี้ เห็นพระราชายยาติแล้ว จึงถามกันและกันเกี่ยวกับกษัตริย์ยยาติ
5.120.21
विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणः ।
पृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाऽब्रुवन् ॥ ५.१२०.२१ ॥
เมื่อถูกถาม เหล่าผู้รักษาวิมานนับร้อย และผู้รักษาประตูสวรรค์ กับผู้รักษาอาสนะ ต่างกล่าวว่า "ข้าพเจ้าไม่รู้"
5.120.22
सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम् ।
स मुहूर्तादथ नृपो हतौजाश्चाभवत्तदा ॥ ५.१२०.२२ ॥
ทุกคนเหล่านั้นมีปัญญาถูกปิดบัง จึงไม่รู้จักพระราชาองค์นั้น แล้วหลังจากครู่เดียว พระราชาองค์นั้นก็สูญเสียรัศมีไป