മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.120.1
स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम् ।
उपगम्याश्रमपदं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ ५.१२०.१ ॥
ആ രാജാവ് വീണ്ടും അവളുടെ സ്വയംവരം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഗംഗായമുനാ സംഗമത്തിലെ ആശ്രമസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
5.120.2
गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम् ।
पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम् ॥ ५.१२०.२ ॥
മാല പിടിച്ചിരുന്ന ആ മാധവിയെ രഥത്തിൽ കയറ്റിയ ശേഷം പൂരുവും യദുവും സഹോദരിയുടെ പിന്നാലെ ആശ്രമത്തിൽ ഓടി.
5.120.3
नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् ।
शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः ॥ ५.१२०.३ ॥
നാഗന്മാരും യക്ഷന്മാരും മനുഷ്യരും ഗന്ധർവന്മാരും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും പർവതം, വൃക്ഷം, വനം എന്നിവിടങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരും അവിടെ ഒത്തുകൂടി.
5.120.4
नानापुरुषदेश्यानामीश्वरैश्च समाकुलम् ।
ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम् ॥ ५.१२०.४ ॥
വിവിധ ദേശക്കാരായ ജനങ്ങളും രാജാക്കന്മാരുമായി നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ വനം ബ്രഹ്മതുല്യരായ ഋഷിമാരാൽ എല്ലാ വശത്തും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.120.5
निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनी ।
वरानुत्क्रम्य सर्वास्तान्वरं वृतवती वनम् ॥ ५.१२०.५ ॥
വരന്മാരുടെ പേരുകൾ വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ ആ സുന്ദരി അവരെയെല്ലാം ഒഴിവാക്കി വനത്തെത്തന്നെ വരനായി വരിച്ചു.
5.120.6
अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्य च बन्धुषु ।
उपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा ॥ ५.१२०.६ ॥
കന്യക രഥത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, ബന്ധുക്കളെ നമസ്കരിച്ച്, ആ പുണ്യവനത്തിലെത്തി യയാതിയുടെ പുത്രി തപസ്സു ചെയ്തു.
5.120.7
उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथा ।
आत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी ॥ ५.१२०.७ ॥
വിവിധമായ ഉപവാസങ്ങളാലും ദീക്ഷകളാലും നിയമങ്ങളാലും സ്വയം ക്ഷീണിപ്പിച്ച് അവൾ മാൻകൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവളായി.
5.120.8
वैदूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि च ।
चरन्ती श्लक्ष्णशष्पाणि तिक्तानि मधुराणि च ॥ ५.१२०.८ ॥
വൈഡൂര്യമുകുളങ്ങൾ പോലെ മൃദുവും പച്ചയും മധുരവും കയ്പുമുള്ള മിനുസമായ പുല്ലുകൾ മേയുന്നവളായി.
5.120.9
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि सुचीनि च ।
पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च ॥ ५.१२०.९ ॥
പുണ്യനദികളുടെ രുചികരവും ശുദ്ധവും ശ്രേഷ്ഠവും തണുത്തതും തെളിഞ്ഞതുമായ വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട്.
5.120.10
वनेषु मृगराजेषु व्याघ्रविप्रोषितेषु च ।
दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च ॥ ५.१२०.१० ॥
സിംഹങ്ങൾ വിഹരിക്കുന്ന കാടുകളിലും, കടുവകൾ വിട്ടുപോയതും, കാട്ടുതീയില്ലാത്തതും, ശൂന്യവും, നിബിഡവുമായ ഇടങ്ങളിലും.
5.120.11
चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणी ।
चचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृतम् ॥ ५.१२०.११ ॥
മാനുകളോടൊപ്പം പെൺമാൻ പോലെ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ സംവൃതയായി വിപുലമായ ധർമ്മം ആചരിച്ചു.
5.120.12
ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितः ।
बहुवर्षसहस्रायुर्युयुजे कालधर्मणा ॥ ५.१२०.१२ ॥
യയാതിയും പൂർവരാജാക്കന്മാരുടെ വൃത്തം അനുഷ്ഠിച്ചു; ആയിരക്കണക്കിന് വർഷം ആയുസ്സുള്ളവനെങ്കിലും കാലധർമ്മത്തോടു ചേർന്നു.
5.120.13
पुरुर्यदुश्च द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ ।
ताभ्भां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः ॥ ५.१२०.१३ ॥
പുരുവും യദുവും, രണ്ടു വംശങ്ങളിൽ വളർന്ന ഉത്തമ പുരുഷന്മാർ. അവരാൽ നഹുഷപുത്രൻ ഈ ലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും പ്രതിഷ്ഠിതനായി.
5.120.14
महीपते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितः ।
महर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः ॥ ५.१२०.१४ ॥
ഹേ ഭൂപതേ, നരപതിയായ യയാതി സ്വർഗത്തിൽ എത്തി. മഹർഷിതുല്യനായ ആ രാജാവ്, സ്വർഗത്തിലെ ഉത്തമഫലം അനുഭവിക്കുന്ന ശക്തനായി.
5.120.15
बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गते ।
राजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्धिषु ॥ ५.१२०.१५ ॥
പല ആയിരം വർഷങ്ങൾ എന്ന് പേരുള്ള, പല ഗുണങ്ങളുള്ള ആ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹത്തായ ഐശ്വര്യമുള്ള രാജർഷിമാർ ഇരിക്കുമ്പോൾ,
5.120.16
अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथा ।
ययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः ॥ ५.१२०.१६ ॥
മൂഢവിജ്ഞാനിയായ, വിസ്മയത്താൽ മനസ്സ് ബാധിതമായ യയാതി, എല്ലാ മനുഷ്യരെയും, ദേവന്മാരെയും, ഋഷിസംഘങ്ങളെയും അവഹേളിച്ചു.
5.120.17
ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनः ।
ते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन् ॥ ५.१२०.१७ ॥
അപ്പോൾ ബലനെ നശിപ്പിച്ച ദേവൻ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) അവനെ മനസ്സിലാക്കി. ആ രാജർഷിമാരെല്ലാം 'ധിക്, ധിക്' എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.120.18
विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम् ।
कोऽन्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः ॥ ५.१२०.१८ ॥
നഹുഷപുത്രനെ കണ്ടപ്പോൾ ആലോചന ഉണ്ടായി: 'ഇവൻ ആര്? ഏത് വംശത്തിൽപെട്ടവൻ? ഏത് രാജാവിന്റെ മകൻ? എങ്ങനെ സ്വർഗത്തിൽ വന്നു?'
5.120.19
कर्मणा केनसिद्धोऽयं क्व वाऽनेन तपश्चितम् ।
कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत ॥ ५.१२०.१९ ॥
ഏത് കർമ്മത്താൽ ഇവൻ സിദ്ധി നേടി? ഇവൻ എവിടെ തപസ്സ് സഞ്ചയിച്ചു? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇവൻ എങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ആരാൽ അറിയപ്പെടുന്നു?
5.120.20
एवं विचास्यन्तस्ते राजानं स्वर्गवासिनः ।
दृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति ॥ ५.१२०.२० ॥
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ ആ രാജാവിനെ കണ്ടു; രാജാവായ യയാതിയെക്കുറിച്ച് അവർ പരസ്പരം ചോദിച്ചു.
5.120.21
विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणः ।
पृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाऽब्रुवन् ॥ ५.१२०.२१ ॥
സ്വർഗ്ഗദ്വാരങ്ങൾ കാക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് വിമാനപാലകരും ആസനപാലകരും ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, 'ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു.
5.120.22
सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम् ।
स मुहूर्तादथ नृपो हतौजाश्चाभवत्तदा ॥ ५.१२०.२२ ॥
അവരെല്ലാം, ജ്ഞാനം മറയ്ക്കപ്പെട്ടവരായി, ആ രാജാവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ ആ രാജാവ് തേജസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി.