మహాభారతం · అధ్యాయం 5.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.120.1
स तु राजा पुनस्तस्याः कर्तुकामः स्वयंवरम् ।
उपगम्याश्रमपदं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ ५.१२०.१ ॥
ఆ రాజు మళ్ళీ ఆమెకు స్వయంవరం జరపాలనే కోరికతో గంగా-యమునా సంగమంలో ఉన్న ఆశ్రమ ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు.
5.120.2
गृहीतमाल्यदामां तां रथमारोप्य माधवीम् ।
पूरुर्यदुश्च भगिनीमाश्रमे पर्यधावताम् ॥ ५.१२०.२ ॥
పూలమాల పట్టుకున్న ఆ మాధవిని రథంలో ఎక్కించిన తర్వాత, పూరు మరియు యదు అనే సోదరులు ఆశ్రమంలో పరుగెత్తారు.
5.120.3
नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् ।
शैलद्रुमवनौकानामासीत्तत्र समागमः ॥ ५.१२०.३ ॥
నాగులు, యక్షులు, మనుషులు, గంధర్వులు, మృగాలు, పక్షులు, పర్వత-వృక్ష-అరణ్యవాసులు అక్కడ సమావేశమయ్యారు.
5.120.4
नानापुरुषदेश्यानामीश्वरैश्च समाकुलम् ।
ऋषिभिर्ब्रह्मकल्पैश्च समन्तादावृतं वनम् ॥ ५.१२०.४ ॥
వివిధ దేశాల ప్రజలతో, రాజులతో నిండి ఉంది; బ్రహ్మతో సమానమైన ఋషులు అరణ్యాన్ని చుట్టూ ఆవరించి ఉన్నారు.
5.120.5
निर्दिश्यमानेषु तु सा वरेषु वरवर्णिनी ।
वरानुत्क्रम्य सर्वास्तान्वरं वृतवती वनम् ॥ ५.१२०.५ ॥
వరులను పేర్లతో ప్రకటిస్తున్నప్పుడు, ఆ సుందరి వారందరినీ విడిచిపెట్టి అరణ్యాన్నే వరుడిగా ఎంచుకుంది.
5.120.6
अवतीर्य रथात्कन्या नमस्कृत्य च बन्धुषु ।
उपगम्य वनं पुण्यं तपस्तेपे ययातिजा ॥ ५.१२०.६ ॥
కన్య రథం నుండి దిగి, బంధువులకు నమస్కరించి, ఆ పవిత్రమైన అరణ్యానికి చేరుకుని, యయాతి కుమార్తె తపస్సు చేసింది.
5.120.7
उपवासैश्च विविधैर्दीक्षाभिर्नियमैस्तथा ।
आत्मनो लघुतां कृत्वा बभूव मृगचारिणी ॥ ५.१२०.७ ॥
అనేక విధాలైన ఉపవాసాలు, దీక్షలు, నియమాల ద్వారా తనను కృశింపజేసుకొని ఆమె జింకల మధ్య సంచరించేది అయ్యింది.
5.120.8
वैदूर्याङ्कुरकल्पानि मृदूनि हरितानि च ।
चरन्ती श्लक्ष्णशष्पाणि तिक्तानि मधुराणि च ॥ ५.१२०.८ ॥
వైడూర్య మొలకల వంటి మృదువైన, పచ్చని, తియ్యని, చేదైన నునుపైన గడ్డిని మేస్తూ.
5.120.9
स्रवन्तीनां च पुण्यानां सुरसानि सुचीनि च ।
पिबन्ती वारिमुख्यानि शीतानि विमलानि च ॥ ५.१२०.९ ॥
పవిత్ర నదుల రుచికరమైన, శుచియైన, ఉత్తమమైన, చల్లని, నిర్మలమైన జలాలను త్రాగుతూ.
5.120.10
वनेषु मृगराजेषु व्याघ्रविप्रोषितेषु च ।
दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च ॥ ५.१२०.१० ॥
సింహాలు తిరిగే అడవులలో, పులులు విడిచి వెళ్లిన, దావానలం లేని, నిర్జనమైన దట్టమైన ప్రదేశాలలో.
5.120.11
चरन्ती हरिणैः सार्धं मृगीव वनचारिणी ।
चचार विपुलं धर्मं ब्रह्मचर्येण संवृतम् ॥ ५.१२०.११ ॥
జింకలతో కలిసి ఆడ జింకలా అడవిలో సంచరిస్తూ, బ్రహ్మచర్యంతో కూడి విస్తారమైన ధర్మాన్ని ఆచరించింది.
5.120.12
ययातिरपि पूर्वेषां राज्ञां वृत्तमनुष्ठितः ।
बहुवर्षसहस्रायुर्युयुजे कालधर्मणा ॥ ५.१२०.१२ ॥
యయాతి కూడా పూర్వ రాజుల నడవడిని అనుసరించాడు; అనేక వేల సంవత్సరాల ఆయువు గలవాడైనా కాలధర్మంతో కలిసిపోయాడు.
5.120.13
पुरुर्यदुश्च द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ ।
ताभ्भां प्रतिष्ठितो लोके परलोके च नाहुषः ॥ ५.१२०.१३ ॥
పురు మరియు యదు, రెండు వంశాలలో వృద్ధి చెందిన ఉత్తమ పురుషులు. వారి ద్వారా నహుషుని కుమారుడు ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ ప్రతిష్ఠితుడయ్యాడు.
5.120.14
महीपते नरपतिर्ययातिः स्वर्गमास्थितः ।
महर्षिकल्पो नृपतिः स्वर्गाग्र्यफलभुग्विभुः ॥ ५.१२०.१४ ॥
ఓ భూపతీ, నరపతి యయాతి స్వర్గాన్ని చేరాడు. మహర్షితో సమానమైన ఆ రాజు, స్వర్గ ఉత్తమ ఫలాలను అనుభవించే సమర్థుడయ్యాడు.
5.120.15
बहुवर्षसहस्राख्ये काले बहुगुणे गते ।
राजर्षिषु निषण्णेषु महीयःसु महर्धिषु ॥ ५.१२०.१५ ॥
అనేక వేల సంవత్సరాలు అని పేరొందిన, బహుగుణమైన ఆ కాలం గడిచిపోయిన తరువాత, గొప్ప ఋద్ధి గల రాజర్షులు ఆసీనులై ఉండగా,
5.120.16
अवमेने नरान्सर्वान्देवानृषिगणांस्तथा ।
ययातिर्मूढविज्ञानो विस्मयाविष्टचेतनः ॥ ५.१२०.१६ ॥
మూఢ విజ్ఞానం కలిగి, విస్మయంతో మనసు ఆవరించబడిన యయాతి, మనుషులందరినీ, దేవతలను, ఋషిగణాలను కూడా అవమానించాడు.
5.120.17
ततस्तं बुबुधे देवः शक्रो बलनिषूदनः ।
ते च राजर्षयः सर्वे धिग्धिगित्येवमब्रुवन् ॥ ५.१२०.१७ ॥
అప్పుడు బలుని సంహరించిన దేవుడు శక్రుడు (ఇంద్రుడు) అతన్ని గ్రహించాడు. ఆ రాజర్షులందరూ 'ధిక్, ధిక్' అని ఈ విధంగా అన్నారు.
5.120.18
विचारश्च समुत्पन्नो निरीक्ष्य नहुषात्मजम् ।
कोऽन्वयं कस्य वा राज्ञः कथं वा स्वर्गमागतः ॥ ५.१२०.१८ ॥
నహుషుని కుమారుడిని చూసి ఆలోచన కలిగింది: 'ఇతడు ఎవరు? ఏ వంశీయుడు? ఏ రాజు కుమారుడు? ఎలా స్వర్గానికి వచ్చాడు?'
5.120.19
कर्मणा केनसिद्धोऽयं क्व वाऽनेन तपश्चितम् ।
कथं वा ज्ञायते स्वर्गे केन वा ज्ञायतेऽप्युत ॥ ५.१२०.१९ ॥
ఇతడు ఏ కర్మ వల్ల సిద్ధి పొందాడు? ఇతడు ఎక్కడ తపస్సు చేసి సంచయించాడు? స్వర్గంలో ఇతడు ఎలా తెలియబడతాడు, లేదా ఎవరి చేత తెలియబడతాడు?
5.120.20
एवं विचास्यन्तस्ते राजानं स्वर्गवासिनः ।
दृष्ट्वा पप्रच्छुरन्योन्यं ययातिं नृपतिं प्रति ॥ ५.१२०.२० ॥
ఈ విధంగా ఆలోచిస్తూ, స్వర్గవాసులు ఆ రాజును చూసి, రాజు యయాతి గురించి ఒకరినొకరు అడిగారు.
5.120.21
विमानपालाः शतशः स्वर्गद्वाराभिरक्षिणः ।
पृष्टा आसनपालाश्च न जानीमेत्यथाऽब्रुवन् ॥ ५.१२०.२१ ॥
స్వర్గ ద్వారాలను కాచే విమానపాలకులు వందల మంది, ఆసనపాలకులు అడిగినప్పుడు, 'మాకు తెలియదు' అని అన్నారు.
5.120.22
सर्वे ते ह्यावृतज्ञाना नाभ्यजानन्त तं नृपम् ।
स मुहूर्तादथ नृपो हतौजाश्चाभवत्तदा ॥ ५.१२०.२२ ॥
వారందరూ, జ్ఞానం కప్పబడినవారై, ఆ రాజును గుర్తించలేదు. అప్పుడు ఒక క్షణంలో ఆ రాజు తేజస్సు కోల్పోయాడు.