مهابهاراتا · أدهيايا 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
فنظر إليها نهوشا ملك الآلهة وقال: «يا ذات الابتسامة الطاهرة، أنا إندرا العوالم الثلاثة.»
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
«اقبليني زوجًا لك، يا جميلة الأرداف، يا حسنة اللون.» فلما خاطبها نهوشا بذلك، فإن الإلهة العفيفة ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
ارتعدت من الخوف مضطربةً كشجرة الموز في مكانٍ لا ريح فيه. ثم، واضعةً كفيها معًا ومنحنيةً الرأس، سجدت لبراهما.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
ثم قالت لنهوشا ملك الآلهة، ذي الهيئة المرعبة: «يا سيد الآلهة، أريد أن أنال منك بعض الوقت.»
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
«يا سيدي، لا يُعرف أَجاء شakra أم إلى أين ذهب. فإن لم يُعرف ذلك بعد أن عُرفت هذه الحقيقة...»
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
«عندئذٍ سآتيك، وهذا ما أقوله لك حقًا.» فلما خاطبته إندراني بذلك، سُرّ نهوشا.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
فليكن ذلك، أيتها الجميلة الخصر، كما تقولين لي هنا. وإذ تعرفين سبب مجيئك، فاذكري هذا حقاً.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
ثم انطلقت تلك المباركة المشهورة، بعد أن أذن لها ناهوشا، ومضت إلى مسكن بريهاسباتي.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
فلما سمعت الآلهة كلامها، وعلى رأسها أغني، شرعوا بعزم واحد يفكرون من أجل شakra، يا خير الملوك.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
وقد اقتربوا من فيشنو، إله الآلهة، القدير، فقالوا له هذه الكلمات، وهم مضطربون جداً، بارعون في الكلام.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
لقد غلب شakra، سيد جماعة الآلهة، إثم قتل البراهمة؛ وأنت ملاذنا، يا رب الآلهة، البكر ومولى العالم.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
لحماية جميع الكائنات تقمصت حال فيشنو؛ ولما قُتل فريترا بشجاعتك، ابتُلي فاسافا بإثم قتل البراهمة.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
يا أفضل جند الآلهة، أرشد إلى خلاصه. فلما سمع فيشنو كلام الآلهة قال:
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
ليعبدني شكرا. سأطهر حامل الصاعقة. وبقربان الفرس المبارك، بعبادتي، سيتطهر باكاشاسانا (إندرا).
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
سيعود سيادة إندرا إلى الآلهة، آمنة من جديد؛ وسيهلك ناهوشا ذو العقل الشرير بأعماله.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
أيها الآلهة، اصبروا على هذا زمنا، غير متكاسلين، بعد أن سمعتم كلام فيشنو المبارك الحق الشبيه بالأمرت.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
ثم ذهبت جميع جموع الآلهة مع معلميهم والحكماء إلى المكان الذي كان فيه شكرا مضطربا من الخوف.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
هناك بدأت قربان الفرس العظيم للمهاتما ماهندرا، أيها الملك، لتطهيره وإزالة إثم قتل البراهمي.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
يا يودهيشثيرا، بعد أن وزّع إثم قتل البراهمي على الأشجار والأنهار والجبال والأرض والنساء.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
بعد أن وزّعها على الكائنات وأطلقها، صار سيد الآلهة، خالياً من الهم ومنفضاً للذنب، فاسافا (إندرا) ضابطاً لنفسه.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
لما رأى إندرا، مُبيد قوة الأعداء، نهوشا ثابتاً لا يتزحزح عن مكانه، رآه — وقد صار بسبب النعمة الممنوحة مُذهباً لبهاء جميع الكائنات، لا يُحتمل.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
ثم اختفى الإله، زوج شاتشي، مرة أخرى؛ غير مرئي لكل الكائنات، جال منتظراً وقته.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
لما اختفى شكرا، امتلأت شاتشي حزناً وتفجعت كثيراً، وصاحت: «آه يا شكرا!»
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
إن كنت قد وهبت، وإن كنت قد قدّمت القرابين، وإن كنت قد أرضيت كبار السن، وإن كان فيّ وفاء لزوج واحد، وإن كان فيّ حق، فليكن ذلك.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
أنحني أمام هذه الليلة المقدسة الإلهية، الإلهة التي ظهرت في المسار الشمالي للشمس؛ فليتحقق مرادي.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
وهناك عبدت الإلهة الليلة بضبط نفس؛ ولأنها كانت مخلصة لزوجها وبالحق، نالت رضا الإلهة.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
«أرِني المكان الذي يقيم فيه ملك الآلهة»، قالت للإلهة التي أجابتها؛ فليُرَ الحقُّ بالحق.