ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
ಆಗ ದೇವರಾಜ ನಹುಷನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ನಾನೇ ಇಂದ್ರ.'
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
'ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ್ಣದವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.' ನಹುಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ದೇವಿ ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಅವಳು, ಗಾಳಿ ಬೀಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆ ಮರ ನಡುಗುವಂತೆ ನಡುಗಿದಳು. ನಂತರ ಕೈಮುಗಿದು ತಲೆಬಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ದೇವರಾಜ ನಹುಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲಾವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
'ಪ್ರಭುವೇ, ಶಕ್ರನು ಬಂದನೋ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮೇಲೂ ಅದು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ...'
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
'ಆಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.' ಇಂದ್ರಾಣಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ನಹುಷನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ; ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ. ಬಂದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನೆನಪಿಡು.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
ನಹುಷನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶುಭೆ, ಯಶಸ್ವಿನಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
ಆಕೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಗ್ನಿ ಮುಂದಾಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ ಶಕ್ರನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದರು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
ದೇವದೇವನಾದ, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡ, ಮಾತಿನ ನಿಪುಣರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಶಕ್ರ, ದೇವಗಣಗಳ ಒಡೆಯ; ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀನೇ. ದೇವೇಶನೇ, ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನೀನು ವಿಷ್ಣುತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ವೃತ್ರ ಹತನಾದಾಗ ವಾಸವ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದನು.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
ದೇವಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು ಹೇಳಿದನು. ದೇವತೆಗಳ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದನು.
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
ಶಕ್ರನು ನನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಲಿ. ವಜ್ರಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವೆನು. ಪುಣ್ಯದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಪಾಕಶಾಸನನು (ಇಂದ್ರ) ಶುದ್ಧನಾಗುವನು.
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಇಂದ್ರತ್ವ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದು. ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ನಹುಷನು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವನು.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
ದೇವತೆಗಳೇ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಿ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಶುಭ, ಸತ್ಯ, ಅಮೃತಸಮಾನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದ ಶಕ್ರನಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಮಹಾ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಓ ರಾಜನೇ; ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ ಶುದ್ಧಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿತ್ತು.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿ.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಅದನ್ನು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿ ಬಿಟ್ಟು, ಸಂತಾಪರಹಿತನೂ ಪಾಪ ಕಳೆದವನೂ ಆಗಿ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ ವಾಸವನಾದನು.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
ನಹುಷನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅಲುಗಿಸಲಾಗದವನಾಗಿ ಕಂಡ ಬಲನಿಷೂದನ (ಇಂದ್ರ), ವರದಾನದಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವ, ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯನಾದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
ಆಗ ಶಚೀಪತಿ ದೇವನು ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾದನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಕಾಣದವನಾಗಿ, ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದುಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸಿದನು.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
ಶಕ್ರನು ಕಣ್ಮರೆಯಾದಾಗ, ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಚೀದೇವಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ "ಅಯ್ಯೋ ಶಕ್ರ!" ಎಂದು ವಿಲಪಿಸಿದಳು.
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಗುರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದರೆ, ಏಕಪತ್ನಿವ್ರತವಿದ್ದರೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅದು ಈಡೇರಲಿ.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
ಉತ್ತರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತವಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ದೇವಿ ರಾತ್ರಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಆಸೆ ಈಡೇರಲಿ.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಸಂಯಮದಿಂದ ದೇವಿ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದಳು; ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಿಂದ ಆಕೆ ದೇವಿಯ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
"ದೇವರಾಜ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೋ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು" ಎಂದು ಆಕೆ ದೇವಿಯ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಳು; ಸತ್ಯದಿಂದ ಸತ್ಯ ಕಾಣಲಿ.