மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
அப்போது தேவராஜன் நஹுஷன் அவளைக் கண்டு கூறினான்: 'தூய புன்னகை உடையவளே, மூன்று உலகங்களுக்கும் நானே இந்திரன்.'
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
'அழகிய இடையுடையவளே, சிறந்த நிறமுடையவளே, என்னைக் கணவனாக ஏற்றுக்கொள்.' நஹுஷன் இவ்வாறு சொன்னதும், அந்தப் பதிவ்ரதையான தேவி ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
அச்சத்தால் கலங்கிய அவள், காற்றில்லாத இடத்தில் வாழை மரம் நடுங்குவதுபோல் நடுங்கினாள். பிறகு கைகூப்பி தலை தாழ்த்தி பிரம்மாவை வணங்கினாள்.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
பிறகு அவள் பயங்கரத் தோற்றமுடைய தேவராஜன் நஹுஷனிடம் கூறினாள்: 'தேவர்களின் தலைவனே, உன்னிடமிருந்து சிறிது காலம் பெற விரும்புகிறேன்.'
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
'பிரபுவே, சக்கிரன் வந்தானா, எங்கே போனான் என்பது தெரியவில்லை. இந்த உண்மையை அறிந்த பின்னும் அது தெரியவில்லையெனில்...'
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
'அப்போது நான் உன்னிடம் வருவேன், இது உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.' இந்திராணி இவ்வாறு சொன்னதும் நஹுஷன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
அப்படியே ஆகட்டும், அழகிய இடையுடையவளே; நீ இங்கே சொல்வது போல். வருகையின் நோக்கத்தை அறிந்து, இதை உண்மையென நினைவில் கொள்.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
நகுஷனால் அனுப்பப்பட்ட அந்த சுபமான, புகழ்பெற்றவள் அங்கிருந்து புறப்பட்டு பிருகஸ்பதியின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
அவளுடைய சொல்லைக் கேட்ட அக்னி முதலிய தேவர்கள் ஒருமனதாக சக்கிரனின் நன்மைக்காக சிந்திக்கலானார்கள், மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
தேவர்களின் தேவனாகிய, வல்லமை மிக்க விஷ்ணுவை அணுகி, மிகவும் கலங்கிய, சொல்வன்மை வாய்ந்த தேவர்கள் அவரிடம் சொற்களைக் கூறினர்.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
பிரம்மஹத்தி பாவத்தால் வசப்பட்ட சக்கிரன், தேவகணங்களின் தலைவன்; எங்களுக்கு நீயே அடைக்கலம். தேவர்களின் தலைவனே, நீ உலகின் முதல்வனும் தலைவனும் ஆவாய்.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
எல்லா உயிர்களையும் காக்கும் பொருட்டு நீ விஷ்ணுத்துவத்தை அடைந்தாய். உன் வீரியத்தால் விருத்திரன் கொல்லப்பட்டபோது வாசவன் பிரம்மஹத்தியால் பற்றப்பட்டான்.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரே, அவனுக்கு விடுதலைக்கு வழியைக் காட்டுங்கள் என்று வேண்டப்பட்டவர் கூறினார். அந்தத் தேவர்களின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு விஷ்ணு கூறினார்.
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
சக்கரன் என்னையே வழிபடட்டும். வஜ்ரதாரியை நான் தூய்மைப்படுத்துவேன். புண்ணியமான அசுவமேத யாகத்தால் என்னை வழிபட்டு பாகசாசனன் (இந்திரன்) தூய்மையடைவான்.
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
தேவர்களின் இந்திரப் பதவி பயமின்றி மீண்டும் வரும். துர்புத்தியுள்ள நகுஷன் தன் செயல்களாலேயே அழிவை அடைவான்.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
தேவர்களே, சிறிது காலம் இதை சகித்திருங்கள், விழிப்புடன். விஷ்ணுவின் அந்த நல்ல, உண்மையான, அமுதம் போன்ற வார்த்தையைக் கேட்டு.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
பின்னர் அனைத்து தேவகணங்களும் தங்கள் உபாத்தியாயர்களுடனும் ரிஷிகளுடனும் சேர்ந்து, பயத்தால் கலங்கிய சக்கரன் இருந்த அந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
அங்கே மகாத்மாவான மகேந்திரனுக்காக மிகப்பெரிய அசுவமேத யாகம் தொடங்கப்பட்டது, அரசே; அது பிரம்மஹத்தி பாவத்தை நீக்கி தூய்மை அளிப்பதற்காக.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
யுதிஷ்டிரா, பிரம்மஹத்தி பாவத்தை மரங்களிலும், ஆறுகளிலும், மலைகளிலும், பூமியிலும், பெண்களிலும் பங்கிட்டு வைத்து.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
தேவர்களின் தலைவன் அதை உயிரினங்களிடையே பங்கிட்டு விடுவித்து, துயரற்றவனாகவும் பாவம் நீங்கியவனாகவும் ஆன வாசவன் தன்னடக்கம் கொண்டவனானான்.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
நகுஷனை அவன் இடத்திலிருந்து அசைக்க முடியாதவனாகக் கண்ட பலநிஷூதனன் (இந்திரன்), வரத்தின் காரணமாக எல்லா உயிர்களின் ஒளியையும் அழிப்பவனும் தாங்க முடியாதவனுமான அவனைக் கண்டான்.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
பின்னர் சசியின் கணவனான தேவேந்திரன் மீண்டும் மறைந்தான்; எல்லா உயிர்களுக்கும் காணப்படாதவனாய், காலத்தை எதிர்பார்த்துத் திரிந்தான்.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
சக்கிரன் மறைந்ததும், துயரம் நிறைந்த சசி, மிகுந்த வேதனையுடன் "ஐயோ சக்கிரா!" என்று புலம்பினாள்.
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
நான் தானம் கொடுத்திருந்தாலோ, ஹோமம் செய்திருந்தாலோ, பெரியோர்களை மகிழ்வித்திருந்தாலோ, ஒரே கணவனுக்கு உண்மையாய் இருந்தாலோ, என்னிடத்தில் சத்தியம் இருந்தாலோ, அது இப்போது நிறைவேறட்டும்.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
வடதிசைப் பயணத்தில் தோன்றிய இந்தப் புனிதமும் தெய்வீகமுமான தேவி இரவை நான் வணங்குகிறேன்; என் விருப்பம் நிறைவேறட்டும்.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
அங்கே அவள் அடக்கத்துடன் தேவி இரவை வழிபட்டாள்; கணவனுக்கு உண்மையாக இருந்ததாலும் சத்தியத்தாலும், அவள் தேவியின் பதிலைப் பெற்றாள்.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
"தேவர்களின் அரசன் எங்கே இருக்கிறானோ, அந்த இடத்தை எனக்குக் காட்டு" என்று அவள் தேவியின் பதிலிடம் சொன்னாள்; உண்மையால் உண்மை காட்சியளிக்கட்டும்.