Mahābhārata · Adhyāya 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
Então Nahuṣa, rei dos deuses, vendo-a, disse: 'Ó tu de sorriso puro, eu sou Indra dos três mundos.'
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
'Aceita-me como esposo, ó tu de belos quadris, de bela cor.' Assim interpelada por Nahuṣa, a deusa fiel ao marido ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
Trêmula de medo, agitada, tremeu como uma bananeira num lugar sem vento. Então, de mãos postas e cabeça inclinada, prostrou-se diante de Brahmā.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
Então disse a Nahuṣa, rei dos deuses, de aspecto terrível: 'Ó senhor dos deuses, desejo obter de ti algum tempo.'
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
'Ó senhor, não se sabe se Śakra veio ou para onde foi. Se, tendo conhecido esta verdade, ainda não se sabe...'
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
'Então irei a ti; isto te digo em verdade.' Assim interpelado por Indrāṇī, Nahuṣa ficou satisfeito.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
Assim seja, ó de belas ancas, como me falas aqui. Sabendo o propósito da tua vinda, recorda isto na verdade.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
Despedida por Nahuṣa, a auspiciosa e renomada saiu então e partiu para a morada de Bṛhaspati.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
Tendo ouvido suas palavras, os deuses liderados por Agni, de mente unida, puseram-se a refletir pelo bem de Śakra, ó melhor dos reis.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
Aproximando-se de Viṣṇu, o deus dos deuses, o poderoso, os deuses hábeis na palavra, muito perturbados, disseram-lhe estas palavras.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
Śakra, senhor da hoste dos deuses, está dominado pelo pecado de matar um brâmane; tu és nosso refúgio, ó senhor dos deuses, primogénito e senhor do mundo.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
Para a proteção de todos os seres assumiste o estado de Viṣṇu; quando Vṛtra foi morto pelo teu valor, Vāsava foi dominado pelo pecado de matar um brâmane.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
Vṛta, o melhor da hoste dos deuses, indica a sua libertação. Ao ouvir aquelas palavras dos deuses, Viṣṇu disse:
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
Que Śakra me adore. Purificarei o portador do raio. Pelo sacrifício meritório do cavalo, adorando-me, Pākaśāsana (Indra) será purificado.
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
O senhorio de Indra voltará aos deuses, novamente sem temor; e Nahuṣa, de mente perversa, irá à ruína pelos próprios atos.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
Ó deuses, suportai isto por algum tempo, sem cansaço, tendo ouvido a palavra auspiciosa e verdadeira de Viṣṇu, semelhante ao néctar.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
Então todas as hostes dos deuses, com seus preceptores e os sábios, foram ao lugar onde estava Śakra, agitado de medo.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
Ali começou um grande sacrifício do cavalo para o magnânimo Mahendra, ó rei, para purificar e remover a culpa de matar um brâmane.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, tendo repartido o pecado de matar um brâmane entre as árvores, os rios, as montanhas, a terra e as mulheres.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
Tendo-o repartido entre os seres e libertado, o senhor dos deuses, livre da aflição e com o pecado sacudido, tornou-se Vāsava, senhor de si.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
Vendo Nahuṣa inabalável em seu lugar, Indra, destruidor da força dos inimigos, percebeu que ele, pela dádiva concedida, destruía o esplendor de todos os seres e era insuportável.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
Então o deus, esposo de Śacī, desapareceu novamente; invisível a todos os seres, vagava aguardando o seu tempo.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
Quando Śakra desapareceu, Śacī, cheia de tristeza e profundamente aflita, lamentou-se: «Ai, Śakra!».
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
Se dei dádivas, se ofereci sacrifícios, se agradei aos mais velhos, seja assim a minha fidelidade a um único esposo; se há verdade em mim, seja assim.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
Eu me curvo diante desta sagrada e divina deusa Noite, que surgiu no curso setentrional do sol; que o meu desejo se cumpra.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
Ali ela venerou a deusa Noite com autocontrole; e, por sua fidelidade ao marido e por sua verdade, obteve o assentimento da deusa.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
"Mostra-me o lugar onde habita o rei dos deuses", disse ela à deusa que lhe respondera; que a verdade seja vista pela verdade.