Mahābhārata · Adhyāya 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
Entonces Nahuṣa, rey de los dioses, al verla, dijo: 'Oh tú de sonrisa pura, yo soy Indra de los tres mundos.'
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
'Acéptame como esposo, oh tú de bellas caderas, de hermosa tez.' Así interpelada por Nahuṣa, la diosa fiel al esposo ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
Temblando de miedo, agitada, tembló como una bananera en un lugar sin viento. Luego, con las palmas juntas e inclinando la cabeza, saludó a Brahmā.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
Entonces dijo a Nahuṣa, rey de los dioses, de aspecto terrible: 'Oh señor de los dioses, deseo obtener de ti algún tiempo.'
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
'Oh señor, no se sabe si Śakra ha venido o adónde se ha ido. Si, habiendo conocido esta verdad, aún no se sabe...'
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
'Entonces iré a ti; esto te digo en verdad.' Así dirigido por Indrāṇī, Nahuṣa se alegró.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
Así sea, oh de hermosas caderas, como me hablas aquí. Sabiendo el propósito de tu venida, recuerda esto como verdad.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
Despedida por Nahuṣa, la auspiciosa y renombrada salió entonces y partió hacia la morada de Bṛhaspati.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
Habiendo escuchado sus palabras, los dioses encabezados por Agni, con mente unida, comenzaron a meditar por el bien de Śakra, oh mejor de los reyes.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
Acercándose a Viṣṇu, el dios de los dioses, el poderoso, los dioses diestros en la palabra, muy turbados, le dijeron estas palabras.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
Śakra, señor de la hueste de los dioses, está abrumado por el pecado de matar a un brahmán; tú eres nuestro refugio, oh señor de los dioses, primogénito y señor del mundo.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
Para la protección de todos los seres has asumido la condición de Viṣṇu; cuando Vṛtra fue muerto por tu valor, Vāsava fue abrumado por el pecado de matar a un brahmán.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
Vṛta, el mejor de las huestes de los dioses, señala su liberación. Al oír aquellas palabras de los dioses, Viṣṇu habló.
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
Que Śakra me adore a mí. Purificaré al portador del rayo. Con un meritorio sacrificio del caballo, adorándome, Pākaśāsana (Indra) será purificado.
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
El señorío de Indra volverá a los dioses, de nuevo sin temor; y Nahuṣa, de mente perversa, irá a la ruina por sus propios actos.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
Oh dioses, soportad esto por un tiempo, sin desfallecer, habiendo oído la palabra auspiciosa y verdadera de Viṣṇu, semejante al néctar.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
Entonces todas las huestes de dioses, junto con sus preceptores y los sabios, fueron al lugar donde estaba Śakra, agitado por el temor.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
Allí comenzó un gran sacrificio del caballo para el magnánimo Mahendra, oh rey, para purificar y quitar la culpa de matar a un brahmán.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, habiendo repartido el pecado de matar a un brahmán entre los árboles, los ríos, las montañas, la tierra y las mujeres.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
Habiéndolo repartido entre los seres y liberado, el señor de los dioses, libre de angustia y con el pecado sacudido, se convirtió en Vāsava, dueño de sí mismo.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
Viendo a Nahuṣa inamovible en su lugar, Indra, destructor de la fuerza de los enemigos, lo contempló como quien, por el don concedido, destruía el esplendor de todos los seres y era insoportable.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
Entonces el dios, esposo de Śacī, volvió a desaparecer; invisible para todos los seres, deambulaba aguardando su momento.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
Cuando Śakra desapareció, Śacī, llena de dolor y profundamente afligida, se lamentó diciendo: «¡Ay, Śakra!».
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
Si he dado dones, si he ofrecido sacrificios, si he complacido a mis mayores, que sea mi fidelidad a un solo esposo; si hay verdad en mí, que así sea.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
Me inclino ante esta sagrada y divina diosa Noche, que ha surgido en el curso septentrional del sol; que se cumpla mi deseo.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
Allí ella veneró a la diosa Noche con dominio de sí; y por su fidelidad a su esposo y por su verdad, obtuvo el asentimiento de la diosa.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
"Muéstrame el lugar donde reside el rey de los dioses", le dijo a la diosa que le había respondido; que la verdad se vea por la verdad.