మహాభారతం · అధ్యాయం 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
अथ तामब्रवीद्दृष्ट्वा नहुषो देवराट् तदा ।
त्रयाणामपि लोकानामहमिन्द्रः शुचिस्मिते ॥ ५.१३.१ ॥
అప్పుడు దేవరాజు నహుషుడు ఆమెను చూసి ఇలా అన్నాడు: 'పవిత్ర నవ్వు కలదానా, మూడు లోకాలకూ నేనే ఇంద్రుడను.'
5.13.2
भजस्व मां वरारोहे पतित्वे वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता तु सा देवी नहुषेण पतिव्रता ॥ ५.१३.२ ॥
'సుందరమైన నడుము కలదానా, శ్రేష్ఠమైన వర్ణముదానా, నన్ను భర్తగా అంగీకరించు.' నహుషుడు ఇలా అనగా ఆ పతివ్రత అయిన దేవి ...
5.13.3
प्रावेपत भयोद्विग्ना प्रवाते कदली यथा ।
प्रणम्य सा हि ब्रह्माणं शिरसा तु कृताञ्जलिः ॥ ५.१३.३ ॥
భయంతో కలవరపడిన ఆమె, గాలిలేని చోట అరటి చెట్టు వణికినట్లు వణికింది. అప్పుడు చేతులు జోడించి తల వంచి బ్రహ్మకు నమస్కరించింది.
5.13.4
देवराजमथोवाच नहुषं घोरदर्शनम् ।
कालमिच्छाम्यहं लब्धुं त्वत्तः कंचित्सुरेश्वर ॥ ५.१३.४ ॥
అప్పుడు ఆమె భయంకర రూపుడైన దేవరాజు నహుషునితో ఇలా అంది: 'సురేశ్వరా, నీ నుండి కొంత కాలం పొందగోరుతున్నాను.'
5.13.5
न हि विज्ञायते शक्रः किं वा प्राप्तः क्व वा गतः ।
तत्त्वमेतत्तु विज्ञाय यदि न ज्ञायते प्रभो ॥ ५.१३.५ ॥
'ప్రభూ, శక్రుడు వచ్చాడో లేక ఎక్కడికి వెళ్లాడో తెలియడం లేదు. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న తర్వాత కూడా అది తెలియకపోతే...'
5.13.6
ततोऽहं त्वामुपस्थास्ये सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।
एवमुक्तः स इन्द्राण्या नहुषः प्रीतिमानभूत् ॥ ५.१३.६ ॥
'అప్పుడు నేను నీ వద్దకు వస్తాను, ఇది సత్యంగా చెబుతున్నాను.' ఇంద్రాణి ఇలా అనగా నహుషుడు సంతోషించాడు.
5.13.7
एवं भवतु सुश्रोणि यथा मामिह भाषसे ।
ज्ञात्वा चागमनं कार्यं सत्यमेतदनुस्मरेः ॥ ५.१३.७ ॥
అలాగే కానివ్వు, సుందరమైన నడుము గల స్త్రీ; నీవు ఇక్కడ చెప్పినట్లు. వచ్చిన పని తెలుసుకొని, ఇది నిజమని గుర్తుంచుకో.
5.13.8
नहुषेण विसृष्टा च निश्चक्राम ततः शुभा ।
बृहस्पतिनिकेतं च सा जगाम यशस्विनी ॥ ५.१३.८ ॥
నహుషుడు పంపగా, ఆ శుభవతి, యశస్విని అక్కడినుండి బయలుదేరి బృహస్పతి నివాసానికి వెళ్లింది.
5.13.9
तस्याः संश्रुत्य च वचो देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
चिन्तयामासुरेकाग्राः शक्रार्थं राजसत्तम ॥ ५.१३.९ ॥
ఆమె మాటలు విని, అగ్ని ముందున్న దేవతలు ఏకాగ్రతతో ఇంద్రుని మేలు కోసం ఆలోచించడం మొదలుపెట్టారు, రాజశ్రేష్ఠా.
5.13.10
देवदेवेन शङ्गम्य विष्णुना प्रभविष्णुना ।
ऊचुश्चैनं समुद्विग्ना वाक्यं वाक्यविशारदाः ॥ ५.१३.१० ॥
దేవదేవుడు, సర్వసమర్థుడైన విష్ణువును సమీపించి, అతి కలతచెందిన, మాటలలో నేర్పరులైన దేవతలు అతనితో మాటలు చెప్పారు.
5.13.11
ब्रह्मवध्याभिभूतो वै शक्रः सुरगणेश्वरः ।
गतिश्च नस्त्वं देवेश पूर्वजो जगतः प्रभुः ॥ ५.१३.११ ॥
బ్రహ్మహత్య పాపంతో ఆవరించబడిన ఇంద్రుడు, దేవగణాల అధిపతి; మాకు నీవే ఆశ్రయం. దేవేశా, నీవు జగత్తుకు ఆదిపురుషుడు, ప్రభువు.
5.13.12
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ।
त्वद्वीर्यनिहते वृत्रे वासवो ब्रह्महत्यया ॥ ५.१३.१२ ॥
సర్వ ప్రాణులను రక్షించడానికి నీవు విష్ణుత్వాన్ని పొందావు. నీ పరాక్రమంతో వృత్రుడు చంపబడగా, వాసవుడు బ్రహ్మహత్య పాపంతో ఆవరించబడ్డాడు.
5.13.13
वृतः सुरगणश्रेष्ठ मोक्षं तस्य विनिर्दिश ।
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा देवानां विष्णुरब्रवीत् ॥ ५.१३.१३ ॥
దేవగణాలలో శ్రేష్ఠుడా, అతనికి విముక్తి మార్గాన్ని సూచించు అని కోరబడినవాడు చెప్పాడు. దేవతల ఆ మాటలు విని విష్ణువు ఇలా అన్నాడు.
5.13.14
मामेव यजतां शक्रः पावयिष्यामि वज्रिणम् ।
पुण्येन हयमेधेन मामिष्ट्वा पाकशासनः ॥ ५.१३.१४ ॥
శక్రుడు నన్నే ఆరాధించుగాక. వజ్రధారిని నేను పవిత్రం చేస్తాను. పుణ్యమైన అశ్వమేధ యాగంతో నన్ను పూజించి పాకశాసనుడు (ఇంద్రుడు) పవిత్రుడవుతాడు.
5.13.15
पुनरेष्यति देवानामिन्द्रत्वमकुतोभयः ।
स्वकर्मभिश्च नहुषो नाशं यास्यति दुर्मतिः ॥ ५.१३.१५ ॥
దేవతల ఇంద్రపదవి భయం లేకుండా మళ్లీ వస్తుంది. దుర్బుద్ధి గల నహుషుడు తన కర్మలవల్లనే నాశనం పొందుతాడు.
5.13.16
किंचित्कालमिदं देवा मर्षयध्वमतन्द्रिताः ।
श्रुत्वा विष्णोः शुभां सत्यां वाणीं ताममृतोपमाम्। ॥ ५.१३.१६ ॥
దేవతలారా, కొంతకాలం ఇది సహించండి, అప్రమత్తంగా ఉండి. విష్ణువు ఆ శుభమైన, సత్యమైన, అమృతసమానమైన మాటలు విని.
5.13.17
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।
यत्र शक्रो भयोद्विग्नस्तं देशमुपचक्रमुः ॥ ५.१३.१७ ॥
అప్పుడు దేవగణాలన్నీ తమ ఉపాధ్యాయులతో, ఋషులతో కలిసి, భయంతో కలవరపడిన శక్రుడు ఉన్న ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లారు.
5.13.18
तत्राश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।
ववृते पावनार्थं वै ब्रह्महत्यापहो नृप ॥ ५.१३.१८ ॥
అక్కడ మహాత్ముడైన మహేంద్రునికి గొప్ప అశ్వమేధ యాగం ప్రారంభమైంది, ఓ రాజా, ఇది బ్రహ్మహత్యా పాపాన్ని తొలగించి శుద్ధి చేయడానికి.
5.13.19
विभज्य ब्रह्महत्यां तु वृक्षेषु च नदीषु च ।
पर्वतेषु पृथिव्यां च स्त्रीषु चैव युधिष्ठिर ॥ ५.१३.१९ ॥
యుధిష్ఠిరా, బ్రహ్మహత్యా పాపాన్ని వృక్షాలలో, నదులలో, పర్వతాలలో, భూమిలో, స్త్రీలలో విభజించి.
5.13.20
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वरः ।
विज्वरो धूतपाप्मा च वासवोऽभवदात्मवान् ॥ ५.१३.२० ॥
దేవతల అధిపతి దానిని ప్రాణులలో పంచి విడిచిపెట్టి, తాపం లేనివాడై, పాపం విదిలించుకొని, ఆత్మవంతుడైన వాసవుడు అయ్యాడు.
5.13.21
अकम्प्यं नहुषं स्थानाद्दृष्ट्वा बलनिषूदनः ।
तेजोघ्नं सर्वभूतानां वरदानाच्च दुःसहम् ॥ ५.१३.२१ ॥
నహుషుడిని అతని స్థానం నుండి కదలనివాడిగా చూసి, బలనిషూదనుడైన ఇంద్రుడు, వరప్రసాదం వల్ల సర్వప్రాణుల తేజస్సును నాశనం చేసేవాడిగా, భరించరానివాడిగా అతనిని చూశాడు.
5.13.22
ततः शचीपतिर्देवः पुनरेव व्यनश्यत ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाङ्क्षी चचार ह ॥ ५.१३.२२ ॥
అప్పుడు శచీపతి అయిన దేవుడు మళ్లీ అదృశ్యమయ్యాడు; సర్వప్రాణులకు కనిపించకుండా, కాలం కోసం వేచి ఉంటూ సంచరించాడు.
5.13.23
प्रनष्टे तु ततः शक्रे शची शोकसमन्विता ।
हा शक्रेति तदा देवी विललाप सुदुःखिता ॥ ५.१३.२३ ॥
శక్రుడు అదృశ్యమైనప్పుడు, శోకంతో నిండిన శచీదేవి అత్యంత దుఃఖితురాలై "అయ్యో శక్రా!" అని విలపించింది.
5.13.24
यदि दत्तं यदि हुतं गुरवस्तोषिता यदि ।
एकभर्तृत्वमेवास्तु सत्यं यद्यस्ति वा मयि ॥ ५.१३.२४ ॥
నేను దానం చేసినట్లైతే, హోమం చేసినట్లైతే, గురువులను సంతోషపెట్టినట్లైతే, ఒకే భర్తకు నిష్ఠగా ఉన్నట్లైతే, నాలో సత్యం ఉన్నట్లైతే, అది నెరవేరుగాక.
5.13.25
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे ।
देवीं रात्रिं नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथः ॥ ५.१३.२५ ॥
ఉత్తరాయణంలో ప్రవర్తించిన ఈ పవిత్రమైన, దివ్యమైన దేవి రాత్రికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను; నా కోరిక నెరవేరుగాక.
5.13.26
प्रयता च निशां देवीमुपातिष्ठत तत्र सा ।
पतिव्रतात्वात्सत्येन सोपश्रुतिमथाकरोत् ॥ ५.१३.२६ ॥
అక్కడ ఆమె నిగ్రహంతో దేవి రాత్రిని సేవించింది; పతివ్రతత్వం వల్ల, సత్యం వల్ల ఆమె దేవి సమ్మతిని పొందింది.
5.13.27
यत्रास्ते देवराजोऽसौ तं देशं दर्शयस्व मे ।
इत्याहोपश्रुतिं देवीं सत्यं सत्येन दृश्यताम् ॥ ५.१३.२७ ॥
"దేవరాజు ఎక్కడ ఉన్నాడో ఆ స్థలాన్ని నాకు చూపు" అని ఆమె దేవి ఉపశ్రుతితో అంది; సత్యంతో సత్యం కనిపించుగాక.