مهابهاراتا · أدهيايا 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
تذكّر يودهيشثيرا كلمات فاسوديفا، فسأل سليل فريشني مرة أخرى: كيف قال الحكيم هذا؟
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
وقد حان هذا الوقت، فما الذي يليق بنا يا أتشيوتا؟ وكيف نتصرف كي لا نسقط عن دهرمنا؟
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
يا فاسوديفا، أنت تعرف نيّة دورyodhana وكارنا وشاكوني وسوبالا، وكذلك نيّتي ونيّة إخوتي.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
لقد سمعت كلمة فيدورا، وكلمتي بهيشما، وكلمة كونتي أيضا. يا ذا الحكمة الواسعة، لقد سُمعت حكمتك كاملة.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
تجاوز كل ذلك وتأمّل مراراً، يا ذا الذراعين القويتين، وقل لنا دون مزيد تردد ما يليق بنا.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
فلما سمع كلمة ملك الدهرما هذه، المقرونة بالدهرما والمنفعة، تكلم كريشنا، الذي يدوّي صوته كالغيوم والطبول، بهذه الكلمات.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
لقد قلتُ كلامًا نافعًا مقرونًا بالدارما والمنفعة، لكنه لا يثبت في نفس الكورافي ذي العقل الماكر.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
ذلك الضعيف العقل لا يسمع كلام بهيشما ولا فيدورا ولا كلامي، بل يتجاوز كل شيء.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
لا يرغب في الدارما ولا في المجد؛ ذلك الشرير المتكئ على كارنا يظن أنه ربح كل شيء.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
وأمر سويودهانا بقيدي أيضًا؛ لكن ذلك الشرير، عازم الشر، لم ينل مراده.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
لم ينطق بهيشما ولا درونا بكلمة لائقة هناك؛ يتبعه الجميع إلا فيدورا، يا أتشيوتا.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
وتكلم شاكوني ابن سوبالا، وكذلك كارنا ودُهشاسانا، بكلمات غير لائقة لك؛ تكلم أولئك الحمقى إلى الأحمق العاجز عن الصبر.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
وما ردّ به الكوروي باختصار على ما قلتُه، فإن تصرّف ذلك الشرير معك ليس بالحق.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
ليس عند جميع الملوك؛ فكلّ ما في هؤلاء جنودك من إثمٍ وما ليس بخير، فكلّه مستقرّ فيه.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
ولا نريد البتّة الصلح مع الكوروين بالتخلّي المفرط عن الحقوق، فبعد ذلك تكون الحرب.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
فلمّا سمع الملوك جميعاً كلام فاسوديفا، لم ينطقوا بشيء، بل نظروا إلى وجه الملك، يا بهاراتا.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
غير أنّ يودهيشتهيرا، إذ أدرك قصد الملوك، أمر بتشكيل الجيش مع بهيما وأرجونا والتوأمين.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
ثم لمّا صدر الأمر بالتشكيل، امتلأ جيش الباندافا بالضجيج، وفرح الجنود.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
ولما رأى الملك يودهيشثيرا، ملك الدهرما، قتل من لا يجوز قتلهم، تنهد وقال لبهيمسينا وفيجايا هذه الكلمات.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
هذه الكارثة العظيمة التي من أجلها تحملتُ النفي في الغابة والألم تأتي علينا الآن بسعينا نحن.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
العمل الذي بذلنا فيه الجهد فقد علينا بذلك الجهد نفسه؛ ومع أننا لم نبذل جهداً، عاد علينا الخلاف العظيم.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
كيف تُخاض الحرب مع من لا يجوز قتلهم؟ وكيف يأتينا النصر بعد قتل معلمينا وشيوخنا؟
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
لما سمع سافياساتشين، مُعذِّب الأعداء، كلام ملك الدهرما، أخبرهم بالقول الذي قاله فاسوديفا.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
لقد قال ابن ديفاكي كلمات لكونتي ولفيدورا أيضاً؛ أيها الملك، لقد أدركتَ ذلك القول كله.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
ليس رأيي الراسخ أنهما سيسميانه أدهرما؛ ولا يليق، يا ابن كونتي، أن يتراجع من يقاتل.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
فلما سمع ذلك فاسوديفا أيضًا، وأصغى إلى كلام سافيايسابين، قال حينئذٍ مبتسمًا لبارْثا هكذا:
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، قضى أبناء پاندو، المصممون تمامًا على القتال، مع جنودهم، تلك الليلة في راحة.