Mahābhārata · Adhyāya 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
Lembrando as palavras de Vāsudeva, Yudhiṣṭhira perguntou de novo ao descendente de Vṛṣṇi: como o sábio disse isto?
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
Chegado este tempo, o que nos convém, ó Acyuta? E como agindo não cairemos do nosso próprio dharma?
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
Ó Vāsudeva, conheces o pensamento de Duryodhana, de Karṇa, de Śakuni e de Saubala, e também o meu e o dos meus irmãos.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
Ouviste a palavra de Vidura, ambas as palavras de Bhīṣma e também a de Kuntī. Ó tu de vasta sabedoria, a tua sabedoria foi ouvida em sua totalidade.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
Indo além de tudo isto e considerando repetidamente, ó de braços poderosos, dize-nos sem mais deliberação o que nos convém.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
Tendo ouvido esta palavra do rei do dharma, unida ao dharma e à riqueza, Kṛṣṇa, cuja voz troveja como nuvens e tambores, então falou estas palavras.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
Eu disse palavras benéficas, unidas ao dharma e à riqueza, mas elas não criam raízes no Kaurava de mente enganosa.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
Aquele de mente insensata não ouve Bhīṣma, nem Vidura, nem mesmo minhas palavras; ele ignora tudo.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
Ele não deseja o dharma nem a fama; aquele de alma perversa, apoiado em Karṇa, julga ter vencido tudo.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
Suyodhana também ordenou que me atassem; mas aquele de alma perversa, de propósito maligno, não alcançou seu desejo.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
Nem Bhīṣma nem Droṇa disseram ali uma palavra adequada; todos o seguem, exceto Vidura, ó Acyuta.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
Śakuni, filho de Subala, e também Karṇa e Duḥśāsana disseram palavras impróprias a ti; aqueles tolos falaram ao insensato intolerante.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
E o kaurava, em resposta ao que eu disse, falou em resumo; a conduta desse de alma perversa para contigo não é correta.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
Não entre todos os reis: tudo o que há de pecado e de não bom nestes teus soldados, tudo isso está estabelecido nele.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
Nós também não desejamos de modo algum a paz com os kauravas abrindo mão em excesso; depois disso, há a batalha.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
Ao ouvir aquele discurso de Vāsudeva, todos os reis, sem dizer nada, fixaram o rosto do rei, ó Bhārata.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
Mas Yudhiṣṭhira, percebendo a intenção dos reis, ordenou a formação junto com Bhīma, Arjuna e os gêmeos.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
Então, quando a formação foi ordenada, o exército dos Pāṇḍava se encheu de clamor, e os soldados se alegraram.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
Vendo a matança dos que não deveriam ser mortos, o rei do dharma Yudhiṣṭhira, suspirando, disse estas palavras a Bhīmasena e a Vijaya.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
Esta grande desgraça, por causa da qual suportei o exílio na floresta e o sofrimento, agora cai sobre nós por nosso próprio esforço.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
A empresa em que nos esforçamos nos foi perdida pelo próprio esforço; e, embora nenhum esforço tenha sido feito, grande discórdia voltou sobre nós.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
Como se travará batalha com os que não devem ser mortos? Como nos virá a vitória, tendo matado nossos mestres e anciãos?
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
Ao ouvir as palavras do rei do dharma, Savyasācin, o atormentador dos inimigos, repetiu-lhes o discurso que Vāsudeva havia proferido.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
O filho de Devakī disse palavras a Kuntī e também a Vidura; ó rei, tu compreendeste inteiramente aquele discurso.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
Não é minha firme opinião que eles chamarão isso de adharma; nem convém, filho de Kuntī, que quem combate se retire.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
Ouvindo isso, Vāsudeva, tendo ouvido as palavras de Savyasācin, então sorrindo, falou a Pārtha, dizendo assim.
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
Então, grande rei, os filhos de Pāṇḍu, firmemente decididos à batalha, junto com seus soldados, passaram aquela noite em conforto.