ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮತ್ತೆ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಮಂದನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನು?
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
ಈ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಯೋಗ್ಯ, ಓ ಅಚ್ಯುತ? ನಾವು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ?
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
ವಾಸುದೇವ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ, ಸೌಬಲ ಇವರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ, ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹೋದರರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನೀನು ಬಲ್ಲವನು.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
ವಿದುರನ ಆ ಮಾತನ್ನೂ, ಭೀಷ್ಮನ ಎರಡೂ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ, ಕುಂತಿಯ ಮಾತನ್ನೂ ನೀನು ಕೇಳಿರುವೆ. ವಿಪುಲಪ್ರಜ್ಞ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ದಾಟಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ, ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಯೋಗ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರಮಾಡದೆ ಹೇಳು.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಧರ್ಮಾರ್ಥಯುಕ್ತ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮೇಘ-ದುಂದುಭಿಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಹಿತವಾದ ಹಿತವಚನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಅದು ವಂಚಕಬುದ್ಧಿಯ ಕೌರವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ಭೀಷ್ಮನ, ವಿದುರನ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
ಇವನು ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಶಸ್ಸನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕರ್ಣನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಆ ದುರಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
ಸುಯೋಧನನು ನನಗೂ ಬಂಧನವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ದುರಾತ್ಮನು, ಪಾಪನಿಶ್ಚಯನು, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರೂ ಅಲ್ಲ, ದ್ರೋಣರೂ ಅಲ್ಲ ಯುಕ್ತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ವಿದುರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಓ ಅಚ್ಯುತ.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
ಶಕುನಿ ಸೌಬಲನು, ಕರ್ಣ, ದುಃಶಾಸನರೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಅಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು; ಆ ಮೂಢರು ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳ ಮೂಢನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಆ ಕೌರವನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದುದು, ಆ ದುರಾತ್ಮನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ಸರಿಯಲ್ಲ.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಈ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾಪವಿದೆಯೋ, ಯಾವುದು ಒಳಿತಲ್ಲವೋ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಾಡಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ನಂತರವೇ ಯುದ್ಧ.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಮಾತನಾಡದೆ ರಾಜನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದರು, ಭಾರತ.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
ಆದರೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಯಮಳರೊಂದಿಗೆ ಸೇನಾವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
ಆಗ ಆಜ್ಞೆಯಾದೊಡನೆ ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆ ಕಿಲಕಿಲ ಶಬ್ದದಿಂದ ತುಂಬಿತು; ಆಗ ಸೈನಿಕರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
ಅವಧ್ಯರ ವಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ವಿಜಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ವನವಾಸ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆದೆನೋ, ಅದೇ ಈ ದೊಡ್ಡ ಅನರ್ಥ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
ನಾವು ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆವೋ ಅದು ನಮಗೆ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು; ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ದೊಡ್ಡ ಕಲಹ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
ಅವಧ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುವುದು? ಗುರುಗಳನ್ನು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕೊಂದು ನಮಗೆ ಜಯ ಹೇಗೆ ಬರುವುದು?
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಸವ್ಯಸಾಚಿ, ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದ ಆ ವಚನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
ದೇವಕಿಯ ಮಗನು ಕುಂತಿಗೂ ವಿದುರನಿಗೂ ಹೇಳಿದ ಆ ವಚನವನ್ನು, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತಿರುವೆ.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
ಅವರು ಅಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುವರೆಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ. ಕೌಂತೇಯ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ಹಿಂದಿರುಗುವುದೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಾಸುದೇವನೂ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಗುತ್ತಾ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಕಳೆದರು.