മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
വാസുദേവന്റെ ആ വാക്കുകൾ ഓർത്തുകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരൻ വീണ്ടും വാർഷ്ണേയനോട് ചോദിച്ചു: മന്ദൻ ഇത് എങ്ങനെ പറഞ്ഞു?
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
ഈ കാലം വന്നെത്തിയ നിലയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണ് ഉചിതം, അച്യുതാ? ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീഴാതിരിക്കും?
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
വാസുദേവാ, ദുര്യോധനന്റെയും കർണ്ണന്റെയും ശകുനിയുടെയും സൗബലന്റെയും മനസ്സും, എന്റെയും സഹോദരന്മാരുടെയും മനസ്സും നീ അറിയുന്നവനാണ്.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
വിദുരന്റെ ആ വാക്കും ഭീഷ്മരുടെ രണ്ടു വാക്കുകളും കുന്തിയുടെ വാക്കും നീ കേട്ടിരിക്കുന്നു. വിപുലപ്രജ്ഞാ, നിന്റെ പ്രജ്ഞ പൂർണ്ണമായി കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
ഇതെല്ലാം കടന്ന്, വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ച്, മഹാബാഹോ, ഞങ്ങൾക്ക് ഉചിതമായത് ഏതെന്ന് കൂടുതൽ ആലോചിക്കാതെ പറയൂ.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
ധർമ്മരാജാവിന്റെ ധർമ്മാർത്ഥയുക്തമായ ഈ വാക്ക് കേട്ട്, മേഘദുന്ദുഭി പോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളോടു കൂടിയ ഹിതവാക്യം ഞാൻ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ വഞ്ചനാബുദ്ധിയുള്ള കൗരവനിൽ അത് നിലനിൽക്കുന്നില്ല.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
ആ ദുർബുദ്ധി ഭീഷ്മരുടെയോ വിദുരരുടെയോ എന്റെയോ ഒരു വാക്കും കേൾക്കുന്നില്ല; എല്ലാം അവൻ അതിലംഘിക്കുന്നു.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
ഇവൻ ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, യശസ്സും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; കർണ്ണനെ ആശ്രയിച്ച ആ ദുരാത്മാവ് എല്ലാം ജയിച്ചതായി കരുതുന്നു.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
സുയോധനൻ എനിക്കും ബന്ധനം കല്പിച്ചു; എന്നാൽ ആ ദുരാത്മാവ്, പാപനിശ്ചയനായവൻ, തന്റെ ആഗ്രഹം നേടിയില്ല.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
അവിടെ ഭീഷ്മനോ ദ്രോണനോ ഉചിതമായ വാക്ക് പറഞ്ഞില്ല; വിദുരനൊഴികെ എല്ലാവരും അവനെ അനുസരിക്കുന്നു, ഹേ അച്യുതാ.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
ശകുനി സൗബലനും കർണ്ണനും ദുശ്ശാസനനും നിന്നോട് അനുചിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; ആ മൂഢന്മാർ അസഹിഷ്ണുവായ മൂഢനോടു സംസാരിച്ചു.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് ആ കൗരവൻ സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞത്, ആ ദുരാത്മാവ് നിന്നോടു പെരുമാറുന്ന രീതി ഉചിതമല്ല.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരിലും അല്ല; നിന്റെ ഈ സൈനികരിൽ ഏത് പാപമുണ്ടോ, ഏതു നന്മയല്ലയോ, അതെല്ലാം അവനിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും കൗരവരോടു അമിതമായി ത്യാഗം ചെയ്ത് സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതിനുശേഷമേ യുദ്ധം.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
വാസുദേവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് സകല രാജാക്കന്മാരും ഒന്നും പറയാതെ രാജാവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, ഭാരത.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
എന്നാൽ യുധിഷ്ഠിരൻ രാജാക്കന്മാരുടെ അഭിപ്രായം മനസ്സിലാക്കി, ഭീമൻ, അർജ്ജുനൻ, യമളന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം സേനാവ്യൂഹത്തിന് ആജ്ഞാപിച്ചു.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
അപ്പോൾ ആജ്ഞ നൽകപ്പെട്ടതോടെ പാണ്ഡവസേന ആരവത്താൽ നിറഞ്ഞു; അപ്പോൾ സൈനികർ സന്തോഷിച്ചു.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
വധിക്കരുതാത്തവരുടെ വധം കണ്ട ധർമ്മരാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് ഭീമസേനനോടും വിജയനോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
എന്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ വനവാസവും ദുഃഖവും അനുഭവിച്ചുവോ, അതേ ഈ വലിയ അനർത്ഥം നമ്മുടെ തന്നെ പ്രയത്നത്താൽ നമ്മിലേക്ക് വരുന്നു.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
നാം ഏതിൽ പ്രയത്നിച്ചുവോ അത് പ്രയത്നത്താൽ നമുക്ക് നഷ്ടമായി; പ്രയത്നിക്കാതിരുന്നിട്ടും വലിയ കലഹം നമ്മിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
വധിക്കരുതാത്തവരോട് യുദ്ധം എങ്ങനെ നടക്കും? ഗുരുക്കന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും കൊന്ന് നമുക്ക് വിജയം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
ധർമ്മരാജന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട ശത്രുക്കളെ പൊള്ളിക്കുന്ന സവ്യസാചി, വാസുദേവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്യം അറിയിച്ചു.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
ദേവകീപുത്രൻ കുന്തിയോടും വിദുരനോടും പറഞ്ഞ ആ വാക്ക് രാജാവേ, നീ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
അവർ അധർമ്മമെന്ന് പറയുമെന്നത് എന്റെ ഉറച്ച അഭിപ്രായമല്ല. കൗന്തേയാ, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ പിന്തിരിയുന്നതും ഉചിതമല്ല.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
അത് കേട്ട വാസുദേവനും സവ്യസാചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിന് ഉറച്ച സങ്കല്പമുള്ള പാണ്ഡവന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനികരോടൊപ്പം ആ രാത്രി സുഖമായി കഴിച്ചു.