Mahābhārata · Adhyāya 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
Yudhiṣṭhira erinnerte sich an die Worte Vāsudevas und fragte den Nachkommen Vṛṣṇis erneut: Wie hat der Weise dies gesagt?
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
Da nun diese Zeit gekommen ist, was ist für uns angemessen, o Acyuta? Und wie sollen wir handeln, damit wir nicht von unserem Dharma abweichen?
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
O Vāsudeva, du kennst die Gesinnung Duryodhanas, Karṇas, Śakunis und Saubalas, und auch die meine und die meiner Brüder.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
Du hast Viduras Rede gehört, beide Reden Bhīṣmas und auch die Kuntīs. O Weiser von großer Einsicht, deine Weisheit ist in ihrer Gänze vernommen worden.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
Über all dies hinausgehend und immer wieder erwägend, o Starkarmiger, sag uns ohne weiteres Überlegen, was für uns angemessen ist.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
Nachdem er diese Rede des Dharma-Königs gehört hatte, die Dharma und Reichtum verband, sprach Kṛṣṇa, dessen Stimme wie Wolken und Trommeln dröhnt, diese Worte.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
Ich habe Worte gesprochen, heilsam und verbunden mit Dharma und Reichtum, doch sie wurzeln nicht in dem Kaurava mit trügerischem Sinn.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
Jener Unverständige hört weder auf Bhīṣma noch auf Vidura noch auf meine Worte; alles übergeht er.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
Er begehrt weder Dharma noch Ruhm; jener Frevler, sich auf Karṇa stützend, glaubt, alles gewonnen zu haben.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
Suyodhana befahl auch meine Fesselung; doch jener Frevler, von böser Entschlossenheit, erlangte seinen Wunsch nicht.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
Weder Bhīṣma noch Droṇa sprachen dort ein angemessenes Wort; alle folgen ihm außer Vidura, o Acyuta.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
Śakuni, der Sohn des Subala, und auch Karṇa und Duḥśāsana sprachen unziemende Worte zu dir; jene Toren sprachen zu dem unduldsamen Narren.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
Und was der Kaurava auf meine Worte in Kürze erwiderte, ist für dich nicht angemessen; dieser Übeltäter verhält sich dir gegenüber nicht richtig.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
Nicht bei allen Königen: Was an Sünde und Unheil bei diesen deinen Kriegern ist, all das ist in ihm gegründet.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
Auch wünschen wir keineswegs Frieden mit den Kauravas um den Preis übermäßigen Verzichts; danach kommt der Krieg.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
Als sie diese Rede Vāsudevas gehört hatten, blickten alle Könige, ohne etwas zu sagen, aufmerksam auf das Antlitz des Königs, o Bhārata.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
Yudhiṣṭhira aber, die Absicht der Könige erkennend, befahl die Aufstellung zusammen mit Bhīma, Arjuna und den Zwillingen.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
Als nun die Aufstellung befohlen war, geriet das Heer der Pāṇḍavas in lautes Getümmel, und die Krieger freuten sich.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
Als Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, das Gemetzel an den Unschuldigen sah, seufzte er und sprach zu Bhīmasena und Vijaya diese Worte.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
Dieses große Unheil, um dessentwillen ich das Waldexil und das Leid erduldet habe, kommt nun durch unser eigenes Bemühen über uns.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
Das Vorhaben, für das wir uns bemüht haben, ist uns gerade durch dieses Bemühen verloren gegangen; und obwohl kein Bemühen unternommen wurde, ist großer Streit auf uns zurückgekehrt.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
Wie soll ein Kampf mit denen geführt werden, die nicht getötet werden dürfen? Wie soll uns der Sieg zuteilwerden, wenn wir unsere Lehrer und Ältesten getötet haben?
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
Als Savyasācin, der Peiniger der Feinde, die Worte des Königs des Dharma gehört hatte, wiederholte er ihnen die Rede, die Vāsudeva gesprochen hatte.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
Der Sohn der Devakī sprach Worte zu Kuntī und ebenso zu Vidura; o König, du hast jene Rede vollständig erfasst.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
Es ist nicht meine feste Überzeugung, dass jene beiden es Adharma nennen werden; auch ziemt es sich nicht, Sohn der Kuntī, dass der Kämpfende umkehrt.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
Als dies Vāsudeva hörte, sprach er, nachdem er die Worte Savyasācins vernommen hatte, da lächelnd zu Pārtha folgendermaßen.
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
Dann, großer König, verbrachten die Söhne Pāṇḍus, fest zum Kampf entschlossen, zusammen mit ihren Kriegern jene Nacht in Behaglichkeit.