మహాభారతం · అధ్యాయం 5.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.154.1
वासुदेवस्य तद्वाक्यमनुस्मृत्य युधिष्ठिरः ।
पुनः पप्रच्छ वार्ष्णेयं कथं मन्दोऽऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१५४.१ ॥
వాసుదేవుని ఆ మాటలను స్మరించుకొని యుధిష్ఠిరుడు మళ్ళీ వార్ష్ణేయుడిని అడిగాడు, మందుడు ఇది ఎలా చెప్పాడని.
5.154.2
अस्मिन्नभ्यागते काले किंच नः क्षममच्युत ।
कथं च वर्तमाना वै स्वधर्मान्न च्यवेमहि ॥ ५.१५४.२ ॥
ఈ సమయం వచ్చినప్పుడు మాకు ఏది తగినది, ఓ అచ్యుతా? మా ధర్మం నుండి మేము ఎలా ప్రవర్తిస్తే తప్పిపోము?
5.154.3
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
वासुदेव मतज्ञोऽसि मम सभ्रातृकस्य च ॥ ५.१५४.३ ॥
వాసుదేవా, దుర్యోధనుడు, కర్ణుడు, శకుని, సౌబలుడు, నా సోదరులతో కూడిన నా మనసులను కూడా నీవు తెలిసినవాడవు.
5.154.4
विदुरस्यापि तद्वाक्यं श्रुतं भीष्मस्य चोभयोः ।
कुन्त्याश्च विपुलप्रज्ञ प्रज्ञा कार्त्स्न्येन ते श्रुता ॥ ५.१५४.४ ॥
విదురుని ఆ మాటను, భీష్ముని మాటలు రెండింటినీ, కుంతి మాటను కూడా నీవు విన్నావు. విపులప్రజ్ఞా, నీ ప్రజ్ఞ పూర్తిగా విని ఉన్నది.
5.154.5
सर्वमेतदतिक्रम्य विचार्य च पुनः पुनः ।
क्षमं यन्नो महाबाहो तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ५.१५४.५ ॥
ఇవన్నీ దాటి, మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించి, ఓ మహాబాహూ, మాకు ఏది తగినదో దానిని మరింత ఆలోచించకుండా చెప్పు.
5.154.6
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य धर्मार्थसहितं वचः ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषः कृष्णो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ५.१५४.६ ॥
ధర్మరాజు యొక్క ధర్మార్థయుక్తమైన ఈ మాటను విని, మేఘ దుందుభి ధ్వనితో కృష్ణుడు ఈ మాటను పలికాడు.
5.154.7
उक्तवानस्मि यद्वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
न तु तन्निकृतिप्रज्ञे कौरव्ये प्रतितिष्ठति ॥ ५.१५४.७ ॥
ధర్మార్థ సహితమైన హితవచనాన్ని నేను పలికాను; కానీ అది వంచన బుద్ధిగల కౌరవునిలో నిలవడం లేదు.
5.154.8
न च भीष्मस्य दुर्मेधाः शृणोति विदुरस्य वा ।
मम वा भाषितं किंचित्सर्वमेवातिवर्तते ॥ ५.१५४.८ ॥
ఆ దుర్బుద్ధి భీష్ముని గాని విదురుని గాని నా మాటను గాని వినడు; అన్నింటినీ అతిక్రమిస్తున్నాడు.
5.154.9
नैष कामयते धर्मं नैष कामयते यशः ।
जितं स मन्यते सर्वं दुरात्मा कर्णमाश्रितः ॥ ५.१५४.९ ॥
ఇతడు ధర్మాన్ని కోరడు, యశస్సును కోరడు; కర్ణుని ఆశ్రయించిన ఆ దురాత్ముడు అన్నింటినీ గెలిచినట్టు భావిస్తున్నాడు.
5.154.10
बन्धमाज्ञापयामास मम चापि सुयोधनः ।
न च तं लब्धवान्कामं दुरात्मा पापनिश्चयः ॥ ५.१५४.१० ॥
సుయోధనుడు నాకు కూడా బంధనాన్ని ఆజ్ఞాపించాడు; కానీ ఆ దురాత్ముడు, పాపనిశ్చయుడు, తన కోరికను పొందలేకపోయాడు.
5.154.11
न च भीष्मो न च द्रोणो युक्तं तत्राहतुर्वचः ।
सर्वे तमनुवर्तन्ते ऋते विदुरमुच्युत ॥ ५.१५४.११ ॥
అక్కడ భీష్ముడు గాని ద్రోణుడు గాని తగిన మాటను చెప్పలేదు; విదురుడు తప్ప అందరూ అతనినే అనుసరిస్తున్నారు, ఓ అచ్యుతా.
5.154.12
शकुनिः सौबलश्चैव कर्णदुःशासनावपि ।
त्वय्ययुक्तान्यभाषन्त मूढा मूढममर्षणम् ॥ ५.१५४.१२ ॥
శకుని సౌబలుడు, కర్ణుడు, దుఃశాసనుడు కూడా నీతో అనుచితమైన మాటలు పలికారు; ఆ మూర్ఖులు అసహనుడైన మూర్ఖునితో మాట్లాడారు.
5.154.13
किंच तेन मयोक्तेन यान्यभाषत कौरवः ।
संक्षेपेण दुरात्मासौ न युक्तं त्वयि वर्तते ॥ ५.१५४.१३ ॥
నేను చెప్పిన దానికి ఆ కౌరవుడు సంక్షేపంగా పలికినవి, ఆ దురాత్ముడు నీ పట్ల ప్రవర్తించే తీరు సరైనది కాదు.
5.154.14
पार्थिवेषु न सर्वेषु य इमे तव सैनिकाः ।
यत्पापं यन्न कल्याणं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ५.१५४.१४ ॥
రాజులందరిలో కాదు; నీ ఈ సైనికులలో ఏ పాపం ఉందో, ఏది మంచిది కాదో, అదంతా అతనిలోనే నెలకొని ఉంది.
5.154.15
न चापि वयमत्यर्थं परित्यागेन कर्हिचित् ।
कौरवैः शममिच्छामस्तत्र युद्धमनन्तरम् ॥ ५.१५४.१५ ॥
మేము ఎప్పుడూ కౌరవులతో అధికంగా త్యాగం చేసి శాంతిని కోరము; అక్కడ తరువాత యుద్ధమే.
5.154.16
तच्छ्रुत्वा पार्थिवाः सर्वे वासुदेवस्य भाषितम् ।
अब्रुवन्तो मुखं राज्ञः समुदैक्षन्त भारत ॥ ५.१५४.१६ ॥
వాసుదేవుని ఆ మాటలు విని రాజులందరూ మాట్లాడకుండా రాజు ముఖాన్ని చూశారు, భారతా.
5.154.17
युधिष्ठिरस्त्वभिप्रायमभिलक्ष्य महीक्षिताम् ।
योगमाज्ञापयामास भीमार्जुनयमैः सह ॥ ५.१५४.१७ ॥
అయితే యుధిష్ఠిరుడు రాజుల అభిప్రాయాన్ని గ్రహించి, భీమ, అర్జున, నకుల-సహదేవులతో కలిసి సేనావ్యూహానికి ఆజ్ఞాపించాడు.
5.154.18
ततः किलकिलाभूतमनीकं पाण्डवस्य ह ।
आज्ञापिते तदा योगे समहृष्यन्त सैनिकाः ॥ ५.१५४.१८ ॥
అప్పుడు ఆజ్ఞాపించగానే పాండవుల సేన కిలకిలధ్వనితో నిండింది; అప్పుడు సైనికులు సంతోషించారు.
5.154.19
अवध्यानां वधं पश्यन्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
निश्वसन्भीमसेनं च विजयं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१५४.१९ ॥
అవధ్యులైన వారి వధను చూసి ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు నిట్టూర్చుతూ భీమసేనుడితో, విజయునితో ఇలా అన్నాడు.
5.154.20
यदर्थं वनवासश्च प्राप्तं दुःखं च यन्मया ।
सोयमस्मानुपैत्येव परोऽनर्थः प्रयत्नतः ॥ ५.१५४.२० ॥
దేనికోసం నేను అరణ్యవాసాన్ని, కష్టాన్ని పొందానో, అదే ఈ గొప్ప అనర్థం మన ప్రయత్నం వల్లనే మనపైకి వచ్చింది.
5.154.21
यस्मिन्यत्नः कृतोऽस्माभिः स नो हीनः प्रयत्नतः ।
अकृते तु प्रयत्नेऽस्मानुपावृत्तः कलिर्महान् ॥ ५.१५४.२१ ॥
మనం ఏ పనిలో ప్రయత్నించామో, అది మనకు ప్రయత్నం వల్ల వ్యర్థమైంది; ప్రయత్నం చేయకపోయినా గొప్ప కలహం మనపైకి తిరిగి వచ్చింది.
5.154.22
कथं ह्यवध्यैः सङ्ग्रामः कार्यः सह भविष्यति ।
कथं हत्वा गुरून्वृद्धान्विजयो नो भविष्यति ॥ ५.१५४.२२ ॥
అవధ్యులతో యుద్ధం ఎలా జరుగుతుంది? గురువులను, పెద్దలను చంపి మనకు విజయం ఎలా కలుగుతుంది?
5.154.23
तच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य सव्यसाची परन्तपः ।
यदुक्तं वासुदेवेन श्रावयामास तद्वचः ॥ ५.१५४.२३ ॥
ధర్మరాజు ఆ మాటను విని, శత్రువులను తపింపజేసే సవ్యసాచి వాసుదేవుడు చెప్పిన ఆ మాటను వినిపించాడు.
5.154.24
उक्तवान्देवकीपुत्रः कुन्त्याश्च विदुरस्य च ।
वचनं तत्त्वया राजन्निखिलेनावधारितम् ॥ ५.१५४.२४ ॥
దేవకీ పుత్రుడు కుంతికి, విదురునికి చెప్పిన మాటను, ఓ రాజా, నీవు పూర్తిగా గ్రహించావు.
5.154.25
न च तौ वक्ष्यतोऽधर्ममिति मे नैष्ठिकी मतिः ।
नापि युक्तं च कौन्तेय निवर्तितुमयुध्यतः ॥ ५.१५४.२५ ॥
వారు అధర్మమని పలుకుతారన్నది నా నిశ్చితాభిప్రాయం కాదు. కౌంతేయా, యుద్ధం చేయువాడు వెనుతిరగడం కూడా తగదు.
5.154.26
तच्छ्रुत्वा वासुदेवोऽपि सव्यसाचिवचस्तदा ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यं पार्थमेवमिति ब्रुवन् ॥ ५.१५४.२६ ॥
అది విని వాసుదేవుడు కూడా సవ్యసాచి మాటలు విని, అప్పుడు నవ్వుతూ పార్థునితో ఇలా పలికాడు.
5.154.27
ततस्ते धृतसंकल्पा युद्धाय सह सैनिकाः ।
पाण्डवेया महाराज तां रात्रिं सुखमावसन् ॥ ५.१५४.२७ ॥
అప్పుడు, మహారాజా, యుద్ధానికి దృఢ సంకల్పంతో ఉన్న పాండవులు తమ సైనికులతో కలిసి ఆ రాత్రి సుఖంగా గడిపారు.