مهابهاراتا · أدهيايا 5.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.162.1
उलूकस्त्वर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ।
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ॥ ५.१६२.१ ॥
قال أُلوكا لأرجونا مرة أخرى الكلام نفسه الذي قاله من قبل، واخزًا إياه كما يُخز ثعبانٌ غاضب بسهم من الكلام.
5.162.2
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुषिताः पाण्डवा भृशम् ।
प्रागेव भृशसंक्रुद्धाः कैतव्येनापि धर्षिताः ॥ ५.१६२.२ ॥
لما سمع البانداويون كلامه غضبوا غضبًا شديدًا؛ وقد كانوا غاضبين من قبل، فازدادوا إهانةً بتلك الخديعة.
5.162.3
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहूंश्चैव प्रचिक्षिपुः ।
आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षाञ्चक्रुः परस्परम् ॥ ५.१६२.३ ॥
نهضوا من مقاعدهم ولوّحوا بأذرعهم؛ وتبادلوا النظرات كثعابين غاضبة.
5.162.4
अवाक्छिरा भीमसेनः समुदैक्षत कैतवम् ।
नेत्राभ्यां लोहितान्ताभ्यामाशीविष इव श्वसन् ॥ ५.१६२.४ ॥
أطرق بهيمسينا برأسه ثم حدّق في الخادع بعينين حمراوين الحواف، يزفر كالثعبان.
5.162.5
आर्तं वातात्मजं दृष्ट्वा क्रोधेनाभिहतं भृशम् ।
उत्स्मयन्निव दाशार्हः कैतव्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.५ ॥
لما رأى ابن الريح (بهيما) متألمًا ومنهكًا من الغضب، ابتسم داشارها (كريشنا) ابتسامة خفيفة وأجاب الخادع.
5.162.6
प्रयाहि शीघ्रं कैतव्य ब्रूयाश्चैव सुयोधनम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत् ॥ ५.१६२.६ ॥
اذهب سريعًا أيها الخادع، وقل لسويودهانا: «لقد سُمعت الكلمات وفُهم معناها؛ فليكن ما تراه أنت.»
5.162.7
एवमुक्त्वा महाबाहुः केशवो राजसत्तम ।
पुनरेव महाप्राज्ञं युधिष्ठिरमुदैक्षत ॥ ५.१६२.७ ॥
قال كيشافا ذو الذراعين القويتين هذا، يا خير الملوك، ثم نظر مرة أخرى إلى يوديشثيرا العظيم الحكمة.
5.162.8
सृञ्जयानां च सर्वेषां कृष्णस्य च यशस्विनः ।
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ॥ ५.१६२.८ ॥
بحضور جميع السرنجايا، والكريشنا المشهور، ودروبادا مع أبنائه، وفيراتا.
5.162.9
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ।
उलूकोऽप्यर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.९ ॥
في وسط جميع الملوك تكلم بكلامه؛ وقال أُلوكا أيضًا لأرجونا مرة أخرى الكلام نفسه الذي قيل من قبل.
5.162.10
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ।
कृष्णादींश्चैव तान्सर्वान्यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.१० ॥
كأفعى سامة غاضبة، يطعنهم بسهام الكلام، قال لكريشنا وجميع الآخرين الكلام نفسه الذي قيل من قبل.
5.162.11
उलूकस्य तु तद्वाक्यं पापं दारुणमीरितम् ।
श्रुत्वा विचुक्षुभे पार्थो ललाटं चाप्यमार्जयत् ॥ ५.१६२.११ ॥
لما سمع أرجونا كلام أُلوكا الشرير القاسي اضطرب ومسح جبهته.
5.162.12
तदवस्थं तदा दृष्ट्वा पार्थं सा समितिर्नृप ।
नामृष्यत महाराज पाण्डवानां महारथाः ॥ ५.१६२.१२ ॥
يا ملك، لما رأت تلك الجمعية أرجونا في تلك الحال لم تحتمل ذلك؛ يا أيها الملك العظيم، لم يحتمل أيضًا كبار مقاتلي العربات من البانداڤا.
5.162.13
अधिक्षेपेण कृष्णस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
श्रुत्वा ते पुरुषव्याघ्राः क्रोधाञ्जज्वलुरच्युत ॥ ५.१६२.१३ ॥
ولما سمع أولئك النمور بين البشر الإهانة الموجهة إلى كريشنا وإلى الكريم بارثا، اشتعلوا غضبًا، يا أتشيوتا.
5.162.14
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ॥ ५.१६२.१४ ॥
دهريشطدية، وشيخندين، والمحارب العظيم ساتياكي، والإخوة الخمسة من كيكايا، والرakshasa غاتوتكاتشا.
5.162.15
द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ ॥ ५.१६२.१५ ॥
أبناء دراوباذي، وأبهيمانيو، والملك دهريشطكيتو، والشجاع بهيماسينا، والتوأمان، المحاربان العظيمان على العربات.
5.162.16
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्।
अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान् ॥ ५.१६२.१६ ॥
نهض الجميع من مقاعدهم، وعيونهم محمرّة من الغضب، رافعين أذرعهم الجميلة المطلية بالصندل الأحمر والمزينة بالأساور والحلي المهداة وأساور الذراع.
5.162.17
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् ।
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ॥ ५.१६२.१७ ॥
وقد طحن أسنانه بأسنانه ولحس زوايا فمه، وفريكودارا ابن كونتي، الذي عرف نواياهم من هيئتهم.
5.162.18
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव ।
उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च ॥ ५.१६२.१८ ॥
نهض بعنف كأنه يشتعل غضبًا؛ ففجأة قلب عينيه وصرّ أسنانه بصوت مدوٍّ.
5.162.19
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत् ।
अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम् ॥ ५.१६२.१९ ॥
ضغط يدا بيد، وقال لأولوكا هذه الكلمات، كأنه يشجعنا نحن العاجزين.
5.162.20
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम् ॥ ५.१६२.२० ॥
أيها الأحمق، لقد سمعت الكلام الذي قاله لك دُريودهانا. أيها الغبي، اسمع الآن الكلام الذي لا يُحتمل الذي أقوله لك.
5.162.21
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् ।
श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः ॥ ५.१६२.२१ ॥
في وسط جميع المحاربين، ما ستقوله لسويودهانا، والابن السائق ووالدك الشرير يسمعان...
5.162.22
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे ॥ ५.१६२.२२ ॥
لقد احتملنا ذلك دائمًا راغبين في مودّة أخينا الأكبر؛ أيها الشرير، أنت لا تعير ذلك كبير اهتمام.
5.162.23
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति ।
कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता ॥ ५.१६२.२३ ॥
أُرسل هْرِشيكيشا نحو الكوريين، بعثه ملك الدهرما الحكيم الذي يريد خير الأسرة ويطلب السلام.
5.162.24
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् ।
गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम् ॥ ५.१६२.२४ ॥
مدفوعًا بالزمن، أنت لا شك تريد الذهاب إلى مسكن يما. اذهب إلى المعركة معنا؛ ستقع بالتأكيد غدًا.
5.162.25
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते ।
स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा ॥ ५.१६२.२५ ॥
وقد نذرتُ أنا أيضًا قتلَكَ مع إخوتِكَ. أيها الآثم، سيكون كذلك؛ ولا مجال هنا للتردد.
5.162.26
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः ।
पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत् ॥ ५.१६२.२६ ॥
فليتجاوزِ البحرُ، مسكنُ فارونا، شاطئَهُ في الحال، وَلتتهاوَ الجبال؛ ومع ذلك لن يكون ما قلتُه كذبًا.
5.162.27
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा ।
यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम् ॥ ५.१६२.२७ ॥
ولو كان يمَا أو كوبيرا أو رودرا نفسُه عونًا لكَ، أيها الخبيثُ الفكر، فإن البانداڤا سيفعلون وفق نذرهم؛ وسأشرب دمَ دُشاسانا كما أشتهي.
5.162.28
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति ।
अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम् ॥ ५.१६२.२८ ॥
أيُّ محاربٍ يتقدّم هنا نحوي غاضبًا، ولو جعل بهيشما أمامه، سأُرسله إلى مملكة يمَا.
5.162.29
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि ।
यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे ॥ ५.१६२.२९ ॥
كما سيصبح صادقًا ما قلتُهُ من قولٍ في مجلس المحاربين، كذلك أُقسم بنفسي على ذلك.
5.162.30
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः ।
क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ ५.१६२.३० ॥
فلما سمع سهديفا كلام بهيمسينا، وكان هو أيضًا غير صابر، وقد احمرّت عيناه غضبًا، قال عندئذٍ هذه الكلمات.
5.162.31
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि ।
श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया ॥ ५.१६२.३१ ॥
اسمع، أيها الآثم، في مجلس هذا الجيش المماثل لأبطال متكبرين، كلامي الذي يجب أن تبلغه لأبيك.
5.162.32
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह ।
धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह ॥ ५.१६२.३२ ॥
لو لم تكن بينك وبين دهريتراشترا صلة قرابة، لما وقع بيننا وبين الكوارو أي انقسام قط.
5.162.33
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च ।
उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत् ॥ ५.१६२.३३ ॥
أما أنت فقد وُلدت رجل عداوة لهلاك العالم وأسرة دهريتراشترا، قاتل عشيرتك، آثم.
5.162.34
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः ।
अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति ॥ ५.१६२.३४ ॥
منذ الولادة، يرغب أبوك ذلك الآثم دائمًا في أن يفعل بنا أفعالًا مؤذية وقاسية.
5.162.35
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम् ।
अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः ॥ ५.१६२.३५ ॥
سأبلغ نهاية تلك السلسلة من العداوة البعيدة المنال؛ أولًا أقتلك بينما شكوني يرى ذلك عن قرب.
5.162.36
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः ॥ ५.१६२.३६ ॥
ثم، بينما يرى جميع الرماة، سأقتل شكوني، بعد أن سمعت كلام بهيما وساهاديفا كليهما.
5.162.37
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव ।
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ॥ ५.१६२.३७ ॥
قال أرجونا مبتسمًا لبهيمasena: يا بهيمasena، إن الذين كانت بينهم وبينك عداوة لم يعودوا موجودين.
5.162.38
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः ।
उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम ॥ ५.१६२.३८ ॥
لقد وقع الحمقى الذين كانوا ينعمون في بيوتهم تحت سلطان حبل الموت. يا أفضل الرجال، لا ينبغي لك أن تقول كلمات قاسية حتى لأولوكا.
5.162.39
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ५.१६२.३९ ॥
ما الذنب الذي يقع على الرسل الذين يكررون فقط ما قيل لهم؟ وبعد أن قال هذا، تكلم ذو الذراعين القويتين إلى بهيما، بهيما ذي البأس المرعب.
5.162.40
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत ।
श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम् ॥ ५.१६२.४० ॥
تكلم إلى الأبطال دريشتاديومنا وغيره من أصدقائه: لقد سمعتم كلام ابن دهريتاراشترا الآثم.
5.162.41
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः ।
श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया ॥ ५.१६२.४१ ॥
لقد سمعتم شتم فاسوديفا، ولا سيما شتمي أنا، فاشتعل غضب جميعكم حرصًا على خيرنا.
5.162.42
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः ।
समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम् ॥ ५.१६२.४२ ॥
بقوة فاسوديفا وبجهودكم، لا أعدّ طبقة المحاربين الملكية كلها شيئًا.
5.162.43
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् ।
उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम् ॥ ५.१६२.४३ ॥
بإذنكم، سأبلغ أولوكا ردَّه، وكل ما سيقوله سُويودهانا.
5.162.44
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे ।
गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः । ॥ ५.१६२.४४ ॥
غدًا، في مقدمة الجيش، سنرد على رد هذا المتبجح بالغاندِيفا؛ فالذين يردّون بالكلام وحده عاجزون.
5.162.45
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे प्रशशंसुर्धनञ्जयम् ।
तेन वाक्योपचारेण विस्मिता राजसत्तमाः ॥ ५.१६२.४५ ॥
فأثنى عليه أولئك الملوك جميعًا، مندهشين من أسلوب كلامه، وهم خيار الملوك.
5.162.46
अनुनीय च तान्सर्वान्यथामान्यं यथावयः ।
धर्मराजं तदा वाक्यं तत्प्राप्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.४६ ॥
ثم طمأنهم جميعًا بحسب مكانتهم وأعمارهم، ورد على ملك الدَّرما بتلك الكلمات المناسبة.
5.162.47
आत्मानमवमन्वानो न हि स्यात्पार्थिवोत्तमः ।
तत्रोत्तरं प्रवक्ष्यामि तव शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१६२.४७ ॥
من يحقّر نفسه لا يكون خير الملوك؛ لذا، مخلصًا في خدمتك، سأقول الرد.
5.162.48
उलूकं भरतश्रेष्ठ सामपूर्वमथोर्जितम् ।
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ॥ ५.१६२.४८ ॥
يا خير البهاراتا، لما سمع من أولوكا كلام دُريودهانا، الذي بدأ بالتودد لكنه كان شديدًا، ثور البهاراتا.
5.162.49
अतिलोहितनेत्राभ्यामाशीविष इव श्वसन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ५.१६२.४९ ॥
وعيناه شديدتا الاحمرار، يتنفس كثعبان سام، يبتسم كأنه من الغضب، يلعق زاويتي فمه.
5.162.50
जनार्दनमभिप्रेक्ष्य भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत् ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६२.५० ॥
نظر إلى جاناردانا وإخوته فقال هذا، ورافعًا ذراعه العظيمة خاطب رسول الخادع.
5.162.51
उलूक गच्छ कैतव्य ब्रूहि तात सुयोधनम् ।
कृतघ्नं वैरपुरुषं दुर्मतिं कुलपांसनम् ॥ ५.१६२.५१ ॥
اذهب يا أولوكا، يا ابن الخادع! يا عزيزي، قل لدوريودهانا — الجاحد، رجل العداوة، سيئ النية، مدنس العائلة.
5.162.52
पाण्डवेषु सदा पाप नित्यं जिह्मं प्रवर्तते ।
स्ववीर्याद्यः पराक्रम्य पाप आह्वयते परान्।
अभीतः पूरयन्वाक्यमेष वैः क्षत्रियः पुमान् ॥ ५.१६२.५२ ॥
تجاه البانداڤا يتصرف ذلك الشرير دائمًا بالاعوجاج. من يُظهر البأس بقوته الذاتية، ويتحدى الآخرين، شجاعًا يُنفذ كلمته — هذا رجل محارب.
5.162.53
स पापः क्षत्रियो भूत्वा अस्मानाहूय संयुगे ।
मान्यामान्यान्पुरस्कृत्य युद्धं मा गाः कुलाधम ॥ ५.१६२.५३ ॥
ليدعُنا ذلك الشرير، بعد أن يصبح محاربًا، إلى المعركة، مقدِّمًا المكرَّمين وغير المكرَّمين. يا أحقر العائلة، لا تذهب إلى الحرب.
5.162.54
आत्मवीर्यं समाश्रिकत्य भृत्यवीर्यं च कौरव ।
आह्वयस्व रणे पार्थान्सर्वथा क्षत्रियो भव ॥ ५.१६२.५४ ॥
متكلًا على قوتك الذاتية وقوة أتباعك، يا كوراڤا، تحدَّ أبناء پريثا في المعركة؛ كن محاربًا بكل معنى.
5.162.55
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
अशक्तः स्वयमादातुमेतदेव नपुंसकम् ॥ ५.१६२.५५ ॥
من يتكل على قوة غيره فيتحدى الأعداء، وهو نفسه عاجز عن قبول التحدي، فذلك حقًا خنثى.
5.162.56
स त्वं परेषां वीर्येण आत्मानं बहुमन्यसे ।
कथमेवमशक्तस्त्वमस्मान्समभिगर्जसि ॥ ५.१६२.५६ ॥
تظن نفسك عظيمًا بقوة غيرك. فكيف، وأنت عاجز هكذا، تزمجر علينا؟
5.162.57
मद्वचश्चापि भूयस्ते वक्तव्यः स सुयोधनः ।
श्व इदानीं प्रपद्येथाः पुरुषो भव दुर्मते ॥ ५.१६२.५७ ॥
وليُنقل كلامي إلى ذلك سوياودهانا مرة أخرى: 'أيها الخبيث القلب، استسلم الآن، أو كن رجلًا!'
5.162.58
मन्यसे यच्च मूढ त्वं न योत्स्यति जनार्दनः ।
सारथ्येन वृतः पार्थैरिति त्वं न बिभेषि च ॥ ५.१६२.५८ ॥
أيها الأحمق، تظن أن جاناردانا لن يقاتل لأن أبناء بريثا اختاروه سائقًا، ولهذا لا تخاف.
5.162.59
जघन्यकालमप्येतन्न भवेत्सर्वपार्थिवान् ।
निर्दहेयमहं क्रोधात्तृणानीव हुताशनः ॥ ५.१६२.५९ ॥
ولو لم يكن هذا الوقت الأخير، لأحرقتُ في غضبي جميع الملوك كما تحرق النار العشب.
5.162.60
युधिष्ठिरनियोगात्तु फाल्गुनस्य महात्मनः ।
करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मनः ॥ ५.१६२.६० ॥
ولكن بأمر يُديشثيرا، سأكون سائق عربة الفالغونا العظيم (أرجونا)، ذي النفس المضبوطة الذي يقاتل.
5.162.61
यद्युत्पतसि लोकांस्त्रीन्यद्याविशसि भूतलम् ।
तत्रतत्रार्जुनरथं प्रभाते द्रक्ष्यसे पुनः ॥ ५.१६२.६१ ॥
وإن صعدت فوق العوالم الثلاثة، أو دخلت باطن الأرض، فستبصر عند الفجر مرة أخرى عربة أرجونا هنا وهناك.
5.162.62
यच्चापि भीमसेनस्य मन्यसे मोघभाषितम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतमद्यावधारय ॥ ५.१६२.६२ ॥
واعلم اليوم يقينًا أن ما تظنه كلامًا فارغًا من بهيمسينا — أن دم دوشاسانا قد شُرب — حق.
5.162.63
न त्वां समीक्षते पार्थो नापि राजा युधिष्ठिरः ।
न भीमसेनो न यमौ प्रतिकूलप्रभाषिणम् ॥ ५.१६२.६३ ॥
لا يبصرك بارثا، ولا الملك يُدِشْتِرا، ولا بهيمسينا، ولا التوأمان، أنت المتكلم بما يخالف.