മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.162.1
उलूकस्त्वर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ।
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ॥ ५.१६२.१ ॥
ഉലൂകൻ വീണ്ടും അർജുനനോട് മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; കോപിച്ച സർപ്പത്തെ വാക്കിൻ്റെ ശൂലംകൊണ്ട് കുത്തുന്നതുപോലെ.
5.162.2
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुषिताः पाण्डवा भृशम् ।
प्रागेव भृशसंक्रुद्धाः कैतव्येनापि धर्षिताः ॥ ५.१६२.२ ॥
അവൻ്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാണ്ഡവർ അത്യന്തം കുപിതരായി; മുമ്പേതന്നെ ക്രോധിതരായിരുന്ന അവർ ആ വഞ്ചനയാൽ വീണ്ടും അപമാനിതരായി.
5.162.3
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहूंश्चैव प्रचिक्षिपुः ।
आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षाञ्चक्रुः परस्परम् ॥ ५.१६२.३ ॥
അവർ ആസനങ്ങളിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൈകൾ വീശി; കോപിച്ച സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം നോക്കി.
5.162.4
अवाक्छिरा भीमसेनः समुदैक्षत कैतवम् ।
नेत्राभ्यां लोहितान्ताभ्यामाशीविष इव श्वसन् ॥ ५.१६२.४ ॥
തല താഴ്ത്തി ഭീമസേനൻ ആ വഞ്ചകനെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി; ചുവന്ന അരികുകളുള്ള കണ്ണുകളോടെ, സർപ്പംപോലെ ഊക്കോടെ ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്.
5.162.5
आर्तं वातात्मजं दृष्ट्वा क्रोधेनाभिहतं भृशम् ।
उत्स्मयन्निव दाशार्हः कैतव्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.५ ॥
വായുപുത്രൻ (ഭീമൻ) ദുഃഖിതനും കോപത്താൽ അത്യന്തം ഇളകിയവനുമായിരിക്കുന്നത് കണ്ട ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ വഞ്ചകനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
5.162.6
प्रयाहि शीघ्रं कैतव्य ब्रूयाश्चैव सुयोधनम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत् ॥ ५.१६२.६ ॥
വഞ്ചകാ, വേഗം പോകൂ; സുയോധനനോട് പറയൂ: 'വാക്കുകൾ കേട്ടു, അർഥം ഗ്രഹിച്ചു; നിൻ്റെ അഭിപ്രായം എന്തോ അതു തന്നെ ആകട്ടെ.'
5.162.7
एवमुक्त्वा महाबाहुः केशवो राजसत्तम ।
पुनरेव महाप्राज्ञं युधिष्ठिरमुदैक्षत ॥ ५.१६२.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ മഹാബാഹുവായ കേശവൻ, രാജശ്രേഷ്ഠാ, വീണ്ടും മഹാപ്രാജ്ഞനായ യുധിഷ്ഠിരനെ നോക്കി.
5.162.8
सृञ्जयानां च सर्वेषां कृष्णस्य च यशस्विनः ।
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ॥ ५.१६२.८ ॥
സൃഞ്ജയരെല്ലാവരുടെയും യശസ്വിയായ കൃഷ്ണന്റെയും പുത്രസമേതനായ ദ്രുപദന്റെയും വിരാടന്റെയും സന്നിധിയിൽ.
5.162.9
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ।
उलूकोऽप्यर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.९ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ മധ്യത്തിൽ അവൻ വാക്ക് പറഞ്ഞു. ഉലൂകനും അർജുനനോട് മുമ്പ് പറഞ്ഞ വാക്കുതന്നെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
5.162.10
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ।
कृष्णादींश्चैव तान्सर्वान्यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.१० ॥
കോപിച്ച വിഷസർപ്പത്തെപ്പോലെ, വാക്കമ്പുകൊണ്ട് കുത്തിക്കൊണ്ട്, കൃഷ്ണൻ മുതലായ എല്ലാവരോടും മുമ്പ് പറഞ്ഞ വാക്കുതന്നെ പറഞ്ഞു.
5.162.11
उलूकस्य तु तद्वाक्यं पापं दारुणमीरितम् ।
श्रुत्वा विचुक्षुभे पार्थो ललाटं चाप्यमार्जयत् ॥ ५.१६२.११ ॥
ഉലൂകന്റെ ആ പാപകരവും കഠിനവുമായ വാക്ക് കേട്ട് പാർത്ഥൻ കലങ്ങി; നെറ്റിയും തുടച്ചു.
5.162.12
तदवस्थं तदा दृष्ट्वा पार्थं सा समितिर्नृप ।
नामृष्यत महाराज पाण्डवानां महारथाः ॥ ५.१६२.१२ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ പാർത്ഥനെ ആ നിലയിൽ കണ്ടപ്പോൾ ആ സഭ ക്ഷമിച്ചില്ല. മഹാരാജാവേ, പാണ്ഡവരുടെ മഹാരഥന്മാരും ക്ഷമിച്ചില്ല.
5.162.13
अधिक्षेपेण कृष्णस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
श्रुत्वा ते पुरुषव्याघ्राः क्रोधाञ्जज्वलुरच्युत ॥ ५.१६२.१३ ॥
കൃഷ്ണനെയും മഹാത്മാവായ പാർത്ഥനെയും അവഹേളിച്ചത് കേട്ട്, ആ പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാർ ക്രോധത്താൽ ജ്വലിച്ചു, അച്യുതാ.
5.162.14
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ॥ ५.१६२.१४ ॥
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ശിഖണ്ഡി, മഹാരഥൻ സാത്യകി, കേകയന്റെ അഞ്ച് സഹോദരന്മാർ, രാക്ഷസൻ ഘടോൽകചൻ.
5.162.15
द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ ॥ ५.१६२.१५ ॥
ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാർ, അഭിമന്യു, രാജാവായ ധൃഷ്ടകേതു, വിക്രമശാലിയായ ഭീമസേനൻ, ഇരട്ടകളായ മഹാരഥന്മാർ.
5.162.16
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्।
अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान् ॥ ५.१६२.१६ ॥
ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരെല്ലാം ആസനങ്ങളിൽ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു; ചുവന്ന ചന്ദനം പൂശിയ മനോഹരമായ ഭുജങ്ങൾ ഉയർത്തി, അംഗദങ്ങളും പാരിഹാര്യങ്ങളും കേയൂരങ്ങളും അണിഞ്ഞവരായി.
5.162.17
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् ।
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ॥ ५.१६२.१७ ॥
പല്ലുകൾ പല്ലുകളിൽ ഞെരിച്ചും ചുണ്ടിന്റെ കോണുകൾ നക്കിയും, അവരുടെ ആകാരവും ഭാവവും അറിഞ്ഞ കുന്തീപുത്രൻ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ).
5.162.18
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव ।
उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च ॥ ५.१६२.१८ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു, ക്രോധത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവനെപ്പോലെ; പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി, പല്ലുകൾ കടകടാന്ന് കടിച്ചുകൊണ്ട്.
5.162.19
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत् ।
अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम् ॥ ५.१६२.१९ ॥
കൈകൊണ്ട് കൈ ഞെരടിക്കൊണ്ട് അവൻ ഉലൂകനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ ശക്തിയില്ലാത്തവരെന്നപോലെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം.
5.162.20
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम् ॥ ५.१६२.२० ॥
ഹേ മൂഢാ, ദുര്യോധനൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹേ മന്ദാ, ഞാൻ പറയുന്ന ഈ സഹിക്കാനാവാത്ത വാക്യം കേൾക്കൂ.
5.162.21
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् ।
श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः ॥ ५.१६२.२१ ॥
സർവ്വ ക്ഷത്രിയരുടെയും മധ്യത്തിൽ സുയോധനനോട് നീ പറയുന്നത്, സൂതപുത്രനും നിന്റെ ദുരാത്മാവായ പിതാവും കേൾക്കെ...
5.162.22
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे ॥ ५.१६२.२२ ॥
ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും മൂത്ത സഹോദരനോട് സ്നേഹം ആഗ്രഹിച്ച് ക്ഷമിച്ചു; ഹേ ദുരാചാരീ, നീ അതിനെ വലുതായി കരുതുന്നില്ല.
5.162.23
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति ।
कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता ॥ ५.१६२.२३ ॥
കുലത്തിന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച ബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മരാജൻ സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ച് ഹൃഷീകേശനെ കുരുക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചു.
5.162.24
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् ।
गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम् ॥ ५.१६२.२४ ॥
കാലചോദിതനായി നീ യമലോകത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന് പോകൂ; അത് നാളെ നിശ്ചയമായും സംഭവിക്കും.
5.162.25
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते ।
स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा ॥ ५.१६२.२५ ॥
ഞാനും നിന്നെയും നിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും വധിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പാപിയേ, അത് അങ്ങനെതന്നെ സംഭവിക്കും; ഇതിൽ സംശയത്തിന് ഇടമില്ല.
5.162.26
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः ।
पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत् ॥ ५.१६२.२६ ॥
വരുണന്റെ ആലയമായ സമുദ്രം ഉടൻ തന്നെ തീരം കടന്നുകളയട്ടെ, പർവതങ്ങൾ തകർന്നു ചിതറട്ടെ; എങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞത് വ്യാജമാവില്ല.
5.162.27
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा ।
यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम् ॥ ५.१६२.२७ ॥
യമനോ കുബേരനോ രുദ്രനോ തന്നെ നിനക്ക് സഹായികളായാലും, ദുർബുദ്ധീ, പാണ്ഡവർ പ്രതിജ്ഞയനുസരിച്ച് ചെയ്യും; ദുശ്ശാസനന്റെ രക്തം ഞാൻ ഇഷ്ടംപോലെ കുടിക്കും.
5.162.28
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति ।
अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम् ॥ ५.१६२.२८ ॥
ഇവിടെ കോപത്തോടെ എന്നെ എതിർത്ത് ആക്രമിക്കുന്ന ഏതൊരു ക്ഷത്രിയനെയും, ഭീഷ്മനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയാലും, ഞാൻ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
5.162.29
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि ।
यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे ॥ ५.१६२.२९ ॥
ക്ഷത്രിയരുടെ സഭയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് എങ്ങനെ സത്യമാകുമോ, അതുപോലെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു.
5.162.30
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः ।
क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ ५.१६२.३० ॥
ഭീമസേനന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അസഹിഷ്ണുവായ സഹദേവനും കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ അപ്പോൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.162.31
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि ।
श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया ॥ ५.१६२.३१ ॥
അഹങ്കാരികളായ വീരന്മാർക്ക് തുല്യമായ ഈ സേനാസഭയിൽ കേൾക്കുക, പാപീ; നിന്റെ പിതാവിനോട് നീ പറയേണ്ട എന്റെ വാക്കുകൾ.
5.162.32
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह ।
धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह ॥ ५.१६२.३२ ॥
നിന്നോടുള്ള ധൃതരാഷ്ട്രബന്ധം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കുരുക്കളുമായി ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഭിന്നത ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
5.162.33
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च ।
उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत् ॥ ५.१६२.३३ ॥
നീ ലോകനാശത്തിനും ധൃതരാഷ്ട്രകുലനാശത്തിനുമായി ജനിച്ച വൈരപുരുഷൻ; സ്വകുലഘാതകനും പാപിയും.
5.162.34
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः ।
अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति ॥ ५.१६२.३४ ॥
ജനനം മുതൽ നിന്റെ പാപിയായ പിതാവ് ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷകരവും ക്രൂരവുമായ കാര്യങ്ങൾ എപ്പോഴും ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.162.35
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम् ।
अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः ॥ ५.१६२.३५ ॥
ആ വൈരപരമ്പരയുടെ അതിദുർഗമമായ അറ്റത്ത് ഞാൻ എത്തും; ആദ്യം ശകുനി നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ നിന്നെ വധിക്കും.
5.162.36
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः ॥ ५.१६२.३६ ॥
പിന്നെ എല്ലാ വില്ലാളികളും നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ ശകുനിയെ വധിക്കും; ഭീമന്റെയും സഹദേവന്റെയും വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം.
5.162.37
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव ।
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ॥ ५.१६२.३७ ॥
അർജുനൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭീമസേനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഹേ ഭീമസേനാ, നിന്നോടു വൈരമുള്ളവർ ഇപ്പോൾ ഇല്ല.
5.162.38
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः ।
उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम ॥ ५.१६२.३८ ॥
വീടുകളിൽ സുഖമായിരുന്ന മൂഢന്മാർ മൃത്യുപാശത്തിന് വശരായി. ഹേ പുരുഷോത്തമാ, ഉലൂകനോടും നീ കടുത്ത വാക്കുകൾ പറയരുത്.
5.162.39
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ५.१६२.३९ ॥
പറഞ്ഞതു മാത്രം ആവർത്തിക്കുന്ന ദൂതന്മാർക്ക് എന്ത് തെറ്റാണുള്ളത്? ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് മഹാബാഹുവായവൻ ഭീമപരാക്രമനായ ഭീമനോട് സംസാരിച്ചു.
5.162.40
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत ।
श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम् ॥ ५.१६२.४० ॥
അവൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മുതലായ വീരന്മാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും പറഞ്ഞു: ആ പാപിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾ കേട്ടുവല്ലോ.
5.162.41
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः ।
श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया ॥ ५.१६२.४१ ॥
വാസുദേവനെയും പ്രത്യേകിച്ച് എന്നെയും ദുഷിച്ചത് കേട്ട് നിങ്ങളെല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ച് കോപിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.162.42
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः ।
समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम् ॥ ५.१६२.४२ ॥
വാസുദേവന്റെ പ്രഭാവത്താലും നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമത്താലും, രാജകീയ ക്ഷത്രിയവർഗം മുഴുവനെയും ഞാൻ ഗണ്യമാക്കുന്നില്ല.
5.162.43
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् ।
उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम् ॥ ५.१६२.४३ ॥
നിങ്ങളുടെ അനുമതി നേടി, അവന്റെ മറുപടി വാക്യം ഉലൂകനെ അറിയിക്കും; സുയോധനൻ പറയുന്നതും.
5.162.44
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे ।
गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः । ॥ ५.१६२.४४ ॥
നാളെ യുദ്ധമുഖത്ത് ഈ വമ്പന്റെ മറുവാക്കിന് ഗാണ്ഡീവം കൊണ്ട് മറുപടി നൽകും; വാക്കുകൊണ്ട് മറുപടി പറയുന്നവർ ക്ലീബരാണ്.
5.162.45
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे प्रशशंसुर्धनञ्जयम् ।
तेन वाक्योपचारेण विस्मिता राजसत्तमाः ॥ ५.१६२.४५ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം ധനഞ്ജയനെ പ്രശംസിച്ചു; ആ വാക്കിന്റെ രീതിയിൽ വിസ്മയിച്ച ശ്രേഷ്ഠരാജാക്കന്മാർ.
5.162.46
अनुनीय च तान्सर्वान्यथामान्यं यथावयः ।
धर्मराजं तदा वाक्यं तत्प्राप्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.४६ ॥
പിന്നെ അവരെ എല്ലാവരെയും അവരുടെ മാനത്തിനും വയസ്സിനും ഒത്തവിധം സമാധാനിപ്പിച്ച്, ധർമ്മരാജനോട് ആ യോഗ്യമായ വാക്കിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
5.162.47
आत्मानमवमन्वानो न हि स्यात्पार्थिवोत्तमः ।
तत्रोत्तरं प्रवक्ष्यामि तव शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१६२.४७ ॥
സ്വയം ലഘുവായി കാണുന്നവൻ ശ്രേഷ്ഠരാജാവാകില്ല; അതിനാൽ നിന്റെ സേവയിൽ മുഴുകി അതിന് ഉത്തരം പറയാം.
5.162.48
उलूकं भरतश्रेष्ठ सामपूर्वमथोर्जितम् ।
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ॥ ५.१६२.४८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സാമപൂർവ്വമെങ്കിലും ദൃഢമായി ഉലൂകൻ പറഞ്ഞ ദുര്യോധനന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ഭരതർഷഭൻ.
5.162.49
अतिलोहितनेत्राभ्यामाशीविष इव श्वसन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ५.१६२.४९ ॥
അത്യന്തം ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, വിഷസർപ്പത്തെപ്പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ട്, കോപത്താൽ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ചുണ്ടിന്റെ കോണുകൾ നാവുകൊണ്ട് നക്കിക്കൊണ്ട്.
5.162.50
जनार्दनमभिप्रेक्ष्य भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत् ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६२.५० ॥
ജനാർദ്ദനനെയും സഹോദരന്മാരെയും നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; വിശാലമായ ഭുജം ഉയർത്തി കൈതവ്യനോട് സംസാരിച്ചു.
5.162.51
उलूक गच्छ कैतव्य ब्रूहि तात सुयोधनम् ।
कृतघ्नं वैरपुरुषं दुर्मतिं कुलपांसनम् ॥ ५.१६२.५१ ॥
ഉലൂകാ, പോകൂ, കൈതവ്യന്റെ പുത്രാ! പ്രിയനേ, ദുര്യോധനനോട് പറയൂ — കൃതഘ്നനും വൈരപുരുഷനും ദുർമതിയും കുലപാംസനനുമായ അവനോട്.
5.162.52
पाण्डवेषु सदा पाप नित्यं जिह्मं प्रवर्तते ।
स्ववीर्याद्यः पराक्रम्य पाप आह्वयते परान्।
अभीतः पूरयन्वाक्यमेष वैः क्षत्रियः पुमान् ॥ ५.१६२.५२ ॥
പാണ്ഡവരോട് ആ പാപി എപ്പോഴും വക്രമായാണ് പെരുമാറുന്നത്. സ്വന്തം വീര്യത്താൽ പരാക്രമം കാട്ടി മറ്റുള്ളവരെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നവൻ, നിർഭയനായി വാക്ക് നിറവേറ്റുന്നവൻ — ഇവൻ ക്ഷത്രിയ പുരുഷൻ.
5.162.53
स पापः क्षत्रियो भूत्वा अस्मानाहूय संयुगे ।
मान्यामान्यान्पुरस्कृत्य युद्धं मा गाः कुलाधम ॥ ५.१६२.५३ ॥
ആ പാപി ക്ഷത്രിയനായി ഞങ്ങളെ യുദ്ധത്തിൽ വിളിക്കട്ടെ; മാന്യരെയും അമാന്യരെയും മുന്നിൽ നിർത്തി. കുലാധമാ, യുദ്ധം ചെയ്യരുത്.
5.162.54
आत्मवीर्यं समाश्रिकत्य भृत्यवीर्यं च कौरव ।
आह्वयस्व रणे पार्थान्सर्वथा क्षत्रियो भव ॥ ५.१६२.५४ ॥
കൗരവാ, നിന്റെ സ്വന്തം വീര്യത്തെയും ഭൃത്യരുടെ വീര്യത്തെയും ആശ്രയിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥന്മാരെ വെല്ലുവിളിക്കൂ; എല്ലാ വിധത്തിലും ക്ഷത്രിയനാകൂ.
5.162.55
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
अशक्तः स्वयमादातुमेतदेव नपुंसकम् ॥ ५.१६२.५५ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് ശത്രുക്കളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നവൻ, സ്വയം അത് ഏറ്റെടുക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ — അവൻ തന്നെ നപുംസകം.
5.162.56
स त्वं परेषां वीर्येण आत्मानं बहुमन्यसे ।
कथमेवमशक्तस्त्वमस्मान्समभिगर्जसि ॥ ५.१६२.५६ ॥
നീ മറ്റുള്ളവരുടെ വീര്യത്താൽ നിന്നെത്തന്നെ വലുതായി കരുതുന്നു. ഇങ്ങനെ അശക്തനായിരിക്കെ നീ ഞങ്ങളുടെ നേരെ എങ്ങനെ ഗർജ്ജിക്കുന്നു?
5.162.57
मद्वचश्चापि भूयस्ते वक्तव्यः स सुयोधनः ।
श्व इदानीं प्रपद्येथाः पुरुषो भव दुर्मते ॥ ५.१६२.५७ ॥
എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ആ സുയോധനനോട് വീണ്ടും പറയണം: 'ദുർബുദ്ധിയേ, ഇപ്പോൾ തന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ പുരുഷനാകുക.'
5.162.58
मन्यसे यच्च मूढ त्वं न योत्स्यति जनार्दनः ।
सारथ्येन वृतः पार्थैरिति त्वं न बिभेषि च ॥ ५.१६२.५८ ॥
ഹേ മൂഢാ, പാർത്ഥന്മാർ സാരഥിയായി വരിച്ചതിനാൽ ജനാർദ്ദനൻ യുദ്ധം ചെയ്യില്ല എന്ന് നീ കരുതുന്നു — അതിനാലാണ് നീ ഭയപ്പെടാത്തത്.
5.162.59
जघन्यकालमप्येतन्न भवेत्सर्वपार्थिवान् ।
निर्दहेयमहं क्रोधात्तृणानीव हुताशनः ॥ ५.१६२.५९ ॥
ഇത് അവസാന കാലമല്ലെങ്കിലും, ക്രോധത്താൽ സകല രാജാക്കന്മാരെയും തീ പുല്ലിനെ എന്നപോലെ ഞാൻ ദഹിപ്പിച്ചുകളയും.
5.162.60
युधिष्ठिरनियोगात्तु फाल्गुनस्य महात्मनः ।
करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मनः ॥ ५.१६२.६० ॥
എന്നാൽ യുധിഷ്ഠിരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹാത്മാവായ ഫാൽഗുനന് — ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവന് — ഞാൻ സാരഥ്യം ചെയ്യും.
5.162.61
यद्युत्पतसि लोकांस्त्रीन्यद्याविशसि भूतलम् ।
तत्रतत्रार्जुनरथं प्रभाते द्रक्ष्यसे पुनः ॥ ५.१६२.६१ ॥
നീ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചാലും, പ്രഭാതത്തിൽ അവിടെയെല്ലാം അർജുനന്റെ രഥം നീ വീണ്ടും കാണും.
5.162.62
यच्चापि भीमसेनस्य मन्यसे मोघभाषितम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतमद्यावधारय ॥ ५.१६२.६२ ॥
ഭീമസേനന്റെ വ്യർത്ഥമായ വാക്കെന്ന് നീ കരുതുന്നതും — ദുശ്ശാസനന്റെ രക്തം കുടിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് — ഇന്നു തന്നെ ഉറപ്പായി അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക.
5.162.63
न त्वां समीक्षते पार्थो नापि राजा युधिष्ठिरः ।
न भीमसेनो न यमौ प्रतिकूलप्रभाषिणम् ॥ ५.१६२.६३ ॥
പാർത്ഥനോ, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനോ, ഭീമസേനനോ, ഇരട്ടകളോ — പ്രതികൂലമായി സംസാരിക്കുന്ന നിന്നെ നോക്കുന്നില്ല.