મહાભારત · અધ્યાય 5.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.162.1
उलूकस्त्वर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ।
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ॥ ५.१६२.१ ॥
ઉલૂક ફરીથી અર્જુનને પહેલાં કહ્યું હતું તેવા જ શબ્દો બોલ્યો, ક્રોધિત સર્પને વાણીના શૂળથી છેડતો હોય તેમ.
5.162.2
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुषिताः पाण्डवा भृशम् ।
प्रागेव भृशसंक्रुद्धाः कैतव्येनापि धर्षिताः ॥ ५.१६२.२ ॥
તેના એ શબ્દો સાંભળીને પાંડવો અત્યંત રોષે ભરાયા; પહેલેથી જ ક્રોધિત તેઓ એ છળથી વધુ અપમાનિત થયા.
5.162.3
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहूंश्चैव प्रचिक्षिपुः ।
आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षाञ्चक्रुः परस्परम् ॥ ५.१६२.३ ॥
તેઓ આસનો પરથી ઊભા થયા અને બાહુઓ ફેંક્યા; ક્રોધિત સર્પોની જેમ એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા.
5.162.4
अवाक्छिरा भीमसेनः समुदैक्षत कैतवम् ।
नेत्राभ्यां लोहितान्ताभ्यामाशीविष इव श्वसन् ॥ ५.१६२.४ ॥
માથું નમાવીને ભીમસેને એ છળકપટીને ધ્યાનથી જોયો; લાલ કિનારીવાળી આંખોથી, સર્પની જેમ નિસાસા નાખતાં.
5.162.5
आर्तं वातात्मजं दृष्ट्वा क्रोधेनाभिहतं भृशम् ।
उत्स्मयन्निव दाशार्हः कैतव्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.५ ॥
વાયુપુત્ર (ભીમ)ને પીડિત અને ક્રોધથી અત્યંત ઘવાયેલો જોઈને દાશાર્હ (કૃષ્ણ) જાણે સહેજ હસીને એ છળકપટીને બોલ્યા.
5.162.6
प्रयाहि शीघ्रं कैतव्य ब्रूयाश्चैव सुयोधनम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत् ॥ ५.१६२.६ ॥
હે છળકપટી, જલદી જા; સુયોધનને કહે: 'શબ્દો સાંભળ્યા, અર્થ સમજી લીધો; તારો જે મત છે તે જ થાઓ.'
5.162.7
एवमुक्त्वा महाबाहुः केशवो राजसत्तम ।
पुनरेव महाप्राज्ञं युधिष्ठिरमुदैक्षत ॥ ५.१६२.७ ॥
આમ કહીને મહાબાહુ કેશવે, હે રાજશ્રેષ્ઠ, ફરી મહાપ્રાજ્ઞ યુધિષ્ઠિર તરફ જોયું.
5.162.8
सृञ्जयानां च सर्वेषां कृष्णस्य च यशस्विनः ।
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ॥ ५.१६२.८ ॥
સૃંજયો અને સર્વના, યશસ્વી કૃષ્ણના, પુત્રો સહિત દ્રુપદ અને વિરાટની સમીપે.
5.162.9
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ।
उलूकोऽप्यर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.९ ॥
બધા રાજાઓની મધ્યમાં તેણે વચન કહ્યું. ઉલૂકે પણ અર્જુનને ફરી પૂર્વે કહ્યા પ્રમાણે વચન કહ્યું.
5.162.10
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ।
कृष्णादींश्चैव तान्सर्वान्यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.१० ॥
ક્રોધિત ઝેરી સાપની જેમ, વચન-શલાકાથી ભોંકતા, કૃષ્ણ વગેરે બધાને પૂર્વે કહ્યા પ્રમાણે વચન કહ્યું.
5.162.11
उलूकस्य तु तद्वाक्यं पापं दारुणमीरितम् ।
श्रुत्वा विचुक्षुभे पार्थो ललाटं चाप्यमार्जयत् ॥ ५.१६२.११ ॥
ઉલૂકનું તે પાપી અને કઠોર વચન સાંભળીને પાર્થ વિચલિત થયો અને કપાળ પણ લૂછ્યું.
5.162.12
तदवस्थं तदा दृष्ट्वा पार्थं सा समितिर्नृप ।
नामृष्यत महाराज पाण्डवानां महारथाः ॥ ५.१६२.१२ ॥
હે રાજા, ત્યારે પાર્થને તે અવસ્થામાં જોઈને તે સભા સહન ન કરી શકી. હે મહારાજ, પાંડવોના મહારથીઓએ પણ સહન ન કર્યું.
5.162.13
अधिक्षेपेण कृष्णस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
श्रुत्वा ते पुरुषव्याघ्राः क्रोधाञ्जज्वलुरच्युत ॥ ५.१६२.१३ ॥
કૃષ્ણ અને મહાત્મા પાર્થનું અપમાન સાંભળીને તે પુરુષવ્યાઘ્રો ક્રોધથી બળી ઊઠ્યા, હે અચ્યુત.
5.162.14
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ॥ ५.१६२.१४ ॥
ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, શિખંડી, મહારથી સાત્યકિ, કેકયના પાંચ ભાઈઓ અને રાક્ષસ ઘટોત્કચ.
5.162.15
द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ ॥ ५.१६२.१५ ॥
દ્રૌપદીના પુત્રો, અભિમન્યુ, રાજા ધૃષ્ટકેતુ, પરાક્રમી ભીમસેન અને જોડિયા મહારથીઓ.
5.162.16
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्।
अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान् ॥ ५.१६२.१६ ॥
ક્રોધથી લાલ નેત્રોવાળા તેઓ સૌ આસનેથી ઊઠ્યા; લાલ ચંદનથી લેપાયેલી સુંદર ભુજાઓ ઉપાડીને, અંગદ, પારિહાર્ય અને કેયૂરથી શોભિત થઈને.
5.162.17
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् ।
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ॥ ५.१६२.१७ ॥
દાંત પર દાંત પીસતા, હોઠના ખૂણા ચાટતા, તેમના આકાર અને ભાવને ઓળખતા કુન્તીપુત્ર વૃકોદર (ભીમ).
5.162.18
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव ।
उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च ॥ ५.१६२.१८ ॥
તે વેગથી ઊભો થયો, ક્રોધથી જાણે બળતો; અચાનક આંખો ફેરવીને, દાંત કડકડાવતો.
5.162.19
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत् ।
अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम् ॥ ५.१६२.१९ ॥
હાથ વડે હાથ દબાવીને તેણે ઉલૂકને આ વચન કહ્યું, જાણે અમ અશક્તોને પ્રોત્સાહન આપવા માટે.
5.162.20
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम् ॥ ५.१६२.२० ॥
હે મૂર્ખ, દુર્યોધને તને જે વચન કહ્યું તે તેં સાંભળ્યું છે. હે મંદ, હું કહું છું તે આ અસહ્ય વાક્ય સાંભળ.
5.162.21
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् ।
श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः ॥ ५.१६२.२१ ॥
બધા ક્ષત્રિયોની મધ્યમાં તું સુયોધનને જે કહીશ, સૂતપુત્ર અને તારા દુરાત્મા પિતા સાંભળતા હોય ત્યારે...
5.162.22
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे ॥ ५.१६२.२२ ॥
અમે હંમેશાં મોટા ભાઈના સ્નેહની ઇચ્છાથી સહન કર્યું; હે દુરાચારી, તું તેને બહુ માનતો નથી.
5.162.23
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति ।
कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता ॥ ५.१६२.२३ ॥
કુળના હિતની ઇચ્છા રાખનાર બુદ્ધિમાન ધર્મરાજે શાંતિ ઇચ્છીને હૃષીકેશને કૌરવો તરફ મોકલ્યા.
5.162.24
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् ।
गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम् ॥ ५.१६२.२४ ॥
કાળથી પ્રેરાઈને તું ચોક્કસ યમલોકે જવા ઇચ્છે છે. અમારી સાથે યુદ્ધમાં જા; તે આવતીકાલે જ નિશ્ચિત થશે.
5.162.25
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते ।
स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा ॥ ५.१६२.२५ ॥
મેં પણ તારા અને તારા ભાઈઓના વધની પ્રતિજ્ઞા કરી છે. હે પાપી, તે તેમ જ થશે; આમાં વિચાર કરવાની જરૂર નથી.
5.162.26
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः ।
पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत् ॥ ५.१६२.२६ ॥
વરુણનું નિવાસસ્થાન સાગર તરત જ પોતાનો કિનારો ઓળંગે, પર્વતો તૂટી પડે; તોપણ મારું બોલેલું વચન અસત્ય નહીં થાય.
5.162.27
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा ।
यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम् ॥ ५.१६२.२७ ॥
યમ, કુબેર કે રુદ્ર પણ તારા સહાયક હોય, હે દુર્બુદ્ધિ, તોપણ પાંડવો પોતાની પ્રતિજ્ઞા પ્રમાણે કરશે; અને હું ઇચ્છા મુજબ દુઃશાસનનું લોહી પીશ.
5.162.28
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति ।
अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम् ॥ ५.१६२.२८ ॥
અહીં ક્રોધથી મારા પર આક્રમણ કરનાર કોઈ પણ ક્ષત્રિય, ભીષ્મને આગળ કરીને પણ આવે, તોપણ હું તેને યમલોકે પહોંચાડીશ.
5.162.29
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि ।
यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे ॥ ५.१६२.२९ ॥
ક્ષત્રિયોની સભામાં મેં જે આ વચન કહ્યું છે, તે જેમ સત્ય થશે, તેમ જ હું મારી જાતને (તેના સાક્ષી તરીકે) અર્પું છું.
5.162.30
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः ।
क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ ५.१६२.३० ॥
ભીમસેનનાં વચનો સાંભળી અસહિષ્ણુ સહદેવે પણ ક્રોધથી લાલ નેત્રો સાથે ત્યારે આ વચન કહ્યું.
5.162.31
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि ।
श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया ॥ ५.१६२.३१ ॥
ગર્વિષ્ઠ વીરો સમાન આ સેના-સભામાં સાંભળ, હે પાપી; તારે તારા પિતાને જે કહેવું જોઈએ તે મારા વચન.
5.162.32
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह ।
धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह ॥ ५.१६२.३२ ॥
જો તારી સાથે ધૃતરાષ્ટ્રનો સંબંધ ન હોત, તો કુરુઓ સાથે અમારો ક્યારેય ભેદ ન થાત.
5.162.33
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च ।
उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत् ॥ ५.१६२.३३ ॥
તું તો જગત અને ધૃતરાષ્ટ્રના કુળના વિનાશ માટે જન્મેલો વૈરપુરુષ છે; સ્વકુળનો ઘાતક અને પાપી.
5.162.34
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः ।
अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति ॥ ५.१६२.३४ ॥
જન્મથી જ તારો પાપી પિતા અમારા પ્રત્યે સદા અહિતકારી અને ક્રૂર કાર્યો કરવા ઇચ્છે છે.
5.162.35
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम् ।
अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः ॥ ५.१६२.३५ ॥
એ વૈરપરંપરાના અતિ દુર્ગમ અંતે હું જઈશ; પહેલાં શકુનિ જોતો હોય ત્યારે હું તને મારીશ.
5.162.36
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः ॥ ५.१६२.३६ ॥
પછી બધા ધનુર્ધરો જોતા હોય ત્યારે હું શકુનિને મારીશ; ભીમ અને સહદેવ બંનેનાં વચન સાંભળીને.
5.162.37
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव ।
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ॥ ५.१६२.३७ ॥
અર્જુને હસતાં ભીમસેનને આ વચન કહ્યું: હે ભીમસેન, જેમને તારી સાથે વેર હતું તેઓ હવે રહ્યા નથી.
5.162.38
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः ।
उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम ॥ ५.१६२.३८ ॥
ઘરોમાં સુખેથી રહેતા મૂર્ખો મૃત્યુપાશને વશ થયા. હે પુરુષોત્તમ, ઉલૂકને પણ તારે કઠોર વચન ન કહેવાં.
5.162.39
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ५.१६२.३९ ॥
જે કહેવાયું હોય તે જ પુનરાવર્તન કરનારા દૂતોનો શું અપરાધ? આમ કહીને મહાબાહુએ ભીમપરાક્રમી ભીમને કહ્યું.
5.162.40
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत ।
श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम् ॥ ५.१६२.४० ॥
તેણે ધૃષ્ટદ્યુમ્ન વગેરે વીરો અને મિત્રોને કહ્યું: તમે તે પાપી ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રનું વચન સાંભળ્યું છે.
5.162.41
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः ।
श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया ॥ ५.१६२.४१ ॥
વાસુદેવની અને ખાસ કરીને મારી નિંદા સાંભળીને, તમે સૌ અમારા હિતની ઇચ્છાથી ક્રોધિત થયા છો.
5.162.42
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः ।
समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम् ॥ ५.१६२.४२ ॥
વાસુદેવના પ્રભાવથી અને તમારા પ્રયત્નથી, હું સમગ્ર રાજ ક્ષત્રિય વર્ગને ગણતો નથી.
5.162.43
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् ।
उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम् ॥ ५.१६२.४३ ॥
તમારી અનુમતિ મેળવીને તેનું જે ઉત્તરવાક્ય છે તે હું ઉલૂકને પહોંચાડીશ; સુયોધન જે કહેશે તે પણ.
5.162.44
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे ।
गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः । ॥ ५.१६२.४४ ॥
આવતીકાલે યુદ્ધમુખે આ બડાઈખોરના પ્રતિવાક્યનો ગાંડીવથી ઉત્તર આપીશું; શબ્દોથી ઉત્તર આપનારા ક્લીબ જ હોય છે.
5.162.45
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे प्रशशंसुर्धनञ्जयम् ।
तेन वाक्योपचारेण विस्मिता राजसत्तमाः ॥ ५.१६२.४५ ॥
ત્યારે તે બધા રાજાઓએ ધનંજયની પ્રશંસા કરી; તે વાક્યશૈલીથી વિસ્મિત થયેલા શ્રેષ્ઠ રાજાઓ.
5.162.46
अनुनीय च तान्सर्वान्यथामान्यं यथावयः ।
धर्मराजं तदा वाक्यं तत्प्राप्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.४६ ॥
પછી તે સૌને તેમના માન અને વય મુજબ શાંત કરીને, ધર્મરાજને તે યોગ્ય વાક્યથી ઉત્તર આપ્યો.
5.162.47
आत्मानमवमन्वानो न हि स्यात्पार्थिवोत्तमः ।
तत्रोत्तरं प्रवक्ष्यामि तव शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१६२.४७ ॥
જે પોતાને અપમાનિત ગણે તે શ્રેષ્ઠ રાજા ન હોઈ શકે; તેથી આપની સેવામાં રત થઈ હું તેનો ઉત્તર કહીશ.
5.162.48
उलूकं भरतश्रेष्ठ सामपूर्वमथोर्जितम् ।
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ॥ ५.१६२.४८ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, સામપૂર્વક છતાં દૃઢ રીતે ઉલૂકે કહેલું દુર્યોધનનું તે વાક્ય સાંભળીને ભરતર્ષભ.
5.162.49
अतिलोहितनेत्राभ्यामाशीविष इव श्वसन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ५.१६२.४९ ॥
અતિ લાલ આંખોથી, ઝેરી સાપની જેમ શ્વાસ લેતા, ક્રોધથી જાણે હસતા, હોઠના ખૂણા જીભથી ચાટતા.
5.162.50
जनार्दनमभिप्रेक्ष्य भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत् ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६२.५० ॥
જનાર્દન અને ભાઈઓ તરફ જોઈને આ કહ્યું; વિશાળ ભુજા ઊંચી કરીને કૈતવ્ય સાથે બોલ્યો.
5.162.51
उलूक गच्छ कैतव्य ब्रूहि तात सुयोधनम् ।
कृतघ्नं वैरपुरुषं दुर्मतिं कुलपांसनम् ॥ ५.१६२.५१ ॥
ઉલૂક, જા, કૈતવ્ય! વહાલા, દુર્યોધનને કહે — જે કૃતઘ્ન, વૈરનો માણસ, દુર્મતિ અને કુળને કલંકિત કરનાર છે.
5.162.52
पाण्डवेषु सदा पाप नित्यं जिह्मं प्रवर्तते ।
स्ववीर्याद्यः पराक्रम्य पाप आह्वयते परान्।
अभीतः पूरयन्वाक्यमेष वैः क्षत्रियः पुमान् ॥ ५.१६२.५२ ॥
પાંડવો પ્રત્યે તે પાપી સદા વાંકો વર્તે છે. પોતાના જ બળથી પરાક્રમ બતાવી બીજાઓને પડકારનાર, નિર્ભયપણે વચન પૂરું કરનાર — આ ક્ષત્રિય પુરુષ છે.
5.162.53
स पापः क्षत्रियो भूत्वा अस्मानाहूय संयुगे ।
मान्यामान्यान्पुरस्कृत्य युद्धं मा गाः कुलाधम ॥ ५.१६२.५३ ॥
તે પાપી ક્ષત્રિય થઈને યુદ્ધમાં અમને પડકારે; માનનીયો અને અમાનનીયોને આગળ રાખીને. હે કુળાધમ, યુદ્ધમાં ન જા.
5.162.54
आत्मवीर्यं समाश्रिकत्य भृत्यवीर्यं च कौरव ।
आह्वयस्व रणे पार्थान्सर्वथा क्षत्रियो भव ॥ ५.१६२.५४ ॥
હે કૌરવ, પોતાના જ બળ અને સેવકોના બળનો આશરો લઈ યુદ્ધમાં પાર્થોને પડકાર; દરેક રીતે ક્ષત્રિય બન.
5.162.55
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
अशक्तः स्वयमादातुमेतदेव नपुंसकम् ॥ ५.१६२.५५ ॥
બીજાના પરાક્રમનો આશ્રય લઈને જે શત્રુઓને પડકારે, પણ પોતે તે સ્વીકારવા અસમર્થ હોય — તે જ નપુંસક છે.
5.162.56
स त्वं परेषां वीर्येण आत्मानं बहुमन्यसे ।
कथमेवमशक्तस्त्वमस्मान्समभिगर्जसि ॥ ५.१६२.५६ ॥
તું બીજાના પરાક્રમથી પોતાને મોટો માને છે. આવો અસમર્થ હોવા છતાં તું અમારા પર કેમ ગર્જે છે?
5.162.57
मद्वचश्चापि भूयस्ते वक्तव्यः स सुयोधनः ।
श्व इदानीं प्रपद्येथाः पुरुषो भव दुर्मते ॥ ५.१६२.५७ ॥
મારા આ વચન તે સુયોધનને ફરી કહેવાં જોઈએ: 'હે દુર્મતિ, હમણાં જ શરણે જા, અથવા પુરુષ થા.'
5.162.58
मन्यसे यच्च मूढ त्वं न योत्स्यति जनार्दनः ।
सारथ्येन वृतः पार्थैरिति त्वं न बिभेषि च ॥ ५.१६२.५८ ॥
હે મૂઢ, તું માને છે કે જનાર્દન યુદ્ધ નહીં કરે, કારણ કે પાર્થોએ તેમને સારથિ તરીકે વર્યા છે — તેથી તું ડરતો નથી.
5.162.59
जघन्यकालमप्येतन्न भवेत्सर्वपार्थिवान् ।
निर्दहेयमहं क्रोधात्तृणानीव हुताशनः ॥ ५.१६२.५९ ॥
આ અંતિમ સમય ન હોય તોપણ, ક્રોધથી સર્વ રાજાઓને અગ્નિ ઘાસની જેમ હું બાળી નાખીશ.
5.162.60
युधिष्ठिरनियोगात्तु फाल्गुनस्य महात्मनः ।
करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मनः ॥ ५.१६२.६० ॥
પરંતુ યુધિષ્ઠિરના આદેશથી, મહાત્મા ફાલ્ગુનનું — આત્મસંયમી, યુદ્ધ કરતા તેમનું — હું સારથ્ય કરીશ.
5.162.61
यद्युत्पतसि लोकांस्त्रीन्यद्याविशसि भूतलम् ।
तत्रतत्रार्जुनरथं प्रभाते द्रक्ष्यसे पुनः ॥ ५.१६२.६१ ॥
જો તું ત્રણેય લોકમાં ઊડી જાય, અથવા જો પૃથ્વીમાં પ્રવેશે, તો પણ પ્રભાતે ત્યાં ત્યાં અર્જુનનો રથ તું ફરી જોઈશ.
5.162.62
यच्चापि भीमसेनस्य मन्यसे मोघभाषितम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतमद्यावधारय ॥ ५.१६२.६२ ॥
ભીમસેનનું જે વ્યર્થ વચન તું માને છે — દુઃશાસનનું લોહી પીવાયું — તે આજે નિશ્ચિતપણે જાણી લે.
5.162.63
न त्वां समीक्षते पार्थो नापि राजा युधिष्ठिरः ।
न भीमसेनो न यमौ प्रतिकूलप्रभाषिणम् ॥ ५.१६२.६३ ॥
પાર્થ, રાજા યુધિષ્ઠિર, ભીમસેન કે યમળ ભાઈઓ — વિરુદ્ધ બોલનાર તને જોતા નથી.