మహాభారతం · అధ్యాయం 5.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.162.1
उलूकस्त्वर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ।
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ॥ ५.१६२.१ ॥
ఉలూకుడు మళ్లీ అర్జునుడితో ముందు చెప్పినట్లే మాటలు పలికాడు; కోపించిన పాముని మాటల బాణంతో పొడిచినట్లు.
5.162.2
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुषिताः पाण्डवा भृशम् ।
प्रागेव भृशसंक्रुद्धाः कैतव्येनापि धर्षिताः ॥ ५.१६२.२ ॥
అతని ఆ మాటలు విని పాండవులు మిక్కిలి కోపించారు; ముందుగానే ఆగ్రహంతో ఉన్న వారు ఆ కపటంతో మరింత అవమానింపబడ్డారు.
5.162.3
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहूंश्चैव प्रचिक्षिपुः ।
आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षाञ्चक्रुः परस्परम् ॥ ५.१६२.३ ॥
వారు ఆసనాల నుండి లేచి బాహువులను విసిరారు; కోపించిన సర్పాల వలె ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
5.162.4
अवाक्छिरा भीमसेनः समुदैक्षत कैतवम् ।
नेत्राभ्यां लोहितान्ताभ्यामाशीविष इव श्वसन् ॥ ५.१६२.४ ॥
తల వంచుకున్న భీమసేనుడు ఆ కపటిని తీక్షణంగా చూశాడు; ఎర్రని అంచుల కళ్లతో, సర్పంలా ఊపిరి పీలుస్తూ.
5.162.5
आर्तं वातात्मजं दृष्ट्वा क्रोधेनाभिहतं भृशम् ।
उत्स्मयन्निव दाशार्हः कैतव्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.५ ॥
వాయుపుత్రుడు (భీముడు) బాధపడి కోపంతో మిక్కిలి కదిలిపోవడం చూసి, దాశార్హుడు (కృష్ణుడు) చిరునవ్వు నవ్వుతున్నట్లుగా ఆ కపటితో మాట్లాడాడు.
5.162.6
प्रयाहि शीघ्रं कैतव्य ब्रूयाश्चैव सुयोधनम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत् ॥ ५.१६२.६ ॥
కపటీ, త్వరగా వెళ్లు; సుయోధనుడికి చెప్పు: 'మాటలు విన్నాం, అర్థం గ్రహించాం; నీ అభిప్రాయం ఏదో అదే జరుగుగాక.'
5.162.7
एवमुक्त्वा महाबाहुः केशवो राजसत्तम ।
पुनरेव महाप्राज्ञं युधिष्ठिरमुदैक्षत ॥ ५.१६२.७ ॥
ఇలా చెప్పి మహాబాహువైన కేశవుడు, ఓ రాజశ్రేష్ఠా, మళ్లీ మహాప్రాజ్ఞుడైన యుధిష్ఠిరుని వైపు చూశాడు.
5.162.8
सृञ्जयानां च सर्वेषां कृष्णस्य च यशस्विनः ।
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ॥ ५.१६२.८ ॥
సృంజయులందరి, యశస్వి కృష్ణుని, పుత్రులతో కూడిన ద్రుపదుని, విరాటుని సన్నిధిలో.
5.162.9
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ।
उलूकोऽप्यर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.९ ॥
రాజుల మధ్యలో అతడు మాట చెప్పాడు. ఉలూకుడు కూడా అర్జునునితో మళ్లీ ముందు చెప్పిన మాటనే చెప్పాడు.
5.162.10
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ।
कृष्णादींश्चैव तान्सर्वान्यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.१० ॥
కోపించిన విషసర్పంలా, మాట బాణంతో గుచ్చుతూ, కృష్ణుడు మొదలైన వారందరికి ముందు చెప్పిన మాటలనే చెప్పాడు.
5.162.11
उलूकस्य तु तद्वाक्यं पापं दारुणमीरितम् ।
श्रुत्वा विचुक्षुभे पार्थो ललाटं चाप्यमार्जयत् ॥ ५.१६२.११ ॥
ఉలూకుని ఆ పాపమైన, కఠినమైన మాటను విని పార్థుడు కలత చెందాడు; తన నుదుటిని కూడా తుడుచుకున్నాడు.
5.162.12
तदवस्थं तदा दृष्ट्वा पार्थं सा समितिर्नृप ।
नामृष्यत महाराज पाण्डवानां महारथाः ॥ ५.१६२.१२ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు పార్థుడిని ఆ స్థితిలో చూసి ఆ సభ సహించలేకపోయింది. ఓ మహారాజా, పాండవుల మహారథులూ సహించలేకపోయారు.
5.162.13
अधिक्षेपेण कृष्णस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
श्रुत्वा ते पुरुषव्याघ्राः क्रोधाञ्जज्वलुरच्युत ॥ ५.१६२.१३ ॥
కృష్ణుని మరియు మహాత్ముడైన పార్థుని అవమానాన్ని విని, ఆ పురుషవ్యాఘ్రులు కోపంతో మండిపోయారు, ఓ అచ్యుతా.
5.162.14
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ॥ ५.१६२.१४ ॥
ధృష్టద్యుమ్నుడు, శిఖండి, మహారథుడైన సాత్యకి, కేకయ సోదరులైన ఐదుగురు, రాక్షసుడు ఘటోత్కచుడు.
5.162.15
द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ ॥ ५.१६२.१५ ॥
ద్రౌపదీ పుత్రులు, అభిమన్యుడు, రాజు ధృష్టకేతుడు, పరాక్రమవంతుడు భీమసేనుడు, మహారథులైన కవల సోదరులు.
5.162.16
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्।
अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान् ॥ ५.१६२.१६ ॥
కోపంతో ఎర్రబారిన కళ్లతో అందరూ తమ ఆసనాల నుండి లేచారు; ఎర్రచందనం పూసిన అందమైన చేతులను ఎత్తి, అంగదాలు, పారిహార్యాలు, కేయూరాలతో అలంకరించుకున్నవారై.
5.162.17
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् ।
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ॥ ५.१६२.१७ ॥
పళ్ళను పళ్ళపై నూరుతూ, పెదవుల అంచులను నాకుతూ, వారి ఆకారం మరియు భావాన్ని తెలుసుకున్న కుంతీపుత్రుడు వృకోదరుడు (భీముడు).
5.162.18
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव ।
उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च ॥ ५.१६२.१८ ॥
అతడు వేగంగా లేచాడు, కోపంతో మండుతున్నట్లు; అకస్మాత్తుగా కళ్లను తిప్పి, పళ్ళను కటకట లాడిస్తూ.
5.162.19
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत् ।
अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम् ॥ ५.१६२.१९ ॥
అతడు చేతితో చేతిని నలుపుతూ ఉలూకునితో ఇలా పలికాడు, మమ్మల్ని బలహీనులమని భావించి ప్రోత్సహించేందుకన్నట్లు.
5.162.20
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम् ॥ ५.१६२.२० ॥
ఓ మూర్ఖుడా, దుర్యోధనుడు నీతో చెప్పిన మాటలు నీవు విన్నావు. ఓ మందుడా, నేను చెప్పేది విను, ఆ మాట భరించలేనిది.
5.162.21
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् ।
श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः ॥ ५.१६२.२१ ॥
క్షత్రియులందరి మధ్యలో నీవు సుయోధనునితో ఏది చెబుతావో, సూతపుత్రుడు, నీ దురాత్ముడైన తండ్రి వినుచుండగా...
5.162.22
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे ॥ ५.१६२.२२ ॥
మేము ఎల్లప్పుడూ జ్యేష్ఠ సోదరునితో స్నేహం కోరుతూ సహించాము; ఓ దురాచారుడా, నీవు దానిని గౌరవించడం లేదు.
5.162.23
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति ।
कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता ॥ ५.१६२.२३ ॥
కులహితాన్ని కోరిన బుద్ధిమంతుడైన ధర్మరాజు శాంతిని కోరుతూ హృషీకేశుని కురువుల వద్దకు పంపాడు.
5.162.24
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् ।
गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम् ॥ ५.१६२.२४ ॥
కాలప్రేరితుడవై నీవు నిశ్చయంగా యమలోకానికి వెళ్లాలనుకుంటున్నావు. మాతో యుద్ధానికి వెళ్ళు; అది రేపు నిశ్చయంగా జరుగుతుంది.
5.162.25
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते ।
स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा ॥ ५.१६२.२५ ॥
నేనూ నిన్ను, నీ సోదరులతో సహా వధిస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశాను. ఓ పాపీ, అది అలాగే జరుగుతుంది; ఇందులో సందేహం అక్కర్లేదు.
5.162.26
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः ।
पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत् ॥ ५.१६२.२६ ॥
వరుణుని నివాసమైన సముద్రం వెంటనే తన తీరాన్ని దాటినా, పర్వతాలు విరిగి పడినా, నేను చెప్పినది అసత్యం కాదు.
5.162.27
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा ।
यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम् ॥ ५.१६२.२७ ॥
యముడు, కుబేరుడు లేదా రుద్రుడే నీకు సహాయులైనా, ఓ దుర్బుద్ధీ, పాండవులు తమ ప్రతిజ్ఞ ప్రకారమే చేస్తారు; దుఃశాసనుని రక్తాన్ని నేను కోరినట్లు తాగుతాను.
5.162.28
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति ।
अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम् ॥ ५.१६२.२८ ॥
ఇక్కడ కోపంతో నామీద దాడి చేసే క్షత్రియుడెవరైనా, భీష్ముని ముందుంచుకుని వచ్చినా సరే, వాడిని యమలోకానికి పంపుతాను.
5.162.29
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि ।
यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे ॥ ५.१६२.२९ ॥
క్షత్రియుల సభలో నేను పలికిన ఈ మాట ఎలా నిజమవుతుందో, అలాగే నన్ను నేను అర్పించుకుంటాను.
5.162.30
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः ।
क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ ५.१६२.३० ॥
భీమసేనుని మాటలు విని, అసహనంతో ఉన్న సహదేవుడు కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్లతో అప్పుడు ఈ మాటలు పలికాడు.
5.162.31
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि ।
श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया ॥ ५.१६२.३१ ॥
గర్వించిన వీరులతో సమానమైన ఈ సైన్య-సభలో వినుము, పాపీ; నీ తండ్రితో నీవు చెప్పవలసిన నా మాటలను.
5.162.32
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह ।
धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह ॥ ५.१६२.३२ ॥
నీతో ధృతరాష్ట్రునకు బంధం లేకుంటే, కురువులతో మాకు ఎప్పుడూ భేదం ఉండేది కాదు.
5.162.33
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च ।
उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत् ॥ ५.१६२.३३ ॥
నీవు లోకవినాశనానికి, ధృతరాష్ట్ర కులవినాశనానికి జన్మించిన వైర పురుషుడివి; స్వకులఘాతకుడవు, పాపివి.
5.162.34
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः ।
अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति ॥ ५.१६२.३४ ॥
పుట్టినప్పటి నుండీ, నీ పాపి తండ్రి మాకు హానికరమైన, క్రూరమైన పనులను నిత్యం చేయాలని కోరుతున్నాడు.
5.162.35
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम् ।
अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः ॥ ५.१६२.३५ ॥
ఆ వైర పరంపరకు అత్యంత దుర్గమమైన అంతానికి నేను వెళ్తాను; ముందుగా శకునిని చూస్తుండగా నిన్ను చంపుతాను.
5.162.36
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः ॥ ५.१६२.३६ ॥
తరువాత, విల్లంబులు ధరించిన వారందరూ చూస్తుండగా నేను శకునిని చంపుతాను; భీమ, సహదేవ ఇద్దరి మాటలు విన్న తరువాత.
5.162.37
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव ।
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ॥ ५.१६२.३७ ॥
అర్జునుడు నవ్వుతూ భీమసేనునితో ఇలా అన్నాడు: ఓ భీమసేనా, నీతో వైరం ఉన్నవారు ఇప్పుడు లేరు.
5.162.38
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः ।
उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम ॥ ५.१६२.३८ ॥
ఇళ్లలో సుఖంగా ఉన్న మూర్ఖులు మృత్యుపాశానికి వశులయ్యారు. ఓ పురుషోత్తమా, ఉలూకునితో కూడా నీవు కఠిన వచనాలు పలకకూడదు.
5.162.39
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ५.१६२.३९ ॥
చెప్పినదే పునరుక్తం చేసే దూతలకు ఏ అపరాధం ఉంది? ఇలా చెప్పి, మహాబాహువు భీమపరాక్రముడైన భీముడితో అన్నాడు.
5.162.40
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत ।
श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम् ॥ ५.१६२.४० ॥
అతడు ధృష్టద్యుమ్నుడు మొదలైన వీరులను, మిత్రులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: ఆ పాపి ధృతరాష్ట్ర కుమారుడి మాటలు మీరు విన్నారు.
5.162.41
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः ।
श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया ॥ ५.१६२.४१ ॥
వాసుదేవుని, ముఖ్యంగా నన్ను నిందించడం విని, మా హితాన్ని కోరి మీరంతా కోపోద్రిక్తులయ్యారు.
5.162.42
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः ।
समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम् ॥ ५.१६२.४२ ॥
వాసుదేవుని ప్రభావం వలన, మీ ప్రయత్నం వలన, సమస్త రాజ క్షత్రియ వర్గాన్ని నేను లెక్కచేయను.
5.162.43
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् ।
उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम् ॥ ५.१६२.४३ ॥
మీ అనుమతి పొంది, అతని ప్రత్యుత్తర వాక్యాన్ని ఉలూకునికి చేరవేస్తాను; సుయోధనుడు ఏమి చెబుతాడో అదీ.
5.162.44
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे ।
गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः । ॥ ५.१६२.४४ ॥
రేపు యుద్ధముఖంలో ఈ గర్విష్ఠుని ప్రతివాక్యానికి గాండీవంతో సమాధానమిస్తాం; మాటలతో సమాధానమిచ్చేవారు నపుంసకులే.
5.162.45
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे प्रशशंसुर्धनञ्जयम् ।
तेन वाक्योपचारेण विस्मिता राजसत्तमाः ॥ ५.१६२.४५ ॥
అప్పుడు ఆ రాజులందరూ ధనంజయుని ప్రశంసించారు; ఆ వాక్య రీతికి విస్మయం చెందిన శ్రేష్ఠ రాజులు.
5.162.46
अनुनीय च तान्सर्वान्यथामान्यं यथावयः ।
धर्मराजं तदा वाक्यं तत्प्राप्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.४६ ॥
అప్పుడు వారందరినీ వారి గౌరవానికి, వయసుకు తగినట్లుగా సముదాయించి, ధర్మరాజుకు ఆ తగిన వాక్యంతో ప్రత్యుత్తరమిచ్చాడు.
5.162.47
आत्मानमवमन्वानो न हि स्यात्पार्थिवोत्तमः ।
तत्रोत्तरं प्रवक्ष्यामि तव शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१६२.४७ ॥
తనను తాను తక్కువగా చూసుకునేవాడు శ్రేష్ఠ రాజు కాలేడు; కాబట్టి నీ సేవలో నిమగ్నుడనై దానికి సమాధానం చెబుతాను.
5.162.48
उलूकं भरतश्रेष्ठ सामपूर्वमथोर्जितम् ।
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ॥ ५.१६२.४८ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, సామోపాయంతో మొదలై బలంగా ఉలూకుడు చెప్పిన దుర్యోధనుని ఆ వాక్యాన్ని విని, భరతర్షభుడు.
5.162.49
अतिलोहितनेत्राभ्यामाशीविष इव श्वसन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ५.१६२.४९ ॥
అతిగా ఎర్రబడిన కళ్లతో, విషసర్పంలా ఊపిరి పీలుస్తూ, కోపంతో నవ్వుతున్నట్లుగా, పెదవుల అంచులను నాలుకతో నాకుతూ.
5.162.50
जनार्दनमभिप्रेक्ष्य भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत् ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६२.५० ॥
జనార్దనుని, సోదరులను చూసి ఇలా అన్నాడు; పెద్ద భుజాన్ని ఎత్తి కైతవ్యునితో మాట్లాడాడు.
5.162.51
उलूक गच्छ कैतव्य ब्रूहि तात सुयोधनम् ।
कृतघ्नं वैरपुरुषं दुर्मतिं कुलपांसनम् ॥ ५.१६२.५१ ॥
ఉలూకా, వెళ్లు, కైతవ్యుని కుమారుడా! ప్రియుడా, దుర్యోధనునితో చెప్పు — కృతఘ్నుడు, వైరపురుషుడు, దుర్మతి, కులాన్ని అవమానించేవాడు అయిన అతనితో.
5.162.52
पाण्डवेषु सदा पाप नित्यं जिह्मं प्रवर्तते ।
स्ववीर्याद्यः पराक्रम्य पाप आह्वयते परान्।
अभीतः पूरयन्वाक्यमेष वैः क्षत्रियः पुमान् ॥ ५.१६२.५२ ॥
పాండవుల పట్ల ఆ పాపాత్ముడు ఎల్లప్పుడూ వక్రంగానే ప్రవర్తిస్తాడు. తన స్వవీర్యంతో పరాక్రమం చూపి, పాపి ఇతరులను సవాలు చేస్తాడు, భయం లేకుండా మాటను నెరవేరుస్తాడు — ఇతడు క్షత్రియ పురుషుడు.
5.162.53
स पापः क्षत्रियो भूत्वा अस्मानाहूय संयुगे ।
मान्यामान्यान्पुरस्कृत्य युद्धं मा गाः कुलाधम ॥ ५.१६२.५३ ॥
ఆ పాపాత్ముడు క్షత్రియుడై మమ్మల్ని యుద్ధంలో పిలవాలి; పూజ్యులను, పూజ్యం కానివారిని ముందుంచి. కులాధమా, యుద్ధం చేయకు.
5.162.54
आत्मवीर्यं समाश्रिकत्य भृत्यवीर्यं च कौरव ।
आह्वयस्व रणे पार्थान्सर्वथा क्षत्रियो भव ॥ ५.१६२.५४ ॥
కౌరవా, నీ స్వవీర్యాన్ని, సేవకుల వీర్యాన్ని ఆశ్రయించి, యుద్ధంలో పార్థులను సవాలు చేయి; అన్ని విధాలుగా క్షత్రియుడవు కమ్ము.
5.162.55
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
अशक्तः स्वयमादातुमेतदेव नपुंसकम् ॥ ५.१६२.५५ ॥
ఇతరుల పరాక్రమాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని శత్రువులను సవాలు చేసి, తాను స్వయంగా దానిని స్వీకరించలేనివాడు — అతడే నపుంసకుడు.
5.162.56
स त्वं परेषां वीर्येण आत्मानं बहुमन्यसे ।
कथमेवमशक्तस्त्वमस्मान्समभिगर्जसि ॥ ५.१६२.५६ ॥
నీవు ఇతరుల పరాక్రమంతో నిన్ను నీవు గొప్పగా భావిస్తున్నావు. ఇలా అసమర్థుడవై ఉండి మామీద ఎలా గర్జిస్తున్నావు?
5.162.57
मद्वचश्चापि भूयस्ते वक्तव्यः स सुयोधनः ।
श्व इदानीं प्रपद्येथाः पुरुषो भव दुर्मते ॥ ५.१६२.५७ ॥
నా ఈ మాటలను ఆ సుయోధనుడికి మళ్ళీ చెప్పాలి: 'దుర్బుద్ధీ, ఇప్పుడే శరణు పొందు, లేదా పురుషునిగా ఉండు.'
5.162.58
मन्यसे यच्च मूढ त्वं न योत्स्यति जनार्दनः ।
सारथ्येन वृतः पार्थैरिति त्वं न बिभेषि च ॥ ५.१६२.५८ ॥
ఓ మూఢుడా, జనార్దనుడు పోరాడడని నీవు భావిస్తున్నావు, పార్థులు ఆయనను సారథిగా ఎంచుకున్నారు కాబట్టి — అందుకే నీవు భయపడటం లేదు.
5.162.59
जघन्यकालमप्येतन्न भवेत्सर्वपार्थिवान् ।
निर्दहेयमहं क्रोधात्तृणानीव हुताशनः ॥ ५.१६२.५९ ॥
ఇది అంతిమ సమయం కాకపోయినా, కోపంతో సర్వరాజులను అగ్ని గడ్డిని కాల్చినట్లు నేను దహించివేస్తాను.
5.162.60
युधिष्ठिरनियोगात्तु फाल्गुनस्य महात्मनः ।
करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मनः ॥ ५.१६२.६० ॥
అయితే యుధిష్ఠిరుని ఆజ్ఞ ప్రకారం, మహాత్ముడైన ఫాల్గునుడికి — ఆత్మ నిగ్రహం కలవాడు, యుద్ధం చేయువాడు — నేను సారథ్యం చేస్తాను.
5.162.61
यद्युत्पतसि लोकांस्त्रीन्यद्याविशसि भूतलम् ।
तत्रतत्रार्जुनरथं प्रभाते द्रक्ष्यसे पुनः ॥ ५.१६२.६१ ॥
నువ్వు మూడు లోకాలకు పైకి ఎగిరినా, లేదా భూమిలోకి ప్రవేశించినా, ప్రభాతంలో అక్కడక్కడ అర్జునుని రథాన్ని మళ్ళీ చూస్తావు.
5.162.62
यच्चापि भीमसेनस्य मन्यसे मोघभाषितम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतमद्यावधारय ॥ ५.१६२.६२ ॥
భీమసేనుడు పలికిన వ్యర్థమైన మాటగా నీవు భావించేది — దుఃశాసనుని రక్తం త్రాగబడిందన్నది — ఈ రోజే నిశ్చయంగా తెలుసుకో.
5.162.63
न त्वां समीक्षते पार्थो नापि राजा युधिष्ठिरः ।
न भीमसेनो न यमौ प्रतिकूलप्रभाषिणम् ॥ ५.१६२.६३ ॥
పార్థుడు, రాజు యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, ఇద్దరు యమళులు — ప్రతికూలంగా మాట్లాడే నిన్ను చూడరు.