Mahābhārata · Adhyāya 5.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.162.1
उलूकस्त्वर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ।
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ॥ ५.१६२.१ ॥
Ulūka sprach erneut zu Arjuna dieselben Worte wie zuvor und stach ihn wie eine erzürnte Schlange mit einem Pfeil aus Worten.
5.162.2
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रुषिताः पाण्डवा भृशम् ।
प्रागेव भृशसंक्रुद्धाः कैतव्येनापि धर्षिताः ॥ ५.१६२.२ ॥
Als die Pāṇḍava diese Worte hörten, wurden sie sehr zornig; schon zuvor erzürnt, fühlten sie sich durch die Täuschung noch mehr gekränkt.
5.162.3
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहूंश्चैव प्रचिक्षिपुः ।
आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षाञ्चक्रुः परस्परम् ॥ ५.१६२.३ ॥
Sie erhoben sich von ihren Sitzen und schwangen die Arme; wie erzürnte Schlangen musterten sie einander.
5.162.4
अवाक्छिरा भीमसेनः समुदैक्षत कैतवम् ।
नेत्राभ्यां लोहितान्ताभ्यामाशीविष इव श्वसन् ॥ ५.१६२.४ ॥
Mit gesenktem Haupt starrte Bhīmasena den Betrüger an; mit rotgeränderten Augen, schnaubend wie eine Schlange.
5.162.5
आर्तं वातात्मजं दृष्ट्वा क्रोधेनाभिहतं भृशम् ।
उत्स्मयन्निव दाशार्हः कैतव्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.५ ॥
Als er den Sohn des Windes (Bhīma) betrübt und heftig von Zorn getroffen sah, antwortete Dāśārha (Kṛṣṇa) dem Betrüger mit leichtem Lächeln.
5.162.6
प्रयाहि शीघ्रं कैतव्य ब्रूयाश्चैव सुयोधनम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत् ॥ ५.१६२.६ ॥
Geh schnell, Betrüger, und sag Suyodhana: 'Die Worte wurden gehört und ihr Sinn verstanden; es geschehe, wie du es willst.'
5.162.7
एवमुक्त्वा महाबाहुः केशवो राजसत्तम ।
पुनरेव महाप्राज्ञं युधिष्ठिरमुदैक्षत ॥ ५.१६२.७ ॥
So gesprochen, blickte Keśava, der Starkarmige, o Bester der Könige, wieder auf den überaus weisen Yudhiṣṭhira.
5.162.8
सृञ्जयानां च सर्वेषां कृष्णस्य च यशस्विनः ।
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ॥ ५.१६२.८ ॥
In Gegenwart aller Sṛñjayas, des ruhmreichen Kṛṣṇa, Drupadas mit seinen Söhnen und Virāṭas.
5.162.9
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ।
उलूकोऽप्यर्जुनं भूयो यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.९ ॥
Inmitten aller Könige sprach er seine Worte; und auch Ulūka sprach wieder zu Arjuna dieselben Worte, wie zuvor gesagt.
5.162.10
आशीविषमिव क्रुद्धं तुदन्वाक्यशलाकया ।
कृष्णादींश्चैव तान्सर्वान्यथोक्तं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१६२.१० ॥
Wie eine zornige giftige Schlange, mit Pfeilen der Worte stechend, sprach er zu Kṛṣṇa und allen anderen dieselben Worte wie zuvor.
5.162.11
उलूकस्य तु तद्वाक्यं पापं दारुणमीरितम् ।
श्रुत्वा विचुक्षुभे पार्थो ललाटं चाप्यमार्जयत् ॥ ५.१६२.११ ॥
Als Arjuna die bösen und harten Worte Ulūkas hörte, geriet er in Aufruhr und wischte sich die Stirn.
5.162.12
तदवस्थं तदा दृष्ट्वा पार्थं सा समितिर्नृप ।
नामृष्यत महाराज पाण्डवानां महारथाः ॥ ५.१६२.१२ ॥
Als die Versammlung Arjuna in diesem Zustand sah, o König, ertrug sie es nicht; o großer König, auch die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas konnten es nicht ertragen.
5.162.13
अधिक्षेपेण कृष्णस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
श्रुत्वा ते पुरुषव्याघ्राः क्रोधाञ्जज्वलुरच्युत ॥ ५.१६२.१३ ॥
Als jene Tiger unter den Menschen den Hohn gegen Kṛṣṇa und den großherzigen Pārtha hörten, loderten sie vor Zorn auf, o Acyuta.
5.162.14
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
केकया भ्रातरः पञ्च राक्षसश्च घटोत्कचः ॥ ५.१६२.१४ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, der große Wagenkämpfer Sātyaki, die fünf Brüder des Kekaya und der Rākṣasa Ghaṭotkaca.
5.162.15
द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ ॥ ५.१६२.१५ ॥
Die Söhne der Draupadī, Abhimanyu, der König Dhṛṣṭaketu, der tapfere Bhīmasena und die beiden Zwillinge, große Wagenkämpfer.
5.162.16
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः ।
बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्।
अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान् ॥ ५.१६२.१६ ॥
Alle sprangen von ihren Sitzen auf, die Augen vor Zorn gerötet, hoben ihre schönen, mit rotem Sandelholz bestrichenen Arme, geschmückt mit Armreifen, Geschenkschmuck und Oberarmbändern.
5.162.17
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् ।
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ॥ ५.१६२.१७ ॥
Mit den Zähnen knirschend und sich die Mundwinkel leckend, Vṛkodara, der Sohn der Kuntī, der ihre Absicht an ihrem Äußeren erkannte.
5.162.18
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव ।
उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च ॥ ५.१६२.१८ ॥
Er erhob sich ungestüm, als brenne er vor Zorn; plötzlich rollte er die Augen und knirschte krachend mit den Zähnen.
5.162.19
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत् ।
अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम् ॥ ५.१६२.१९ ॥
Seine Hand gegen die Hand pressend, sprach er zu Ulūka diese Worte, als wolle er uns Machtlose ermutigen.
5.162.20
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम् ॥ ५.१६२.२० ॥
O Narr, du hast die Worte gehört, die Duryodhana zu dir sprach. O Tor, höre nun die unerträgliche Rede, die ich dir sage.
5.162.21
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् ।
श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः ॥ ५.१६२.२१ ॥
Inmitten aller Krieger, was du zu Suyodhana sagen wirst, während der Sohn des Wagenlenkers und dein böser Vater zuhören...
5.162.22
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः ।
मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे ॥ ५.१६२.२२ ॥
Wir, stets den Wohlwollen unseres ältesten Bruders begehrend, haben es ertragen; o Frevler, du achtest es nicht sonderlich.
5.162.23
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति ।
कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता ॥ ५.१६२.२३ ॥
Von dem weisen König der Rechtschaffenheit gesandt, der das Wohl der Familie wünscht und Frieden sucht, wurde Hṛṣīkeśa zu den Kurus geschickt.
5.162.24
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् ।
गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम् ॥ ५.१६२.२४ ॥
Von der Zeit getrieben, willst du gewiss zur Wohnstatt Yamas gehen. Ziehe mit uns in den Kampf; er wird sicher morgen stattfinden.
5.162.25
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते ।
स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा ॥ ५.१६२.२५ ॥
Auch ich habe geschworen, dich samt deinen Brüdern zu töten. O Frevler, so wird es sein; hier gibt es nichts zu überlegen.
5.162.26
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः ।
पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत् ॥ ५.१६२.२६ ॥
Möge der Ozean, Varuṇas Wohnsitz, sogleich seine Küste überschreiten und die Berge zerfallen; dennoch soll das von mir Gesagte nicht falsch sein.
5.162.27
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा ।
यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम् ॥ ५.१६२.२७ ॥
Selbst wenn Yama, Kubera oder Rudra selbst deine Helfer sind, o Böswilliger, werden die Pāṇḍavas nach ihrem Gelübde handeln; und ich werde das Blut Duḥśāsanas trinken, so viel ich will.
5.162.28
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति ।
अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम् ॥ ५.१६२.२८ ॥
Jeder Krieger, der hier voll Zorn gegen mich anrückt, auch wenn er Bhīṣma an die Spitze stellt, den werde ich in Yamas Reich führen.
5.162.29
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि ।
यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे ॥ ५.१६२.२९ ॥
So wie das Wort, das ich in der Versammlung der Krieger gesprochen habe, wahr werden wird, so verpflichte ich mich selbst darauf.
5.162.30
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः ।
क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह ॥ ५.१६२.३० ॥
Als Sahadeva die Worte Bhīmasenas hörte, sprach auch er, empört, mit von Zorn geröteten Augen diese Worte.
5.162.31
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि ।
श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया ॥ ५.१६२.३१ ॥
Höre, Frevler, in dieser Versammlung des Heeres, gleich stolzen Helden, meine Worte, die du deinem Vater sagen sollst.
5.162.32
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह ।
धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह ॥ ५.१६२.३२ ॥
Gäbe es keine Verwandtschaft Dhṛtarāṣṭras mit dir, so gäbe es niemals eine Spaltung zwischen uns und den Kurus.
5.162.33
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च ।
उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत् ॥ ५.१६२.३३ ॥
Du aber bist geboren, ein Mann der Feindschaft, zur Vernichtung der Welt und des Hauses Dhṛtarāṣṭras, ein Mörder deiner eigenen Sippe, ein Sünder.
5.162.34
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः ।
अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति ॥ ५.१६२.३४ ॥
Von Geburt an begehrt dein sündiger Vater ständig, uns schädliche und grausame Taten anzutun.
5.162.35
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम् ।
अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः ॥ ५.१६२.३५ ॥
Ich werde das sehr schwer erreichbare Ende dieser Kette der Feindschaft erreichen; zuerst werde ich dich töten, während Śakuni genau zusieht.
5.162.36
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः ॥ ५.१६२.३६ ॥
Dann werde ich Śakuni töten, während alle Bogenschützen zusehen, nachdem ich die Worte von Bhīma und Sahadeva gehört habe.
5.162.37
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव ।
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ॥ ५.१६२.३७ ॥
Arjuna sprach lächelnd diese Worte zu Bhīmasena: O Bhīmasena, jene, die Feindschaft mit dir hatten, sind nicht mehr.
5.162.38
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः ।
उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम ॥ ५.१६२.३८ ॥
Die Toren, die glücklich in ihren Häusern lebten, sind in die Gewalt der Todesschlinge geraten. O Bester der Männer, auch zu Ulūka darfst du keine harten Worte sprechen.
5.162.39
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ५.१६२.३९ ॥
Welche Schuld trifft Boten, die nur wiederholen, was ihnen gesagt wurde? So sprach der mächtigarmige zu Bhīma, Bhīma von schrecklicher Tapferkeit.
5.162.40
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत ।
श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम् ॥ ५.१६२.४० ॥
Er sprach zu den Helden Dhṛṣṭadyumna und den anderen, seinen Freunden: Ihr habt die Rede jenes bösen Sohnes des Dhṛtarāṣṭra gehört.
5.162.41
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः ।
श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया ॥ ५.१६२.४१ ॥
Als ihr die Schmähungen gegen Vāsudeva und besonders gegen mich hörtet, seid ihr alle in Zorn geraten, aus Wunsch nach unserem Wohl.
5.162.42
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः ।
समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम् ॥ ५.१६२.४२ ॥
Durch die Macht Vāsudevas und eure Anstrengung zähle ich die gesamte königliche Kriegerkaste überhaupt nicht.
5.162.43
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् ।
उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम् ॥ ५.१६२.४३ ॥
Mit eurer Erlaubnis werde ich Ulūka seine Antwort überbringen und alles, was Suyodhana sagen wird.
5.162.44
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे ।
गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः । ॥ ५.१६२.४४ ॥
Morgen, an der Spitze des Heeres, werden wir auf die Erwiderung dieses Prahlers mit dem Gāṇḍīva antworten; denn die, die nur mit Worten antworten, sind kraftlos.
5.162.45
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे प्रशशंसुर्धनञ्जयम् ।
तेन वाक्योपचारेण विस्मिता राजसत्तमाः ॥ ५.१६२.४५ ॥
Da lobten alle jene Könige Dhanañjaya, erstaunt über die Art seiner Rede, die besten der Könige.
5.162.46
अनुनीय च तान्सर्वान्यथामान्यं यथावयः ।
धर्मराजं तदा वाक्यं तत्प्राप्यं प्रत्यभाषत ॥ ५.१६२.४६ ॥
Nachdem er sie alle gemäß ihrem Ansehen und Alter besänftigt hatte, antwortete er dem Dharmarāja mit jenen geziemenden Worten.
5.162.47
आत्मानमवमन्वानो न हि स्यात्पार्थिवोत्तमः ।
तत्रोत्तरं प्रवक्ष्यामि तव शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१६२.४७ ॥
Ein König, der sich selbst gering achtet, kann nicht der beste der Könige sein; daher werde ich, in Eurem Dienst tätig, die Antwort sprechen.
5.162.48
उलूकं भरतश्रेष्ठ सामपूर्वमथोर्जितम् ।
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ॥ ५.१६२.४८ ॥
O bester der Bharatas, als er von Ulūka jene Rede Duryodhanas vernommen hatte, die mit Versöhnung begann und doch kraftvoll war, der Stier der Bharatas.
5.162.49
अतिलोहितनेत्राभ्यामाशीविष इव श्वसन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ५.१६२.४९ ॥
Mit sehr roten Augen, schnaubend wie eine Giftschlange, lächelnd wie vor Zorn, die Mundwinkel ablecken.
5.162.50
जनार्दनमभिप्रेक्ष्य भ्रातॄंश्चैवेदमब्रवीत् ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६२.५० ॥
Er blickte auf Janārdana und die Brüder, sprach dies und hob seinen mächtigen Arm, um zum Boten des Betrügers zu sprechen.
5.162.51
उलूक गच्छ कैतव्य ब्रूहि तात सुयोधनम् ।
कृतघ्नं वैरपुरुषं दुर्मतिं कुलपांसनम् ॥ ५.१६२.५१ ॥
Geh, Ulūka, Sohn des Betrügers! Lieber, sag Duryodhana — den Undankbaren, den Mann der Feindschaft, den Bösgesinnten, den Schandfleck der Sippe.
5.162.52
पाण्डवेषु सदा पाप नित्यं जिह्मं प्रवर्तते ।
स्ववीर्याद्यः पराक्रम्य पाप आह्वयते परान्।
अभीतः पूरयन्वाक्यमेष वैः क्षत्रियः पुमान् ॥ ५.१६२.५२ ॥
Gegenüber den Pāṇḍavas verhält sich dieser Frevler immer krumm. Wer mit eigener Kraft Tapferkeit zeigt, die anderen herausfordert, furchtlos sein Wort erfüllt — das ist ein Krieger.
5.162.53
स पापः क्षत्रियो भूत्वा अस्मानाहूय संयुगे ।
मान्यामान्यान्पुरस्कृत्य युद्धं मा गाः कुलाधम ॥ ५.१६२.५३ ॥
Möge dieser Frevler als Krieger uns zum Kampf herausfordern, die Geehrten und Ungeehrten voranstellend. Niedrigster der Sippe, zieh nicht in den Krieg.
5.162.54
आत्मवीर्यं समाश्रिकत्य भृत्यवीर्यं च कौरव ।
आह्वयस्व रणे पार्थान्सर्वथा क्षत्रियो भव ॥ ५.१६२.५४ ॥
Vertraue auf deine eigene Kraft und die Kraft deiner Diener, o Kaurava, und fordere im Kampf die Söhne Pṛthās heraus; sei in jeder Hinsicht ein Krieger.
5.162.55
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
अशक्तः स्वयमादातुमेतदेव नपुंसकम् ॥ ५.१६२.५५ ॥
Wer sich auf die Stärke anderer verlässt, seine Feinde herausfordert, aber selbst unfähig ist, die Herausforderung anzunehmen, der ist fürwahr ein Eunuch.
5.162.56
स त्वं परेषां वीर्येण आत्मानं बहुमन्यसे ।
कथमेवमशक्तस्त्वमस्मान्समभिगर्जसि ॥ ५.१६२.५६ ॥
Du hältst dich durch die Stärke anderer für groß. Wie kannst du, so machtlos, gegen uns donnern?
5.162.57
मद्वचश्चापि भूयस्ते वक्तव्यः स सुयोधनः ।
श्व इदानीं प्रपद्येथाः पुरुषो भव दुर्मते ॥ ५.१६२.५७ ॥
Und meine Worte sollen diesem Suyodhana wieder gesagt werden: 'O Übelgesinnter, ergib dich jetzt, oder sei ein Mann!'
5.162.58
मन्यसे यच्च मूढ त्वं न योत्स्यति जनार्दनः ।
सारथ्येन वृतः पार्थैरिति त्वं न बिभेषि च ॥ ५.१६२.५८ ॥
O Narr, du glaubst, Janārdana werde nicht kämpfen, weil die Söhne Pṛthās ihn zum Wagenlenker gewählt haben — darum fürchtest du dich nicht.
5.162.59
जघन्यकालमप्येतन्न भवेत्सर्वपार्थिवान् ।
निर्दहेयमहं क्रोधात्तृणानीव हुताशनः ॥ ५.१६२.५९ ॥
Selbst wenn dies nicht die letzte Zeit wäre, würde ich aus Zorn alle Könige verbrennen, wie das Feuer das Gras verbrennt.
5.162.60
युधिष्ठिरनियोगात्तु फाल्गुनस्य महात्मनः ।
करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मनः ॥ ५.१६२.६० ॥
Doch auf Befehl Yudhiṣṭhiras werde ich dem großherzigen Phālguna (Arjuna) als Wagenlenker dienen, dem Selbstbeherrschten, der kämpft.
5.162.61
यद्युत्पतसि लोकांस्त्रीन्यद्याविशसि भूतलम् ।
तत्रतत्रार्जुनरथं प्रभाते द्रक्ष्यसे पुनः ॥ ५.१६२.६१ ॥
Selbst wenn du dich über die drei Welten erhebst oder in die Erde eindringst, wirst du im Morgengrauen den Wagen Arjunas hier und dort wiedersehen.
5.162.62
यच्चापि भीमसेनस्य मन्यसे मोघभाषितम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतमद्यावधारय ॥ ५.१६२.६२ ॥
Und wisse heute gewiss: Was du für eine leere Prahlerei Bhīmasenas hältst — dass das Blut Duḥśāsanas getrunken wurde — ist wahr.
5.162.63
न त्वां समीक्षते पार्थो नापि राजा युधिष्ठिरः ।
न भीमसेनो न यमौ प्रतिकूलप्रभाषिणम् ॥ ५.१६२.६३ ॥
Weder Pārtha noch König Yudhiṣṭhira, weder Bhīmasena noch die Zwillinge blicken auf dich, der du widersprechende Worte sprichst.