مهابهاراتا · أدهيايا 5.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.163.1
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
नेत्राभ्यामतिताम्राभ्यां कैतव्यं समुदैक्षत ॥ ५.१६३.१ ॥
يا ثور البهاراتا، لما سمع كلام duryodhana، نظر إلى المخادع بعينين محمرتين جدًا.
5.163.2
स केशवमभिप्रेक्ष्य गुडाकेशो महायशाः ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६३.२ ॥
نظر غوداكيشا ذو الشهرة العظيمة إلى كيشافا، ورفع ذراعه العريضة، وخاطب المخادع.
5.163.3
स्ववीर्यं यः समाश्रित्य समाह्वयति वै परान् ।
अभीतो युध्यते शत्रून्स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.१६३.३ ॥
من يعتمد على بأسه الذاتي فيتحدى أعداءه ويقاتلهم بلا خوف، فذلك وحده يُسمّى رجلًا.
5.163.4
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
क्षत्रबन्धुरशक्तत्वाल्लोके स पुरुषाधमः ॥ ५.१६३.४ ॥
من يعتمد على بأس غيره فيتحدى أعداءه، فهو بعجزه مجرد قريب بالاسم لطبقة المحاربين؛ وهو في العالم أدنى الرجال.
5.163.5
स त्वं परेषां वीर्येण मन्यसे वीर्यमात्मनः ।
स्वयं कापुरुषो मूढ परांश्च क्षेप्तुमिच्छसि ॥ ५.१६३.५ ॥
أنت تحسب بأس غيرك بأسًا لنفسك؛ أيها الأحمق، أنت نفسك جبان، ومع ذلك تريد أن تهين الآخرين.
5.163.6
यस्त्वं वृद्धं सर्वराज्ञां हितबुद्धिं जितेन्द्रियम् ।
मरणाय महाप्रज्ञं दीक्षयित्वा विकत्थसे ॥ ५.१६३.६ ॥
أنت، بعدما كرّست للموت ذلك الشيخ الحكيم، المتحكم بحواسه، الحريص على خير جميع الملوك، تتفاخر.
5.163.7
भावस्ते विदितोऽस्माभिर्दुर्बुद्धे कुलपांसन ।
न हनिष्यन्ति गाङ्गेयं पाण्डवा घृणयेति हि ॥ ५.१६३.७ ॥
أيها الخبيث العقل، يا عار العشيرة! نعلم قصدك: تظن أن البانداڤيين لن يقتلوا غانغيا (بهيشما) شفقةً عليه.
5.163.8
यस्य वीर्यं समाश्रित्य धार्तराष्ट्र विकत्थसे ।
हन्तास्मि प्रथमं भीष्मं मिषतां सर्वधन्विनाम् । ॥ ५.१६३.८ ॥
يا ابن دهريتراشترا! أنا القاتل، سأقتل أولاً بهيشما، الذي تتفاخر معتمداً على بأسه، أمام أعين جميع الرماة.
5.163.9
कैतव्य गत्वा भरतान्समेत्य ।
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व।
तथेत्युवाचार्जुनः सव्यसाची ।
निशाव्यपाये भविता विमर्दः ॥ ५.१६३.९ ॥
يا كايتافيا، اذهب إلى البهاراتا والْقَ سويودهانا ابن دهريتراشترا وقل له. قال أرجونا، المتمكن من اليدين: «ليكن ذلك. عند انقضاء الليل سيكون هناك قتال ضار».
5.163.10
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व ॥ ५.१६३.१० ॥
قل ذلك لسويودهانا ابن دهريتراشترا.
5.163.11
हन्यामहं द्रोणमृतेऽपि लोकं ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः ।
ततो हि ते लब्धमतं च राज्य-
मापद्गताः पाण्डवाश्चेति भावः ॥ ५.१६३.११ ॥
حتى بدون دروڼا أستطيع أن أقتل العالم؛ لا خوف لك من البانداڤيين. ولذلك نلت المملكة، وسقط البانداڤيون في الشدة، وهذا هو المعنى.
5.163.12
स दर्पपूर्णो न समीक्षसे त्व-
मनर्थमात्मन्यपि वर्तमानम्।
तस्मादहं ते प्रथमं समूहे ।
हन्ता समक्ष कुरुवृद्धमेव ॥ ५.१६३.१२ ॥
أنت مملوء بالكبرياء، لا ترى حتى الهلاك الواقع بك. لذلك، في وسط الجيش وأمام عينيك، سأقتل أولاً شيخ الكورو.
5.163.13
सूर्योदये युक्तसेनः प्रतीक्ष्य ।
ध्वजी रथी रक्षत सत्यसन्धम्।
अहं हि वः पश्यतां द्विपमेनं ।
भीष्मं रथात्पातयिष्यामि बाणैः ॥ ५.१६३.१३ ॥
عند شروق الشمس، وقد صُفَّ الجيش في تشكيله ينتظر، فليحمِ الرماةُ على العربات حاملو الرايات الوفيَّ بعهده بِشْمَا. وأنتم تنظرون سأُسقط بالسهام عن عربته هذا الفيل من المحاربين، بِشْمَا.
5.163.14
श्वोभूते कत्थनावाक्यं विज्ञास्यति सुयोधनः ।
आचितं शरजालेन मया दृष्ट्वा पितामहम् ॥ ५.१६३.१४ ॥
عندما يأتي الغد سيعرف سوياودانا معنى كلامي المتباهي، حين يرى الجد مغطّى بشبكة من السهام التي أطلقتُها.
5.163.15
यदुक्तश्च सभामध्ये पुरुषो ह्रस्वदर्शनः ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन भ्राता दुःशासनस्तव ॥ ५.१६३.१५ ॥
والرجل قصير القامة الذي تكلم عنه بهيمَسينا غاضبًا في وسط المجلس، هو أخوك دُشاسانا.
5.163.16
अधर्मज्ञो नित्यवैरी पापबुद्धिर्नृशंसकृत् ।
सत्यां प्रतिज्ञामचिराद्द्रक्ष्यसे तां सुयोधन ॥ ५.१६३.१६ ॥
الذي لا يعرف الدارما، العدو الدائم، الخبيث النية، فاعل القسوة (دُشاسانا). يا سوياودانا، عما قريب سترى ذلك العهد الصادق يتحقق.
5.163.17
अभिमानस्य दर्पस्य क्रोधपारुष्ययोस्तथा ।
नैष्ठुर्यस्यावलेपस्य आत्मसंभावनस्य च ॥ ५.१६३.१७ ॥
عن الكبرياء والغرور، والغضب والخشونة، وكذلك القسوة والتعالي والتفاخر بالنفس.
5.163.18
नृशंसतायास्तैक्ष्ण्यस्य धर्मविद्वेषणस्य च ।
अधर्मस्यातिवादस्य वृद्धातिक्रमणस्य च ॥ ५.१६३.१८ ॥
عن القسوة والحدة، وكراهية الدارما، والظلم، والإفراط في القول، والتعدي على الكبار.
5.163.19
दर्शनस्य च चक्रस्य कृत्स्नस्यापनयस्य च ।
द्रक्ष्यसि त्वं फलं तीव्रमचिरेण सुयोधन ॥ ५.१६३.१९ ॥
قريبًا، يا سويودهانا، سترى ثمرة مريرة من رؤية القرص والدمار الشامل.
5.163.20
वासुदेवद्वितीये हि मयि क्रुद्धे नराधम ।
आशा ते जीविते मूढ राज्ये वा केन हेतुना ॥ ५.१६३.२० ॥
يا أحقر الرجال، أيها الأحمق! وأنا غاضب ومعي فاسوديفا، بأي سبب لا تزال ترجو الحياة أو المملكة؟
5.163.21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते ।
निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि ॥ ५.१६३.२१ ॥
عندما يصمت بهيشما، وكذلك حين يُسقط درونا وابن السائق، ستصبح يائسًا من الحياة والمملكة والأبناء.
5.163.22
भ्रातॄणां निधनं श्रुत्वा पुत्राणां च सुयोधन ।
भीमसेनेन निहतो दुष्कृतानि स्मरिष्यसि ॥ ५.१६३.२२ ॥
يا سويودهانا، عندما تسمع بموت إخوتك وأبنائك، وتُقتل على يد بهيمسينا، ستتذكر أفعالك الشريرة.
5.163.23
न द्वितीयां प्रतिज्ञां हि प्रतिजानामि कैतव ।
सत्यं ब्रवीम्यहं ह्येतत्सर्वं सत्यं भविष्यति ॥ ५.१६३.२३ ॥
لا أقطع عهدًا ثانيًا، يا خادع. أقول الحق: سيتحقق كل هذا.
5.163.24
युधिष्ठिरोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि गत्वा तात सुयोधनम् ॥ ५.१६३.२४ ॥
وقال يُدهيشثيرا أيضًا لأولوكا الخادع: يا أولوكا، اذهب وقل كلماتي لسويودهانا، يا عزيزي.
5.163.25
स्वेन वृत्तेन मे वृत्तं नाधिगन्तुं त्वमर्हसि ।
उभयोरन्तरं वेद सूनृतानृतयोरपि ॥ ५.१६३.२५ ॥
لست أهلاً لأن تتجاوز سلوكي بسلوكك. وهو يعرف الفرق بين الصدق والكذب.
5.163.26
न चाहं कामये पापमपि कीटपिपीलकयोः ।
किं पुनर्ज्ञातिषु वधं कामयेयं कथं च न ॥ ५.१६३.२६ ॥
لا أتمنى الشر حتى لدودة أو نملة. فكيف أتمنى قتل ذوي قرباي؟
5.163.27
एतदर्थं मया तात पञ्च ग्रामा वृताः पुरा ।
कथं तव सुदुर्बुद्धे न प्रेक्ष्ये व्यसनं महत् ॥ ५.१६३.२७ ॥
ولهذا السبب طلبت من قبل خمس قرى. أيها الأحمق، كيف لا أرى هلاكك العظيم؟
5.163.28
स त्वं कामपरीतात्मा मूढभावाच्च कत्थसे ।
तथैव वासुदेवस्य न गृह्णासि हितं वचः । ॥ ५.१६३.२८ ॥
أنت ذو نفس قد غلبها الهوى، وتتفاخر من فرط الجهل. وكذلك لا تقبل كلام فاسوديفا النافع.
5.163.29
किंचेदानीं बहूक्तेन युध्यस्व सह बान्धवैः ।
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य सह बान्धवैः । ॥ ५.१६३.२९ ॥
ما فائدة الكلام الكثير الآن؟ قاتل أقرباءك. أيها الخادع، يا فاعل ما يسوءني، مع أقربائك.
5.163.30
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य ब्रूहि कौरवम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोऽर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत्। ॥ ५.१६३.३० ॥
أيها الخادع، قل للكوروي فاعل ما يسوءني: لقد سُمعت الكلمة وأُدرك معناها؛ فليكن ما ترى.
5.163.31
भीमसेनस्ततो वाक्यं भूय आह नृपात्मजम् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि दुर्मतिं पापपूरुषम्। ॥ ५.१६३.३१ ॥
ثم تكلم بهيمasena مرة أخرى مع ابن الملك: «يا أُلوكا، قل كلماتي لذلك الرجل الشرير الخبيث القلب.»
5.163.32
शठं नैकृतिकं पापं दुराचारं सुयोधनम् ।
गृध्रोदरे वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये । ॥ ५.१६३.३२ ॥
ليسكن سويودهانا، الخادع الماكر الآثم سيء السلوك، إما في بطن نسر، أو في مدينة نَاغَسَاهْفَيَا.
5.163.33
प्रतिज्ञातं मया यच्च सभामध्ये नराधम ।
कर्ताहं तद्वचः सत्यं सत्येनैव शपामि ते। ॥ ५.१६३.३३ ॥
يا أحقر الرجال، سأنفذ بالتأكيد العهد الذي قطعته في وسط المجلس. وبالحق نفسه أُقسم لك.
5.163.34
दुःशासनस्य रुधिरं हत्वा पास्याम्यहं मृधे ।
सक्थिनी तव भंक्त्वैव हत्वा हि तव सोदनान्। ॥ ५.१६३.३४ ॥
بعد أن أقتل دُوهشاسانا في المعركة، سأشرب دمه. وبعد أن أكسر فخذيك وأقتل إخوتك أيضًا...
5.163.35
सर्वेषां राजपुत्राणामभिमन्युरसंशयम् ।
कर्मणा तोषयिष्यामि भूयश्चैव वचः श्रृणु ॥ ५.१६३.३५ ॥
من أجل أبهيمانيو، من بين جميع أبناء الملك، بلا شك (سأنتقم). سأرضيه بفعلي. واسمع أيضًا هذه الكلمات.
5.163.36
हत्वा सुयोधन त्वां वै सहितं सर्वसोदरैः ।
आक्रमिष्ये पदा मूर्ध्नि धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ५.१६३.३६ ॥
يا سويودهانا، بعد أن أقتلك مع جميع إخوتك، سأضع قدمي على رأسه والملك الذي هو الدهرما ينظر.
5.163.37
नकुलस्तु ततो वाक्यमिदमाह महीपते ।
उलूक ब्रूहि कौरव्यं धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१६३.३७ ॥
فقال ناكولا هذه الكلمات، يا سيد الأرض: يا أولوكا، قل للكوروي، ابن دهريتاراشترا، سوياودهانا.
5.163.38
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेव यथातथम् ।
तथा कर्तास्मि कौरव्य यथा त्वमनुशासि मां ॥ ५.१६३.३८ ॥
يا كوروي، لقد سمعت جميع كلماتك كما نطقتها تماماً، وسأفعل كما تأمرني.
5.163.39
सहदेवोऽपि नृपते इदमाह वचोऽर्थवत् ।
सुयोधन मतिर्या ते वृथैषा ते भविष्यति ॥ ५.१६३.३९ ॥
يا سيد الرجال، وقال سهاديفا أيضاً هذه الكلمات ذات المعنى: يا سوياودهانا، إن فكرتك هذه ستذهب سدى.
5.163.40
शोचिष्यसे महाराज सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
इमं च क्लेशमस्माकं हृष्टो यत्त्वं विकत्थसे ॥ ५.१६३.४० ॥
يا ملكي العظيم، ستحزن مع أبنائك وذويك وأقربائك، بينما تتباهى فرحاً بهذا البلاء الذي حلّ بنا.
5.163.41
विराटद्रुपदौ वृद्धावुलूकमिदमूचतुः ।
दासभावं नियच्छेव साधोरिति मतिः सदा।
तौ च दासावदासौ वा पौरुषं यस्य यादृशम् ॥ ५.१६३.४१ ॥
قال الشيخان فيراتا ودروبادا لأولوكا هذه الكلمات: «إن رأي الأخيار دائماً هو الخضوع للعبودية؛ ومن كانت رجولته كذا، فهو عبد أو غير عبد.»
5.163.42
शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा ॥ ५.१६३.४२ ॥
فقال شيخاندي لأولوكا هذه الكلمات: «ينبغي أن تخاطب الملك، الذي يلهو دائماً بالأفعال الشريرة.»
5.163.43
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् ।
यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि ॥ ५.१६३.४३ ॥
أيها الملك، انظر إليّ وأنا أصنع أعمالاً مرعبة في الحرب، أنا الذي تواجه بأسه وتظن أنك تنال النصر في الحرب.
5.163.44
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम् ।
अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना ॥ ५.१६३.४४ ॥
سأُسقط جدك هذا عن عربته؛ فإنني بالتأكيد أُرسلتُ من الخالق العظيم لقتل بهيشما.
5.163.45
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ॥ ५.१६३.४५ ॥
سأقتل بهيشما بينما يتفرج جميع الرماة. وقال دهريشتادyumna أيضاً هذه الكلمات لأولوكا.
5.163.46
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः ।
अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.१६३.४६ ॥
ينبغي أن تُبلَّغ كلماتي إلى سُيودهانا ابن الملك: سأقتل درونا مع حاشيته وأقاربه.
5.163.47
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् ।
कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति ॥ ५.१६३.४७ ॥
لا بد أن أؤدي السلوك العظيم لأسلافهم؛ وسأكون فاعلَ عملٍ لن يفعله غيري.
5.163.48
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत् ।
नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन ॥ ५.१६३.४८ ॥
قال له ملك الدهر عن رحمة هذه الكلمات العظيمة: أيها الملك، لا أريد بأي حال قتل ذوي قرابتي.
5.163.49
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् ।
स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे ॥ ५.१६३.४९ ॥
أيها السيئ الفكر، إن هذا كله قد ظهر بسبب خطئك. يا عزيزي أولوكا، إن كنت ترى ذلك فاذهب دون تأخير.
5.163.50
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः ।
उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ५.१६३.५० ॥
قِف هنا، فليكن لك الخير، فنحن أقاربك. أيها الملك، ثم قال أولوكا ليودهيشثرا ابن دهرما.
5.163.51
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ।
उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१६३.५१ ॥
وبعد أن استأذن ذهب إلى حيث كان الملك سويودهانا. ثم جاء أولوكا إلى دورyodhana الغاضب.
5.163.52
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ।
वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम् ॥ ५.१६३.५२ ॥
وقد نقل كل رسالة أرجونا كما قيلت، وكذلك بسالة فاسوديفا وبهيما وملك الدارما.
5.163.53
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत ।
सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः।
केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ॥ ५.१६३.५३ ॥
يا بهاراتا، لقد نقل كلام ناكولا وفيراتا ودروبادا وساهاديفا، وكلام دريشتادyumna وشيخانديين، وقول كيشافا وأرجونا، كل شيء كما قيل.
5.163.54
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत ॥ ५.१६३.५४ ॥
وبعد أن سمع ملك البهاراتا ثور البهاراتا كلام كايتافيا، أي أولوكا المخادع، استدعى يا بهاراتا دوشاسانا وكارنا وأيضاً شاكوني.
5.163.55
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा ।
यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः ॥ ५.१६३.५५ ॥
وأصدر الأمر إلى جيش الملك وجيش حلفائه أيضًا، ليكون جميع الفِرَق مستعدة واقفة قبل شروق الشمس.
5.163.56
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः ।
उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः ॥ ५.१६३.५६ ॥
ثم انطلق الرسل الذين أرسلهم كرنا على عجل، على العربات وعربات الجمال، وآخرون على خيول سريعة الجري.
5.163.57
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात् ।
आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति ॥ ५.१६३.५७ ॥
بأمر كرنا جابوا الجيش كله بسرعة، يعلنون أمر الملك بأن يجتمع الجميع قبل شروق الشمس.