Mahābhārata · Adhyāya 5.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.163.1
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
नेत्राभ्यामतिताम्राभ्यां कैतव्यं समुदैक्षत ॥ ५.१६३.१ ॥
O Stier der Bharatas, als er Duryodhanas Worte gehört hatte, blickte er mit tief geröteten Augen auf den Betrüger.
5.163.2
स केशवमभिप्रेक्ष्य गुडाकेशो महायशाः ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६३.२ ॥
Nachdem er Keśava angesehen hatte, hob Guḍākeśa von großem Ruhm seinen breiten Arm und sprach zu dem Betrüger.
5.163.3
स्ववीर्यं यः समाश्रित्य समाह्वयति वै परान् ।
अभीतो युध्यते शत्रून्स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.१६३.३ ॥
Wer, auf seine eigene Tapferkeit vertrauend, seine Feinde herausfordert und furchtlos gegen sie kämpft, der wird wahrlich ein Mann genannt.
5.163.4
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
क्षत्रबन्धुरशक्तत्वाल्लोके स पुरुषाधमः ॥ ५.१६३.४ ॥
Wer, auf die Tapferkeit anderer vertrauend, seine Feinde herausfordert, ist aus Unvermögen nur ein dem Kriegerstand nur dem Namen nach Verwandter; in der Welt ist er der niedrigste der Menschen.
5.163.5
स त्वं परेषां वीर्येण मन्यसे वीर्यमात्मनः ।
स्वयं कापुरुषो मूढ परांश्च क्षेप्तुमिच्छसि ॥ ५.१६३.५ ॥
Du hältst die Tapferkeit anderer für deine eigene; o Tor, du selbst bist ein Feigling, und doch willst du andere schmähen.
5.163.6
यस्त्वं वृद्धं सर्वराज्ञां हितबुद्धिं जितेन्द्रियम् ।
मरणाय महाप्रज्ञं दीक्षयित्वा विकत्थसे ॥ ५.१६३.६ ॥
Du, der du jenen Alten, weise, beherrscht und allen Königen wohlgesinnt, dem Tod geweiht hast, prahlst damit.
5.163.7
भावस्ते विदितोऽस्माभिर्दुर्बुद्धे कुलपांसन ।
न हनिष्यन्ति गाङ्गेयं पाण्डवा घृणयेति हि ॥ ५.१६३.७ ॥
O du Übelgesinnter, Schandfleck deines Geschlechts! Wir kennen deine Absicht: Du glaubst, die Pāṇḍavas werden Gāṅgeya (Bhīṣma) aus Mitleid nicht töten.
5.163.8
यस्य वीर्यं समाश्रित्य धार्तराष्ट्र विकत्थसे ।
हन्तास्मि प्रथमं भीष्मं मिषतां सर्वधन्विनाम् । ॥ ५.१६३.८ ॥
O Sohn Dhṛtarāṣṭras! Auf wessen Macht du dich verlässt und prahlst, den werde ich, der Töter, vor den Augen aller Bogenschützen zuerst töten: Bhīṣma.
5.163.9
कैतव्य गत्वा भरतान्समेत्य ।
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व।
तथेत्युवाचार्जुनः सव्यसाची ।
निशाव्यपाये भविता विमर्दः ॥ ५.१६३.९ ॥
O Kaitava, geh zu den Bharatas, triff Suyodhana, den Sohn Dhṛtarāṣṭras, und sag ihm es. »So sei es: Wenn die Nacht vorüber ist, wird es ein Gemetzel geben«, sprach Arjuna, der Beidhändige.
5.163.10
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व ॥ ५.१६३.१० ॥
Sag es Suyodhana, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras.
5.163.11
हन्यामहं द्रोणमृतेऽपि लोकं ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः ।
ततो हि ते लब्धमतं च राज्य-
मापद्गताः पाण्डवाश्चेति भावः ॥ ५.१६३.११ ॥
Auch ohne Droṇa könnte ich die Welt erschlagen; du hast keine Furcht vor den Pāṇḍavas. Darum hast du das Reich erlangt, und die Pāṇḍavas sind in Not geraten – so ist der Sinn.
5.163.12
स दर्पपूर्णो न समीक्षसे त्व-
मनर्थमात्मन्यपि वर्तमानम्।
तस्मादहं ते प्रथमं समूहे ।
हन्ता समक्ष कुरुवृद्धमेव ॥ ५.१६३.१२ ॥
Voller Stolz siehst du nicht einmal das Verderben, das über dir steht. Darum werde ich im Heer, vor deinen Augen, zuerst den Ältesten der Kuru erschlagen.
5.163.13
सूर्योदये युक्तसेनः प्रतीक्ष्य ।
ध्वजी रथी रक्षत सत्यसन्धम्।
अहं हि वः पश्यतां द्विपमेनं ।
भीष्मं रथात्पातयिष्यामि बाणैः ॥ ५.१६३.१३ ॥
Bei Sonnenaufgang, wenn das Heer aufgestellt ist und wartet, sollen die bannertragenden Wagenkämpfer den wahrhaftigen Bhīṣma beschützen. Während ihr zuseht, werde ich diesen Elefanten unter den Kriegern, Bhīṣma, mit Pfeilen von seinem Wagen stürzen.
5.163.14
श्वोभूते कत्थनावाक्यं विज्ञास्यति सुयोधनः ।
आचितं शरजालेन मया दृष्ट्वा पितामहम् ॥ ५.१६३.१४ ॥
Wenn der morgige Tag kommt, wird Suyodhana erkennen, was meine prahlerischen Worte bedeuten, wenn er den Großvater von einem Netz aus Pfeilen bedeckt sieht, die ich abgeschossen habe.
5.163.15
यदुक्तश्च सभामध्ये पुरुषो ह्रस्वदर्शनः ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन भ्राता दुःशासनस्तव ॥ ५.१६३.१५ ॥
Und der Mann von kleiner Gestalt, über den Bhīmasena im Zorn inmitten der Versammlung sprach, ist dein Bruder Duḥśāsana.
5.163.16
अधर्मज्ञो नित्यवैरी पापबुद्धिर्नृशंसकृत् ।
सत्यां प्रतिज्ञामचिराद्द्रक्ष्यसे तां सुयोधन ॥ ५.१६३.१६ ॥
Er, der das Dharma nicht kennt, ein ständiger Feind, bösen Sinnes, Täter der Grausamkeit (Duḥśāsana). O Suyodhana, bald wirst du dieses wahre Gelübde erfüllt sehen.
5.163.17
अभिमानस्य दर्पस्य क्रोधपारुष्ययोस्तथा ।
नैष्ठुर्यस्यावलेपस्य आत्मसंभावनस्य च ॥ ५.१६३.१७ ॥
Von Hochmut und Dünkel, von Zorn und Härte, ebenso von Grausamkeit, Selbstüberhebung und Selbstlob.
5.163.18
नृशंसतायास्तैक्ष्ण्यस्य धर्मविद्वेषणस्य च ।
अधर्मस्यातिवादस्य वृद्धातिक्रमणस्य च ॥ ५.१६३.१८ ॥
Von Grausamkeit und Schärfe, von Hass gegen das Dharma, von Unrecht, von maßlosem Reden und vom Übertreten der Ältesten.
5.163.19
दर्शनस्य च चक्रस्य कृत्स्नस्यापनयस्य च ।
द्रक्ष्यसि त्वं फलं तीव्रमचिरेण सुयोधन ॥ ५.१६३.१९ ॥
Bald, o Suyodhana, wirst du die harte Frucht des Anblicks des Diskus und der völligen Vernichtung sehen.
5.163.20
वासुदेवद्वितीये हि मयि क्रुद्धे नराधम ।
आशा ते जीविते मूढ राज्ये वा केन हेतुना ॥ ५.१६३.२० ॥
O niedrigster der Menschen, Tor! Wenn ich mit Vāsudeva als Zweitem zornig bin, aus welchem Grund hoffst du noch auf Leben oder Königreich?
5.163.21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते ।
निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि ॥ ५.१६३.२१ ॥
Wenn Bhīṣma verstummt ist und ebenso Droṇa und der Wagenlenkersohn gefällt sind, wirst du hoffnungslos sein, was Leben, Königreich und Söhne betrifft.
5.163.22
भ्रातॄणां निधनं श्रुत्वा पुत्राणां च सुयोधन ।
भीमसेनेन निहतो दुष्कृतानि स्मरिष्यसि ॥ ५.१६३.२२ ॥
O Suyodhana, wenn du den Tod deiner Brüder und Söhne hörst und von Bhīmasena erschlagen wirst, wirst du deine bösen Taten bedenken.
5.163.23
न द्वितीयां प्रतिज्ञां हि प्रतिजानामि कैतव ।
सत्यं ब्रवीम्यहं ह्येतत्सर्वं सत्यं भविष्यति ॥ ५.१६३.२३ ॥
Ich lege kein zweites Gelübde ab, o Betrüger. Ich sage die Wahrheit: All dies wird geschehen.
5.163.24
युधिष्ठिरोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि गत्वा तात सुयोधनम् ॥ ५.१६३.२४ ॥
Auch Yudhiṣṭhira sprach zu dem Betrüger Ulūka: Ulūka, geh und sag Suyodhana meine Worte, mein Lieber.
5.163.25
स्वेन वृत्तेन मे वृत्तं नाधिगन्तुं त्वमर्हसि ।
उभयोरन्तरं वेद सूनृतानृतयोरपि ॥ ५.१६३.२५ ॥
Du bist nicht würdig, mein Verhalten durch dein eigenes zu übertreffen. Er kennt auch den Unterschied zwischen Wahrheit und Lüge.
5.163.26
न चाहं कामये पापमपि कीटपिपीलकयोः ।
किं पुनर्ज्ञातिषु वधं कामयेयं कथं च न ॥ ५.१६३.२६ ॥
Ich wünsche selbst einem Insekt oder einer Ameise kein Übel. Wie könnte ich dann den Tod meiner Verwandten wünschen?
5.163.27
एतदर्थं मया तात पञ्च ग्रामा वृताः पुरा ।
कथं तव सुदुर्बुद्धे न प्रेक्ष्ये व्यसनं महत् ॥ ५.१६३.२७ ॥
Eben deshalb habe ich einst fünf Dörfer verlangt. O du Törichter, wie könnte ich dein großes Unglück nicht sehen?
5.163.28
स त्वं कामपरीतात्मा मूढभावाच्च कत्थसे ।
तथैव वासुदेवस्य न गृह्णासि हितं वचः । ॥ ५.१६३.२८ ॥
Deine Seele ist vom Verlangen überwältigt, und aus Verblendung prahlst du. Ebenso nimmst du das heilsame Wort Vāsudevas nicht an.
5.163.29
किंचेदानीं बहूक्तेन युध्यस्व सह बान्धवैः ।
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य सह बान्धवैः । ॥ ५.१६३.२९ ॥
Was nützt jetzt viel Reden? Kämpfe mit deinen Verwandten. O Betrüger, Täter dessen, was mir missfällt, mit deinen Verwandten.
5.163.30
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य ब्रूहि कौरवम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोऽर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत्। ॥ ५.१६३.३० ॥
O Betrüger, sag dem Kaurava, der mir missfällt: Das Wort ist gehört, sein Sinn erfasst; es geschehe, wie es deiner Meinung entspricht.
5.163.31
भीमसेनस्ततो वाक्यं भूय आह नृपात्मजम् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि दुर्मतिं पापपूरुषम्। ॥ ५.१६३.३१ ॥
Da sprach Bhīmasena erneut zum Königssohn: "Ulūka, sag meine Worte jenem bösen, unheilvollen Mann."
5.163.32
शठं नैकृतिकं पापं दुराचारं सुयोधनम् ।
गृध्रोदरे वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये । ॥ ५.१६३.३२ ॥
Der betrügerische, hinterlistige, sündige Suyodhana von schlechtem Wandel möge entweder im Bauch eines Geiers oder in der Stadt Nāgasāhvaya wohnen.
5.163.33
प्रतिज्ञातं मया यच्च सभामध्ये नराधम ।
कर्ताहं तद्वचः सत्यं सत्येनैव शपामि ते। ॥ ५.१६३.३३ ॥
O niedrigster der Menschen, ich werde das Gelübde gewiss erfüllen, das ich inmitten der Versammlung abgelegt habe. Bei der Wahrheit selbst schwöre ich dir.
5.163.34
दुःशासनस्य रुधिरं हत्वा पास्याम्यहं मृधे ।
सक्थिनी तव भंक्त्वैव हत्वा हि तव सोदनान्। ॥ ५.१६३.३४ ॥
Nachdem ich Duḥśāsana im Kampf erschlagen habe, werde ich sein Blut trinken. Nachdem ich deine Schenkel zerbrochen und auch deine Brüder erschlagen habe...
5.163.35
सर्वेषां राजपुत्राणामभिमन्युरसंशयम् ।
कर्मणा तोषयिष्यामि भूयश्चैव वचः श्रृणु ॥ ५.१६३.३५ ॥
Für Abhimanyu, unter allen Königssöhnen, zweifellos (werde ich Rache nehmen). Ich werde ihn durch Taten zufriedenstellen. Und höre weiter diese Worte.
5.163.36
हत्वा सुयोधन त्वां वै सहितं सर्वसोदरैः ।
आक्रमिष्ये पदा मूर्ध्नि धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ५.१६३.३६ ॥
O Suyodhana, nachdem ich dich zusammen mit all deinen Brüdern erschlagen habe, werde ich meinen Fuß auf seinen Kopf setzen, während der König des Dharma zusieht.
5.163.37
नकुलस्तु ततो वाक्यमिदमाह महीपते ।
उलूक ब्रूहि कौरव्यं धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१६३.३७ ॥
Da sprach Nakula diese Worte, o Herr der Erde: Ulūka, sag dem Kaurava, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras, Suyodhana.
5.163.38
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेव यथातथम् ।
तथा कर्तास्मि कौरव्य यथा त्वमनुशासि मां ॥ ५.१६३.३८ ॥
O Kaurava, ich habe alle deine Worte genau so gehört, wie du sie gesprochen hast, und ich werde handeln, wie du mich anweist.
5.163.39
सहदेवोऽपि नृपते इदमाह वचोऽर्थवत् ।
सुयोधन मतिर्या ते वृथैषा ते भविष्यति ॥ ५.१६३.३९ ॥
O Herr der Menschen, auch Sahadeva sprach diese bedeutungsvollen Worte: O Suyodhana, dieser dein Gedanke wird vergeblich sein.
5.163.40
शोचिष्यसे महाराज सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
इमं च क्लेशमस्माकं हृष्टो यत्त्वं विकत्थसे ॥ ५.१६३.४० ॥
O großer König, du wirst zusammen mit deinen Söhnen, Verwandten und Angehörigen klagen, während du dich über dieses unser Leid freudig rühmst.
5.163.41
विराटद्रुपदौ वृद्धावुलूकमिदमूचतुः ।
दासभावं नियच्छेव साधोरिति मतिः सदा।
तौ च दासावदासौ वा पौरुषं यस्य यादृशम् ॥ ५.१६३.४१ ॥
Die alten Virāṭa und Drupada sprachen zu Ulūka diese Worte: 'Die Meinung der Guten ist stets, sich der Knechtschaft zu fügen; und wessen Mannhaftigkeit so beschaffen ist, der sei Knecht oder nicht Knecht.'
5.163.42
शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा ॥ ५.१६३.४२ ॥
Da sprach Śikhaṇḍin zu Ulūka diese Worte: 'Du sollst mit dem König sprechen, der stets an bösen Taten Gefallen findet.'
5.163.43
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् ।
यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि ॥ ५.१६३.४३ ॥
O König, sieh mich im Kampf furchtbare Taten vollbringen, mich, dessen Heldenkraft du dich stellst und darauf im Krieg den Sieg zu erringen meinst.
5.163.44
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम् ।
अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना ॥ ५.१६३.४४ ॥
Ich werde jenen Großvater von dir von seinem Wagen stürzen; zur Tötung Bhīṣmas wurde ich gewiss vom großmütigen Schöpfer gesandt.
5.163.45
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ॥ ५.१६३.४५ ॥
Ich werde Bhīṣma erschlagen, während alle Bogenschützen zusehen. Auch Dhṛṣṭadyumna sprach diese Worte zu Ulūka.
5.163.46
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः ।
अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.१६३.४६ ॥
Duryodhana, dem Sohn des Königs, sollen meine Worte ausgerichtet werden: Ich werde Droṇa samt seinem Gefolge und seinen Verwandten erschlagen.
5.163.47
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् ।
कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति ॥ ५.१६३.४७ ॥
Gewiss muss ich das große Verhalten ihrer Vorfahren vollbringen; ich werde der Täter einer Tat sein, die kein anderer vollbringen wird.
5.163.48
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत् ।
नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन ॥ ५.१६३.४८ ॥
Aus Mitleid sprach der König der Gerechtigkeit diese großen Worte zu ihm: O König, ich würde den Tod meiner Verwandten keineswegs begehren.
5.163.49
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् ।
स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे ॥ ५.१६३.४९ ॥
Durch deine Schuld, o Übelgesinnter, ist all dies offenbar geworden. Lieber Ulūka, wenn du so denkst, geh ohne Zögern.
5.163.50
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः ।
उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ५.१६३.५० ॥
Bleib hier, möge es dir wohlergehen, denn wir sind deine Verwandten. Dann sprach Ulūka, o König, zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn des Dharma.
5.163.51
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ।
उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१६३.५१ ॥
Nachdem er sich verabschiedet hatte, ging er dorthin, wo König Suyodhana war. Dann kam Ulūka zu dem zornigen Duryodhana.
5.163.52
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ।
वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम् ॥ ५.१६३.५२ ॥
Die Botschaft Arjunas, so wie sie gesprochen worden war, berichtete er vollständig, und ebenso die Tapferkeit Vāsudevas, Bhīmas und des Dharma-Königs.
5.163.53
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत ।
सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः।
केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ॥ ५.१६३.५३ ॥
O Bhārata, die Worte Nakulas, Virāṭas, Drupadas und Sahadevas sowie die Worte Dhṛṣṭadyumnas und Śikhaṇḍins und die Rede Keśavas und Arjunas, alles so wie es gesprochen worden war, berichtete er.
5.163.54
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत ॥ ५.१६३.५४ ॥
Als der Stier der Bharatas jene Worte des listigen Ulūka gehört hatte, rief er, o Bhārata, Duḥśāsana, Karṇa und auch Śakuni herbei.
5.163.55
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा ।
यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः ॥ ५.१६३.५५ ॥
Befiehl auch dem Heer des Königs und dem Heer seiner Verbündeten, dass vor Sonnenaufgang alle Abteilungen bereit und aufgestellt stehen.
5.163.56
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः ।
उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः ॥ ५.१६३.५६ ॥
Da brachen die auf Karṇas Befehl eilig entsandten Boten auf, in Streitwagen, auf Kamelkarren und andere auf schnellen Pferden.
5.163.57
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात् ।
आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति ॥ ५.१६३.५७ ॥
Auf Karṇas Befehl eilten sie durch das ganze Heer und verkündeten den Befehl des Königs, sich vor Sonnenaufgang zu versammeln.