മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.163.1
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
नेत्राभ्यामतिताम्राभ्यां कैतव्यं समुदैक्षत ॥ ५.१६३.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ദുര്യോധനന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അതിരക്തമായ കണ്ണുകളോടെ അവൻ കൈതവ്യനെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി.
5.163.2
स केशवमभिप्रेक्ष्य गुडाकेशो महायशाः ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६३.२ ॥
മഹായശസ്വിയായ ഗുഡാകേശൻ കേശവനെ നോക്കി, തന്റെ വിശാലമായ ഭുജം ഉയർത്തി കൈതവ്യനോട് സംസാരിച്ചു.
5.163.3
स्ववीर्यं यः समाश्रित्य समाह्वयति वै परान् ।
अभीतो युध्यते शत्रून्स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.१६३.३ ॥
സ്വന്തം വീര്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ശത്രുക്കളെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും നിർഭയനായി അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവനെയാണ് യഥാർത്ഥ പുരുഷൻ എന്ന് പറയുന്നത്.
5.163.4
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
क्षत्रबन्धुरशक्तत्वाल्लोके स पुरुषाधमः ॥ ५.१६३.४ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ വീര്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ശത്രുക്കളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നവൻ, കഴിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് ക്ഷത്രിയബന്ധു മാത്രമാണ്; ലോകത്തിൽ അവൻ പുരുഷാധമനാണ്.
5.163.5
स त्वं परेषां वीर्येण मन्यसे वीर्यमात्मनः ।
स्वयं कापुरुषो मूढ परांश्च क्षेप्तुमिच्छसि ॥ ५.१६३.५ ॥
നീ മറ്റുള്ളവരുടെ വീര്യത്താൽ നിന്റെ സ്വന്തം വീര്യമെന്ന് കരുതുന്നു; മൂഢാ, നീ തന്നെ കാപുരുഷനാണ്, എന്നിട്ടും മറ്റുള്ളവരെ അപമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.163.6
यस्त्वं वृद्धं सर्वराज्ञां हितबुद्धिं जितेन्द्रियम् ।
मरणाय महाप्रज्ञं दीक्षयित्वा विकत्थसे ॥ ५.१६३.६ ॥
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രിയജിതനായ, മഹാപ്രജ്ഞനായ ആ വൃദ്ധനെ മരണത്തിനായി ദീക്ഷിപ്പിച്ചിട്ട് നീ വീമ്പു പറയുന്നു.
5.163.7
भावस्ते विदितोऽस्माभिर्दुर्बुद्धे कुलपांसन ।
न हनिष्यन्ति गाङ्गेयं पाण्डवा घृणयेति हि ॥ ५.१६३.७ ॥
ഹേ ദുർബുദ്ധേ, കുലത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നവനേ! നിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഞങ്ങൾക്കറിയാം. പാണ്ഡവർ കരുണകൊണ്ട് ഗാംഗേയനെ (ഭീഷ്മനെ) കൊല്ലില്ല എന്നതാണ് നിന്റെ ചിന്ത.
5.163.8
यस्य वीर्यं समाश्रित्य धार्तराष्ट्र विकत्थसे ।
हन्तास्मि प्रथमं भीष्मं मिषतां सर्वधन्विनाम् । ॥ ५.१६३.८ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രാ! ആരുടെ വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് നീ അഹങ്കരിക്കുന്നുവോ, ആ ഭീഷ്മരെ എല്ലാ വില്ലാളികളുടെയും മുന്നിൽ ഞാൻ ആദ്യം വധിക്കും.
5.163.9
कैतव्य गत्वा भरतान्समेत्य ।
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व।
तथेत्युवाचार्जुनः सव्यसाची ।
निशाव्यपाये भविता विमर्दः ॥ ५.१६३.९ ॥
കൈതവ്യാ! ഭരതരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ സുയോധനനോട് പറയൂ. 'അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് സവ്യസാചിയായ അർജുനൻ പറഞ്ഞു: രാത്രി കഴിയുമ്പോൾ ഘോരമായ സംഹാരം ഉണ്ടാകും.
5.163.10
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व ॥ ५.१६३.१० ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ സുയോധനനോട് പറയൂ.
5.163.11
हन्यामहं द्रोणमृतेऽपि लोकं ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः ।
ततो हि ते लब्धमतं च राज्य-
मापद्गताः पाण्डवाश्चेति भावः ॥ ५.१६३.११ ॥
ദ്രോണനെ ഒഴികെയും ഞാൻ ലോകത്തെ മുഴുവൻ വധിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. പാണ്ഡവരിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഭയമില്ല. അതിനാൽ നീ രാജ്യം നേടി, പാണ്ഡവർ ആപത്തിലായി എന്നാണ് ഭാവം.
5.163.12
स दर्पपूर्णो न समीक्षसे त्व-
मनर्थमात्मन्यपि वर्तमानम्।
तस्मादहं ते प्रथमं समूहे ।
हन्ता समक्ष कुरुवृद्धमेव ॥ ५.१६३.१२ ॥
നീ അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞവനാണ്; നിന്റെ മേൽ വരുന്ന അനർത്ഥംപോലും നീ കാണുന്നില്ല. അതിനാൽ സേനയുടെ നടുവിൽ നിന്റെ മുന്നിൽവെച്ച് ആദ്യം കുരുവൃദ്ധനെത്തന്നെ ഞാൻ വധിക്കും.
5.163.13
सूर्योदये युक्तसेनः प्रतीक्ष्य ।
ध्वजी रथी रक्षत सत्यसन्धम्।
अहं हि वः पश्यतां द्विपमेनं ।
भीष्मं रथात्पातयिष्यामि बाणैः ॥ ५.१६३.१३ ॥
സൂര്യോദയത്തിൽ സേനയെ വ്യൂഹമാക്കി കാത്തിരുന്ന്, കൊടിയേന്തിയ രഥികൾ സത്യസന്ധനെ (ഭീഷ്മരെ) സംരക്ഷിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ കാൺകെ ഈ ദ്വിപനെ (ഭീഷ്മരെ) ഞാൻ അമ്പുകളാൽ രഥത്തിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തും.
5.163.14
श्वोभूते कत्थनावाक्यं विज्ञास्यति सुयोधनः ।
आचितं शरजालेन मया दृष्ट्वा पितामहम् ॥ ५.१६३.१४ ॥
നാളെ വരുമ്പോൾ എന്റെ പൊങ്ങച്ചവാക്കുകൾ സുയോധനൻ അറിയും; പിതാമഹൻ എന്റെ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ മൂടപ്പെട്ടതു കണ്ടിട്ട്.
5.163.15
यदुक्तश्च सभामध्ये पुरुषो ह्रस्वदर्शनः ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन भ्राता दुःशासनस्तव ॥ ५.१६३.१५ ॥
സഭാമധ്യത്തിൽ ചെറിയ രൂപമുള്ള ഒരുവനെക്കുറിച്ച് കുപിതനായ ഭീമസേനൻ പറഞ്ഞു; അവൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ദുശ്ശാസനൻ.
5.163.16
अधर्मज्ञो नित्यवैरी पापबुद्धिर्नृशंसकृत् ।
सत्यां प्रतिज्ञामचिराद्द्रक्ष्यसे तां सुयोधन ॥ ५.१६३.१६ ॥
ധർമ്മം അറിയാത്തവനും നിത്യശത്രുവും പാപബുദ്ധിയും ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനുമായ (ദുശ്ശാസനൻ). സുയോധനാ, വേഗം തന്നെ ആ സത്യപ്രതിജ്ഞ നീ കാണും.
5.163.17
अभिमानस्य दर्पस्य क्रोधपारुष्ययोस्तथा ।
नैष्ठुर्यस्यावलेपस्य आत्मसंभावनस्य च ॥ ५.१६३.१७ ॥
അഭിമാനം, ദർപ്പം, കോപം, പരുഷത, അതുപോലെ നിഷ്ഠുരത, അഹങ്കാരം, ആത്മപ്രശംസ എന്നിവയുടെ.
5.163.18
नृशंसतायास्तैक्ष्ण्यस्य धर्मविद्वेषणस्य च ।
अधर्मस्यातिवादस्य वृद्धातिक्रमणस्य च ॥ ५.१६३.१८ ॥
ക്രൂരത, തീക്ഷ്ണത, ധർമ്മദ്വേഷം, അധർമ്മം, അതിവാദം, മുതിർന്നവരെ അതിക്രമിക്കൽ ഇവയുടെ.
5.163.19
दर्शनस्य च चक्रस्य कृत्स्नस्यापनयस्य च ।
द्रक्ष्यसि त्वं फलं तीव्रमचिरेण सुयोधन ॥ ५.१६३.१९ ॥
സുയോധനാ, വേഗത്തിൽ തന്നെ നീ ചക്രത്തിന്റെ ദർശനവും സമ്പൂർണ്ണ നാശവും കഠിനഫലമായി കാണും.
5.163.20
वासुदेवद्वितीये हि मयि क्रुद्धे नराधम ।
आशा ते जीविते मूढ राज्ये वा केन हेतुना ॥ ५.१६३.२० ॥
അധമനായവനേ, മൂഢനേ! വാസുദേവനോടൊപ്പം ഞാൻ കോപിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ജീവിതത്തിലോ രാജ്യത്തിലോ ഏതു കാരണത്താൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്?
5.163.21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते ।
निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि ॥ ५.१६३.२१ ॥
ഭീഷ്മർ ശാന്തനായതിനു ശേഷം, അതുപോലെ ദ്രോണനും സൂതപുത്രനും വീഴ്ത്തപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, ജീവിതത്തിലും രാജ്യത്തിലും പുത്രന്മാരിലും നീ നിരാശനാകും.
5.163.22
भ्रातॄणां निधनं श्रुत्वा पुत्राणां च सुयोधन ।
भीमसेनेन निहतो दुष्कृतानि स्मरिष्यसि ॥ ५.१६३.२२ ॥
സുയോധനാ, സഹോദരന്മാരുടെയും പുത്രന്മാരുടെയും നാശം കേട്ട്, ഭീമസേനനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട് നിന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ നീ ഓർക്കും.
5.163.23
न द्वितीयां प्रतिज्ञां हि प्रतिजानामि कैतव ।
सत्यं ब्रवीम्यहं ह्येतत्सर्वं सत्यं भविष्यति ॥ ५.१६३.२३ ॥
കൈതവനേ, ഞാൻ രണ്ടാമതൊരു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നില്ല. ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു; ഇതെല്ലാം സത്യമാകും.
5.163.24
युधिष्ठिरोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि गत्वा तात सुयोधनम् ॥ ५.१६३.२४ ॥
യുധിഷ്ഠിരനും കൈതവനായ ഉലൂകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഉലൂകാ, പോയി എന്റെ വാക്കുകൾ സുയോധനനോടു പറയൂ, പ്രിയനേ.
5.163.25
स्वेन वृत्तेन मे वृत्तं नाधिगन्तुं त्वमर्हसि ।
उभयोरन्तरं वेद सूनृतानृतयोरपि ॥ ५.१६३.२५ ॥
നിനക്ക് എന്റെ നടത്തകൊണ്ട് എന്റെ നടത്ത മറികടക്കാനാവില്ല. സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനും ഇടയിലെ വ്യത്യാസം അവൻ അറിയുന്നു.
5.163.26
न चाहं कामये पापमपि कीटपिपीलकयोः ।
किं पुनर्ज्ञातिषु वधं कामयेयं कथं च न ॥ ५.१६३.२६ ॥
പുഴുവിനും ഉറുമ്പിനും പോലും ഞാൻ തിന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പിന്നെ ബന്ധുക്കളുടെ വധം എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കും?
5.163.27
एतदर्थं मया तात पञ्च ग्रामा वृताः पुरा ।
कथं तव सुदुर्बुद्धे न प्रेक्ष्ये व्यसनं महत् ॥ ५.१६३.२७ ॥
ഇതിനായാണ് മുൻപ് ഞാൻ അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഓ ദുർബുദ്ധേ, നിന്റെ ഈ വലിയ നാശം ഞാൻ എങ്ങനെ കാണാതിരിക്കും?
5.163.28
स त्वं कामपरीतात्मा मूढभावाच्च कत्थसे ।
तथैव वासुदेवस्य न गृह्णासि हितं वचः । ॥ ५.१६३.२८ ॥
നീ ആഗ്രഹത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മനസ്സുള്ളവനാണ്; മൂഢതയാൽ വീമ്പിളക്കുന്നു. അതുപോലെ വാസുദേവന്റെ ഹിതവാക്ക് നീ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
5.163.29
किंचेदानीं बहूक्तेन युध्यस्व सह बान्धवैः ।
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य सह बान्धवैः । ॥ ५.१६३.२९ ॥
ഇനി ഏറെ പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുക. ഓ കൈതവ്യാ, എനിക്ക് അപ്രിയം ചെയ്യുന്നവനേ, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം.
5.163.30
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य ब्रूहि कौरवम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोऽर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत्। ॥ ५.१६३.३० ॥
ഓ കൈതവ്യാ, എനിക്ക് അപ്രിയം ചെയ്യുന്ന കൗരവനോട് പറയുക: വാക്ക് കേട്ടു, അർത്ഥം ഗ്രഹിച്ചു; നിന്റെ മതം എന്തായാലും അത് അങ്ങനെ ആകട്ടെ.
5.163.31
भीमसेनस्ततो वाक्यं भूय आह नृपात्मजम् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि दुर्मतिं पापपूरुषम्। ॥ ५.१६३.३१ ॥
പിന്നീട് ഭീമസേനൻ രാജപുത്രനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഉലൂകാ, ദുർമതിയായ പാപിയോട് എന്റെ വാക്കുകൾ പറയുക.
5.163.32
शठं नैकृतिकं पापं दुराचारं सुयोधनम् ।
गृध्रोदरे वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये । ॥ ५.१६३.३२ ॥
വഞ്ചകനും കപടനും പാപിയും ദുരാചാരിയുമായ സുയോധനൻ കഴുകന്റെ വയറ്റിലോ നാഗസാഹ്വയ നഗരത്തിലോ വസിക്കണം.
5.163.33
प्रतिज्ञातं मया यच्च सभामध्ये नराधम ।
कर्ताहं तद्वचः सत्यं सत्येनैव शपामि ते। ॥ ५.१६३.३३ ॥
മനുഷ്യരിൽ അധമനേ, സഭാമധ്യത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞ ഞാൻ നിറവേറ്റും. സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ തന്നെ ഞാൻ നിന്നോട് സത്യം ചെയ്യുന്നു.
5.163.34
दुःशासनस्य रुधिरं हत्वा पास्याम्यहं मृधे ।
सक्थिनी तव भंक्त्वैव हत्वा हि तव सोदनान्। ॥ ५.१६३.३४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദുഃശാസനനെ കൊന്ന് അവന്റെ രക്തം ഞാൻ കുടിക്കും. നിന്റെ തുടകൾ ഒടിച്ച്, നിന്റെ സോദരരെയും കൊന്ന്...
5.163.35
सर्वेषां राजपुत्राणामभिमन्युरसंशयम् ।
कर्मणा तोषयिष्यामि भूयश्चैव वचः श्रृणु ॥ ५.१६३.३५ ॥
എല്ലാ രാജപുത്രന്മാരിലും അഭിമന്യുവിനായി, സംശയമില്ല (ഞാൻ പ്രതികാരം ചെയ്യും). കർമ്മത്താൽ അവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും. ഇനിയും ഈ വാക്ക് കേൾക്കുക.
5.163.36
हत्वा सुयोधन त्वां वै सहितं सर्वसोदरैः ।
आक्रमिष्ये पदा मूर्ध्नि धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ५.१६३.३६ ॥
ഓ സുയോധനാ, നിന്നെയും നിന്റെ സോദരരെല്ലാവരെയും കൊന്ന്, ധർമ്മരാജാവ് കാൺകെ, അവന്റെ തലയിൽ ഞാൻ കാൽ വയ്ക്കും.
5.163.37
नकुलस्तु ततो वाक्यमिदमाह महीपते ।
उलूक ब्रूहि कौरव्यं धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१६३.३७ ॥
അപ്പോൾ നകുലൻ ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു, ഹേ മഹീപതേ: ഉലൂകാ, കൗരവ്യനും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനുമായ സുയോധനനോട് പറയൂ.
5.163.38
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेव यथातथम् ।
तथा कर्तास्मि कौरव्य यथा त्वमनुशासि मां ॥ ५.१६३.३८ ॥
ഹേ കൗരവ്യാ, നീ എന്നോട് കൽപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യും; നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകളെല്ലാം ഞാൻ യഥാവിധി കേട്ടിരിക്കുന്നു.
5.163.39
सहदेवोऽपि नृपते इदमाह वचोऽर्थवत् ।
सुयोधन मतिर्या ते वृथैषा ते भविष्यति ॥ ५.१६३.३९ ॥
ഹേ നൃപതേ, സഹദേവനും ഈ അർത്ഥവത്തായ വാക്യം പറഞ്ഞു: ഹേ സുയോധനാ, നിന്റെ ഈ ബുദ്ധി വ്യർത്ഥമായിത്തീരും.
5.163.40
शोचिष्यसे महाराज सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
इमं च क्लेशमस्माकं हृष्टो यत्त्वं विकत्थसे ॥ ५.१६३.४० ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, പുത്രന്മാരോടും ജ്ഞാതികളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി നീ ദുഃഖിക്കും; ഞങ്ങളുടെ ഈ ക്ലേശത്തിൽ സന്തോഷിച്ച് നീ വീമ്പിളക്കുന്നു.
5.163.41
विराटद्रुपदौ वृद्धावुलूकमिदमूचतुः ।
दासभावं नियच्छेव साधोरिति मतिः सदा।
तौ च दासावदासौ वा पौरुषं यस्य यादृशम् ॥ ५.१६३.४१ ॥
വൃദ്ധരായ വിരാടനും ദ്രുപദനും ഉലൂകനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം എപ്പോഴും ദാസ്യം സ്വീകരിക്കുകയെന്നതാണ്; ആരുടെ പൗരുഷം എത്രയോ അവൻ ദാസനോ അല്ലയോ.
5.163.42
शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा ॥ ५.१६३.४२ ॥
പിന്നെ ശിഖണ്ഡി ഉലൂകനോട് ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു: എപ്പോഴും പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ആസക്തനായ രാജാവിനോട് നീ പറയണം.
5.163.43
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् ।
यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि ॥ ५.१६३.४३ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എന്നെ നോക്കൂ. ആരുടെ വീര്യത്തെ നേരിട്ട് നീ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം കരുതുന്നുവോ ആ എന്നെ നോക്കൂ.
5.163.44
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम् ।
अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना ॥ ५.१६३.४४ ॥
നിന്റെ പിതാമഹനെ ഞാൻ അവന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തും. ഭീഷ്മവധത്തിനായി മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് തീർച്ചയായും എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.163.45
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ॥ ५.१६३.४५ ॥
ഞാൻ എല്ലാ വില്ലാളികളും കാൺകെ ഭീഷ്മനെ വധിക്കും. ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഉലൂകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.163.46
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः ।
अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.१६३.४६ ॥
രാജാവിന്റെ പുത്രൻ സുയോധനനോട് എന്റെ വാക്ക് പറയണം: ഞാൻ ദ്രോണനെ അവന്റെ പരിവാരത്തോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി വധിക്കും.
5.163.47
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् ।
कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति ॥ ५.१६३.४७ ॥
ഇവരുടെ പൂർവികരുടെ മഹത്തായ ആചാരം ഞാൻ തീർച്ചയായും ചെയ്യണം. മറ്റാരും ചെയ്യാത്ത കർമ്മം ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യുന്നവനാകും.
5.163.48
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत् ।
नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन ॥ ५.१६३.४८ ॥
ധർമ്മരാജൻ കാരുണ്യത്താൽ അവനോട് ഈ മഹത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഒരു വിധത്തിലും ബന്ധുക്കളെ വധിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
5.163.49
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् ।
स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे ॥ ५.१६३.४९ ॥
ദുർബുദ്ധിയേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടുതന്നെ വ്യക്തമായിരിക്കുന്നു. പ്രിയ ഉലൂകാ, നീ അങ്ങനെ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ താമസിക്കാതെ പോകൂ.
5.163.50
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः ।
उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ५.१६३.५० ॥
ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കൂ, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾ നിന്റെ ബന്ധുക്കളാണല്ലോ. രാജാവേ, അപ്പോൾ ഉലൂകൻ ധർമപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് (പറഞ്ഞു).
5.163.51
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ।
उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१६३.५१ ॥
യാത്ര ചോദിച്ച് അവൻ രാജാവായ സുയോധനൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി. പിന്നെ ഉലൂകൻ വന്ന് കോപിഷ്ഠനായ ദുര്യോധനനെ കണ്ടു.
5.163.52
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ।
वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम् ॥ ५.१६३.५२ ॥
അർജുനന്റെ സന്ദേശം പറഞ്ഞതുപോലെതന്നെ എല്ലാം അവൻ പറഞ്ഞു. വാസുദേവന്റെയും ഭീമന്റെയും ധർമരാജന്റെയും വീര്യവും (അവൻ പറഞ്ഞു).
5.163.53
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत ।
सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः।
केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ॥ ५.१६३.५३ ॥
ഭാരതാ, നകുലന്റെയും വിരാടന്റെയും ദ്രുപദന്റെയും സഹദേവന്റെയും വാക്കുകളും, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെയും ശിഖണ്ഡിയുടെയും വാക്കുകളും, കേശവന്റെയും അർജുനന്റെയും വാക്യവും പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം അവൻ പറഞ്ഞു.
5.163.54
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत ॥ ५.१६३.५४ ॥
കൈതവ്യന്റെ (വഞ്ചകനായ ഉലൂകന്റെ) ആ വാക്ക് കേട്ട ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ, ഭാരതാ, ദുഃശാസനനെയും കർണനെയും ശകുനിയെയും (വിളിച്ചു).
5.163.55
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा ।
यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः ॥ ५.१६३.५५ ॥
രാജാവിന്റെ സൈന്യത്തോടും മിത്രസൈന്യത്തോടും കല്പിക്കുക; സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പേ എല്ലാ സേനാവിഭാഗങ്ങളും സജ്ജരായി നിൽക്കട്ടെ.
5.163.56
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः ।
उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः ॥ ५.१६३.५६ ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണന്റെ കല്പനപ്രകാരം ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ രഥങ്ങളിലും ഒട്ടകവണ്ടികളിലും മറ്റുചിലർ വേഗമേറിയ കുതിരകളിലും പുറപ്പെട്ടു.
5.163.57
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात् ।
आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति ॥ ५.१६३.५७ ॥
കർണ്ണന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവർ വേഗത്തിൽ സമസ്ത സേനയ്ക്കരികിലൂടെയും ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ച്, സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പേ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് ഒരുമിച്ചുകൂടണമെന്ന് വിളംബരം ചെയ്തു.