Mahābhārata · Adhyāya 5.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.163.1
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
नेत्राभ्यामतिताम्राभ्यां कैतव्यं समुदैक्षत ॥ ५.१६३.१ ॥
Ó touro dos Bharatas, ao ouvir aquelas palavras de Duryodhana, fitou o enganador com olhos profundamente avermelhados.
5.163.2
स केशवमभिप्रेक्ष्य गुडाकेशो महायशाः ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६३.२ ॥
Tendo olhado para Keśava, Guḍākeśa de grande fama ergueu seu amplo braço e falou ao enganador.
5.163.3
स्ववीर्यं यः समाश्रित्य समाह्वयति वै परान् ।
अभीतो युध्यते शत्रून्स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.१६३.३ ॥
Aquele que, confiando em seu próprio valor, desafia os inimigos e luta contra eles sem medo, esse é de fato chamado homem.
5.163.4
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
क्षत्रबन्धुरशक्तत्वाल्लोके स पुरुषाधमः ॥ ५.१६३.४ ॥
Aquele que, confiando no valor alheio, desafia seus inimigos é, por incapacidade, apenas um parente de nome da casta guerreira; no mundo, é o mais baixo dos homens.
5.163.5
स त्वं परेषां वीर्येण मन्यसे वीर्यमात्मनः ।
स्वयं कापुरुषो मूढ परांश्च क्षेप्तुमिच्छसि ॥ ५.१६३.५ ॥
Você considera a bravura alheia como sua; ó tolo, você mesmo é um covarde, e ainda assim deseja humilhar os outros.
5.163.6
यस्त्वं वृद्धं सर्वराज्ञां हितबुद्धिं जितेन्द्रियम् ।
मरणाय महाप्रज्ञं दीक्षयित्वा विकत्थसे ॥ ५.१६३.६ ॥
Você, que consagrou à morte aquele ancião, sábio, senhor de si e benevolente para com todos os reis, vangloria-se.
5.163.7
भावस्ते विदितोऽस्माभिर्दुर्बुद्धे कुलपांसन ।
न हनिष्यन्ति गाङ्गेयं पाण्डवा घृणयेति हि ॥ ५.१६३.७ ॥
Ó tu, de mente perversa, mácula da tua linhagem! Conhecemos a tua intenção: pensas que os Pāṇḍavas não matarão Gāṅgeya (Bhīṣma) por compaixão.
5.163.8
यस्य वीर्यं समाश्रित्य धार्तराष्ट्र विकत्थसे ।
हन्तास्मि प्रथमं भीष्मं मिषतां सर्वधन्विनाम् । ॥ ५.१६३.८ ॥
Ó filho de Dhṛtarāṣṭra! Confiando no poder de quem te vanglorias, eu, o matador, matarei primeiro Bhīṣma, diante de todos os arqueiros.
5.163.9
कैतव्य गत्वा भरतान्समेत्य ।
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व।
तथेत्युवाचार्जुनः सव्यसाची ।
निशाव्यपाये भविता विमर्दः ॥ ५.१६३.९ ॥
Ó Kaitava, vai aos Bharatas, encontra Suyodhana, filho de Dhṛtarāṣṭra, e diz-lhe. «Assim seja: quando a noite passar, haverá carnificina», disse Arjuna, o ambidestro.
5.163.10
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व ॥ ५.१६३.१० ॥
Diz isto a Suyodhana, filho de Dhṛtarāṣṭra.
5.163.11
हन्यामहं द्रोणमृतेऽपि लोकं ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः ।
ततो हि ते लब्धमतं च राज्य-
मापद्गताः पाण्डवाश्चेति भावः ॥ ५.१६३.११ ॥
Mesmo sem Droṇa eu poderia matar o mundo; não tens medo dos Pāṇḍavas. Por isso obtiveste o reino, e os Pāṇḍavas caíram em desgraça: tal é o sentido.
5.163.12
स दर्पपूर्णो न समीक्षसे त्व-
मनर्थमात्मन्यपि वर्तमानम्।
तस्मादहं ते प्रथमं समूहे ।
हन्ता समक्ष कुरुवृद्धमेव ॥ ५.१६३.१२ ॥
Cheio de orgulho, não vês sequer a ruína que paira sobre ti. Por isso, no meio do exército, diante dos teus próprios olhos, matarei primeiro o ancião dos Kuru.
5.163.13
सूर्योदये युक्तसेनः प्रतीक्ष्य ।
ध्वजी रथी रक्षत सत्यसन्धम्।
अहं हि वः पश्यतां द्विपमेनं ।
भीष्मं रथात्पातयिष्यामि बाणैः ॥ ५.१६३.१३ ॥
Ao nascer do sol, com o exército disposto em ordem e à espera, que os guerreiros em carros com estandartes protejam o veraz Bhīṣma. Enquanto vocês observam, derrubarei do carro, com flechas, este elefante de guerreiro, Bhīṣma.
5.163.14
श्वोभूते कत्थनावाक्यं विज्ञास्यति सुयोधनः ।
आचितं शरजालेन मया दृष्ट्वा पितामहम् ॥ ५.१६३.१४ ॥
Quando chegar o amanhã, Suyodhana saberá o sentido das minhas palavras jactanciosas, ao ver o avô coberto por uma rede de flechas disparadas por mim.
5.163.15
यदुक्तश्च सभामध्ये पुरुषो ह्रस्वदर्शनः ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन भ्राता दुःशासनस्तव ॥ ५.१६३.१५ ॥
E o homem de baixa estatura de quem Bhīmasena, enfurecido, falou no meio da assembleia, é teu irmão Duḥśāsana.
5.163.16
अधर्मज्ञो नित्यवैरी पापबुद्धिर्नृशंसकृत् ।
सत्यां प्रतिज्ञामचिराद्द्रक्ष्यसे तां सुयोधन ॥ ५.१६३.१६ ॥
Aquele que desconhece o dharma, inimigo constante, de mente perversa, autor de crueldade (Duḥśāsana). Ó Suyodhana, em breve verás cumprido aquele voto verdadeiro.
5.163.17
अभिमानस्य दर्पस्य क्रोधपारुष्ययोस्तथा ।
नैष्ठुर्यस्यावलेपस्य आत्मसंभावनस्य च ॥ ५.१६३.१७ ॥
Da soberba e da arrogância, da ira e da aspereza, e igualmente da crueldade, da exaltação de si e do autoelogio.
5.163.18
नृशंसतायास्तैक्ष्ण्यस्य धर्मविद्वेषणस्य च ।
अधर्मस्यातिवादस्य वृद्धातिक्रमणस्य च ॥ ५.१६३.१८ ॥
Da crueldade e da aspereza, do ódio ao dharma, da injustiça, do falar em excesso e da transgressão dos anciãos.
5.163.19
दर्शनस्य च चक्रस्य कृत्स्नस्यापनयस्य च ।
द्रक्ष्यसि त्वं फलं तीव्रमचिरेण सुयोधन ॥ ५.१६३.१९ ॥
Em breve, ó Suyodhana, verás o fruto severo da visão do disco e da destruição total.
5.163.20
वासुदेवद्वितीये हि मयि क्रुद्धे नराधम ।
आशा ते जीविते मूढ राज्ये वा केन हेतुना ॥ ५.१६३.२० ॥
Ó mais vil dos homens, insensato! Com Vāsudeva como meu segundo e eu irado, por que razão ainda esperas a vida ou o reino?
5.163.21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते ।
निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि ॥ ५.१६३.२१ ॥
Quando Bhīṣma for silenciado, e do mesmo modo Droṇa e o filho do cocheiro forem abatidos, ficarás sem esperança quanto à vida, ao reino e aos filhos.
5.163.22
भ्रातॄणां निधनं श्रुत्वा पुत्राणां च सुयोधन ।
भीमसेनेन निहतो दुष्कृतानि स्मरिष्यसि ॥ ५.१६३.२२ ॥
Ó Suyodhana, ao ouvires da morte dos teus irmãos e filhos, abatido por Bhīmasena, recordarás os teus atos maus.
5.163.23
न द्वितीयां प्रतिज्ञां हि प्रतिजानामि कैतव ।
सत्यं ब्रवीम्यहं ह्येतत्सर्वं सत्यं भविष्यति ॥ ५.१६३.२३ ॥
Não faço uma segunda promessa, ó enganador. Digo a verdade: tudo isto se cumprirá.
5.163.24
युधिष्ठिरोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि गत्वा तात सुयोधनम् ॥ ५.१६३.२४ ॥
Yudhiṣṭhira também disse isto ao enganador Ulūka: Ulūka, vai e diz as minhas palavras a Suyodhana, querido.
5.163.25
स्वेन वृत्तेन मे वृत्तं नाधिगन्तुं त्वमर्हसि ।
उभयोरन्तरं वेद सूनृतानृतयोरपि ॥ ५.१६३.२५ ॥
Não és digno de superar a minha conduta com a tua. Ele conhece também a diferença entre a verdade e a falsidade.
5.163.26
न चाहं कामये पापमपि कीटपिपीलकयोः ।
किं पुनर्ज्ञातिषु वधं कामयेयं कथं च न ॥ ५.१६३.२६ ॥
Não desejo nem mesmo o mal para um inseto ou uma formiga. Como então desejaria a morte dos meus parentes?
5.163.27
एतदर्थं मया तात पञ्च ग्रामा वृताः पुरा ।
कथं तव सुदुर्बुद्धे न प्रेक्ष्ये व्यसनं महत् ॥ ५.१६३.२७ ॥
Por esta mesma razão pedi outrora cinco aldeias. Ó tu, de péssimo juízo, como não veria a tua grande ruína?
5.163.28
स त्वं कामपरीतात्मा मूढभावाच्च कत्थसे ।
तथैव वासुदेवस्य न गृह्णासि हितं वचः । ॥ ५.१६३.२८ ॥
A tua alma está dominada pelo desejo, e por delírio te vanglorias. Do mesmo modo, não aceitas a palavra benéfica de Vāsudeva.
5.163.29
किंचेदानीं बहूक्तेन युध्यस्व सह बान्धवैः ।
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य सह बान्धवैः । ॥ ५.१६३.२९ ॥
De que serve falar muito agora? Luta com os teus parentes. Ó enganador, causador do meu desagrado, com os teus parentes.
5.163.30
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य ब्रूहि कौरवम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोऽर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत्। ॥ ५.१६३.३० ॥
Ó enganador, diz ao Kaurava que me desagrada: a palavra foi ouvida, o seu sentido foi compreendido; seja feito segundo o teu parecer.
5.163.31
भीमसेनस्ततो वाक्यं भूय आह नृपात्मजम् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि दुर्मतिं पापपूरुषम्। ॥ ५.१६३.३१ ॥
Então Bhīmasena falou novamente ao filho do rei: "Ulūka, diga minhas palavras àquele homem perverso e de mente má."
5.163.32
शठं नैकृतिकं पापं दुराचारं सुयोधनम् ।
गृध्रोदरे वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये । ॥ ५.१६३.३२ ॥
Que o enganador, traiçoeiro, pecador Suyodhana, de má conduta, habite no ventre de um abutre ou na cidade de Nāgasāhvaya.
5.163.33
प्रतिज्ञातं मया यच्च सभामध्ये नराधम ।
कर्ताहं तद्वचः सत्यं सत्येनैव शपामि ते। ॥ ५.१६३.३३ ॥
Ó mais vil dos homens, certamente cumprirei o voto que fiz no meio da assembleia. Pela própria verdade te juro.
5.163.34
दुःशासनस्य रुधिरं हत्वा पास्याम्यहं मृधे ।
सक्थिनी तव भंक्त्वैव हत्वा हि तव सोदनान्। ॥ ५.१६३.३४ ॥
Tendo matado Duḥśāsana na batalha, beberei seu sangue. Tendo quebrado tuas coxas e matado também teus irmãos...
5.163.35
सर्वेषां राजपुत्राणामभिमन्युरसंशयम् ।
कर्मणा तोषयिष्यामि भूयश्चैव वचः श्रृणु ॥ ५.१६३.३५ ॥
Por Abhimanyu, entre todos os filhos do rei, sem dúvida (vingarei). Eu o satisfarei por meio de ações. E ouve ainda estas palavras.
5.163.36
हत्वा सुयोधन त्वां वै सहितं सर्वसोदरैः ।
आक्रमिष्ये पदा मूर्ध्नि धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ५.१६३.३६ ॥
Ó Suyodhana, tendo matado a ti e a todos os teus irmãos, porei o pé sobre a cabeça dele enquanto o rei do dharma observa.
5.163.37
नकुलस्तु ततो वाक्यमिदमाह महीपते ।
उलूक ब्रूहि कौरव्यं धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१६३.३७ ॥
Então Nakula proferiu estas palavras, ó senhor da terra: Ulūka, diz ao Kaurava, filho de Dhṛtarāṣṭra, Suyodhana.
5.163.38
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेव यथातथम् ।
तथा कर्तास्मि कौरव्य यथा त्वमनुशासि मां ॥ ५.१६३.३८ ॥
Ó kaurava, ouvi todas as tuas palavras exatamente como as proferiste, e agirei conforme me instruíres.
5.163.39
सहदेवोऽपि नृपते इदमाह वचोऽर्थवत् ।
सुयोधन मतिर्या ते वृथैषा ते भविष्यति ॥ ५.१६३.३९ ॥
Ó senhor dos homens, também Sahadeva proferiu estas palavras cheias de sentido: Ó Suyodhana, este teu pensamento será em vão.
5.163.40
शोचिष्यसे महाराज सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
इमं च क्लेशमस्माकं हृष्टो यत्त्वं विकत्थसे ॥ ५.१६३.४० ॥
Ó grande rei, lamentarás junto com teus filhos, parentes e familiares, enquanto te gabas com alegria desta nossa aflição.
5.163.41
विराटद्रुपदौ वृद्धावुलूकमिदमूचतुः ।
दासभावं नियच्छेव साधोरिति मतिः सदा।
तौ च दासावदासौ वा पौरुषं यस्य यादृशम् ॥ ५.१६३.४१ ॥
Os anciãos Virāṭa e Drupada disseram a Ulūka estas palavras: 'A opinião dos bons é sempre submeter-se à servidão; e quem tem tal virilidade, seja servo ou não.'
5.163.42
शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा ॥ ५.१६३.४२ ॥
Então Śikhaṇḍin disse a Ulūka estas palavras: 'Deves falar ao rei, que sempre se deleita nas más ações.'
5.163.43
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् ।
यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि ॥ ५.१६३.४३ ॥
Ó rei, olha-me realizando atos terríveis na batalha, eu cuja valentia enfrentas e pensas vencer na guerra.
5.163.44
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम् ।
अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना ॥ ५.१६३.४४ ॥
Farei cair do seu carro aquele teu avô; para a morte de Bhīṣma, certamente fui enviado pelo magnânimo Criador.
5.163.45
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ॥ ५.१६३.४५ ॥
Matarei Bhīṣma diante de todos os arqueiros que observam. Também Dhṛṣṭadyumna disse estas palavras a Ulūka.
5.163.46
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः ।
अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.१६३.४६ ॥
Deve-se dizer a Duryodhana, filho do rei, as minhas palavras: matarei Droṇa juntamente com o seu séquito e parentes.
5.163.47
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् ।
कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति ॥ ५.१६३.४७ ॥
Certamente devo cumprir a grande conduta dos seus antepassados; serei o autor de um feito que nenhum outro realizará.
5.163.48
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत् ।
नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन ॥ ५.१६३.४८ ॥
Por compaixão, o rei da justiça lhe disse estas grandes palavras: Ó rei, de modo algum desejaria a morte dos meus parentes.
5.163.49
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् ।
स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे ॥ ५.१६३.४९ ॥
Por tua culpa, ó mal-intencionado, tudo isto se tornou evidente. Caro Ulūka, se assim pensas, vai sem demora.
5.163.50
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः ।
उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ५.१६३.५० ॥
Fica aqui, que te vá bem, pois somos teus parentes. Então Ulūka, ó rei, falou a Yudhiṣṭhira, o filho de Dharma.
5.163.51
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ।
उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१६३.५१ ॥
Tendo se despedido, foi onde estava o rei Suyodhana. Então Ulūka chegou junto de Duryodhana, o iracundo.
5.163.52
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ।
वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम् ॥ ५.१६३.५२ ॥
A mensagem de Arjuna, tal como fora dita, ele relatou inteiramente; e a valentia de Vāsudeva, de Bhīma e do rei Dharma.
5.163.53
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत ।
सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः।
केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ॥ ५.१६३.५३ ॥
Ó Bhārata, as palavras de Nakula, de Virāṭa, de Drupada e de Sahadeva, e as palavras de Dhṛṣṭadyumna e de Śikhaṇḍin, e a fala de Keśava e Arjuna, tudo como fora dito, ele relatou.
5.163.54
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत ॥ ५.१६३.५४ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras do astuto Ulūka, o touro dos Bharatas, ó Bhārata, chamou Duḥśāsana, Karṇa e também Śakuni.
5.163.55
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा ।
यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः ॥ ५.१६३.५५ ॥
Ordena também ao exército do rei e ao exército dos seus aliados que, antes do nascer do sol, todas as divisões estejam prontas e postadas.
5.163.56
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः ।
उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः ॥ ५.१६३.५६ ॥
Então os mensageiros, enviados com pressa por ordem de Karṇa, partiram em carros, em carroças de camelos e outros em cavalos velozes.
5.163.57
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात् ।
आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति ॥ ५.१६३.५७ ॥
Por ordem de Karṇa, percorreram rapidamente todo o exército, proclamando a ordem do rei para se reunirem antes do amanhecer.