மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.163.1
दुर्योधनस्य तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभ ।
नेत्राभ्यामतिताम्राभ्यां कैतव्यं समुदैक्षत ॥ ५.१६३.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! துரியோதனனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மிகவும் சிவந்த கண்களால் அவன் கைதவனை உற்றுப் பார்த்தான்.
5.163.2
स केशवमभिप्रेक्ष्य गुडाकेशो महायशाः ।
अभ्यभाषत कैतव्यं प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.१६३.२ ॥
மிகுந்த புகழ் கொண்ட குடாகேசன் கேசவனைப் பார்த்து, தன் பெரிய தோளை உயர்த்தி கைதவனிடம் பேசினான்.
5.163.3
स्ववीर्यं यः समाश्रित्य समाह्वयति वै परान् ।
अभीतो युध्यते शत्रून्स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.१६३.३ ॥
தன் சொந்த வீரியத்தை நம்பி எதிரிகளை அழைத்து அஞ்சாமல் அவர்களுடன் போரிடுபவனே உண்மையில் புருடன் எனப்படுகிறான்.
5.163.4
परवीर्यं समाश्रित्य यः समाह्वयते परान् ।
क्षत्रबन्धुरशक्तत्वाल्लोके स पुरुषाधमः ॥ ५.१६३.४ ॥
பிறரின் வீரியத்தை நம்பி எதிரிகளை அழைப்பவன், இயலாமையால் க்ஷத்திரியர்களின் பெயரளவு உறவினன்; உலகில் அவன் மனிதர்களில் கீழானவன்.
5.163.5
स त्वं परेषां वीर्येण मन्यसे वीर्यमात्मनः ।
स्वयं कापुरुषो मूढ परांश्च क्षेप्तुमिच्छसि ॥ ५.१६३.५ ॥
நீ பிறரின் வீரியத்தால் உன் சொந்த வீரியம் என்று நினைக்கிறாய்; மூடனே, நீயே கோழை; ஆனாலும் பிறரை இகழ விரும்புகிறாய்.
5.163.6
यस्त्वं वृद्धं सर्वराज्ञां हितबुद्धिं जितेन्द्रियम् ।
मरणाय महाप्रज्ञं दीक्षयित्वा विकत्थसे ॥ ५.१६३.६ ॥
சர்வ அரசர்களுக்கும் நலம் விரும்பியும், புலன்களை அடக்கியவரும், மகா ஞானியுமான அந்த முதியவரை மரணத்திற்காக தீக்ஷை கொடுத்து அனுப்பிவிட்டு நீ பெருமை பேசுகிறாய்.
5.163.7
भावस्ते विदितोऽस्माभिर्दुर्बुद्धे कुलपांसन ।
न हनिष्यन्ति गाङ्गेयं पाण्डवा घृणयेति हि ॥ ५.१६३.७ ॥
தீய புத்தியுடையவனே, குலத்தைக் கெடுப்பவனே! உன் எண்ணம் எங்களுக்குத் தெரியும். பாண்டவர்கள் இரக்கத்தால் கங்கையின் மகனை (பீஷ்மரை) கொல்லமாட்டார்கள் என்பதே உன் நினைவு.
5.163.8
यस्य वीर्यं समाश्रित्य धार्तराष्ट्र विकत्थसे ।
हन्तास्मि प्रथमं भीष्मं मिषतां सर्वधन्विनाम् । ॥ ५.१६३.८ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனே! எவருடைய வீரத்தை நம்பி நீ பெருமை பேசுகிறாயோ, அவரை எல்லா வில்லாளிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க நான் முதலில் கொல்வேன்.
5.163.9
कैतव्य गत्वा भरतान्समेत्य ।
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व।
तथेत्युवाचार्जुनः सव्यसाची ।
निशाव्यपाये भविता विमर्दः ॥ ५.१६३.९ ॥
கைதவ்யனே! பரதர்களிடம் சென்று திருதராஷ்டிரனின் மகன் சுயோதனனிடம் சொல். 'சரி' என்று சவ்யசாசியான அர்ஜுனன் கூறினான்: இரவு கழிந்ததும் பெரும் அழிவு நிகழும்.
5.163.10
सुयोधनं धार्तराष्ट्रं वदस्व ॥ ५.१६३.१० ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன் சுயோதனனிடம் சொல்.
5.163.11
हन्यामहं द्रोणमृतेऽपि लोकं ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः ।
ततो हि ते लब्धमतं च राज्य-
मापद्गताः पाण्डवाश्चेति भावः ॥ ५.१६३.११ ॥
துரோணரைத் தவிர்த்தும் உலகையே கொல்ல முடியும். பாண்டவர்களிடமிருந்து உனக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை. ஆகவே நீ அரசைப் பெற்றாய், பாண்டவர்கள் துன்பத்தில் வீழ்ந்தனர் என்பதே உன் கருத்து.
5.163.12
स दर्पपूर्णो न समीक्षसे त्व-
मनर्थमात्मन्यपि वर्तमानम्।
तस्मादहं ते प्रथमं समूहे ।
हन्ता समक्ष कुरुवृद्धमेव ॥ ५.१६३.१२ ॥
நீ அகங்காரத்தால் நிறைந்து, உன் மீது வந்துகொண்டிருக்கும் பேரழிவைக்கூடக் காணவில்லை. ஆகவே படையின் நடுவில் உன் கண்முன்னேயே முதலில் குருக்களின் மூத்தவரை நான் கொல்வேன்.
5.163.13
सूर्योदये युक्तसेनः प्रतीक्ष्य ।
ध्वजी रथी रक्षत सत्यसन्धम्।
अहं हि वः पश्यतां द्विपमेनं ।
भीष्मं रथात्पातयिष्यामि बाणैः ॥ ५.१६३.१३ ॥
சூரியோதயத்தில் படையை அணிவகுத்துக் காத்திருந்து, கொடியேந்திய தேர்வீரர்கள் சத்தியசந்தரை (பீஷ்மரை) பாதுகாக்கட்டும். நீங்கள் பார்த்திருக்கும்போதே இந்த யானையை (வீரரை) பீஷ்மரை நான் அம்புகளால் தேரிலிருந்து வீழ்த்துவேன்.
5.163.14
श्वोभूते कत्थनावाक्यं विज्ञास्यति सुयोधनः ।
आचितं शरजालेन मया दृष्ट्वा पितामहम् ॥ ५.१६३.१४ ॥
நாளை வரும்போது, என் பெருமை பேசும் சொற்களை சுயோதனன் அறிந்துகொள்வான்; பிதாமகரை என்னால் அம்பு வலையால் மூடப்பட்டவராகக் காண்பான்.
5.163.15
यदुक्तश्च सभामध्ये पुरुषो ह्रस्वदर्शनः ।
क्रुद्धेन भीमसेनेन भ्राता दुःशासनस्तव ॥ ५.१६३.१५ ॥
சபையின் நடுவில் குறுகிய தோற்றமுடைய ஒருவனைப் பற்றி கோபமுற்ற பீமசேனன் கூறினான்; அவன் உன் சகோதரன் துச்சாசனன்.
5.163.16
अधर्मज्ञो नित्यवैरी पापबुद्धिर्नृशंसकृत् ।
सत्यां प्रतिज्ञामचिराद्द्रक्ष्यसे तां सुयोधन ॥ ५.१६३.१६ ॥
தர்மத்தை அறியாதவன், நிரந்தர பகைவன், பாவ எண்ணமுடையவன், கொடுமை செய்பவன் (துச்சாசனன்). சுயோதனா, விரைவில் அந்த உண்மையான சபதத்தை நீ காண்பாய்.
5.163.17
अभिमानस्य दर्पस्य क्रोधपारुष्ययोस्तथा ।
नैष्ठुर्यस्यावलेपस्य आत्मसंभावनस्य च ॥ ५.१६३.१७ ॥
கர்வம், செருக்கு, கோபம், கடுமை ஆகியவற்றுக்கும்; இரக்கமின்மை, அகந்தை, தன்னைப் புகழ்தல் ஆகியவற்றுக்கும்.
5.163.18
नृशंसतायास्तैक्ष्ण्यस्य धर्मविद्वेषणस्य च ।
अधर्मस्यातिवादस्य वृद्धातिक्रमणस्य च ॥ ५.१६३.१८ ॥
கொடுமை, கடுமை, தர்மத்தின் மீதான வெறுப்பு, அதர்மம், மிகையான வாதம், பெரியோரை மீறுதல் ஆகியவற்றுக்கும்.
5.163.19
दर्शनस्य च चक्रस्य कृत्स्नस्यापनयस्य च ।
द्रक्ष्यसि त्वं फलं तीव्रमचिरेण सुयोधन ॥ ५.१६३.१९ ॥
சுயோதனா, விரைவில் நீ சக்கரத்தின் காட்சியையும், முழு அழிவையும் கடுமையான பலனாகக் காண்பாய்.
5.163.20
वासुदेवद्वितीये हि मयि क्रुद्धे नराधम ।
आशा ते जीविते मूढ राज्ये वा केन हेतुना ॥ ५.१६३.२० ॥
கீழோனே, மூடனே! வாசுதேவருடன் நான் சினந்திருக்கும்போது, உன் உயிரிலோ அரசிலோ எந்தக் காரணத்தால் நம்பிக்கை உள்ளது?
5.163.21
शान्ते भीष्मे तथा द्रोणे सूतपुत्रे च पातिते ।
निराशो जीविते राज्ये पुत्रेषु च भविष्यसि ॥ ५.१६३.२१ ॥
பீஷ்மர் சாய்ந்த பின்னும், துரோணரும் சூதன் மகனும் வீழ்த்தப்பட்ட பின்னும், நீ உயிரிலும், அரசிலும், மக்களிலும் நம்பிக்கையிழந்து போவாய்.
5.163.22
भ्रातॄणां निधनं श्रुत्वा पुत्राणां च सुयोधन ।
भीमसेनेन निहतो दुष्कृतानि स्मरिष्यसि ॥ ५.१६३.२२ ॥
சுயோதனா, சகோதரர்களும் மகன்களும் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்டு, நீ உன் தீச்செயல்களை நினைவுகூர்வாய்.
5.163.23
न द्वितीयां प्रतिज्ञां हि प्रतिजानामि कैतव ।
सत्यं ब्रवीम्यहं ह्येतत्सर्वं सत्यं भविष्यति ॥ ५.१६३.२३ ॥
வஞ்சகனே, நான் இரண்டாவது சபதத்தை எடுக்கவில்லை. நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன்; இவை அனைத்தும் உண்மையாகும்.
5.163.24
युधिष्ठिरोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि गत्वा तात सुयोधनम् ॥ ५.१६३.२४ ॥
யுதிஷ்டிரரும் வஞ்சகனான உலூகனிடம் இதைச் சொன்னார்: உலூகா, சென்று என் சொல்லை சுயோதனனிடம் சொல், அன்பனே.
5.163.25
स्वेन वृत्तेन मे वृत्तं नाधिगन्तुं त्वमर्हसि ।
उभयोरन्तरं वेद सूनृतानृतयोरपि ॥ ५.१६३.२५ ॥
நீ என் நடத்தையால் என் நடத்தையை வெல்ல முடியாது. உண்மைக்கும் பொய்க்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அவன் அறிவான்.
5.163.26
न चाहं कामये पापमपि कीटपिपीलकयोः ।
किं पुनर्ज्ञातिषु वधं कामयेयं कथं च न ॥ ५.१६३.२६ ॥
புழுவுக்கும் எறும்புக்கும் கூட தீங்கு விரும்பேன். அப்படியிருக்க, உறவினர்களை கொல்ல எப்படி விரும்புவேன்?
5.163.27
एतदर्थं मया तात पञ्च ग्रामा वृताः पुरा ।
कथं तव सुदुर्बुद्धे न प्रेक्ष्ये व्यसनं महत् ॥ ५.१६३.२७ ॥
இதற்காகவே முன்பு நான் ஐந்து கிராமங்களைக் கேட்டேன். ஓ மிகத் தீய அறிவுடையவனே, உனக்கு வரும் இந்தப் பெரும் அழிவை நான் எப்படிப் பார்க்காமல் இருப்பேன்?
5.163.28
स त्वं कामपरीतात्मा मूढभावाच्च कत्थसे ।
तथैव वासुदेवस्य न गृह्णासि हितं वचः । ॥ ५.१६३.२८ ॥
நீ ஆசையால் சூழப்பட்ட மனமுடையவன்; மயக்கத்தால் பெருமை பேசுகிறாய். அதுபோலவே வாசுதேவனின் நன்மை தரும் சொல்லை ஏற்கவில்லை.
5.163.29
किंचेदानीं बहूक्तेन युध्यस्व सह बान्धवैः ।
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य सह बान्धवैः । ॥ ५.१६३.२९ ॥
இப்போது அதிகம் பேசி என்ன பயன்? உன் உறவினருடன் போரிடு. ஓ கைதவ்ய, எனக்கு விருப்பமில்லாததைச் செய்பவனே, உன் உறவினருடன்.
5.163.30
मम विप्रियकर्तारं कैतव्य ब्रूहि कौरवम् ।
श्रुतं वाक्यं गृहीतोऽर्थो मतं यत्ते तथास्तु तत्। ॥ ५.१६३.३० ॥
ஓ கைதவ்ய, எனக்கு விருப்பமில்லாதவனாகிய கௌரவனிடம் சொல்: சொல் கேட்கப்பட்டது, பொருள் ஏற்கப்பட்டது; உன் கருத்து எதுவோ அது அப்படியே ஆகட்டும்.
5.163.31
भीमसेनस्ततो वाक्यं भूय आह नृपात्मजम् ।
उलूक मद्वचो ब्रूहि दुर्मतिं पापपूरुषम्। ॥ ५.१६३.३१ ॥
பின்னர் பீமசேனன் அரசகுமாரனிடம் மீண்டும் சொன்னான்: ஓ உலூகா, தீய எண்ணமுடைய பாவியிடம் என் சொற்களைச் சொல்.
5.163.32
शठं नैकृतिकं पापं दुराचारं सुयोधनम् ।
गृध्रोदरे वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये । ॥ ५.१६३.३२ ॥
ஏமாற்றுக்காரனும் வஞ்சகனும் பாவியும் தீயொழுக்கமுடையவனுமான சுயோதனன் கழுகின் வயிற்றில் வாழவேண்டும், அல்லது நாகசாஹ்வய நகரில் வாழவேண்டும்.
5.163.33
प्रतिज्ञातं मया यच्च सभामध्ये नराधम ।
कर्ताहं तद्वचः सत्यं सत्येनैव शपामि ते। ॥ ५.१६३.३३ ॥
ஓ மனிதரில் கீழானவனே, சபையின் நடுவில் நான் செய்த சபதத்தை நிச்சயம் நிறைவேற்றுவேன். உண்மையின் பேரிலேயே உன்னிடம் சத்தியம் செய்கிறேன்.
5.163.34
दुःशासनस्य रुधिरं हत्वा पास्याम्यहं मृधे ।
सक्थिनी तव भंक्त्वैव हत्वा हि तव सोदनान्। ॥ ५.१६३.३४ ॥
போரில் துச்சாசனனைக் கொன்று அவனுடைய இரத்தத்தைக் குடிப்பேன். உன் தொடைகளை முறித்து, உன் சகோதரர்களையும் கொன்று...
5.163.35
सर्वेषां राजपुत्राणामभिमन्युरसंशयम् ।
कर्मणा तोषयिष्यामि भूयश्चैव वचः श्रृणु ॥ ५.१६३.३५ ॥
எல்லா அரசகுமாரர்களிலும் அபிமன்யுவுக்காக, ஐயமின்றி (நான் பழி வாங்குவேன்). செயலால் அவனைத் திருப்திப்படுத்துவேன். மேலும் இச்சொல்லைக் கேள்.
5.163.36
हत्वा सुयोधन त्वां वै सहितं सर्वसोदरैः ।
आक्रमिष्ये पदा मूर्ध्नि धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ५.१६३.३६ ॥
ஓ சுயோதனா, உன்னையும் உன் எல்லா சகோதரர்களையும் கொன்று, தருமராஜன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அவன் தலையின் மீது காலை வைப்பேன்.
5.163.37
नकुलस्तु ततो वाक्यमिदमाह महीपते ।
उलूक ब्रूहि कौरव्यं धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१६३.३७ ॥
பின்னர் நகுலன் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான், ஓ மன்னா: உலூகா, குருவம்சத்தவனும் திருதராஷ்டிரன் மகனுமான துரியோதனனிடம் சொல்லு.
5.163.38
श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेव यथातथम् ।
तथा कर्तास्मि कौरव्य यथा त्वमनुशासि मां ॥ ५.१६३.३८ ॥
ஓ குருவம்சத்தவனே, நீ எனக்கு கட்டளையிடுவது போலவே நான் செய்வேன்; நீ சொன்ன வார்த்தைகள் அனைத்தையும் அப்படியே கேட்டேன்.
5.163.39
सहदेवोऽपि नृपते इदमाह वचोऽर्थवत् ।
सुयोधन मतिर्या ते वृथैषा ते भविष्यति ॥ ५.१६३.३९ ॥
ஓ மன்னா, சகாதேவனும் இந்த அர்த்தமுள்ள வார்த்தையைச் சொன்னான்: ஓ துரியோதனா, உன்னுடைய இந்த எண்ணம் வீணாகும்.
5.163.40
शोचिष्यसे महाराज सपुत्रज्ञातिबान्धवः ।
इमं च क्लेशमस्माकं हृष्टो यत्त्वं विकत्थसे ॥ ५.१६३.४० ॥
ஓ மகாராஜா, நீ மகன்கள், உறவினர்கள், சுற்றத்தாருடன் துயருறுவாய்; எங்கள் இந்த துன்பத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து நீ பெருமை பேசுகிறாய்.
5.163.41
विराटद्रुपदौ वृद्धावुलूकमिदमूचतुः ।
दासभावं नियच्छेव साधोरिति मतिः सदा।
तौ च दासावदासौ वा पौरुषं यस्य यादृशम् ॥ ५.१६३.४१ ॥
முதியவர்களான விராடனும் துருபதனும் உலூகனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்: நல்லோரின் எண்ணம் எப்போதும் அடிமைத்தனத்தை ஏற்பதே; யாருடைய ஆண்மை எத்தகையதோ, அவன் அடிமையாகவோ இல்லையோ.
5.163.42
शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् ।
वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा ॥ ५.१६३.४२ ॥
பின்னர் சிகண்டி உலூகனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்: எப்போதும் பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கும் அரசனிடம் நீ சொல்ல வேண்டும்.
5.163.43
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् ।
यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि ॥ ५.१६३.४३ ॥
அரசே, போரில் கொடிய செயல்களைச் செய்யும் என்னைப் பார். யாருடைய வீரியத்தை எதிர்கொண்டு நீ போரில் வெற்றியை எண்ணுகிறாயோ அவனை.
5.163.44
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम् ।
अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना ॥ ५.१६३.४४ ॥
உன் பாட்டனை நான் அவனது தேரிலிருந்து வீழ்த்துவேன். பீஷ்மரைக் கொல்வதற்காக மகாத்மாவான பிரம்மாவினால் நான் நிச்சயம் படைக்கப்பட்டேன்.
5.163.45
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत् ॥ ५.१६३.४५ ॥
அவனாகிய நான் வில்லாளிகள் அனைவரும் பார்த்திருக்கும்போதே பீஷ்மரைக் கொல்வேன். திருஷ்டத்யும்னனும் உலூகனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
5.163.46
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः ।
अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.१६३.४६ ॥
அரசனின் மகன் துரியோதனனிடம் என் சொல்லைச் சொல்ல வேண்டும்: நான் துரோணரை அவரது கூட்டத்தோடும் உறவினர்களோடும் கொல்வேன்.
5.163.47
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् ।
कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति ॥ ५.१६३.४७ ॥
இவர்களின் முன்னோர்களின் மகத்தான நடத்தையை நான் அவசியம் செய்ய வேண்டும். வேறொருவரும் செய்யாத செயலை நானே செய்வேன்.
5.163.48
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत् ।
नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन ॥ ५.१६३.४८ ॥
தர்மராஜன் கருணையினால் அவனிடம் இந்த மகத்தான சொற்களைச் சொன்னான்: அரசே, எந்த வகையிலும் சுற்றத்தாரைக் கொல்ல நான் விரும்பமாட்டேன்.
5.163.49
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् ।
स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे ॥ ५.१६३.४९ ॥
தீய புத்தியுள்ளவனே, இவை அனைத்தும் உன் குற்றத்தாலேயே வெளிப்படையாகின்றன. அன்பனே உலூகா, நீ அப்படி நினைத்தால் தாமதிக்காமல் செல்.
5.163.50
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः ।
उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ५.१६३.५० ॥
இங்கேயே தங்கு, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நாங்கள் உன் உறவினர்கள். அரசே, பின்பு உலூகன் தருமபுத்திரன் யுதிட்டிரனிடம் சொன்னான்.
5.163.51
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः ।
उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१६३.५१ ॥
விடைபெற்று அவன் அரசன் சுயோதனன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான். பின்பு உலூகன் வந்து கோபம் நிறைந்த துரியோதனனை அடைந்தான்.
5.163.52
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ।
वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम् ॥ ५.१६३.५२ ॥
அர்ஜுனனின் செய்தியை, சொல்லப்பட்டவாறே அனைத்தையும் அவன் கூறினான். வாசுதேவன், பீமன், தருமராஜன் ஆகியோரின் வீரத்தையும் (கூறினான்).
5.163.53
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत ।
सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः।
केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् ॥ ५.१६३.५३ ॥
பாரதனே, நகுலன், விராடன், துருபதன், சகாதேவன் ஆகியோரின் சொற்களையும், திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டியின் சொற்களையும், கேசவன் மற்றும் அர்ஜுனனின் சொல்லையும் சொல்லப்பட்டவாறே அனைத்தையும் அவன் கூறினான்.
5.163.54
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत ॥ ५.१६३.५४ ॥
கைதவ்யன் (வஞ்சகன் உலூகன்) சொன்ன அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட பரதர்களில் சிறந்தவன், பாரதனே, துச்சாசனன், கர்ணன், சகுனி ஆகியோரையும் (அழைத்தான்).
5.163.55
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा ।
यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः ॥ ५.१६३.५५ ॥
அரசரின் படையையும் நட்பு நாடுகளின் படையையும் கட்டளையிடுங்கள்; சூரியோதயத்திற்கு முன்பே அனைத்து அணிப்படைகளும் தயாராக நிற்கட்டும்.
5.163.56
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः ।
उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः ॥ ५.१६३.५६ ॥
பின்னர் கர்ணனால் ஏவப்பட்ட தூதர்கள் விரைந்து தேர்களிலும், ஒட்டகவண்டிகளிலும், மற்றவர்கள் வேகமான குதிரைகளிலும் சென்றனர்.
5.163.57
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात् ।
आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति ॥ ५.१६३.५७ ॥
கர்ணனின் கட்டளைப்படி அவர்கள் விரைவில் முழுப் படையையும் சுற்றிச் சென்று, சூரியோதயத்திற்கு முன் அரசரின் ஆணை அணிவகுப்பு என அறிவித்தனர்.