Mahābhārata · Adhyāya 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रज्ञावृद्धो महाद्युतिः ।
संपूज्यैनं यथाकालं भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१ ॥
Habiendo oído sus palabras, Bhīṣma, anciano en sabiduría y de gran esplendor, lo honró en el momento oportuno y pronunció estas palabras.
5.21.2
दिष्ट्या कुशलिनः सर्वे सह दामोदरेण ते ।
दिष्ट्या सहायवन्तश्च दिष्ट्या धर्मे च ते रताः ॥ ५.२१.२ ॥
Por fortuna, todos ellos están bien junto a Dāmodara; por fortuna tienen aliados, y por fortuna se dedican al dharma.
5.21.3
दिष्ट्या च सन्धिकामास्ते भ्रातरः कुरुनन्दनाः ।
दिष्टा न युद्धमनसः पाण्डवाः सह बान्धवैः ॥ ५.२१.३ ॥
Por fortuna, aquellos hermanos, descendientes de los Kuru, desean la paz; por fortuna los Pāṇḍavas, junto con sus parientes, no tienen la mente puesta en la guerra.
5.21.4
भवता सत्यमुक्तं तु सर्वमेतन्न संशयः ।
अतितीक्ष्णं तु ते वाक्यं ब्राह्मण्यादिति मे मतिः ॥ ५.२१.४ ॥
Has dicho la verdad, todo esto es sin duda; pero tus palabras son extremadamente agudas, y así lo considero, por tu condición de brahmán.
5.21.5
असंशयं क्सेशितास्ते वने चेह च पाण्डवाः ।
प्राप्ताश्च धर्मतः सर्वं पितुर्धनमसंशयम् ॥ ५.२१.५ ॥
Sin duda los Pāṇḍavas han sufrido penurias en el bosque y también aquí, y con justicia han obtenido toda la riqueza de su padre, sin duda.
5.21.6
किरीटि बलवान्पार्थः कृतास्त्रश्च महारथः ।
को हि पाण्डुसुतं युद्धे विषहेत धनञ्जयम् ॥ ५.२१.६ ॥
Kirīṭī, el poderoso Pārtha, diestro en las armas y gran guerrero de carro: ¿quién podría, en verdad, resistir en batalla a Dhanañjaya, el hijo de Pāṇḍu?
5.21.7
अपि वज्रधरः साक्षात्किमुतान्ये धनुर्भृतः ।
त्रयाणामपि लोकानां समर्थ इति मे मतिः ॥ ५.२१.७ ॥
Aunque fuera el propio portador del rayo, Indra en persona, ¡cuánto más los demás portadores de arco! Mi opinión es que él es capaz frente a los tres mundos.
5.21.8
भीष्मे ब्रुवति तद्वाक्यं धृष्टमाक्षिप्य मन्युना ।
दुर्योधनं समालोक्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.८ ॥
Mientras Bhīṣma pronunciaba aquellas palabras, Karṇa, rechazándolas con ira, miró a Duryodhana y con audacia dijo estas palabras.
5.21.9
न तत्राविदितं ब्रह्मँल्लोके भूतेन केनचित् ।
पुनरुक्तेन किं तेन भाषितेन पुनः पुनः ॥ ५.२१.९ ॥
Oh brahmán, no hay ser en este mundo para quien esto sea desconocido. ¿De qué sirve aquel discurso repetido una y otra vez?
5.21.10
दुर्योधनार्थे शकुनिर्द्यूते निर्जितवान्पुरा ।
समयेन गतोऽरण्यं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५.२१.१० ॥
Por Duryodhana, Śakuni ganó antes en el juego de dados; y según aquel acuerdo, Yudhiṣṭhira, hijo de Pāṇḍu, se fue al bosque.
5.21.11
स तं समयमाश्रित्य राज्यं नेच्छति पैतृकम् ।
बलमाश्रित्य मत्स्यानां पाञ्चालानां च मूर्खवत् ॥ ५.२१.११ ॥
Apoyándose en ese acuerdo, no desea el reino ancestral, y como un necio confía en la fuerza de los Matsya y los Pāñcāla.
5.21.12
दुर्योधनो भयाद्विद्वन्न दद्यात्पादमन्ततः ।
धर्मतस्तु महीं कृत्स्नां प्रदद्याच्छत्रवेऽपि च ॥ ५.२१.१२ ॥
Oh sabio, Duryodhana, por miedo, no daría ni un pie de tierra al final; pero según el dharma, uno debe dar toda la tierra, incluso a un enemigo.
5.21.13
यदि काङ्क्षन्ति ते राज्यं पितृपैतामहं पुनः ।
यथाप्रतिज्ञं कालं तं चरन्तु वनमाश्रिताः ॥ ५.२१.१३ ॥
Si desean de nuevo el reino de sus padres y abuelos, que pasen aquel tiempo en el bosque, como prometieron.
5.21.14
ततो दुर्योधनस्याङ्के वर्तन्तामकुतोभयाः ।
अधार्मिकीं तु मा बुद्धिं मौर्ख्यात्कुर्वन्तु केवलात् ॥ ५.२१.१४ ॥
Entonces vivan sin temor en el regazo de Duryodhana, pero no abriguen una intención injusta por pura necedad.
5.21.15
अथ ते धर्ममुत्सृत्य युद्धमिच्छन्ति पाण्डवाः ।
आसाद्येमान्कुरुश्रेष्ठान्स्मरिष्यन्ति वचो मम ॥ ५.२१.१५ ॥
Ahora bien, si los Pāṇḍavas, abandonando el dharma, desean la guerra, al llegar ante estos mejores de los Kurus recordarán mi palabra.
5.21.16
किं नु राधेय वाचा ते कर्म तत्स्मर्तुमर्हसि ।
एक एव यदा पार्थः षड्रथाञ्जितवान्युधि ॥ ५.२१.१६ ॥
¡Oh hijo de Rādhā! ¿Por qué no recuerdas, por tu propia palabra, aquella hazaña, cuando Pārtha solo venció en batalla a seis guerreros de carro?
5.21.17
विराटनगरे धीरः किं त्वं तत्रैव नागतः ।
बहुशो जीयमानस्य कर्म दृष्टं तदैव ते ॥ ५.२१.१७ ॥
¡Oh firme! ¿Por qué no viniste allí, a la ciudad de Virāṭa? Tu hazaña se vio entonces, mientras eras derrotado una y otra vez.
5.21.18
न चेदेवं करिष्यामो यदयं ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
ध्रुवं युधि हतास्तेन भक्षयिष्याम पांसुकान्। ॥ ५.२१.१८ ॥
Si no hacemos lo que este brahmán ha dicho, seguramente seremos muertos en batalla y, por su causa, comeremos polvo.
5.21.19
दुर्योधनः सहामात्यो विनङ्क्ष्यति न संशयः ।
धृतराष्ट्रस्ततो भीष्ममनुमान्य प्रसाद्य च।
अवभर्त्स्य च राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१९ ॥
Duryodhana, junto con sus ministros, perecerá sin duda. Entonces Dhṛtarāṣṭra, tras honrar y apaciguar a Bhīṣma, reprendió a Rādheya (Karṇa) y pronunció estas palabras.
5.21.20
अस्मद्धितं वाक्यमिदं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
पाण्डवानां हितं चैव सर्वस्य जगतस्तथा ॥ ५.२१.२० ॥
Bhīṣma, hijo de Śantanu, pronunció esta palabra para nuestro bien, y asimismo para el bien de los Pāṇḍavas y del mundo entero.
5.21.21
चिन्तयित्वा तु पार्थेभ्यः प्रेषयिष्यामि सञ्जयम् ।
स भवान्प्रतियात्वद्य पाण्डवानेव माचिरम् ॥ ५.२१.२१ ॥
Habiéndolo considerado, enviaré a Sañjaya a los hijos de Pṛthā. Que hoy mismo regrese junto a los Pāṇḍavas, sin demora.
5.21.22
स तं सत्कृत्य कौरव्यः प्रेषयामास पाण्डवान् ।
सभामध्ये समाहूय सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२१.२२ ॥
El Kaurava, tras honrarlo, lo envió a los Pāṇḍavas. Llamando a Sañjaya en medio de la asamblea, pronunció estas palabras.