ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रज्ञावृद्धो महाद्युतिः ।
संपूज्यैनं यथाकालं भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭೀಷ್ಮನು ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.21.2
दिष्ट्या कुशलिनः सर्वे सह दामोदरेण ते ।
दिष्ट्या सहायवन्तश्च दिष्ट्या धर्मे च ते रताः ॥ ५.२१.२ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದಾಮೋದರನೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯಕರಿದ್ದಾರೆ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವರು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
5.21.3
दिष्ट्या च सन्धिकामास्ते भ्रातरः कुरुनन्दनाः ।
दिष्टा न युद्धमनसः पाण्डवाः सह बान्धवैः ॥ ५.२१.३ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕುರುವಂಶದ ಆ ಸಹೋದರರು ಸಂಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಪಾಂಡವರು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟವರಲ್ಲ.
5.21.4
भवता सत्यमुक्तं तु सर्वमेतन्न संशयः ।
अतितीक्ष्णं तु ते वाक्यं ब्राह्मण्यादिति मे मतिः ॥ ५.२१.४ ॥
ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿಜ; ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವದಿಂದ ಹಾಗಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
5.21.5
असंशयं क्सेशितास्ते वने चेह च पाण्डवाः ।
प्राप्ताश्च धर्मतः सर्वं पितुर्धनमसंशयम् ॥ ५.२१.५ ॥
ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಾಂಡವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಧರ್ಮದಿಂದ ತಂದೆಯ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
5.21.6
किरीटि बलवान्पार्थः कृतास्त्रश्च महारथः ।
को हि पाण्डुसुतं युद्धे विषहेत धनञ्जयम् ॥ ५.२१.६ ॥
ಕಿರೀಟಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಪಾರ್ಥ, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಮಹಾರಥ—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಯಾರು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲರು?
5.21.7
अपि वज्रधरः साक्षात्किमुतान्ये धनुर्भृतः ।
त्रयाणामपि लोकानां समर्थ इति मे मतिः ॥ ५.२१.७ ॥
ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವಜ್ರಧರನೇ (ಇಂದ್ರನೇ) ಆದರೂ, ಇತರ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳ ಮಾತೇನು? ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲು ಅವನು ಸಮರ್ಥನು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
5.21.8
भीष्मे ब्रुवति तद्वाक्यं धृष्टमाक्षिप्य मन्युना ।
दुर्योधनं समालोक्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.८ ॥
ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಕರ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.21.9
न तत्राविदितं ब्रह्मँल्लोके भूतेन केनचित् ।
पुनरुक्तेन किं तेन भाषितेन पुनः पुनः ॥ ५.२१.९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ಇದು ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
5.21.10
दुर्योधनार्थे शकुनिर्द्यूते निर्जितवान्पुरा ।
समयेन गतोऽरण्यं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५.२१.१० ॥
ದುರ್ಯೋಧನನಿಗಾಗಿ ಶಕುನಿ ಮೊದಲು ಜೂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದನು; ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
5.21.11
स तं समयमाश्रित्य राज्यं नेच्छति पैतृकम् ।
बलमाश्रित्य मत्स्यानां पाञ्चालानां च मूर्खवत् ॥ ५.२१.११ ॥
ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪಿತೃರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಮತ್ಯರ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರ ಬಲವನ್ನು ನಂಬಿ ಮೂರ್ಖನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
5.21.12
दुर्योधनो भयाद्विद्वन्न दद्यात्पादमन्ततः ।
धर्मतस्तु महीं कृत्स्नां प्रदद्याच्छत्रवेऽपि च ॥ ५.२१.१२ ॥
ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಭಯದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ, ಶತ್ರುವಿಗೂ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
5.21.13
यदि काङ्क्षन्ति ते राज्यं पितृपैतामहं पुनः ।
यथाप्रतिज्ञं कालं तं चरन्तु वनमाश्रिताः ॥ ५.२१.१३ ॥
ಅವರು ತಂದೆ-ತಾತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಯಸುವುದಾದರೆ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಂತೆ ಆ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಅವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ.
5.21.14
ततो दुर्योधनस्याङ्के वर्तन्तामकुतोभयाः ।
अधार्मिकीं तु मा बुद्धिं मौर्ख्यात्कुर्वन्तु केवलात् ॥ ५.२१.१४ ॥
ನಂತರ ಅವರು ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ ವಾಸಿಸಲಿ; ಕೇವಲ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಅಧರ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದದಿರಲಿ.
5.21.15
अथ ते धर्ममुत्सृत्य युद्धमिच्छन्ति पाण्डवाः ।
आसाद्येमान्कुरुश्रेष्ठान्स्मरिष्यन्ति वचो मम ॥ ५.२१.१५ ॥
ಪಾಂಡವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಈ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ತಲುಪಿ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವರು.
5.21.16
किं नु राधेय वाचा ते कर्म तत्स्मर्तुमर्हसि ।
एक एव यदा पार्थः षड्रथाञ्जितवान्युधि ॥ ५.२१.१६ ॥
ರಾಧೇಯ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ಮರಿಸಬಾರದು? ಪಾರ್ಥನೊಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರು ರಥಿಕರನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದನಲ್ಲವೇ?
5.21.17
विराटनगरे धीरः किं त्वं तत्रैव नागतः ।
बहुशो जीयमानस्य कर्म दृष्टं तदैव ते ॥ ५.२१.१७ ॥
ಧೀರನೇ! ವಿರಾಟನಗರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಏಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ? ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಆ ಕರ್ಮ ಅಂದೇ ಕಾಣಿಸಿತು.
5.21.18
न चेदेवं करिष्यामो यदयं ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
ध्रुवं युधि हतास्तेन भक्षयिष्याम पांसुकान्। ॥ ५.२१.१८ ॥
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾವು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹತರಾಗಿ, ಅವನಿಂದ ನಾವು ಧೂಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ.
5.21.19
दुर्योधनः सहामात्यो विनङ्क्ष्यति न संशयः ।
धृतराष्ट्रस्ततो भीष्ममनुमान्य प्रसाद्य च।
अवभर्त्स्य च राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ರಾಧೆಯ ಮಗನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಗದರಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.21.20
अस्मद्धितं वाक्यमिदं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
पाण्डवानां हितं चैव सर्वस्य जगतस्तथा ॥ ५.२१.२० ॥
ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಪಾಂಡವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೂ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
5.21.21
चिन्तयित्वा तु पार्थेभ्यः प्रेषयिष्यामि सञ्जयम् ।
स भवान्प्रतियात्वद्य पाण्डवानेव माचिरम् ॥ ५.२१.२१ ॥
ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ ಸಂಜಯನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವೆನು. ಅವನು ಇಂದೇ ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ, ವಿಳಂಬ ಬೇಡ.
5.21.22
स तं सत्कृत्य कौरव्यः प्रेषयामास पाण्डवान् ।
सभामध्ये समाहूय सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२१.२२ ॥
ಕೌರವನು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಜಯನನ್ನು ಕರೆದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.