Mahābhārata · Adhyāya 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रज्ञावृद्धो महाद्युतिः ।
संपूज्यैनं यथाकालं भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१ ॥
Tendo ouvido suas palavras, Bhīṣma, ancião em sabedoria e de grande esplendor, honrou-o no momento oportuno e proferiu estas palavras.
5.21.2
दिष्ट्या कुशलिनः सर्वे सह दामोदरेण ते ।
दिष्ट्या सहायवन्तश्च दिष्ट्या धर्मे च ते रताः ॥ ५.२१.२ ॥
Felizmente, todos eles estão bem junto a Dāmodara; felizmente têm aliados, e felizmente se dedicam ao dharma.
5.21.3
दिष्ट्या च सन्धिकामास्ते भ्रातरः कुरुनन्दनाः ।
दिष्टा न युद्धमनसः पाण्डवाः सह बान्धवैः ॥ ५.२१.३ ॥
Felizmente, aqueles irmãos, filhos da linhagem Kuru, desejam a paz; felizmente os Pāṇḍavas, junto com seus parentes, não têm a mente voltada para a guerra.
5.21.4
भवता सत्यमुक्तं तु सर्वमेतन्न संशयः ।
अतितीक्ष्णं तु ते वाक्यं ब्राह्मण्यादिति मे मतिः ॥ ५.२१.४ ॥
Você falou a verdade, tudo isso é sem dúvida; mas suas palavras são extremamente agudas, esta é a minha opinião, por causa da sua condição de brâmane.
5.21.5
असंशयं क्सेशितास्ते वने चेह च पाण्डवाः ।
प्राप्ताश्च धर्मतः सर्वं पितुर्धनमसंशयम् ॥ ५.२१.५ ॥
Sem dúvida os Pāṇḍavas sofreram provações na floresta e também aqui, e justamente obtiveram toda a riqueza de seu pai, sem dúvida.
5.21.6
किरीटि बलवान्पार्थः कृतास्त्रश्च महारथः ।
को हि पाण्डुसुतं युद्धे विषहेत धनञ्जयम् ॥ ५.२१.६ ॥
Kirīṭī, o poderoso Pārtha, hábil nas armas e grande guerreiro de carro: quem, de fato, poderia resistir em batalha a Dhanañjaya, o filho de Pāṇḍu?
5.21.7
अपि वज्रधरः साक्षात्किमुतान्ये धनुर्भृतः ।
त्रयाणामपि लोकानां समर्थ इति मे मतिः ॥ ५.२१.७ ॥
Mesmo que fosse o próprio portador do raio, Indra em pessoa, quanto mais os outros portadores de arco! Na minha opinião, ele é capaz diante dos três mundos.
5.21.8
भीष्मे ब्रुवति तद्वाक्यं धृष्टमाक्षिप्य मन्युना ।
दुर्योधनं समालोक्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.८ ॥
Enquanto Bhīṣma dizia aquelas palavras, Karṇa, repudiando-as com ira, olhou para Duryodhana e falou ousadamente estas palavras.
5.21.9
न तत्राविदितं ब्रह्मँल्लोके भूतेन केनचित् ।
पुनरुक्तेन किं तेन भाषितेन पुनः पुनः ॥ ५.२१.९ ॥
Ó brâmane, não há ser neste mundo para quem isso seja desconhecido. De que serve aquele discurso repetido vez após vez?
5.21.10
दुर्योधनार्थे शकुनिर्द्यूते निर्जितवान्पुरा ।
समयेन गतोऽरण्यं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५.२१.१० ॥
Por causa de Duryodhana, Śakuni venceu outrora no jogo de dados; e, pelo acordo, Yudhiṣṭhira, filho de Pāṇḍu, foi para a floresta.
5.21.11
स तं समयमाश्रित्य राज्यं नेच्छति पैतृकम् ।
बलमाश्रित्य मत्स्यानां पाञ्चालानां च मूर्खवत् ॥ ५.२१.११ ॥
Apoiado naquele acordo, ele não deseja o reino ancestral, e, como um tolo, confia na força dos Matsya e dos Pāñcāla.
5.21.12
दुर्योधनो भयाद्विद्वन्न दद्यात्पादमन्ततः ।
धर्मतस्तु महीं कृत्स्नां प्रदद्याच्छत्रवेऽपि च ॥ ५.२१.१२ ॥
Ó sábio, Duryodhana, por medo, não daria nem um pé de terra no fim; mas, segundo o dharma, deve-se dar a terra inteira, mesmo a um inimigo.
5.21.13
यदि काङ्क्षन्ति ते राज्यं पितृपैतामहं पुनः ।
यथाप्रतिज्ञं कालं तं चरन्तु वनमाश्रिताः ॥ ५.२१.१३ ॥
Se desejam de novo o reino de seus pais e avós, que passem aquele tempo na floresta, conforme prometeram.
5.21.14
ततो दुर्योधनस्याङ्के वर्तन्तामकुतोभयाः ।
अधार्मिकीं तु मा बुद्धिं मौर्ख्यात्कुर्वन्तु केवलात् ॥ ५.२१.१४ ॥
Então vivam sem medo no colo de Duryodhana, mas não alimentem uma intenção injusta por pura insensatez.
5.21.15
अथ ते धर्ममुत्सृत्य युद्धमिच्छन्ति पाण्डवाः ।
आसाद्येमान्कुरुश्रेष्ठान्स्मरिष्यन्ति वचो मम ॥ ५.२१.१५ ॥
Agora, se os Pāṇḍava, abandonando o dharma, desejam a guerra, ao se apresentarem a estes melhores dos Kuru lembrarão a minha palavra.
5.21.16
किं नु राधेय वाचा ते कर्म तत्स्मर्तुमर्हसि ।
एक एव यदा पार्थः षड्रथाञ्जितवान्युधि ॥ ५.२१.१६ ॥
Ó filho de Rādhā! Por que não recordas, pela tua própria palavra, aquele feito, quando Pārtha sozinho venceu seis guerreiros de carro na batalha?
5.21.17
विराटनगरे धीरः किं त्वं तत्रैव नागतः ।
बहुशो जीयमानस्य कर्म दृष्टं तदैव ते ॥ ५.२१.१७ ॥
Ó firme! Por que não vieste até lá, à cidade de Virāṭa? Teu feito foi visto então, enquanto eras derrotado repetidas vezes.
5.21.18
न चेदेवं करिष्यामो यदयं ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
ध्रुवं युधि हतास्तेन भक्षयिष्याम पांसुकान्। ॥ ५.२१.१८ ॥
Se não agirmos como este brâmane disse, certamente seremos mortos em batalha e, por causa dele, nos tornaremos comedores de pó.
5.21.19
दुर्योधनः सहामात्यो विनङ्क्ष्यति न संशयः ।
धृतराष्ट्रस्ततो भीष्ममनुमान्य प्रसाद्य च।
अवभर्त्स्य च राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१९ ॥
Duryodhana, junto com seus ministros, perecerá, sem dúvida. Então Dhṛtarāṣṭra, tendo honrado e apaziguado Bhīṣma, repreendeu Rādheya (Karṇa) e disse estas palavras.
5.21.20
अस्मद्धितं वाक्यमिदं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
पाण्डवानां हितं चैव सर्वस्य जगतस्तथा ॥ ५.२१.२० ॥
Bhīṣma, filho de Śantanu, disse esta palavra para o nosso bem, e igualmente para o bem dos Pāṇḍavas e de todo o mundo.
5.21.21
चिन्तयित्वा तु पार्थेभ्यः प्रेषयिष्यामि सञ्जयम् ।
स भवान्प्रतियात्वद्य पाण्डवानेव माचिरम् ॥ ५.२१.२१ ॥
Tendo refletido sobre isso, enviarei Sañjaya aos filhos de Pṛthā. Que ele retorne aos Pāṇḍavas hoje mesmo, sem demora.
5.21.22
स तं सत्कृत्य कौरव्यः प्रेषयामास पाण्डवान् ।
सभामध्ये समाहूय सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२१.२२ ॥
O Kaurava, tendo-o honrado, enviou-o aos Pāṇḍavas. Chamando Sañjaya no meio da assembleia, disse estas palavras.