Mahābhārata · Adhyāya 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रज्ञावृद्धो महाद्युतिः ।
संपूज्यैनं यथाकालं भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१ ॥
Nachdem er seine Worte gehört hatte, ehrte Bhīṣma, alt an Weisheit und von großem Glanz, ihn zur rechten Zeit und sprach diese Worte.
5.21.2
दिष्ट्या कुशलिनः सर्वे सह दामोदरेण ते ।
दिष्ट्या सहायवन्तश्च दिष्ट्या धर्मे च ते रताः ॥ ५.२१.२ ॥
Glücklicherweise sind sie alle wohlauf zusammen mit Dāmodara; glücklicherweise haben sie Verbündete, und glücklicherweise sind sie dem Dharma ergeben.
5.21.3
दिष्ट्या च सन्धिकामास्ते भ्रातरः कुरुनन्दनाः ।
दिष्टा न युद्धमनसः पाण्डवाः सह बान्धवैः ॥ ५.२१.३ ॥
Glücklicherweise wünschen jene Brüder, Söhne des Kuru-Geschlechts, Frieden; glücklicherweise sind die Pāṇḍavas mit ihren Verwandten nicht auf Krieg gesinnt.
5.21.4
भवता सत्यमुक्तं तु सर्वमेतन्न संशयः ।
अतितीक्ष्णं तु ते वाक्यं ब्राह्मण्यादिति मे मतिः ॥ ५.२१.४ ॥
Du hast die Wahrheit gesprochen, all dies ist zweifellos so; doch deine Worte sind äußerst scharf, so ist meine Ansicht, aufgrund deines Brahmanentums.
5.21.5
असंशयं क्सेशितास्ते वने चेह च पाण्डवाः ।
प्राप्ताश्च धर्मतः सर्वं पितुर्धनमसंशयम् ॥ ५.२१.५ ॥
Ohne Zweifel haben die Pāṇḍavas im Wald und auch hier Leid erfahren, und rechtmäßig haben sie den ganzen Reichtum ihres Vaters erlangt, ohne Zweifel.
5.21.6
किरीटि बलवान्पार्थः कृतास्त्रश्च महारथः ।
को हि पाण्डुसुतं युद्धे विषहेत धनञ्जयम् ॥ ५.२१.६ ॥
Kirīṭī, der mächtige Pārtha, geschickt in Waffen und großer Wagenkämpfer: Wer könnte denn im Kampf Dhanañjaya, den Sohn Pāṇḍus, standhalten?
5.21.7
अपि वज्रधरः साक्षात्किमुतान्ये धनुर्भृतः ।
त्रयाणामपि लोकानां समर्थ इति मे मतिः ॥ ५.२१.७ ॥
Selbst wenn es Indra, der Träger des Donnerkeils, persönlich wäre, um wie viel mehr andere Bogenführer! Meiner Meinung nach ist er den drei Welten gewachsen.
5.21.8
भीष्मे ब्रुवति तद्वाक्यं धृष्टमाक्षिप्य मन्युना ।
दुर्योधनं समालोक्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.८ ॥
Als Bhīṣma diese Worte sprach, wies Karṇa sie zornig zurück, blickte Duryodhana an und sprach kühn diese Worte.
5.21.9
न तत्राविदितं ब्रह्मँल्लोके भूतेन केनचित् ।
पुनरुक्तेन किं तेन भाषितेन पुनः पुनः ॥ ५.२१.९ ॥
O Brahmane, es gibt kein Wesen auf dieser Welt, dem dies unbekannt wäre. Was nützt jene Rede, die immer wieder wiederholt wird?
5.21.10
दुर्योधनार्थे शकुनिर्द्यूते निर्जितवान्पुरा ।
समयेन गतोऽरण्यं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५.२१.१० ॥
Für Duryodhana gewann Śakuni einst beim Würfelspiel; und gemäß jener Vereinbarung ging Yudhiṣṭhira, der Sohn Pāṇḍus, in den Wald.
5.21.11
स तं समयमाश्रित्य राज्यं नेच्छति पैतृकम् ।
बलमाश्रित्य मत्स्यानां पाञ्चालानां च मूर्खवत् ॥ ५.२१.११ ॥
Auf jene Vereinbarung vertrauend, begehrt er das väterliche Reich nicht, und wie ein Narr verlässt er sich auf die Stärke der Matsya und der Pāñcāla.
5.21.12
दुर्योधनो भयाद्विद्वन्न दद्यात्पादमन्ततः ।
धर्मतस्तु महीं कृत्स्नां प्रदद्याच्छत्रवेऽपि च ॥ ५.२१.१२ ॥
O Weiser, Duryodhana würde aus Furcht am Ende nicht einmal einen Fuß breit Land geben; doch nach dharma sollte man die ganze Erde geben, selbst einem Feind.
5.21.13
यदि काङ्क्षन्ति ते राज्यं पितृपैतामहं पुनः ।
यथाप्रतिज्ञं कालं तं चरन्तु वनमाश्रिताः ॥ ५.२१.१३ ॥
Wenn sie das Reich ihrer Väter und Großväter wieder begehren, so sollen sie jene Zeit im Wald verbringen, wie es das Versprechen war.
5.21.14
ततो दुर्योधनस्याङ्के वर्तन्तामकुतोभयाः ।
अधार्मिकीं तु मा बुद्धिं मौर्ख्यात्कुर्वन्तु केवलात् ॥ ५.२१.१४ ॥
Dann mögen sie furchtlos im Schoß Duryodhanas leben, doch sollen sie aus bloßer Torheit keine unrechte Absicht hegen.
5.21.15
अथ ते धर्ममुत्सृत्य युद्धमिच्छन्ति पाण्डवाः ।
आसाद्येमान्कुरुश्रेष्ठान्स्मरिष्यन्ति वचो मम ॥ ५.२१.१५ ॥
Wenn nun die Pāṇḍava das Dharma verlassen und den Krieg wollen, so werden sie, wenn sie vor diese Besten der Kuru treten, meines Wortes gedenken.
5.21.16
किं नु राधेय वाचा ते कर्म तत्स्मर्तुमर्हसि ।
एक एव यदा पार्थः षड्रथाञ्जितवान्युधि ॥ ५.२१.१६ ॥
O Sohn Rādhās! Warum erinnerst du dich nicht durch dein eigenes Wort jener Tat, als Pārtha allein sechs Wagenkämpfer im Kampf besiegte?
5.21.17
विराटनगरे धीरः किं त्वं तत्रैव नागतः ।
बहुशो जीयमानस्य कर्म दृष्टं तदैव ते ॥ ५.२१.१७ ॥
O Standhafter! Warum bist du nicht dort in der Stadt Virāṭas erschienen? Deine Tat wurde damals gesehen, als du wiederholt besiegt wurdest.
5.21.18
न चेदेवं करिष्यामो यदयं ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
ध्रुवं युधि हतास्तेन भक्षयिष्याम पांसुकान्। ॥ ५.२१.१८ ॥
Tun wir nicht, wie dieser Brahmane gesprochen hat, so werden wir gewiss im Kampf erschlagen und durch ihn zu Staubfressern werden.
5.21.19
दुर्योधनः सहामात्यो विनङ्क्ष्यति न संशयः ।
धृतराष्ट्रस्ततो भीष्ममनुमान्य प्रसाद्य च।
अवभर्त्स्य च राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१९ ॥
Duryodhana wird zusammen mit seinen Ministern zugrunde gehen, daran ist kein Zweifel. Dann, nachdem er Bhīṣma geehrt und besänftigt hatte, tadelte Dhṛtarāṣṭra Rādheya (Karṇa) und sprach diese Worte.
5.21.20
अस्मद्धितं वाक्यमिदं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
पाण्डवानां हितं चैव सर्वस्य जगतस्तथा ॥ ५.२१.२० ॥
Bhīṣma, der Sohn Śantanus, sprach dieses Wort zu unserem Wohl, ebenso zum Wohl der Pāṇḍavas und der ganzen Welt.
5.21.21
चिन्तयित्वा तु पार्थेभ्यः प्रेषयिष्यामि सञ्जयम् ।
स भवान्प्रतियात्वद्य पाण्डवानेव माचिरम् ॥ ५.२१.२१ ॥
Nachdem ich darüber nachgedacht habe, werde ich Sañjaya zu den Söhnen Pṛthās senden. Er soll noch heute zu den Pāṇḍavas zurückkehren, ohne Verzögerung.
5.21.22
स तं सत्कृत्य कौरव्यः प्रेषयामास पाण्डवान् ।
सभामध्ये समाहूय सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२१.२२ ॥
Der Kaurava, der ihn geehrt hatte, sandte ihn zu den Pāṇḍavas. Sañjaya inmitten der Versammlung herbeirufend, sprach er diese Worte.