மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रज्ञावृद्धो महाद्युतिः ।
संपूज्यैनं यथाकालं भीष्मो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட, அறிவில் முதிர்ந்த, மிகு ஒளி பொருந்திய பீஷ்மர் உரிய காலத்தில் அவனை மதித்து இந்தச் சொல்லைக் கூறினார்.
5.21.2
दिष्ट्या कुशलिनः सर्वे सह दामोदरेण ते ।
दिष्ट्या सहायवन्तश्च दिष्ट्या धर्मे च ते रताः ॥ ५.२१.२ ॥
நல்லூழால் அவர்கள் அனைவரும் தாமோதரருடன் நலமாக உள்ளனர்; நல்லூழால் அவர்களுக்குத் துணையும் உள்ளது, நல்லூழால் அவர்கள் அறத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
5.21.3
दिष्ट्या च सन्धिकामास्ते भ्रातरः कुरुनन्दनाः ।
दिष्टा न युद्धमनसः पाण्डवाः सह बान्धवैः ॥ ५.२१.३ ॥
நல்லூழால் குருவம்சத்தின் அந்த சகோதரர்கள் சமாதானத்தை விரும்புகின்றனர்; நல்லூழால் பாண்டவர்கள் தம் உறவினருடன் போரில் மனம் வைக்கவில்லை.
5.21.4
भवता सत्यमुक्तं तु सर्वमेतन्न संशयः ।
अतितीक्ष्णं तु ते वाक्यं ब्राह्मण्यादिति मे मतिः ॥ ५.२१.४ ॥
நீர் உண்மையைச் சொன்னீர், இவை அனைத்தும் ஐயமின்றி உண்மை; ஆனால் உம் சொல் மிகவும் கூர்மையானது—பிராமணத்துவத்தால் அவ்வாறு என்று என் கருத்து.
5.21.5
असंशयं क्सेशितास्ते वने चेह च पाण्डवाः ।
प्राप्ताश्च धर्मतः सर्वं पितुर्धनमसंशयम् ॥ ५.२१.५ ॥
ஐயமின்றி பாண்டவர்கள் காட்டிலும் இங்கும் துன்பப்பட்டனர்; அறத்தின்படி தந்தையின் சொத்து அனைத்தையும் அவர்கள் பெற்றுள்ளனர், இதில் ஐயமில்லை.
5.21.6
किरीटि बलवान्पार्थः कृतास्त्रश्च महारथः ।
को हि पाण्डुसुतं युद्धे विषहेत धनञ्जयम् ॥ ५.२१.६ ॥
கிரீடி, வலிமையுள்ள பார்த்தன், படைக்கலத்தில் தேர்ந்தவனும் மகாரதனுமான அவனை—போரில் பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயனை யார் தாங்க முடியும்?
5.21.7
अपि वज्रधरः साक्षात्किमुतान्ये धनुर्भृतः ।
त्रयाणामपि लोकानां समर्थ इति मे मतिः ॥ ५.२१.७ ॥
நேரடியாக வஜ்ரதாரியே (இந்திரனே) ஆனாலும், மற்ற வில்லாளிகளைப் பற்றி என்ன சொல்வது? மூன்று உலகங்களுக்கும் அவன் வல்லவன் என்பது என் கருத்து.
5.21.8
भीष्मे ब्रुवति तद्वाक्यं धृष्टमाक्षिप्य मन्युना ।
दुर्योधनं समालोक्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.८ ॥
பீஷ்மர் அவ்வார்த்தையைச் சொல்லியபோது, கர்ணன் சினத்துடன் அதைத் தள்ளி, துரியோதனனைப் பார்த்துத் துணிச்சலாக இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
5.21.9
न तत्राविदितं ब्रह्मँल्लोके भूतेन केनचित् ।
पुनरुक्तेन किं तेन भाषितेन पुनः पुनः ॥ ५.२१.९ ॥
பிராமணரே, இந்த உலகில் எந்த உயிரினத்துக்கும் இது தெரியாதது அல்ல. மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படும் அந்தப் பேச்சால் என்ன பயன்?
5.21.10
दुर्योधनार्थे शकुनिर्द्यूते निर्जितवान्पुरा ।
समयेन गतोऽरण्यं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५.२१.१० ॥
துரியோதனனுக்காக சகுனி முன்பு சூதாட்டத்தில் வென்றான்; அந்த ஒப்பந்தத்தின்படி பாண்டுவின் மகன் யுதிட்டிரன் காட்டிற்குச் சென்றான்.
5.21.11
स तं समयमाश्रित्य राज्यं नेच्छति पैतृकम् ।
बलमाश्रित्य मत्स्यानां पाञ्चालानां च मूर्खवत् ॥ ५.२१.११ ॥
அந்த ஒப்பந்தத்தைப் பற்றிக்கொண்டு அவன் தன் தந்தைவழி அரசை விரும்பவில்லை; மேலும் மத்சியர்களினதும் பாஞ்சாலர்களினதும் படையை நம்பி, மூடனைப்போல் நடந்துகொள்கிறான்.
5.21.12
दुर्योधनो भयाद्विद्वन्न दद्यात्पादमन्ततः ।
धर्मतस्तु महीं कृत्स्नां प्रदद्याच्छत्रवेऽपि च ॥ ५.२१.१२ ॥
அறிஞரே, துரியோதனன் பயத்தால் இறுதிவரை ஒரு அடி நிலத்தைக்கூட கொடுக்கமாட்டான்; ஆனால் தர்மப்படி, எதிரிக்கும்கூட முழு பூமியையும் கொடுக்க வேண்டும்.
5.21.13
यदि काङ्क्षन्ति ते राज्यं पितृपैतामहं पुनः ।
यथाप्रतिज्ञं कालं तं चरन्तु वनमाश्रिताः ॥ ५.२१.१३ ॥
அவர்கள் தந்தை, பாட்டனின் அரசை மீண்டும் விரும்பினால், சொன்ன வாக்கின்படி அந்தக் காலம் முழுவதும் காட்டில் வாழட்டும்.
5.21.14
ततो दुर्योधनस्याङ्के वर्तन्तामकुतोभयाः ।
अधार्मिकीं तु मा बुद्धिं मौर्ख्यात्कुर्वन्तु केवलात् ॥ ५.२१.१४ ॥
பின்னர் அவர்கள் துரியோதனனின் மடியில் அச்சமின்றி வாழட்டும்; வெறும் மடமையால் அதர்ம எண்ணத்தை கொள்ள வேண்டாம்.
5.21.15
अथ ते धर्ममुत्सृत्य युद्धमिच्छन्ति पाण्डवाः ।
आसाद्येमान्कुरुश्रेष्ठान्स्मरिष्यन्ति वचो मम ॥ ५.२१.१५ ॥
பாண்டவர்கள் தர்மத்தை விட்டு போரை விரும்பினால், இந்தக் குரு சிறந்தவர்களை அணுகி என் சொல்லை நினைவுகூர்வார்கள்.
5.21.16
किं नु राधेय वाचा ते कर्म तत्स्मर्तुमर्हसि ।
एक एव यदा पार्थः षड्रथाञ्जितवान्युधि ॥ ५.२१.१६ ॥
ராதேயா! அந்த செயலை நீ ஏன் உன் சொல்லால் நினைவுகூரக்கூடாது? அர்ஜுனன் ஒருவனே போரில் ஆறு ரதவீரர்களை வென்றானே.
5.21.17
विराटनगरे धीरः किं त्वं तत्रैव नागतः ।
बहुशो जीयमानस्य कर्म दृष्टं तदैव ते ॥ ५.२१.१७ ॥
துணிவுள்ளவனே! விராட நகரில் நீ அங்கேயே ஏன் வரவில்லை? பலமுறை தோற்கடிக்கப்பட்டபோது உன் அந்த செயல் அப்போதே காணப்பட்டது.
5.21.18
न चेदेवं करिष्यामो यदयं ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
ध्रुवं युधि हतास्तेन भक्षयिष्याम पांसुकान्। ॥ ५.२१.१८ ॥
இந்த அந்தணன் சொன்னபடி நாம் செய்யாவிட்டால், போரில் நிச்சயம் கொல்லப்பட்டு, அவனால் தூசி தின்பவர்களாகப் போவோம்.
5.21.19
दुर्योधनः सहामात्यो विनङ्क्ष्यति न संशयः ।
धृतराष्ट्रस्ततो भीष्ममनुमान्य प्रसाद्य च।
अवभर्त्स्य च राधेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२१.१९ ॥
துரியோதனன் தன் அமைச்சர்களுடன் அழிவான், இதில் ஐயமில்லை. பின்னர் திருதராஷ்டிரன் பீஷ்மரை மதித்து சமாதானப்படுத்தி, ராதையின் மகனை (கர்ணனை) கடிந்துகொண்டு இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
5.21.20
अस्मद्धितं वाक्यमिदं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
पाण्डवानां हितं चैव सर्वस्य जगतस्तथा ॥ ५.२१.२० ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் நமக்கு நன்மை பயக்கும் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்; பாண்டவர்களின் நன்மைக்காகவும், அனைத்து உலகத்தின் நன்மைக்காகவும் அவ்வாறே.
5.21.21
चिन्तयित्वा तु पार्थेभ्यः प्रेषयिष्यामि सञ्जयम् ।
स भवान्प्रतियात्वद्य पाण्डवानेव माचिरम् ॥ ५.२१.२१ ॥
இதை ஆலோசித்து, பிருதையின் மகன்களிடம் சஞ்சயனை அனுப்புவேன். அவர் இன்றே பாண்டவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லட்டும், தாமதிக்க வேண்டாம்.
5.21.22
स तं सत्कृत्य कौरव्यः प्रेषयामास पाण्डवान् ।
सभामध्ये समाहूय सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२१.२२ ॥
கௌரவன் அவரை மரியாதையுடன் வழியனுப்பி பாண்டவர்களிடம் அனுப்பினான். சபையின் நடுவே சஞ்சயனை அழைத்து அவன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.