മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
प्राप्तानाहुः सञ्जय पाण्डुपुत्रा-
नुपप्लव्ये तान्विजानीहि गत्वा।
अजातशत्रुं च सभाजयेथा ।
दिष्ट्या वनाद्ग्राममुपस्थितस्त्वम् ॥ ५.२२.१ ॥
സഞ്ജയാ, പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ ഉപപ്ലവ്യത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. പോയി അവരുടെ നില അറിയുക; അജാതശത്രുവിനെ ആദരിക്കണം. ഭാഗ്യവശാൽ നീ കാട്ടിൽനിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.
5.22.2
सर्वान्वदेः सञ्जय स्वस्तिमन्तः ।
कृच्छ्रं वासमतदर्हा निरुष्य।
तेषां शान्तिर्विद्यतेऽस्मासु शीघ्रं ।
मिथ्यापेतानामुपकारिणां सताम् ॥ ५.२२.२ ॥
സഞ്ജയാ, അവരെല്ലാവരോടും ക്ഷേമമായിരിക്കാൻ പറയുക. അവർ ഇത്ര കഠിനമായ വാസത്തിന് യോഗ്യരല്ല, എങ്കിലും അവർ അത് സഹിച്ചു. അസത്യത്തിൽനിന്ന് അകന്ന് ഉപകാരം ചെയ്യുന്ന സജ്ജനങ്ങളായ അവരുമായി നമുക്ക് വേഗം സമാധാനം ഉണ്ടാകാം.
5.22.3
नाहं क्वचित्सञ्जय पाण्डवानां ।
मिथ्यावृत्तिं कांचन जात्वपश्यम्।
सर्वां श्रियं ह्यात्मवीर्येण लब्धां ।
पर्याकार्षुः पाण्डवा मह्यमेव ॥ ५.२२.३ ॥
സഞ്ജയാ, പാണ്ഡവരിൽ ഒരിക്കലും ഒരു വഞ്ചനാപരമായ പെരുമാറ്റവും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. സ്വന്തം വീര്യംകൊണ്ട് നേടിയ സർവ്വ സമ്പത്തും പാണ്ഡവർ എനിക്കുതന്നെ നൽകി.
5.22.4
दोषं ह्येषां नाध्यगच्छं परीच्छ-
न्सूक्ष्मं कंचिद्येन गर्हेय पार्थान्।
धर्मार्थाभ्यां कर्म कुर्वन्ति नित्यं ।
सुखप्रिये नानुरुध्यन्ति कामात् ॥ ५.२२.४ ॥
അവരിൽ എന്തെങ്കിലും കുറ്റം ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സൂക്ഷ്മമായി തിരഞ്ഞു; പൃഥയുടെ മക്കളെ നിന്ദിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചെറിയ ഒരു കുറ്റവും ഞാൻ കണ്ടില്ല. അവർ എപ്പോഴും ധർമ്മത്തോടും അർത്ഥത്തോടും കൂടി കർമ്മം ചെയ്യുന്നു; സുഖപ്രിയരെങ്കിലും കാമത്തിന് വഴങ്ങുന്നില്ല.
5.22.5
धर्मं शीतं क्षुत्पिपासे तथैव ।
निद्रां तन्द्रीं क्रोधहर्षौ प्रमादम्।
धृत्या चैव प्रज्ञया चाभिभूय ।
धर्मार्थयोगान्प्रयतन्ति पार्थाः ॥ ५.२२.५ ॥
ധർമ്മം, തണുപ്പ്, വിശപ്പ്, ദാഹം, അതുപോലെ ഉറക്കം, മടി, ക്രോധം, സന്തോഷം, അശ്രദ്ധ എന്നിവയെ ധൈര്യവും പ്രജ്ഞയും കൊണ്ട് കീഴടക്കി പാർത്ഥന്മാർ ധർമ്മാർത്ഥയോഗത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നു.
5.22.6
र्दुर्योधनात्क्षुद्रतराच्च कर्णात् ॥ ५.२२.६ ॥
ദുര്യോധനനിൽ നിന്നും, അവനെക്കാൾ അധമനായ കർണ്ണനിൽ നിന്നും.
5.22.7
पुत्रो मह्यं मृत्युवशं जगाम ।
दुर्योधनः सञ्जय रागबुद्धिः।
तेषां हीमौ हीनसुखप्रियाणां ।
महात्मनां संजनयतो हि तेजः ॥ ५.२२.७ ॥
എന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ, സഞ്ജയാ, രാഗബുദ്ധിയോടെ മൃത്യുവശനായി. സുഖപ്രിയത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട ആ മഹാത്മാക്കളുടെ തേജസ്സ് വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ഇരുവരും…
5.22.8
उत्थानवीर्यः सुखमेधमानो ।
दुर्योधः सुकृतं मन्यते तत्।
तेषां भागं यच्च मन्येत बालः ।
शक्यं हर्तुं जीवतां पाण्डवानाम् ॥ ५.२२.८ ॥
ഉദ്യമവീര്യത്താൽ സുഖമായി വളരുന്ന ദുര്യോധനൻ അതിനെ സുകൃതമായി കരുതുന്നു; പാണ്ഡവർ ജീവിച്ചിരിക്കെ, ബാലൻ അവരുടെ ഭാഗമെന്ന് കരുതുന്നത് പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് സാധ്യമാണ്.
5.22.9
यस्यार्जुनः पदवीं केशवश्च ।
वृकोदरः सात्यकोऽजातशत्रोः ।
माद्रीपुत्रौ सृञ्जयाश्चापि यान्ति ।
पुरा युद्धात्साधु तस्य प्रदानम् ॥ ५.२२.९ ॥
അർജ്ജുനനും കേശവനും വൃകോദരനും സാത്യകിയും, അജാതശത്രുവിന്റെ, മാദ്രിയുടെ ഇരുപുത്രന്മാരും, സൃഞ്ജയരും ആരുടെ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നുവോ — യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് അവന് നന്നായി ദാനം ചെയ്യുന്നതാണ് നല്ലത്.
5.22.10
सह्येवैकः पृथिवीं सव्यसाची ।
गाण्डीवधन्वा प्रणुदेद्रथस्थः।
तथा जिष्णुः केशवोऽप्यप्रधृष्यो ।
लोकत्रयस्याधिपतिर्महात्मा ॥ ५.२२.१० ॥
ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ സവ്യസാചി ഭൂമിയെ താങ്ങാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; ഗാണ്ഡീവ വില്ലേന്തി രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്ന അവന് അതിനെ ഇളക്കാനും കഴിയും. അതുപോലെ ജയിക്കുന്ന കേശവനും, തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തവനും, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയുമായ മഹാത്മാവും.
5.22.11
तिष्ठेत कस्तस्य मर्त्यः पुरस्ता-
द्यः सर्वलोकेषु वरेण्य एकः।
पर्जन्यघोषान्प्रवपञ्शरौघा-
न्पतङ्गसङ्घानिव शीघ्रवेगान् ॥ ५.२२.११ ॥
ഇടിമുഴക്കംപോലെ ഗർജിച്ച്, വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടങ്ങൾപോലെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം വർഷിക്കുന്ന, സർവലോകങ്ങളിലും ഒറ്റയ്ക്കു ശ്രേഷ്ഠനായ അവന്റെ മുന്നിൽ ഏത് മർത്യനു നിൽക്കാനാകും?
5.22.12
दिशं ह्युदीचीमपि चोत्तरान्कुरून् ।
गाण्डीवधन्वैकरथो जिगाय।
धनं चैपामाहरत्सव्यसाची ।
सेनानुगान्द्रविडांश्चैव चक्रे ॥ ५.२२.१२ ॥
ഗാണ്ഡീവ വില്ലേന്തി ഒറ്റ രഥത്തിൽ വടക്കൻ ദിക്കിനെയും വടക്കൻ കുരുക്കളെയും ജയിച്ചു; സവ്യസാചി അവരുടെ ധനം കൊണ്ടുവന്നു, സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ദ്രവിഡരെയും കീഴടക്കി.
5.22.13
यश्चैव देवान्खाण्डवे सव्यसाची ।
गाण्डीवधन्वा प्रजिगाय सेन्द्रान्।
उपाहरत्पाण्डवो जातवेदसे ।
यशो मानं वर्धयन्पाण्डवानाम् ॥ ५.२२.१३ ॥
ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ ഗാണ്ഡീവ വില്ലേന്തി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെയും ജയിച്ചവൻ; പാണ്ഡവൻ അത് ജാതവേദസ്സിന് അർപ്പിച്ചു, പാണ്ഡവരുടെ യശസ്സും മാനവും വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
5.22.14
गदाभृतां नास्ति समोऽत्र भीमा-
द्धस्त्यारोहो नास्ति समश्च तस्य।
रथेऽर्जुनादाहुरहीनमेनं ।
बाह्वोर्वलेनायुतनागवीर्यम् ॥ ५.२२.१४ ॥
ഗദാധാരികളിൽ ഭീമന് തുല്യനായി ഇവിടെ ആരുമില്ല; ആനപ്പുറത്ത് കയറുന്നതിൽ അവനു സമനായും ആരുമില്ല. രഥത്തിൽ അവനെ അർജുനനെക്കാൾ കുറഞ്ഞവനല്ലെന്ന് പറയുന്നു; തന്റെ ഭുജബലത്താൽ പതിനായിരം ആനകളുടെ വീര്യമുള്ളവൻ.
5.22.15
सुशिक्षितः कृतवैरस्तरस्वी ।
दहेत्क्षुद्रांस्तरसा धार्तराष्ट्रान् ।
सदाऽत्यमर्षी न वलात्स शक्यो ।
युद्धे जेतुं वासवेनापि साक्षात् ॥ ५.२२.१५ ॥
അവൻ നന്നായി പരിശീലനം നേടിയവനും വൈരം പുലർത്തുന്നവനും തേജസ്വിയുമാണ്. ക്ഷുദ്രരായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ അവൻ ബലമായി ദഹിപ്പിക്കും. അവൻ എപ്പോഴും അസഹിഷ്ണുവാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ബലംകൊണ്ട് സാക്ഷാൽ ഇന്ദ്രനുപോലും അവനെ ജയിക്കാനാവില്ല.
5.22.16
सुतेजसौ वलिनौ शीघ्रहस्तौ ।
सुशिक्षितौ भ्रातरौ फाल्गुनेन।
श्येनौ यथा पक्षिपूगान्रुजन्तौ ।
माद्रीपुत्रौ शेपयेतां न शत्रून् ॥ ५.२२.१६ ॥
ആ ഇരുവരും മഹാതേജസ്വികളും ബലവാന്മാരും വേഗമുള്ള കൈകളുള്ളവരുമാണ്; ഫാൽഗുനന്റെ (അർജുനന്റെ) കീഴിൽ നന്നായി പരിശീലനം നേടിയവരാണ്. പരുന്തുകൾ പക്ഷിക്കൂട്ടത്തെ തകർക്കുന്നതുപോലെ, മാദ്രിയുടെ ഇരുപുത്രന്മാരും ശത്രുക്കളെ തകർക്കും, ഒന്നും ശേഷിപ്പിക്കില്ല.
5.22.17
एतद्बलं पूर्णमस्माकमेवं ।
यत्सत्यं तान्प्राप्य नास्तीति मन्ये।
तेषां मध्ये वर्तमानस्तरस्वी ।
धृष्टद्युम्नः पाण्डवानामिहैकः ॥ ५.२२.१७ ॥
നമ്മുടെ ഈ സേന പൂർണ്ണമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അവരെ നേരിടുമ്പോൾ ഇത് ഒന്നുമല്ലെന്നും ഞാൻ കരുതുന്നു. അവരുടെ ഇടയിലുള്ള തേജസ്വിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ പാണ്ഡവരിൽ ഇവിടെ ഒരാൾ മാത്രമാണ്.
5.22.18
सहामात्यः सोमकानां प्रबर्हः ।
सन्त्यक्तात्मा पाण्डवार्थे श्रुतो मे।
अजातशत्रुं प्रसहेत कोऽन्यो ।
येषां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंह ॥ ५.२२.१८ ॥
മന്ത്രിമാരോടൊപ്പമുള്ള, സോമകരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ ത്യജിച്ചവനെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അജാതശത്രുവിനെ (യുധിഷ്ഠിരനെ) ആർക്കാണ് നേരിടാൻ കഴിയുക? അവരുടെ നേതാവാകുന്നവൻ വൃഷ്ണി സിംഹമാണ് (കൃഷ്ണൻ).
5.22.19
सहोषितश्चरितार्थो वयस्थो ।
मात्स्येयानामधिपो वै विराटः।
स वै सपुत्रः पाण्डवार्थे च शश्व-
द्युधिष्ठिरे भक्त इति श्रुतं मे ॥ ५.२२.१९ ॥
ഒന്നിച്ചു വസിച്ചവനും കാര്യസിദ്ധി നേടിയവനും പ്രായമേറിയവനുമായ മത്സ്യരുടെ അധിപതി വിരാടൻ തന്നെ. അദ്ദേഹം പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി എപ്പോഴും യുധിഷ്ഠിരനിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
5.22.20
अवरुद्धा रथिनः केकयेभ्यो ।
महेष्वासा भ्रातरः पञ्च सन्ति।
केकयेभ्यो राज्यमाकाङ्क्षमाणा ।
युद्धार्थिनश्रानुवसन्ति पार्थान् ॥ ५.२२.२० ॥
കേകയരാൽ തടയപ്പെട്ട, മഹാ വില്ലാളികളായ രഥികളായ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരുണ്ട്. കേകയരിൽനിന്ന് രാജ്യം ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധം തേടി, അവർ പാർത്ഥന്മാരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു.
5.22.21
सर्वांश्च वीरान्पृथिवीपतीनां ।
समागतान्पाण्डवार्थे निविष्टान्।
शूरानहं भक्तिमतः शृणोमि ।
प्रीत्या युक्तान्संश्रितान्धर्मराजन् ॥ ५.२२.२१ ॥
പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി വന്നുചേർന്ന്, അവരുടെ പക്ഷത്തു നിലയുറപ്പിച്ച എല്ലാ ഭൂപതികളുടെയും വീരന്മാരെയും ഭക്തിയുള്ള ശൂരന്മാരെയും ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. ധർമ്മരാജാവേ, അവർ സ്നേഹത്തോടെ യുക്തരായി അവനെത്തന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.22.22
गिर्याश्रया दुर्गनिवासिनश्च ।
योधाः पृथिव्यां कुलजातिशुद्धाः।
म्लेच्छाश्च नानायुधवीर्यवन्तः ।
समागताः पाण्डवार्थे निविष्टाः ॥ ५.२२.२२ ॥
മലകളെ ആശ്രയിച്ചവരും കോട്ടകളിൽ വസിക്കുന്നവരുമായ യോദ്ധാക്കളും ഭൂമിയിൽ കുലത്തിലും ജാതിയിലും ശുദ്ധരായവരും നാനാവിധ ആയുധങ്ങളുടെ വീര്യമുള്ള മ്ലേച്ഛന്മാരും പാണ്ഡവർക്കുവേണ്ടി ഒത്തുചേർന്ന് അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
5.22.23
पाण्ड्यश्च राजा समितीन्द्रकल्पो ।
योधप्रवीरैर्बहुभिः समेतः।
समागतः पाण्डवार्थे महात्मा ।
लोकप्रवीरोऽप्रतिवीर्यतेजाः ॥ ५.२२.२३ ॥
സഭകളിൽ ഇന്ദ്രതുല്യനായ പാണ്ഡ്യരാജാവ് അനേകം വീര യോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം പാണ്ഡവർക്കായി എത്തിയിരിക്കുന്നു. മഹാത്മാവായ, ലോകവീരനായ, അതുല്യമായ വീര്യവും തേജസ്സുമുള്ളവൻ.
5.22.24
अस्त्रं द्रोणादर्जुनाद्वासुदेवा-
त्कृपाद्भीष्माद्येन कृतं शृणोमि।
यं तं कार्ष्णिप्रतिममाहुरेकं ।
स सात्यकिः पाण्डवार्थे निविष्टः ॥ ५.२२.२४ ॥
ദ്രോണൻ, അർജ്ജുനൻ, വാസുദേവൻ, കൃപൻ, ഭീഷ്മൻ എന്നിവരിൽനിന്ന് അസ്ത്രവിദ്യ നേടിയവനെന്ന് ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. കൃഷ്ണപുത്രനു തുല്യനെന്ന് ഏകനായി പറയപ്പെടുന്ന ആ സാത്യകി പാണ്ഡവർക്കായി നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.22.25
उपाश्रिताश्चेदिकरूशकाश्च ।
सर्वोद्योगैर्भूमिपालाः समेताः।
तेषां मध्ये सूर्यमिवातपन्तं ।
श्रिया वृतं चेदिपतिं ज्वलन्तम् ॥ ५.२२.२५ ॥
ചേദികളും കരൂശരും സർവ്വപ്രയത്നത്തോടെ അഭയം തേടി ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ഭൂപാലന്മാർ. അവരുടെ നടുവിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, ശ്രീയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ചേദിപതി.
5.22.26
अस्तम्भनीयं युधि मन्यमान्यो ।
ज्यां कर्षतां श्रेष्ठतमं पृथिव्याम् ।
सर्वोत्साहं क्षत्रियाणां निहत्य ।
प्रसह्य कृष्णस्तरसा संममर्द ॥ ५.२२.२६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ തടുക്കാനാകാത്തവനെന്ന് കരുതപ്പെട്ടവനും, ഭൂമിയിൽ വില്ലിന്റെ ഞാൺ വലിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനുമായ, ക്ഷത്രിയരുടെ സർവ്വോത്സാഹവും വധിച്ച് കൃഷ്ണൻ ബലത്തോടെയും വേഗത്തോടെയും അവരെ മർദ്ദിച്ചു.
5.22.27
यशोमानौ वर्धयन्पाण्डवानां ।
पुराऽभिनच्छिशुपालं समीक्ष्य।
यस्य सर्वे वर्धयन्ति स्म मानं ।
करूशराजप्रमुखा नरेन्द्राः ॥ ५.२२.२७ ॥
പാണ്ഡവരുടെ യശസ്സും മാനവും വർധിപ്പിച്ചവൻ; മുൻപ് ശിശുപാലനെ കണ്ട് അവനെ വധിച്ചവൻ; ആരുടെ മാനം എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും, കരൂശരാജൻ പ്രമുഖരായി, വർധിപ്പിച്ചിരുന്നുവോ.
5.22.28
तमसह्यं केशवं तत्र मत्वा ।
सुग्रीवयुक्तेन रथेन कृष्णम्।
संप्राद्रवंश्चेदिपतिं विहाय ।
सिंहं दृष्ट्वा क्षुद्रमृगा इवान्ये ॥ ५.२२.२८ ॥
അവിടെ കേശവനെ എതിർക്കാനാവാത്തവനായി കരുതി, സുഗ്രീവൻ കെട്ടിയ രഥത്തിൽ കൃഷ്ണനെ കണ്ട്, ചേദിപതിയെ വിട്ട് മറ്റുള്ളവർ ഓടി; സിംഹത്തെ കണ്ട ചെറിയ മാനുകളെപ്പോലെ.
5.22.29
यस्तं प्रतीपस्तरसा प्रत्युदीया-
दाशंसमानो द्वैरथे वासुदेवम् ।
सोऽशेत कृष्णेन हतः परासु-
र्वातेनेवोन्मथितः कर्णिकारः ॥ ५.२२.२९ ॥
അവനെ എതിർത്ത് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുവന്നവൻ, ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ വാസുദേവനെ ജയിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ; കൃഷ്ണനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട് ജീവനില്ലാതെ കിടന്നു, കാറ്റിൽ വേരോടെ പിഴുതെറിഞ്ഞ കർണികാര വൃക്ഷംപോലെ.
5.22.30
पराक्रमं मे यदवेदयन्त ।
तेषामर्थे सञ्जय केशवस्य।
अनुस्मरंस्तस्य कर्माणि विष्णो-
र्गावल्गणे नाधिगच्छामि शान्तिम् ॥ ५.२२.३० ॥
സഞ്ജയാ, അവരെക്കുറിച്ച് എന്നോട് അറിയിക്കപ്പെട്ട പരാക്രമവും, കേശവന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ആ കർമ്മങ്ങളും ഓർത്ത്, ഗവൽഗണന്റെ പുത്രാ, എനിക്ക് ശാന്തി കിട്ടുന്നില്ല.
5.22.31
न जातु ताञ्छत्रुरन्यः सहेत ।
येषां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंहः ।
प्रवेपते मे हृदयं भयेन ।
श्रुत्वा कृष्णावेकरथे समेतौ ॥ ५.२२.३१ ॥
അവരെ മറ്റൊരു ശത്രുവും ഒരിക്കലും സഹിക്കില്ല; ആരുടെ നായകനായി ആ വൃഷ്ണിസിംഹൻ ഉണ്ടോ. രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാർ ഒരേ രഥത്തിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് കേട്ട്, എന്റെ ഹൃദയം ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നു.
5.22.32
न चेद्गच्छेत्सङ्गरं मन्दबुद्धि-
स्ताभ्यां लभेच्छर्म तदा सुतो मे।
नो चेत्कुरून्सञ्जय निर्दहेता-
मिन्द्राविष्णू दैत्यसेनां यथैव ॥ ५.२२.३२ ॥
ആ മന്ദബുദ്ധി യുദ്ധത്തിന് പോകാതിരുന്നാൽ, അപ്പോൾ ആ ഇരുവരിൽ നിന്ന് എന്റെ പുത്രന് ശാന്തി ലഭിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, സഞ്ജയാ, ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും ദൈത്യസേനയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവർ കുരുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചുകളയും.
5.22.33
मते हि मे शक्रसमो धनञ्जयः ।
सनातनो वृष्णिवीरश्च विष्णुः।
धर्मारामो ह्रीनिषेवस्तरस्वी ।
कुन्तीपुत्रः पाण्डवोऽजातशत्रुः ॥ ५.२२.३३ ॥
എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇന്ദ്രനു തുല്യനാണ് ധനഞ്ജയൻ; ശാശ്വതനായ വൃഷ്ണിവീരനായ വിഷ്ണുവും. ധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുന്നവനും ലജ്ജയെ സേവിക്കുന്നവനും വേഗശാലിയുമായ കുന്തീപുത്രൻ പാണ്ഡവൻ അജാതശത്രുവാണ്.
5.22.34
दुर्योधनेन निकृतो मनस्वी ।
नो चेत्क्रुद्धः प्रदहेद्धार्तराष्ट्रान् ।
नाहं तथा ह्यर्जुनाद्वासुदेवा-
द्भीमाद्वाऽहं यमयोर्वा बिभेमि ॥ ५.२२.३४ ॥
ദുര്യോധനനാൽ അപമാനിതനായ ആ മനസ്വി കോപിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ അത്രയധികം ഭയപ്പെടില്ലായിരുന്നു; അർജുനനിൽ നിന്നോ വാസുദേവനിൽ നിന്നോ ഭീമനിൽ നിന്നോ യമന്റെ ഇരട്ടപുത്രന്മാരിൽ നിന്നോ ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
5.22.35
यथा राज्ञः क्रोधदीप्तस्य सूत ।
मन्योरहं भीततरः सदैव ।
महातपा ब्रह्मचर्येण युक्तः ।
सङ्कल्पोऽयं मानसस्तस्य सिद्ध्येत् ॥ ५.२२.३५ ॥
സൂതാ, കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ ക്രോധത്തെ ഞാൻ എപ്പോഴും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നു. മഹാതപസ്വിയും ബ്രഹ്മചര്യയുക്തനുമായ അവന്റെ ഈ മാനസസങ്കല്പം സിദ്ധിക്കട്ടെ.
5.22.36
तस्य क्रोधं सञ्जयाहं समीक्ष्य ।
स्थाने जानन्भृशमस्म्यद्य भीतः।
स गच्छ शीघ्रं प्रहितो रथेन ।
पाञ्चालराजस्य चमूनिवेशनम् ॥ ५.२२.३६ ॥
സഞ്ജയാ, അവന്റെ ക്രോധം കണ്ടിട്ട്, ശരിയായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ വളരെ ഭയപ്പെടുന്നു. രഥത്തിൽ വേഗം പോകൂ, പാഞ്ചാല രാജാവിന്റെ സൈന്യപാളയത്തിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടവനായി.
5.22.37
अजातशत्रुं कुशलं स्म पृच्छेः ।
पुनः पुनः प्रीतियुक्तं वदेस्त्वम्।
जनार्दनं चापि समेत्य तात ।
महामात्रं वीर्यवतामुदारम् ॥ ५.२२.३७ ॥
അജാതശത്രുവിനോട് ക്ഷേമം തീർച്ചയായും ചോദിക്കൂ, വീണ്ടും വീണ്ടും സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കൂ. പ്രിയനേ, ജനാർദ്ദനനെയും കണ്ട്, വീരരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, ഉദാരനായ മഹാമാത്രനോട്.
5.22.38
अनामयं मद्वचनेन पृच्छे-
र्धृतराष्ट्रः पाण्डवैः शान्तिमीप्सुः ।
न तस्य किंचिद्वचनं न कुर्यात् ।
कुन्तीपुत्रो वासुदेवस्य सूत ॥ ५.२२.३८ ॥
എന്റെ വചനത്താൽ അവരുടെ ക്ഷേമം ചോദിക്കുന്നു, പാണ്ഡവരോടൊപ്പം സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ധൃതരാഷ്ട്രൻ. അവന്റെ ഒരു വാക്കും ചെയ്യരുത്, സൂതാ, കുന്തീപുത്രനും വാസുദേവന്റെയും (വാക്ക്).
5.22.39
प्रियश्चैषामात्मसमश्च कृष्णो ।
विद्वांश्चैषां कर्मणि नित्ययुक्तः ।
समानीतान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
जनार्दनं युयुधानं विराटम् ॥ ५.२२.३९ ॥
കൃഷ്ണൻ അവർക്ക് പ്രിയനും സ്വന്തം ആത്മാവിനു തുല്യനുമാണ്; വിദ്വാനും എപ്പോഴും അവരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനുമാണ്. പാണ്ഡവരെയും സൃഞ്ജയരെയും ജനാർദ്ദനനെയും യുയുധാനനെയും വിരാടനെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയവൻ.
5.22.40
न मूर्च्छयेद्यन्न च युद्धहेतुः ॥ ५.२२.४० ॥
ഏതൊന്ന് ഇളക്കിവിടരുതോ, യുദ്ധത്തിന് കാരണമാകരുതോ (അത്).