மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
प्राप्तानाहुः सञ्जय पाण्डुपुत्रा-
नुपप्लव्ये तान्विजानीहि गत्वा।
अजातशत्रुं च सभाजयेथा ।
दिष्ट्या वनाद्ग्राममुपस्थितस्त्वम् ॥ ५.२२.१ ॥
சஞ்சயா, பாண்டுவின் மகன்கள் உபப்லவ்யத்தில் வந்து சேர்ந்தார்கள் என்கிறார்கள். நீ சென்று அவர்களின் நிலையை அறிந்துகொள்; அஜாதசத்ருவை மதிக்க வேண்டும். நல்வாய்ப்பாக நீ காட்டிலிருந்து ஊருக்குத் திரும்பியிருக்கிறாய்.
5.22.2
सर्वान्वदेः सञ्जय स्वस्तिमन्तः ।
कृच्छ्रं वासमतदर्हा निरुष्य।
तेषां शान्तिर्विद्यतेऽस्मासु शीघ्रं ।
मिथ्यापेतानामुपकारिणां सताम् ॥ ५.२२.२ ॥
சஞ்சயா, அவர்கள் அனைவரிடமும் நலமாக இருக்குமாறு சொல். அவர்கள் இத்தகைய கடும் வாசத்திற்குத் தகுதியற்றவர்கள், ஆயினும் அதைத் தாங்கியிருக்கிறார்கள். பொய்யிலிருந்து விலகியவர்களும் உதவி செய்பவர்களுமான நல்லோர் அவர்கள்; நம்முடன் விரைவில் சமாதானம் ஏற்படலாம்.
5.22.3
नाहं क्वचित्सञ्जय पाण्डवानां ।
मिथ्यावृत्तिं कांचन जात्वपश्यम्।
सर्वां श्रियं ह्यात्मवीर्येण लब्धां ।
पर्याकार्षुः पाण्डवा मह्यमेव ॥ ५.२२.३ ॥
சஞ்சயா, பாண்டவர்களிடம் எந்த வஞ்சகச் செயலையும் நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. தங்கள் சொந்த வீரியத்தால் பெற்ற அனைத்துச் செல்வத்தையும் பாண்டவர்கள் எனக்கே அளித்தனர்.
5.22.4
दोषं ह्येषां नाध्यगच्छं परीच्छ-
न्सूक्ष्मं कंचिद्येन गर्हेय पार्थान्।
धर्मार्थाभ्यां कर्म कुर्वन्ति नित्यं ।
सुखप्रिये नानुरुध्यन्ति कामात् ॥ ५.२२.४ ॥
நான் அவர்களில் குற்றம் ஏதேனும் கண்டுபிடிக்க நுணுக்கமாகத் தேடினேன்; பிருதையின் மக்களை நிந்திக்கக்கூடிய சிறு குற்றத்தையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அவர்கள் எப்போதும் தர்மத்தோடும் பொருளோடும் செயல்படுகின்றனர்; இன்பத்தை விரும்பினாலும் காமத்திற்கு அடிபணிவதில்லை.
5.22.5
धर्मं शीतं क्षुत्पिपासे तथैव ।
निद्रां तन्द्रीं क्रोधहर्षौ प्रमादम्।
धृत्या चैव प्रज्ञया चाभिभूय ।
धर्मार्थयोगान्प्रयतन्ति पार्थाः ॥ ५.२२.५ ॥
தர்மம், குளிர், பசி, தாகம், அவ்வாறே உறக்கம், சோம்பல், கோபம், மகிழ்ச்சி, அலட்சியம் ஆகியவற்றை உறுதியாலும் ஞானத்தாலும் வென்று பார்த்தர்கள் தர்மத்தையும் பொருளையும் இணைக்க முயல்கின்றனர்.
5.22.6
र्दुर्योधनात्क्षुद्रतराच्च कर्णात् ॥ ५.२२.६ ॥
துரியோதனனிடமிருந்தும், அவனை விடக் கீழ்மையான கர்ணனிடமிருந்தும்.
5.22.7
पुत्रो मह्यं मृत्युवशं जगाम ।
दुर्योधनः सञ्जय रागबुद्धिः।
तेषां हीमौ हीनसुखप्रियाणां ।
महात्मनां संजनयतो हि तेजः ॥ ५.२२.७ ॥
என் மகன் துரியோதனன், சஞ்சயா, ஆசையுள்ள புத்தியுடன் மரணத்தின் வசமாகிவிட்டான். இன்பத்தை இழந்த அந்த மகாத்மாக்களின் தேஜஸை வளர்த்தபடி இவ்விருவரும்…
5.22.8
उत्थानवीर्यः सुखमेधमानो ।
दुर्योधः सुकृतं मन्यते तत्।
तेषां भागं यच्च मन्येत बालः ।
शक्यं हर्तुं जीवतां पाण्डवानाम् ॥ ५.२२.८ ॥
முயற்சியின் வீரியத்தால் இன்பமாக வளரும் துரியோதனன் அதை நல்ல செயலாகக் கருதுகிறான்; பாண்டவர்கள் உயிருடன் இருக்கையில், அவர்களுடைய பங்கை அறிவிலி எதை நினைத்தாலும் அதை பறிப்பது சாத்தியம்.
5.22.9
यस्यार्जुनः पदवीं केशवश्च ।
वृकोदरः सात्यकोऽजातशत्रोः ।
माद्रीपुत्रौ सृञ्जयाश्चापि यान्ति ।
पुरा युद्धात्साधु तस्य प्रदानम् ॥ ५.२२.९ ॥
அர்ஜுனனும், கேசவனும், வ்ருகோதரனும், சாத்யகியும், அஜாதசத்ருவின் வழியில், மாத்ரியின் இரு மகன்களும், ஸ்ருஞ்சயர்களும் செல்கிறார்கள்; போருக்கு முன்பே அவனுக்கு நன்றாகக் கொடுப்பது நல்லது.
5.22.10
सह्येवैकः पृथिवीं सव्यसाची ।
गाण्डीवधन्वा प्रणुदेद्रथस्थः।
तथा जिष्णुः केशवोऽप्यप्रधृष्यो ।
लोकत्रयस्याधिपतिर्महात्मा ॥ ५.२२.१० ॥
ஒருவனாகவே சவ்யசாசி பூமியைத் தாங்க வல்லவன்; காண்டீவ வில்லை ஏந்தி தேரில் நின்று அவன் அதை அசைக்கக்கூடியவன். அவ்வாறே வெல்பவரான கேசவரும், தோற்கடிக்க முடியாதவரும், மூவுலகங்களின் அதிபதியுமான மகாத்மாவும்.
5.22.11
तिष्ठेत कस्तस्य मर्त्यः पुरस्ता-
द्यः सर्वलोकेषु वरेण्य एकः।
पर्जन्यघोषान्प्रवपञ्शरौघा-
न्पतङ्गसङ्घानिव शीघ्रवेगान् ॥ ५.२२.११ ॥
இடிமுழக்கம் போல் முழங்கி, விரைந்து பறக்கும் வெட்டுக்கிளி கூட்டங்களைப்போல் அம்புப் பெருக்குகளைப் பொழியும், எல்லா உலகங்களிலும் தனியாக உயர்ந்தவனான அவனுக்கு முன் எந்த மனிதன் நிற்க முடியும்?
5.22.12
दिशं ह्युदीचीमपि चोत्तरान्कुरून् ।
गाण्डीवधन्वैकरथो जिगाय।
धनं चैपामाहरत्सव्यसाची ।
सेनानुगान्द्रविडांश्चैव चक्रे ॥ ५.२२.१२ ॥
காண்டீவ வில்லை ஏந்திய ஒரே தேரிலேயே வடதிசையையும், வடக்குக் குருக்களையும் வென்றான்; சவ்யசாசி அவர்களின் செல்வத்தையும் கொண்டுவந்தான், படைகளுடன் திராவிடர்களையும் அடிபணியச் செய்தான்.
5.22.13
यश्चैव देवान्खाण्डवे सव्यसाची ।
गाण्डीवधन्वा प्रजिगाय सेन्द्रान्।
उपाहरत्पाण्डवो जातवेदसे ।
यशो मानं वर्धयन्पाण्डवानाम् ॥ ५.२२.१३ ॥
காண்டவ வனத்தில் காண்டீவ வில்லை ஏந்தி இந்திரனுடன் தேவர்களையும் வென்றவன்; பாண்டவன் அதை ஜாதவேதஸுக்கு அர்ப்பணித்தான், பாண்டவர்களின் புகழையும் மதிப்பையும் பெருக்கியவாறு.
5.22.14
गदाभृतां नास्ति समोऽत्र भीमा-
द्धस्त्यारोहो नास्ति समश्च तस्य।
रथेऽर्जुनादाहुरहीनमेनं ।
बाह्वोर्वलेनायुतनागवीर्यम् ॥ ५.२२.१४ ॥
கதாதாரிகளில் இங்கே பீமனுக்கு இணையானவன் யாருமில்லை; யானை ஏறுவதில் அவனுக்கு நிகரானவன் இல்லை. தேரில் அவனை அர்ஜுனனுக்கும் குறைந்தவனல்ல என்கிறார்கள்; தன் புஜபலத்தால் பதினாயிரம் யானைகளின் வீரியம் கொண்டவன்.
5.22.15
सुशिक्षितः कृतवैरस्तरस्वी ।
दहेत्क्षुद्रांस्तरसा धार्तराष्ट्रान् ।
सदाऽत्यमर्षी न वलात्स शक्यो ।
युद्धे जेतुं वासवेनापि साक्षात् ॥ ५.२२.१५ ॥
அவர் நன்கு பயிற்சி பெற்றவர், பகைமை கொண்டவர், வீரியமுள்ளவர். அவர் அற்ப தார்த்தராஷ்டிரர்களை வலிமையால் எரித்துவிடுவார். அவர் எப்போதும் பொறுக்காதவர்; போரில் பலத்தால் அவரை இந்திரனாலும் நேரில் வெல்ல முடியாது.
5.22.16
सुतेजसौ वलिनौ शीघ्रहस्तौ ।
सुशिक्षितौ भ्रातरौ फाल्गुनेन।
श्येनौ यथा पक्षिपूगान्रुजन्तौ ।
माद्रीपुत्रौ शेपयेतां न शत्रून् ॥ ५.२२.१६ ॥
அந்த இரு சகோதரர்களும் மிக்க தேஜஸ்வியர், வலிமையானவர், விரைவான கைகளை உடையவர்கள்; பால்குனனால் (அர்ஜுனனால்) நன்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்கள். பறவைக் கூட்டங்களை வல்லூறுகள் நசுக்குவது போல, மாத்ரியின் இரு மகன்களும் எதிரிகளை நசுக்கி எஞ்சாமல் விடமாட்டார்கள்.
5.22.17
एतद्बलं पूर्णमस्माकमेवं ।
यत्सत्यं तान्प्राप्य नास्तीति मन्ये।
तेषां मध्ये वर्तमानस्तरस्वी ।
धृष्टद्युम्नः पाण्डवानामिहैकः ॥ ५.२२.१७ ॥
இந்தப் படை நம்முடையது முழுமையானது என்று நான் நினைக்கிறேன்; உண்மையில் அவர்களைச் சந்திக்கும்போது இது எதுவுமில்லை என்று எண்ணுகிறேன். அவர்களிடையே இருக்கும் வீரியமுள்ள திருஷ்டத்யும்னன் பாண்டவர்களில் இங்கு ஒருவனே.
5.22.18
सहामात्यः सोमकानां प्रबर्हः ।
सन्त्यक्तात्मा पाण्डवार्थे श्रुतो मे।
अजातशत्रुं प्रसहेत कोऽन्यो ।
येषां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंह ॥ ५.२२.१८ ॥
அமைச்சர்களுடன் கூடிய, சோமகர்களில் சிறந்தவனான, பாண்டவர்களின் நலனுக்காகத் தன் உயிரையே தியாகம் செய்தவன் என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். அஜாதசத்ரு (யுதிஷ்டிரன்) எதிர்த்து நிற்கக்கூடியவர் வேறு யார்? அவர்களுக்குத் தலைவனாக வருபவன் வ்ருஷ்ணி சிங்கம் (கிருஷ்ணன்) ஆவான்.
5.22.19
सहोषितश्चरितार्थो वयस्थो ।
मात्स्येयानामधिपो वै विराटः।
स वै सपुत्रः पाण्डवार्थे च शश्व-
द्युधिष्ठिरे भक्त इति श्रुतं मे ॥ ५.२२.१९ ॥
ஒன்றாக வாழ்ந்தவரும், தம் நோக்கங்கள் நிறைவேறியவரும், முதிய வயதுடையவருமான மத்ஸ்யர்களின் அதிபதி விராடர் அவரே. அவர் தம் புதல்வர்களுடன் பாண்டவர்களுக்காக என்றும் யுதிஷ்டிரரிடம் பக்தியுடையவர் என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
5.22.20
अवरुद्धा रथिनः केकयेभ्यो ।
महेष्वासा भ्रातरः पञ्च सन्ति।
केकयेभ्यो राज्यमाकाङ्क्षमाणा ।
युद्धार्थिनश्रानुवसन्ति पार्थान् ॥ ५.२२.२० ॥
கேகயர்களால் தடுக்கப்பட்ட, பெரிய வில்லாளிகளான ரதவீரர்களாகிய ஐந்து சகோதரர்கள் உள்ளனர். கேகயர்களிடமிருந்து அரசை விரும்பி, போரை நாடி, அவர்கள் பார்த்தர்களுடன் தங்கியுள்ளனர்.
5.22.21
सर्वांश्च वीरान्पृथिवीपतीनां ।
समागतान्पाण्डवार्थे निविष्टान्।
शूरानहं भक्तिमतः शृणोमि ।
प्रीत्या युक्तान्संश्रितान्धर्मराजन् ॥ ५.२२.२१ ॥
பாண்டவர்களுக்காக வந்து அவர்கள் பக்கம் நிலைகொண்டுள்ள அனைத்து பூமிபதிகளின் வீரர்களையும், பக்தியுடைய சூரர்களையும் நான் கேட்கிறேன். தர்மராஜனே, அவர்கள் அன்புடன் இணைந்து அவர்களையே சார்ந்துள்ளனர்.
5.22.22
गिर्याश्रया दुर्गनिवासिनश्च ।
योधाः पृथिव्यां कुलजातिशुद्धाः।
म्लेच्छाश्च नानायुधवीर्यवन्तः ।
समागताः पाण्डवार्थे निविष्टाः ॥ ५.२२.२२ ॥
மலைகளைச் சார்ந்தவர்களும், கோட்டைகளில் வசிப்பவர்களுமான வீரர்கள், பூமியில் குலத்திலும் பிறப்பிலும் தூய்மையானவர்கள், பலவகை ஆயுதங்களின் வலிமை கொண்ட ம்லேச்சர்களும், பாண்டவர்களுக்காக வந்து அங்கே நிலைகொண்டுள்ளனர்.
5.22.23
पाण्ड्यश्च राजा समितीन्द्रकल्पो ।
योधप्रवीरैर्बहुभिः समेतः।
समागतः पाण्डवार्थे महात्मा ।
लोकप्रवीरोऽप्रतिवीर्यतेजाः ॥ ५.२२.२३ ॥
சபைகளில் இந்திரனைப் போன்ற பாண்டிய மன்னன், பல வீர வீரர்களுடன் பாண்டவர்களுக்காக வந்துள்ளான். மகாத்மா, உலகின் வீரன், ஒப்பற்ற வீர்யமும் தேஜஸும் கொண்டவன்.
5.22.24
अस्त्रं द्रोणादर्जुनाद्वासुदेवा-
त्कृपाद्भीष्माद्येन कृतं शृणोमि।
यं तं कार्ष्णिप्रतिममाहुरेकं ।
स सात्यकिः पाण्डवार्थे निविष्टः ॥ ५.२२.२४ ॥
துரோணர், அர்ஜுனன், வாசுதேவன், கிருபர், பீஷ்மர் ஆகியோரிடமிருந்து அஸ்திர வித்தையைப் பெற்றவன் என்று கேள்விப்படுகிறேன். கிருஷ்ணனின் மகனுக்கு ஒப்பானவன் என்று சொல்லப்படும் அந்த சாத்யகி பாண்டவர்களுக்காக நிலைகொண்டுள்ளான்.
5.22.25
उपाश्रिताश्चेदिकरूशकाश्च ।
सर्वोद्योगैर्भूमिपालाः समेताः।
तेषां मध्ये सूर्यमिवातपन्तं ।
श्रिया वृतं चेदिपतिं ज्वलन्तम् ॥ ५.२२.२५ ॥
சேதியும் கரூஷரும் முழு முயற்சியுடன் அடைக்கலமாக வந்து கூடியுள்ள அரசர்கள். அவர்கள் நடுவே சூரியனைப் போல் சுடர்விடும், செல்வத்தால் சூழப்பட்ட, ஒளிரும் சேதிபதி.
5.22.26
अस्तम्भनीयं युधि मन्यमान्यो ।
ज्यां कर्षतां श्रेष्ठतमं पृथिव्याम् ।
सर्वोत्साहं क्षत्रियाणां निहत्य ।
प्रसह्य कृष्णस्तरसा संममर्द ॥ ५.२२.२६ ॥
போரில் தடுக்க முடியாதவன் என்று கருதப்பட்டு, பூமியில் வில்லின் நாணை இழுப்பவர்களில் சிறந்தவன், க்ஷத்திரியர்களின் எல்லா உற்சாகத்தையும் கொன்று, கிருஷ்ணன் பலத்துடனும் வேகத்துடனும் அவர்களை நசுக்கினான்.
5.22.27
यशोमानौ वर्धयन्पाण्डवानां ।
पुराऽभिनच्छिशुपालं समीक्ष्य।
यस्य सर्वे वर्धयन्ति स्म मानं ।
करूशराजप्रमुखा नरेन्द्राः ॥ ५.२२.२७ ॥
பாண்டவர்களின் புகழையும் மரியாதையையும் வளர்த்தவர்; முன்பு சிசுபாலனைக் கண்டு அவனைக் கொன்றவர்; அவரது மரியாதையை எல்லா அரசர்களும், கருூச அரசன் முதலானோரும் வளர்த்தனர்.
5.22.28
तमसह्यं केशवं तत्र मत्वा ।
सुग्रीवयुक्तेन रथेन कृष्णम्।
संप्राद्रवंश्चेदिपतिं विहाय ।
सिंहं दृष्ट्वा क्षुद्रमृगा इवान्ये ॥ ५.२२.२८ ॥
அங்கே கேசவனை அடக்க முடியாதவனாகக் கருதி, சுக்ரீவன் பூட்டிய தேரில் வரும் கிருஷ்ணனைக் கண்டு, சேதிநாட்டு அரசனை விட்டுவிட்டு மற்றவர்கள் ஓடினர்; சிங்கத்தைக் கண்ட சிறு மான்கள் போல.
5.22.29
यस्तं प्रतीपस्तरसा प्रत्युदीया-
दाशंसमानो द्वैरथे वासुदेवम् ।
सोऽशेत कृष्णेन हतः परासु-
र्वातेनेवोन्मथितः कर्णिकारः ॥ ५.२२.२९ ॥
அவனை எதிர்த்துவந்த அவன், விரைவாக முன்னேறி, இரத்த போரில் வாசுதேவனை வெல்ல நினைத்தவன்; கிருஷ்ணனால் கொல்லப்பட்டு உயிரற்றுக் கிடந்தான், காற்றால் வேரோடு சாய்ந்த கர்ணிகார மரம் போல.
5.22.30
पराक्रमं मे यदवेदयन्त ।
तेषामर्थे सञ्जय केशवस्य।
अनुस्मरंस्तस्य कर्माणि विष्णो-
र्गावल्गणे नाधिगच्छामि शान्तिम् ॥ ५.२२.३० ॥
சஞ்சயா, அவர்களைப் பற்றி எனக்கு அறிவிக்கப்பட்ட வீரச்செயலை, கேசவனின், விஷ்ணுவின் அந்தச் செயல்களை நினைவுகூர்ந்து, கவல்கணனின் மகனே, நான் அமைதி காணவில்லை.
5.22.31
न जातु ताञ्छत्रुरन्यः सहेत ।
येषां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंहः ।
प्रवेपते मे हृदयं भयेन ।
श्रुत्वा कृष्णावेकरथे समेतौ ॥ ५.२२.३१ ॥
அவர்களை வேறெந்த எதிரியும் ஒருபோதும் தாங்க முடியாது; யாருக்கு அந்த வ்ருஷ்ணி சிங்கம் தலைவனாக இருக்கிறானோ. இரண்டு கிருஷ்ணர்கள் ஒரே தேரில் சேர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று கேட்டு, என் இதயம் பயத்தால் நடுங்குகிறது.
5.22.32
न चेद्गच्छेत्सङ्गरं मन्दबुद्धि-
स्ताभ्यां लभेच्छर्म तदा सुतो मे।
नो चेत्कुरून्सञ्जय निर्दहेता-
मिन्द्राविष्णू दैत्यसेनां यथैव ॥ ५.२२.३२ ॥
அந்த மந்தபுத்தி போருக்குச் செல்லாவிட்டால், அவ்விருவரிடமிருந்து என் மகன் அப்போது அமைதியைப் பெறலாம். இல்லையேல், சஞ்சயா, இந்திரனும் விஷ்ணுவும் தைத்திய சேனையை எரிப்பது போல் அவ்விருவரும் குருக்களை எரித்துவிடுவார்கள்.
5.22.33
मते हि मे शक्रसमो धनञ्जयः ।
सनातनो वृष्णिवीरश्च विष्णुः।
धर्मारामो ह्रीनिषेवस्तरस्वी ।
कुन्तीपुत्रः पाण्डवोऽजातशत्रुः ॥ ५.२२.३३ ॥
என் கருத்தில் இந்திரனுக்கு நிகரான தனஞ்சயன் இருக்கிறான்; நித்தியமான வீரனாகிய விஷ்ணுவும் வ்ருஷ்ணி வீரனாக இருக்கிறான். தர்மத்தில் இன்புறுபவனும், வெட்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனும், வேகமுள்ளவனுமான குந்தியின் மகன் பாண்டவன் அஜாதசத்ரு ஆவான்.
5.22.34
दुर्योधनेन निकृतो मनस्वी ।
नो चेत्क्रुद्धः प्रदहेद्धार्तराष्ट्रान् ।
नाहं तथा ह्यर्जुनाद्वासुदेवा-
द्भीमाद्वाऽहं यमयोर्वा बिभेमि ॥ ५.२२.३४ ॥
துரியோதனனால் அவமதிக்கப்பட்ட அந்த மனஸ்வி கோபம்கொண்டு திருதராட்டிரன் மகன்களை எரிக்காவிட்டால், நான் அவ்வளவு அஞ்சமாட்டேன்; அர்ஜுனனிடமிருந்தும், வாசுதேவனிடமிருந்தும், பீமனிடமிருந்தும், அல்லது யமனின் இரு மகன்களிடமிருந்தும் நான் அஞ்சுவதில்லை.
5.22.35
यथा राज्ञः क्रोधदीप्तस्य सूत ।
मन्योरहं भीततरः सदैव ।
महातपा ब्रह्मचर्येण युक्तः ।
सङ्कल्पोऽयं मानसस्तस्य सिद्ध्येत् ॥ ५.२२.३५ ॥
சூதா, கோபத்தால் எரியும் அரசனின் சினத்திற்கு நான் எப்போதும் அதிகம் அஞ்சுகிறேன். மகாதபஸ்வியும் பிரம்மசரியத்தில் நிலைத்தவனுமான அவனது இந்த மானஸ சங்கல்பம் நிறைவேறட்டும்.
5.22.36
तस्य क्रोधं सञ्जयाहं समीक्ष्य ।
स्थाने जानन्भृशमस्म्यद्य भीतः।
स गच्छ शीघ्रं प्रहितो रथेन ।
पाञ्चालराजस्य चमूनिवेशनम् ॥ ५.२२.३६ ॥
சஞ்சயா, அவனுடைய கோபத்தைக் கண்டு, சரியாகவே அறிந்து இன்று நான் மிகவும் அஞ்சுகிறேன். தேரில் விரைவாகச் செல், பாஞ்சால அரசனின் படைப் பாசறைக்கு அனுப்பப்பட்டவனாய்.
5.22.37
अजातशत्रुं कुशलं स्म पृच्छेः ।
पुनः पुनः प्रीतियुक्तं वदेस्त्वम्।
जनार्दनं चापि समेत्य तात ।
महामात्रं वीर्यवतामुदारम् ॥ ५.२२.३७ ॥
அஜாதசத்ருவிடம் நலத்தை நிச்சயமாக விசாரி, மீண்டும் மீண்டும் அன்புடன் பேசு. அன்பனே, ஜனார்த்தனனையும் சந்தித்து, வீரர்களில் சிறந்த, உதாரரான பெருந்தலைவனிடம் (பேசு).
5.22.38
अनामयं मद्वचनेन पृच्छे-
र्धृतराष्ट्रः पाण्डवैः शान्तिमीप्सुः ।
न तस्य किंचिद्वचनं न कुर्यात् ।
कुन्तीपुत्रो वासुदेवस्य सूत ॥ ५.२२.३८ ॥
என் சொல்லால் அவர்களின் நலத்தை விசாரிக்கிறேன், பாண்டவர்களுடன் அமைதியை விரும்பும் திருதராஷ்டிரன். அவனுடைய எந்தச் சொல்லையும் செய்யக்கூடாது, சூதனே, குந்தியின் மகனும் வாசுதேவனின் (சொல்லையும்).
5.22.39
प्रियश्चैषामात्मसमश्च कृष्णो ।
विद्वांश्चैषां कर्मणि नित्ययुक्तः ।
समानीतान्पाण्डवान्सृञ्जयांश्च ।
जनार्दनं युयुधानं विराटम् ॥ ५.२२.३९ ॥
கிருஷ்ணன் அவர்களுக்குப் பிரியமானவன், தன்னைப் போன்றவன்; அறிவாளி, எப்போதும் அவர்களுடைய செயல்களில் ஈடுபட்டிருப்பவன். பாண்டவர்களையும், சிருஞ்சயர்களையும், ஜனார்த்தனனையும், யுயுதானனையும், விராடனையும் ஒன்றுகூட்டியவன்.
5.22.40
न मूर्च्छयेद्यन्न च युद्धहेतुः ॥ ५.२२.४० ॥
எது (கோபத்தை) மூட்டாதோ, போருக்குக் காரணமாகாதோ (அதுவே).