Mahābhārata · Adhyāya 5.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.25.1
समागताः पाण्डवाः सृञ्जयाश्च ।
जनार्दनो युयुधानो विराटः।
यत्ते वाक्यं धृतराष्ट्रानुशिष्टं ।
गावल्गणे ब्रूहि तत्सूतपुत्र ॥ ५.२५.१ ॥
Los Pāṇḍavas y los Sṛñjayas se han reunido aquí, y también Janārdana, Yuyudhāna y Virāṭa. Di las palabras que Dhṛtarāṣṭra te ha enseñado, oh hijo de Gavalgaṇa, oh hijo del auriga.
5.25.2
अजातशत्रुं च वृकोदरं च ।
धनञ्जयं माद्रवतीसुतौ च।
आमन्त्रये वासुदेवं च शौरिं ।
युयुधानं चेकितानं विराटम् ॥ ५.२५.२ ॥
Invito a Ajātaśatru y a Vṛkodara, a Dhanañjaya y a los dos hijos de Mādravatī, a Vāsudeva y a Śauri, a Yuyudhāna, Ekitāna y Virāṭa.
5.25.3
पञ्चालानामधिपं चैव वृद्धं ।
धृष्टद्युम्नं पार्षतं याज्ञसेनिम् ।
सर्वे वाचं शृणुतेमां मदीयां ।
वक्ष्यामि यां भूतिमिच्छन्कुरूणाम् ॥ ५.२५.३ ॥
Oh Dhṛṣṭadyumna, anciano señor de los Pañcālas, hijo de Pṛṣata, hijo de Yajñasena, escuchad todos estas palabras mías. Deseando el bien de los Kurus, voy a hablar.
5.25.4
शमं राजा धृतराष्ट्रोऽभिनन्द-
न्नयोजयत्त्वरमाणो रथं मे।
सभ्रातृपुत्रस्वजनस्य राज्ञ-
स्तद्रोचतां पाण्डवानां शमोऽस्तु ॥ ५.२५.४ ॥
El rey Dhṛtarāṣṭra, aprobando la paz, mandó uncir rápidamente mi carro. Que esto agrade al rey con sus hermanos, hijos y parientes; que haya paz con los Pāṇḍavas.
5.25.5
सर्वैर्धर्मैः समुपेतास्तु पार्थाः ।
संस्थानेन मार्दनेवार्जवेन।
जाताः कुले ह्यनृशंसा वदान्या ।
हीनिषेवाः कर्मणां निश्चयज्ञाः ॥ ५.२५.५ ॥
Los hijos de Pṛthā, los Pāṇḍavas, dotados de todas las virtudes, nacieron en su linaje con firmeza, mansedumbre y rectitud; son compasivos, generosos, modestos y conocedores de la resolución de la acción justa.
5.25.6
न युज्यते कर्म युष्मासु हीनं ।
सत्वं हि वस्तादृशं भीमसेनाः ।
उद्भासते ह्यञ्जनबिन्दुवत्त-
च्छुभ्रे वस्त्रे यद्भवेत्किल्बिषं वः ॥ ५.२५.६ ॥
Tal acción vil no os conviene, pues, oh Bhīmasena, vuestra naturaleza no es de esa clase. Como una gota de collirio se destaca sobre un paño blanco, así se haría visible la mancha que os cayera.
5.25.7
सर्वक्षयो दृश्यते यत्र कृत्स्नः ।
पापोदयो भावसंस्थः कुरूणाम्।
कस्तत्र कुर्याञ्जातु कर्म प्रजानन् ।
पराजयो यत्र समो जयश्च ॥ ५.२५.७ ॥
Allí donde se ve la destrucción total, y el auge del pecado está fijado en la propia naturaleza de los Kurus, ¿quién, sabiéndolo, realizaría jamás una acción en la que la derrota y la victoria sean iguales?
5.25.8
ते वै धन्या यैः कृतं ज्ञातिकार्यं ।
ते वै पुत्राः सुहृदो बान्धवाश्च।
उपक्रुष्टं जीवितं सन्त्यजेयु-
र्यतः कुरूणां नियतो वै भवः स्यात् ॥ ५.२५.८ ॥
Bienaventurados son aquellos que han cumplido el deber hacia los parientes; son hijos, amigos y parientes quienes abandonarían una vida denigrada, para que el bienestar de los Kurus quede asegurado.
5.25.9
ते चेत्कुरूननुशिष्याथ पार्था ।
निर्णीय सर्वान्द्विषतो निगृह्य।
समं वस्तज्जीवितं मृत्युन स्या-
द्यज्जीवध्वं ज्ञातिवधेन साधु ॥ ५.२५.९ ॥
Si los hijos de Pṛthā, habiendo instruido a los Kurus, habiendo decidido y sometido a todos los enemigos, entonces la vida que vivís por la muerte de parientes no sería igual a la muerte; sería algo bueno.
5.25.10
को ह्येव युष्मान्सह केशवेन ।
सचेकितानान्पार्षतबाहुगुप्तान्।
ससात्यकीन्विषहेत प्रजेतुं ।
लब्ध्वाऽपि देवान्सचिवान्सहेन्द्रान् ॥ ५.२५.१० ॥
¿Quién podría soportar vencer a vosotros, junto con Keśava, a Cekitāna protegido por los brazos de Pārṣata, y a Sātyaki, aun habiendo obtenido a los dioses con sus consejeros e Indra?
5.25.11
को वा कुरून्द्रोणभीष्माभिगुप्ता-
नश्वत्थाम्ना शल्यकृपादिभिश्च।
रणे विजेतुं विषहेत राजन् ।
राधेयगुप्तान्सह भूमिपालैः ॥ ५.२५.११ ॥
¿O quién podría soportar vencer en batalla a los Kurus, protegidos por Droṇa, Bhīṣma, Aśvatthāman, Śalya, Kṛpa y otros, oh rey, junto con los reyes protegidos por el hijo de Rādhā?
5.25.12
महद्बलं धार्तराष्ट्रस्य राज्ञः ।
को वै शक्तो हन्तुमक्षीयमाणः ।
सोऽहं जये चैव पराजये च ।
निःश्रेयसं नाधिगच्छामि किंचित् ॥ ५.२५.१२ ॥
¿Quién, en verdad, es capaz de matar al gran ejército del rey, hijo de Dhṛtarāṣṭra, que no disminuye? Yo no obtengo bien alguno, ni en la victoria ni en la derrota.
5.25.13
कथं हि नीचा इव दौष्कुलेया ।
निर्धर्मार्थं कर्म कुर्युश्च पार्थाः ।
सोऽहं प्रसाद्य प्रणतो वासुदेवं ।
पञ्चालानामधिपं चैव वृद्धम् ॥ ५.२५.१३ ॥
¿Cómo, en verdad, harían los hijos de Pṛthā, como hombres viles de baja estirpe, una acción con un fin injusto? Habiendo aplacado a Vāsudeva, me postré ante él, y asimismo ante el anciano señor de los Pañcālas.
5.25.14
कृताञ्जलिः शरणं वः प्रपद्ये ।
कथं स्वस्ति स्यात्कुरुसृञ्जयानाम्।
न ह्येवमेवं वचनं वासुदेवो ।
धनञ्जयो वा जातु किंचिन्न कुर्यात् ॥ ५.२५.१४ ॥
Con las manos juntas acudo a vosotros en busca de refugio. ¿Cómo podría haber bienestar para los Kurus y los Sṛñjayas? Vāsudeva o Dhanañjaya nunca harían nada por tales palabras.
5.25.15
प्रणान्दद्याद्याचमानः कुतोऽन्य-
देतद्विद्वन्साधनार्थं ब्रवीमि ।
एतद्राज्ञो भीष्मपुरोगमस्य ।
मतं यद्वः शान्तिरिहोत्तमा स्यात् ॥ ५.२५.१५ ॥
Uno debe suplicar incluso a costa de la propia vida; ¿qué otra cosa podría haber? Oh sabio, digo esto por el bien de este medio. Esta es la opinión del rey, con Bhīṣma a la cabeza; aquí, esta sería para vosotros la paz suprema.