மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.25.1
समागताः पाण्डवाः सृञ्जयाश्च ।
जनार्दनो युयुधानो विराटः।
यत्ते वाक्यं धृतराष्ट्रानुशिष्टं ।
गावल्गणे ब्रूहि तत्सूतपुत्र ॥ ५.२५.१ ॥
பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் இங்கு கூடியுள்ளனர்; ஜனார்தனனும், யுயுதானனும், விராடனும் உள்ளனர். திருதராஷ்டிரன் உனக்குக் கற்றுக்கொடுத்த சொற்களை, கவல்கணனின் மகனே, சூதனின் மகனே, சொல்.
5.25.2
अजातशत्रुं च वृकोदरं च ।
धनञ्जयं माद्रवतीसुतौ च।
आमन्त्रये वासुदेवं च शौरिं ।
युयुधानं चेकितानं विराटम् ॥ ५.२५.२ ॥
அஜாதசத்ருவையும் வ்ருகோதரனையும், தனஞ்சயனையும், மாத்ரியின் இரு மகன்களையும், வாசுதேவனையும் சௌரியையும், யுயுதானனையும், ஏகிதானனையும், விராடனையும் நான் அழைக்கிறேன்.
5.25.3
पञ्चालानामधिपं चैव वृद्धं ।
धृष्टद्युम्नं पार्षतं याज्ञसेनिम् ।
सर्वे वाचं शृणुतेमां मदीयां ।
वक्ष्यामि यां भूतिमिच्छन्कुरूणाम् ॥ ५.२५.३ ॥
பாஞ்சாலர்களின் தலைவனாகிய முதியவன் திருஷ்டத்யும்னனே, பார்ஷதனே, யாஜ்ஞசேனியே, நீங்கள் அனைவரும் என் இந்த வார்த்தையைக் கேளுங்கள். குருக்களின் நலனை விரும்பி நான் சொல்லப்போவதை கேளுங்கள்.
5.25.4
शमं राजा धृतराष्ट्रोऽभिनन्द-
न्नयोजयत्त्वरमाणो रथं मे।
सभ्रातृपुत्रस्वजनस्य राज्ञ-
स्तद्रोचतां पाण्डवानां शमोऽस्तु ॥ ५.२५.४ ॥
அரசன் திருதராஷ்டிரன் சமாதானத்தை வரவேற்று விரைந்து என் தேரைப் பூட்டச் செய்தான். சகோதரர், மகன்கள், உறவினருடன் கூடிய அரசனுக்கு இது உவப்பாக இருக்கட்டும்; பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் உண்டாகட்டும்.
5.25.5
सर्वैर्धर्मैः समुपेतास्तु पार्थाः ।
संस्थानेन मार्दनेवार्जवेन।
जाताः कुले ह्यनृशंसा वदान्या ।
हीनिषेवाः कर्मणां निश्चयज्ञाः ॥ ५.२५.५ ॥
எல்லா தர்மங்களோடும் கூடிய பிருதையின் மக்களாகிய பாண்டவர்கள், உறுதியாலும், மென்மையாலும், நேர்மையாலும் தம் குலத்தில் பிறந்தவர்கள்; அவர்கள் கருணையுள்ளவர்கள், தாராளமானவர்கள், நாணமுள்ளவர்கள், செயல்களின் உறுதியை அறிந்தவர்கள்.
5.25.6
न युज्यते कर्म युष्मासु हीनं ।
सत्वं हि वस्तादृशं भीमसेनाः ।
उद्भासते ह्यञ्जनबिन्दुवत्त-
च्छुभ्रे वस्त्रे यद्भवेत्किल्बिषं वः ॥ ५.२५.६ ॥
உங்களிடம் அத்தகைய இழிந்த செயல் பொருந்தாது; ஏனெனில் பீமசேனரே, உங்கள் இயல்பு அப்படிப்பட்டதல்ல. வெள்ளைத் துணியில் மையின் துளி தெளிவாகத் தெரிவது போல, உங்கள் குற்றம் வெளிப்படையாகத் தெரியும்.
5.25.7
सर्वक्षयो दृश्यते यत्र कृत्स्नः ।
पापोदयो भावसंस्थः कुरूणाम्।
कस्तत्र कुर्याञ्जातु कर्म प्रजानन् ।
पराजयो यत्र समो जयश्च ॥ ५.२५.७ ॥
முழுமையான அழிவு காணப்படும் இடத்தில், குருக்களிடையே பாபத்தின் எழுச்சி அவர்களின் இயல்பிலேயே நிலைத்திருக்கும்போது, தோல்வியும் வெற்றியும் சமமாகும் அத்தகைய செயலை அறிந்த எவன் செய்வான்?
5.25.8
ते वै धन्या यैः कृतं ज्ञातिकार्यं ।
ते वै पुत्राः सुहृदो बान्धवाश्च।
उपक्रुष्टं जीवितं सन्त्यजेयु-
र्यतः कुरूणां नियतो वै भवः स्यात् ॥ ५.२५.८ ॥
உறவினர்களின் கடமையைச் செய்தவர்களே பாக்கியவான்கள்; இழிவான வாழ்வை விட்டுவிடக்கூடியவர்களே மகன்களும் நண்பர்களும் உறவினர்களும் ஆவர், அதனால் குருக்களின் நலன் உறுதியாகும்.
5.25.9
ते चेत्कुरूननुशिष्याथ पार्था ।
निर्णीय सर्वान्द्विषतो निगृह्य।
समं वस्तज्जीवितं मृत्युन स्या-
द्यज्जीवध्वं ज्ञातिवधेन साधु ॥ ५.२५.९ ॥
பிருதையின் மகன்கள் குருக்களுக்கு அறிவுறுத்தி, எதிரிகள் அனைவரையும் முடிவு செய்து அடக்கிவிட்டால், உறவினரைக் கொன்று நீங்கள் வாழும் வாழ்வு மரணத்திற்குச் சமமாகாது; அது நன்மையாகும்.
5.25.10
को ह्येव युष्मान्सह केशवेन ।
सचेकितानान्पार्षतबाहुगुप्तान्।
ससात्यकीन्विषहेत प्रजेतुं ।
लब्ध्वाऽपि देवान्सचिवान्सहेन्द्रान् ॥ ५.२५.१० ॥
கேசவனுடன் கூடிய உங்களை, பார்ஷதனின் கரங்களால் காக்கப்பட்ட சேகிதானனையும், சாத்யகியையும் எதிர்த்து வெல்ல யார் சகிக்க முடியும்? இந்திரனுடனும் அமைச்சர்களுடனும் கூடிய தேவர்களை வென்றாலும் கூட.
5.25.11
को वा कुरून्द्रोणभीष्माभिगुप्ता-
नश्वत्थाम्ना शल्यकृपादिभिश्च।
रणे विजेतुं विषहेत राजन् ।
राधेयगुप्तान्सह भूमिपालैः ॥ ५.२५.११ ॥
அரசே, துரோணர், பீஷ்மர், அசுவத்தாமன், சல்யன், கிருபர் முதலியோரால் காக்கப்பட்ட குருக்களை, ராதேயனால் காக்கப்பட்ட அரசர்களுடன் போரில் வெல்ல யார் சகிக்க முடியும்?
5.25.12
महद्बलं धार्तराष्ट्रस्य राज्ञः ।
को वै शक्तो हन्तुमक्षीयमाणः ।
सोऽहं जये चैव पराजये च ।
निःश्रेयसं नाधिगच्छामि किंचित् ॥ ५.२५.१२ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனின் அரசனின் மகத்தான படையை, குறையாத அதை, உண்மையில் யார் கொல்ல வல்லவன்? வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் நான் எந்த நன்மையையும் காணவில்லை.
5.25.13
कथं हि नीचा इव दौष्कुलेया ।
निर्धर्मार्थं कर्म कुर्युश्च पार्थाः ।
सोऽहं प्रसाद्य प्रणतो वासुदेवं ।
पञ्चालानामधिपं चैव वृद्धम् ॥ ५.२५.१३ ॥
கீழ்குலத்தவரைப் போல பிருதையின் மகன்கள் அதர்மத்திற்காக எப்படிச் செயல் புரிவார்கள்? வாசுதேவனை மகிழ்வித்து வணங்கினேன், பாஞ்சாலர்களின் மூத்த அதிபதியையும்.
5.25.14
कृताञ्जलिः शरणं वः प्रपद्ये ।
कथं स्वस्ति स्यात्कुरुसृञ्जयानाम्।
न ह्येवमेवं वचनं वासुदेवो ।
धनञ्जयो वा जातु किंचिन्न कुर्यात् ॥ ५.२५.१४ ॥
கைகூப்பி உங்கள் அடைக்கலத்தை நாடுகிறேன். குரு மற்றும் சृஞ்சயர்களுக்கு நன்மை எவ்வாறு உண்டாகும்? வாசுதேவரோ தனஞ்சயரோ இப்படிப்பட்ட பேச்சை ஒருபோதும் எதையும் செய்யமாட்டார்கள்.
5.25.15
प्रणान्दद्याद्याचमानः कुतोऽन्य-
देतद्विद्वन्साधनार्थं ब्रवीमि ।
एतद्राज्ञो भीष्मपुरोगमस्य ।
मतं यद्वः शान्तिरिहोत्तमा स्यात् ॥ ५.२५.१५ ॥
உயிரையும் கொடுத்தாவது இரந்து கேட்க வேண்டும்; இதைவிட வேறு என்ன? அறிஞரே, இந்த வழிக்காகவே சொல்கிறேன். பீஷ்மரை முன்னிறுத்தும் அரசனின் கருத்து இதுவே; இங்கு உங்களுக்கு இதுவே உயர்ந்த அமைதியாக இருக்கும்.