مهابهاراتا · أدهيايا 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
धर्मनित्या पाण्डव ते विचेष्टा ।
लोके श्रुता दृश्यते चापि पार्थ ।
महाश्रावं जीवित चाप्यनित्यं ।
संपश्य त्वं पाण्डव मा व्यनीनशः ॥ ५.२७.१ ॥
يا بانداوا، إن سلوكك معروف ومرئي في العالم بأنه ثابت في الدهرما. يا پارثا، الحياة سيلان عظيم وهي غير دائمة. يا بانداوا، تأمل هذا جيدًا، ولا تهلك.
5.27.2
नचेद्भागं कुरवोऽन्यत्र युद्धा-
त्प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो।
भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये ।
श्रेयो मन्ये न तु युद्धेन राज्यम् ॥ ५.२७.२ ॥
يا أجاتاشاترو، إن لم يعطك الكوروس نصيبك بغير الحرب، فأرى أن العيش بالتسول في مملكة الأندهاكا والفريشني أفضل من نيل الملك بالحرب.
5.27.3
अल्पकालं जीवितं यन्मनुष्ये ।
महास्रावं नित्यदुःखं चलं च।
भूयश्च तद्यशसो नानुरूपं ।
तस्मात्पापं पाण्डव मा कृथास्त्वम् ॥ ५.२७.३ ॥
إن حياة الإنسان قصيرة الأمد، كسيلان عظيم، دائمة الألم متقلبة، وهي فوق ذلك لا تليق بالمجد. فلا ترتكب الشر يا بانداوا.
5.27.4
कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते ।
धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र ।
पूर्वं नरस्तान्मतिमान्प्रणिघ्नन् ।
लोके प्रशंसां लभतेऽनवद्याम् ॥ ५.२७.४ ॥
يا سيد البشر، إن هذه الشهوات تلتصق بالإنسان، وهي أصل العائق للدهرما. فالحكيم الذي يقهرها أولاً ينال في الدنيا ثناءً لا مَطعن فيه.
5.27.5
निबन्धनी ह्यर्थतृष्णेह पार्थ ।
तामिच्छतां बाध्यते धर्म एव।
धर्मं तु यः प्रणृणीते स बुद्धः ।
कामे गृध्नो हीयतेऽर्थानुरोधात् ॥ ५.२७.५ ॥
هنا يكون العطش إلى الثروة قيداً حقاً، يا ابن بريثا. لمن يشتهونه يُعاق الدهرما نفسه. والذي يتمم الدهرما حقاً هو الحكيم. والشهواني الجشع ينقص بملاحقته الثروة.
5.27.6
धर्मं कृत्वा कर्मणां तात मुख्यं ।
महाप्रतापः सवितेव भाति।
हीनो हि धर्मेण महीमपीमां ।
लब्ध्वा नरः सीदति पापबुद्धिः ॥ ५.२७.६ ॥
يا عزيزي، من أدّى الدهرما وهو أفضل الأعمال، يشرق الرجل عظيم البهاء كالشمس. أما من حُرم الدهرما وكان خبيث النية، فإنه يهوي وإن نال هذه الأرض.
5.27.7
वेदोऽधीतश्चरितं ब्रह्मचर्यं ।
यज्ञैरिष्टं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्तम् ।
परं स्थानं मन्यमानेन भूय ।
आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्यः ॥ ५.२७.७ ॥
دُرس الفيدا، ومورست عفة البرهمتشاريا، وقُدّمت القرابين بالذبائح، وأُعطي البراهمة الهبات. وحسِب الإنسان ذلك أسمى المقامات، فأمسك نفسه عن اللذات سنين كثيرة.
5.27.8
सुखप्रिये सेवमानोऽतिवेलं ।
योगाभ्यासे यो न करोति कर्म।
वित्तक्षये हीनसुखोऽतिवेलं ।
दुःखं शेते कामवेगप्रणुन्नः ॥ ५.२७.८ ॥
المحب للذة المفرط فيها، الذي لا يعمل في ممارسة اليوغا، وإذا ضاعت الثروة، حُرم من السعادة فيرقد في شدة الألم، مدفوعاً بقوة الشهوة.
5.27.9
एवं पुनर्ब्रह्मचर्याऽप्रसक्तो ।
हित्वा धर्मं यः प्रकरोत्यधर्मम्।
अश्रद्दधत्परलोकाय मूढो ।
हित्वा देहं तप्यते प्रेत्य मन्दः ॥ ५.२७.९ ॥
وكذلك من لا يتعلق بعفة البرهمتشاريا، فيترك الدهرما ويعمل الأدهرما، عديم الإيمان بالعالم الآخر، ضالّ جاهل، يتألم بعد الموت بعد أن يترك الجسد.
5.27.10
न कर्मणां विप्रणाशोऽस्त्यमुत्र ।
पुण्यानां वाऽप्यथवा पापकानाम् ।
पूर्वं कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं ।
पश्चात्त्वेनमनुयात्येव कर्ता ॥ ५.२७.१० ॥
لا تفنى الأعمال في الآخرة، سواء كانت حسنة أو سيئة. يسبق ثوابُ الفاعلِ وعقابُه، ثم يتبعهما الفاعلُ نفسُه.
5.27.11
न्यायोपेतं ब्राह्मणेभ्योऽथ दत्तं ।
श्रद्धापूतं गन्धरसोपपन्नम् ।
अन्वाहार्येषूत्तमदक्षिणेषु ।
तथारूपं कर्म विख्यायते ते ॥ ५.२७.११ ॥
عطاءٌ قُدِّم للبراهمة، مكتسبٌ بوسائل مشروعة، مُطهَّرٌ بالإيمان، مصحوبٌ بالعطر والطعم، يُقدَّم بأفضل الأجور في قرابين أنواهارية؛ هكذا يُذكر فعلُك.
5.27.12
इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्यं ।
न वै किंचित्क्रियते प्रेत्य कार्यम् ।
कृतं त्वया पारलोक्यं च कर्म ।
पुण्यं महत्सद्भिरतिप्रशस्तम् ॥ ५.२७.१२ ॥
يا ابنَ بريثا، إنما يُؤدَّى الواجبُ هنا في هذا الميدان، أي في الحياة؛ وبعد الموت لا يُفعل شيء. لقد أتممتَ العملَ المتعلقَ بالعالم الآخر، وهو فضلٌ عظيم يُمدح كثيراً عند الأخيار.
5.27.13
जहाति मृत्युं च जरां भयं च ।
न क्षुत्पिपासे मनसोऽप्रियाणि।
न कर्तव्यं विद्यते तत्र किंचि-
दन्यत्र वै चेन्द्रियप्रीणनाद्धि ॥ ५.२७.१३ ॥
يتخلّى عن الموت والشيخوخة والخوف؛ ولا يُؤذيه الجوع والعطش ولا ما يكرهه القلب. وليس هناك ما يُفعل سوى إشباع الحواس حقاً.
5.27.14
एवंरूपं कर्मफलं नरेन्द्र ।
मातापित्रोर्हृदयस्याप्रियेण।
त्यज क्रोधं पाण्डव हर्षजं च ।
लोकावुभौ मा प्रहासीश्चिराया ॥ ५.२७.१४ ॥
يا سيد الرجال، هكذا هي ثمرة الفعل، مؤلمةٌ لقلب الأم والأب. يا بانداوا، اترك الغضب المولود من الفرح؛ ولا تهجر العالمين زمناً طويلاً.
5.27.15
अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा ।
सत्यं दमं चार्जवमानृशंस्यम् ।
अश्वमेधं राजसूयं तथेष्ट्वा ।
पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर्गाः ॥ ५.२७.१५ ॥
بعد أن تبلغ نهاية الأفعال، فإن الثناء الآتي من الصدق والضبط والاستقامة والرحمة، وبعد أن تقيم قربان الفرس والتتويج الملكي، فاصل إلى نهاية الفعل الآثم؛ ولا تعد إليه.
5.27.16
तच्चेदेवं द्वेषरूपेण पार्थाः ।
करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय।
निवसध्वं वर्षपूगान्वनेषु ।
दुःखं वासं पाण्डवा धर्म एव ॥ ५.२७.१६ ॥
إن فعلتم أيها بنو بريثا بروح العداوة أفعالاً آثمة هكذا زمناً طويلاً، فستسكنون الغابات بحزن سنين عديدة يا بانداوا؛ وذلك هو الدارما.
5.27.17
प्रव्रज्यया यातयित्वा पुरस्ता-
दात्माधीनं यद्बलं ते तदाऽसीत्।
नित्यं च वश्याः सचिवास्तवेमे ।
जनार्दनो युयुधाश्च वीरः ॥ ५.२७.१७ ॥
كانت القوة التي كانت تحت سيطرتك حينئذ، بعد أن أنهكهم النفي من قبل، لك؛ وكان هؤلاء مستشاروك خاضعين لك دائماً — جاناردانا والبطل يويودانا أيضاً.
5.27.18
मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः ।
प्रहारिभिः सहपुत्रैर्विराटः।
राजानस्ते ये विजिताः पुरस्ता-
त्त्वामेव ते संश्रयेयुः समस्ताः ॥ ५.२७.१८ ॥
سيلجأ إليك ملك الماتسيا روكماراثا مع أبنائه، وفيراتا مع أبنائه والمحاربين، وسيلجأ إليك جميع الملوك الذين قهرتهم من قبل.
5.27.19
महासहायः प्रतपन्बलस्थः ।
पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्।
वरान्हनिष्यन्द्विषतो रङ्गमध्ये ।
व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम् ॥ ५.२७.१९ ॥
عظيم الحلفاء، متوهج، ثابت في القوة، ومعك فاسوديفا وأرجونا أمامك، ستقتل أفضل الأعداء في وسط ساحة المعركة وتحطم كبرياء ابن دهريتاراشترا.
5.27.20
बलं कस्माद्वर्धयित्वा परस्य ।
निजान्कस्मात्कर्शयित्वा सहायान्।
निरुष्य कस्माद्वर्षपूगान्वनेषु ।
युयुत्ससे पाण्डव हीनकाले ॥ ५.२७.२० ॥
يا باندافا، بعد أن زدت قوة العدو وأضعفت حلفاءك، ومكثت سنين طويلة في الغابات، لماذا ترغب في القتال في وقت غير مناسب؟
5.27.21
अप्राज्ञो वा पाण्डव युद्ध्यमानो-
ऽधर्मज्ञो वा भूतिमथोऽभ्युपैति।
प्रज्ञावान्वा बुद्ध्यमानोऽपि धर्मं ।
संस्तम्भाद्वा सोऽपि भूतेरपैति ॥ ५.२७.२१ ॥
يا باندافا، إن الجاهل المحارب، أو الذي لا يعرف الدharma، ينال الازدهار؛ لكن حتى الحكيم الذي يفهم الدharma، إذا تصرف بعناد، يسقط من الازدهار.
5.27.22
नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धि-
र्न संरम्भात्कर्म चकर्थ पापम् ।
आत्थ किं तत्कारणं यस्य हेतोः ।
प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम् ॥ ५.२७.२२ ॥
يا بارثا، عقلك لا يستقر على الظلم، ولم تفعل فعلاً شريراً من الغضب. تقول: لأي سبب تريد أن تفعل هذا العمل المخالف للحكمة؟
5.27.23
अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि ।
यशोमुषं पापफलोदयं वा।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ ५.२७.२३ ॥
أيها الملك العظيم، هذا الغضب لا يولد من مرض؛ إنه مُرّ، يسبب صداع الرأس، ويسلب الشهرة، ويُنبت ثمرة الذنب. هو ما يشربه الأخيار، أما الأشرار فلا يشربونه. فاهدأ، واشرب هذا الغضب.
5.27.24
पापानुबन्धं को नु तं कामयेत ।
क्षमैव ते ज्यायसी नोत भोगाः ।
यत्र भीष्मः शान्तनवो हतः स्या-
द्यत्र द्रोणः सहपुत्रो हतः स्यात् ॥ ५.२७.२४ ॥
من يرغب في تلك المتعة المرتبطة بالذنب؟ بالنسبة إليك، الصبر وحده أفضل لا الملذات. حيث يُقتل بهيشما ابن شانتانو، وحيث يُقتل درونا مع ابنه، فمن يتمنى ذلك؟
5.27.25
कृपः शल्यः सौमदत्तिर्विकर्णो ।
विविंशतिः कर्णदुर्योधनौ च।
एतान्हत्वा कीदृशं तत्सुखं स्या-
द्यद्विन्देथास्तदनुब्रूहि पार्थ ॥ ५.२७.२५ ॥
بعد أن تقتل كريبا وشالية وابن سومادتا وفيكارنا وفيفيمشاتي وكارنا ودوريودانا، أي سعادة تكون تلك التي ستنالها؟ قل لي ذلك يا ابن بريثا.
5.27.26
लब्ध्वाऽपीमां पृथिवीं सागरान्तां ।
जरामृत्यू नैव हि त्वं प्रजह्याः।
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज-
न्नैवं विद्वान्नैव युद्धं कुरु त्वम् ॥ ५.२७.२६ ॥
حتى لو نلت هذه الأرض الممتدة إلى حافة البحر، فلن تتخلى عن الشيخوخة والموت. أيها الملك، ولن تتخلى عن المحبوب والمكروه، واللذة والألم. فإذ تعلم هذا، فلا تخض الحرب.
5.27.27
अमात्यानां यदि कामस्य हेतो-
रेवं युक्तं कर्म चिकीर्षसि त्वम्।
अपक्रमेः स्वं प्रदायैव तेषां ।
मागास्त्वं वै देवयानात्पथोऽद्य ॥ ५.२७.२७ ॥
إن كنت تريد لأجل رغبة وزرائك أن تفعل فعلاً لائقاً كهذا، فانسحب بعد أن تعطيهم نصيبك؛ ولا تضل اليوم عن طريق الآلهة.