Mahābhārata · Adhyāya 5.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

5.27.1

धर्मनित्या पाण्डव ते विचेष्टा ।
लोके श्रुता दृश्यते चापि पार्थ ।
महाश्रावं जीवित चाप्यनित्यं ।
संपश्य त्वं पाण्डव मा व्यनीनशः ॥ ५.२७.१ ॥

Pāṇḍava, dein Verhalten ist in der Welt als dharma-treu bekannt und sichtbar. Pārtha, das Leben ist ein großes Fließen und unbeständig. Pāṇḍava, bedenke dies wohl; geh nicht zugrunde.

5.27.2

नचेद्भागं कुरवोऽन्यत्र युद्धा-
त्प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो।
भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये ।
श्रेयो मन्ये न तु युद्धेन राज्यम् ॥ ५.२७.२ ॥

Ajātaśatru, wenn die Kuru dir deinen Anteil nicht auf andere Weise als durch Krieg geben, halte ich es für besser, im Reich der Andhaka-Vṛṣṇi vom Betteln zu leben, als das Reich durch Krieg zu gewinnen.

5.27.3

अल्पकालं जीवितं यन्मनुष्ये ।
महास्रावं नित्यदुःखं चलं च।
भूयश्च तद्यशसो नानुरूपं ।
तस्मात्पापं पाण्डव मा कृथास्त्वम् ॥ ५.२७.३ ॥

Das menschliche Leben währt nur kurze Zeit; es ist ein großes Fließen, stets schmerzvoll und unstet, und es passt zudem nicht zum Ruhm. Darum, Pāṇḍava, begehe kein Unrecht.

5.27.4

कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते ।
धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र ।
पूर्वं नरस्तान्मतिमान्प्रणिघ्नन् ।
लोके प्रशंसां लभतेऽनवद्याम् ॥ ५.२७.४ ॥

Herr der Menschen, diese Begierden haften am Menschen; sie sind die Wurzel des Hindernisses für das dharma. Der weise Mensch, der sie zuerst niederschlägt, erlangt in der Welt untadeligen Lobpreis.

5.27.5

निबन्धनी ह्यर्थतृष्णेह पार्थ ।
तामिच्छतां बाध्यते धर्म एव।
धर्मं तु यः प्रणृणीते स बुद्धः ।
कामे गृध्नो हीयतेऽर्थानुरोधात् ॥ ५.२७.५ ॥

Hier ist der Durst nach Reichtum fürwahr eine Fessel, o Sohn der Pṛthā. Denen, die ihn begehren, wird das Dharma selbst behindert. Wer das Dharma wirklich verwirklicht, ist der Weise. Wer gierig nach Begierde ist, verliert durch das Streben nach Reichtum an Kraft.

5.27.6

धर्मं कृत्वा कर्मणां तात मुख्यं ।
महाप्रतापः सवितेव भाति।
हीनो हि धर्मेण महीमपीमां ।
लब्ध्वा नरः सीदति पापबुद्धिः ॥ ५.२७.६ ॥

Lieber, nachdem er das Dharma, das vornehmste der Werke, vollbracht hat, leuchtet der Mann von großer Macht wie die Sonne. Doch der des Dharma beraubte Mann mit böser Gesinnung versinkt, selbst wenn er diese Erde gewonnen hat.

5.27.7

वेदोऽधीतश्चरितं ब्रह्मचर्यं ।
यज्ञैरिष्टं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्तम् ।
परं स्थानं मन्यमानेन भूय ।
आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्यः ॥ ५.२७.७ ॥

Das Veda wurde studiert, die Disziplin der Keuschheit geübt, Opfer dargebracht und den Brahmanen Gaben gegeben. In der Meinung, dies sei der höchste Zustand, entsagte ein Mann viele Jahre lang den Freuden.

5.27.8

सुखप्रिये सेवमानोऽतिवेलं ।
योगाभ्यासे यो न करोति कर्म।
वित्तक्षये हीनसुखोऽतिवेलं ।
दुःखं शेते कामवेगप्रणुन्नः ॥ ५.२७.८ ॥

Dem Vergnügen zugetan, sich übermäßig hingebend, wer im Üben des Yoga nicht handelt, und wenn der Reichtum verloren geht, des Glücks beraubt, liegt er im großen Leid, getrieben von der Macht der Begierde.

5.27.9

एवं पुनर्ब्रह्मचर्याऽप्रसक्तो ।
हित्वा धर्मं यः प्रकरोत्यधर्मम्।
अश्रद्दधत्परलोकाय मूढो ।
हित्वा देहं तप्यते प्रेत्य मन्दः ॥ ५.२७.९ ॥

So wiederum: wer, nicht an die Keuschheitsdisziplin gebunden, das Dharma aufgibt und Adharma übt, ohne Glauben an die jenseitige Welt, verblendet und töricht, leidet nach dem Verlassen des Körpers im Jenseits.

5.27.10

न कर्मणां विप्रणाशोऽस्त्यमुत्र ।
पुण्यानां वाऽप्यथवा पापकानाम् ।
पूर्वं कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं ।
पश्चात्त्वेनमनुयात्येव कर्ता ॥ ५.२७.१० ॥

Taten werden in der jenseitigen Welt nicht vernichtet, seien sie verdienstvoll oder sündhaft. Das Verdienst und die Schuld des Täters gehen voraus; danach folgt ihnen der Täter selbst.

5.27.11

न्यायोपेतं ब्राह्मणेभ्योऽथ दत्तं ।
श्रद्धापूतं गन्धरसोपपन्नम् ।
अन्वाहार्येषूत्तमदक्षिणेषु ।
तथारूपं कर्म विख्यायते ते ॥ ५.२७.११ ॥

Eine Gabe an Brahmanen, auf rechtmäßige Weise erworben, durch Glauben geläutert, mit Duft und Geschmack versehen, mit hervorragender Vergütung bei den anvāhārya-Opfern dargebracht – so ist die Tat, die als die deine gerühmt wird.

5.27.12

इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्यं ।
न वै किंचित्क्रियते प्रेत्य कार्यम् ।
कृतं त्वया पारलोक्यं च कर्म ।
पुण्यं महत्सद्भिरतिप्रशस्तम् ॥ ५.२७.१२ ॥

O Sohn der Pṛthā, Pflicht wird nur hier auf diesem Feld des Lebens erfüllt; nach dem Tod kann nichts mehr getan werden. Du hast die Tat für die jenseitige Welt vollbracht, ein großes Verdienst, von den Guten hoch gepriesen.

5.27.13

जहाति मृत्युं च जरां भयं च ।
न क्षुत्पिपासे मनसोऽप्रियाणि।
न कर्तव्यं विद्यते तत्र किंचि-
दन्यत्र वै चेन्द्रियप्रीणनाद्धि ॥ ५.२७.१३ ॥

Er legt Tod, Alter und Furcht ab; Hunger, Durst und dem Geist Unangenehmes plagen ihn nicht. Dort gibt es nichts zu tun, außer den Sinnen Befriedigung zu verschaffen, wahrlich.

5.27.14

एवंरूपं कर्मफलं नरेन्द्र ।
मातापित्रोर्हृदयस्याप्रियेण।
त्यज क्रोधं पाण्डव हर्षजं च ।
लोकावुभौ मा प्रहासीश्चिराया ॥ ५.२७.१४ ॥

O Herr der Menschen, so ist die Frucht des Handelns, dem Herzen von Mutter und Vater unlieb. O Pāṇḍava, lege den aus Freude geborenen Zorn ab; verlasse nicht lange beide Welten.

5.27.15

अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा ।
सत्यं दमं चार्जवमानृशंस्यम् ।
अश्वमेधं राजसूयं तथेष्ट्वा ।
पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर्गाः ॥ ५.२७.१५ ॥

Nachdem du das Ende der Taten erreicht hast, das Lob, das aus Wahrheit, Selbstbeherrschung, Redlichkeit und Güte kommt, und nachdem du das Pferdeopfer und die Königsweihe vollzogen hast, erlange das Ende der sündhaften Tat; kehre nicht wieder zu ihr zurück.

5.27.16

तच्चेदेवं द्वेषरूपेण पार्थाः ।
करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय।
निवसध्वं वर्षपूगान्वनेषु ।
दुःखं वासं पाण्डवा धर्म एव ॥ ५.२७.१६ ॥

Wenn ihr, Söhne der Pṛthā, in der Gestalt des Hasses so lange sündige Taten begeht, werdet ihr, o Pāṇḍavas, viele Jahre in Leid in den Wäldern wohnen; das ist wahrlich das Dharma.

5.27.17

प्रव्रज्यया यातयित्वा पुरस्ता-
दात्माधीनं यद्बलं ते तदाऽसीत्।
नित्यं च वश्याः सचिवास्तवेमे ।
जनार्दनो युयुधाश्च वीरः ॥ ५.२७.१७ ॥

Die Stärke, die damals unter deiner eigenen Gewalt stand, nachdem sie zuvor durch die Verbannung gequält worden waren, war die deine; und diese deine Ratgeber waren dir stets untertan — auch Janārdana und der Held Yuyudhāna.

5.27.18

मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः ।
प्रहारिभिः सहपुत्रैर्विराटः।
राजानस्ते ये विजिताः पुरस्ता-
त्त्वामेव ते संश्रयेयुः समस्ताः ॥ ५.२७.१८ ॥

König Rukmaratha der Matsya mit seinen Söhnen und Virāṭa mit seinen Söhnen und Kriegern; jene Könige, die du zuvor besiegt hast — sie alle würden bei dir Zuflucht suchen.

5.27.19

महासहायः प्रतपन्बलस्थः ।
पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्।
वरान्हनिष्यन्द्विषतो रङ्गमध्ये ।
व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम् ॥ ५.२७.१९ ॥

Mit großen Verbündeten, strahlend und in Kraft stehend, mit Vāsudeva und Arjuna vor dir, wirst du die besten der Feinde mitten auf dem Schlachtfeld erschlagen und den Stolz des Sohnes Dhṛtarāṣṭras brechen.

5.27.20

बलं कस्माद्वर्धयित्वा परस्य ।
निजान्कस्मात्कर्शयित्वा सहायान्।
निरुष्य कस्माद्वर्षपूगान्वनेषु ।
युयुत्ससे पाण्डव हीनकाले ॥ ५.२७.२० ॥

O Pāṇḍava, warum willst du, nachdem du die Stärke des Feindes gemehrt und deine eigenen Verbündeten geschwächt hast, nachdem du viele Jahre in den Wäldern gelebt hast, zu ungünstiger Zeit kämpfen?

5.27.21

अप्राज्ञो वा पाण्डव युद्ध्यमानो-
ऽधर्मज्ञो वा भूतिमथोऽभ्युपैति।
प्रज्ञावान्वा बुद्ध्यमानोऽपि धर्मं ।
संस्तम्भाद्वा सोऽपि भूतेरपैति ॥ ५.२७.२१ ॥

O Pāṇḍava, wer unweise kämpft oder das Dharma nicht kennt, erlangt Wohlstand; doch auch wer weise ist und das Dharma versteht, fällt vom Wohlstand ab, wenn er aus Starrsinn handelt.

5.27.22

नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धि-
र्न संरम्भात्कर्म चकर्थ पापम् ।
आत्थ किं तत्कारणं यस्य हेतोः ।
प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम् ॥ ५.२७.२२ ॥

O Pārtha, dein Verstand richtet sich nicht auf Unrecht, und aus Zorn hast du keine böse Tat begangen. Du sagst: Aus welchem Grund willst du diese der Weisheit widersprechende Tat vollbringen?

5.27.23

अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि ।
यशोमुषं पापफलोदयं वा।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ ५.२७.२३ ॥

O großer König, dieser Zorn entspringt nicht einer Krankheit; er ist bitter, verursacht Kopfschmerz, raubt den Ruhm und lässt die Frucht der Sünde aufgehen. Die Guten sollen ihn trinken, die Bösen trinken ihn nicht. Darum, besänftige dich und trinke diesen Zorn.