Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 5.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

5.27.1

धर्मनित्या पाण्डव ते विचेष्टा ।
लोके श्रुता दृश्यते चापि पार्थ ।
महाश्रावं जीवित चाप्यनित्यं ।
संपश्य त्वं पाण्डव मा व्यनीनशः ॥ ५.२७.१ ॥

పాండవుడా, నీ ప్రవర్తన ధర్మంలో స్థిరమైనదని లోకంలో వినబడుతుంది, కనబడుతుంది కూడా. పార్థా, జీవితం గొప్ప ప్రవాహంలా అనిత్యమైనది. పాండవుడా, దీనిని బాగా గ్రహించు. నశించకు.

5.27.2

नचेद्भागं कुरवोऽन्यत्र युद्धा-
त्प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो।
भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये ।
श्रेयो मन्ये न तु युद्धेन राज्यम् ॥ ५.२७.२ ॥

అజాతశత్రువా, యుద్ధం కాకుండా మరో విధంగా కురువులు నీ భాగాన్ని నీకు ఇవ్వకపోతే, అంధక-వృష్ణుల రాజ్యంలో భిక్షాటనతో జీవించడమే శ్రేష్ఠమని నేను భావిస్తాను, యుద్ధంతో రాజ్యం పొందడం కాదు.

5.27.3

अल्पकालं जीवितं यन्मनुष्ये ।
महास्रावं नित्यदुःखं चलं च।
भूयश्च तद्यशसो नानुरूपं ।
तस्मात्पापं पाण्डव मा कृथास्त्वम् ॥ ५.२७.३ ॥

మనిషి జీవితం అల్పకాలమైనది, గొప్ప ప్రవాహంలా, ఎల్లప్పుడూ దుఃఖమయమైనది, చంచలమైనది. అంతేకాక అది కీర్తికి తగినది కాదు. కాబట్టి పాండవుడా, పాపం చేయకు.

5.27.4

कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते ।
धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र ।
पूर्वं नरस्तान्मतिमान्प्रणिघ्नन् ।
लोके प्रशंसां लभतेऽनवद्याम् ॥ ५.२७.४ ॥

నరేంద్రా, మనిషిని అంటిపెట్టుకునే ఈ కోరికలు ధర్మానికి అడ్డంకులకు మూలం. బుద్ధిమంతుడైన మనిషి వాటిని ముందే అణచివేస్తే, లోకంలో నిర్దోషమైన ప్రశంసను పొందుతాడు.

5.27.5

निबन्धनी ह्यर्थतृष्णेह पार्थ ।
तामिच्छतां बाध्यते धर्म एव।
धर्मं तु यः प्रणृणीते स बुद्धः ।
कामे गृध्नो हीयतेऽर्थानुरोधात् ॥ ५.२७.५ ॥

ఇక్కడ ధన తృష్ణ బంధనమే, ఓ పార్థా. దానిని కోరేవారికి ధర్మమే బాధింపబడుతుంది. ధర్మాన్ని నిర్వర్తించేవాడే బుద్ధిమంతుడు. కామంలో ఆసక్తుడైనవాడు ధనాన్ని వెంబడించడం వల్ల క్షీణిస్తాడు.

5.27.6

धर्मं कृत्वा कर्मणां तात मुख्यं ।
महाप्रतापः सवितेव भाति।
हीनो हि धर्मेण महीमपीमां ।
लब्ध्वा नरः सीदति पापबुद्धिः ॥ ५.२७.६ ॥

ఓ తాతా, కర్మలలో ప్రధానమైన ధర్మాన్ని ఆచరించి, మహా తేజస్సు గలవాడు సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తాడు. కానీ ధర్మం లేనివాడు, పాపబుద్ధి గలవాడు ఈ భూమిని పొందినప్పటికీ కుంగిపోతాడు.

5.27.7

वेदोऽधीतश्चरितं ब्रह्मचर्यं ।
यज्ञैरिष्टं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्तम् ।
परं स्थानं मन्यमानेन भूय ।
आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्यः ॥ ५.२७.७ ॥

వేదం అధ్యయనం చేయబడింది, బ్రహ్మచర్యం ఆచరించబడింది, యజ్ఞాలతో యజనం చేయబడింది, బ్రాహ్మణులకు దానం ఇవ్వబడింది. పరమ స్థానంగా భావించి, అనేక సంవత్సరాలు సుఖాల నుండి తనను తాను విడిచిపెట్టాడు.

5.27.8

सुखप्रिये सेवमानोऽतिवेलं ।
योगाभ्यासे यो न करोति कर्म।
वित्तक्षये हीनसुखोऽतिवेलं ।
दुःखं शेते कामवेगप्रणुन्नः ॥ ५.२७.८ ॥

సుఖాన్ని ప్రేమించి, అతిగా భోగిస్తూ, యోగాభ్యాసంలో కర్మ చేయనివాడు, ధనం నశించినప్పుడు సుఖహీనుడై అత్యంత దుఃఖంలో పడిపోతాడు, కామ వేగంతో నడిపించబడి.

5.27.9

एवं पुनर्ब्रह्मचर्याऽप्रसक्तो ।
हित्वा धर्मं यः प्रकरोत्यधर्मम्।
अश्रद्दधत्परलोकाय मूढो ।
हित्वा देहं तप्यते प्रेत्य मन्दः ॥ ५.२७.९ ॥

ఇలా మళ్ళీ, బ్రహ్మచర్యంలో ఆసక్తి లేకుండా, ధర్మాన్ని వదిలి అధర్మం చేసేవాడు, పరలోకంపై శ్రద్ధ లేని, మూఢుడు, మందబుద్ధి గలవాడు, శరీరాన్ని వదిలిన తర్వాత మరణానంతరం సంతాపం పొందుతాడు.

5.27.10

न कर्मणां विप्रणाशोऽस्त्यमुत्र ।
पुण्यानां वाऽप्यथवा पापकानाम् ।
पूर्वं कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं ।
पश्चात्त्वेनमनुयात्येव कर्ता ॥ ५.२७.१० ॥

కర్మలకు పరలోకంలో నాశనం లేదు, అవి పుణ్యమైనవైనా పాపమైనవైనా. కర్త యొక్క పుణ్యపాపాలు ముందుగా వెళ్తాయి; తరువాత కర్తే వాటిని అనుసరిస్తాడు.

5.27.11

न्यायोपेतं ब्राह्मणेभ्योऽथ दत्तं ।
श्रद्धापूतं गन्धरसोपपन्नम् ।
अन्वाहार्येषूत्तमदक्षिणेषु ।
तथारूपं कर्म विख्यायते ते ॥ ५.२७.११ ॥

న్యాయంగా సంపాదించి, శ్రద్ధతో పవిత్రం చేసి, గంధరసాలతో కూడి, అన్వాహార్య యాగాలలో ఉత్తమ దక్షిణతో బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చిన దానం — అటువంటిదే నీ కర్మ ప్రసిద్ధమవుతుంది.

5.27.12

इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्यं ।
न वै किंचित्क्रियते प्रेत्य कार्यम् ।
कृतं त्वया पारलोक्यं च कर्म ।
पुण्यं महत्सद्भिरतिप्रशस्तम् ॥ ५.२७.१२ ॥

పార్థా, ఈ క్షేత్రంలోనే (జీవితంలోనే) కర్తవ్యం చేయబడుతుంది; మరణం తర్వాత ఏమీ చేయలేము. నీవు పరలోకానికి సంబంధించిన కర్మ చేశావు; అది గొప్ప పుణ్యం, సత్పురుషులచే అత్యంత ప్రశంసనీయం.

5.27.13

जहाति मृत्युं च जरां भयं च ।
न क्षुत्पिपासे मनसोऽप्रियाणि।
न कर्तव्यं विद्यते तत्र किंचि-
दन्यत्र वै चेन्द्रियप्रीणनाद्धि ॥ ५.२७.१३ ॥

అతడు మరణాన్ని, వార్ధక్యాన్ని, భయాన్ని విడుస్తాడు; ఆకలి దాహాలు, మనసుకు ఇష్టం కాని వస్తువులు అతన్ని బాధించవు. అక్కడ ఇంద్రియాలను తృప్తిపరచడం తప్ప చేయదగినది ఏదీ లేదు.

5.27.14

एवंरूपं कर्मफलं नरेन्द्र ।
मातापित्रोर्हृदयस्याप्रियेण।
त्यज क्रोधं पाण्डव हर्षजं च ।
लोकावुभौ मा प्रहासीश्चिराया ॥ ५.२७.१४ ॥

రాజా, కర్మఫలం ఇలాగే ఉంటుంది; తల్లిదండ్రుల హృదయానికి అప్రియమైనది. పాండవా, సంతోషం నుండి పుట్టిన కోపాన్ని విడిచిపెట్టు; రెండు లోకాలను చిరకాలం వదలవద్దు.

5.27.15

अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा ।
सत्यं दमं चार्जवमानृशंस्यम् ।
अश्वमेधं राजसूयं तथेष्ट्वा ।
पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर्गाः ॥ ५.२७.१५ ॥

కర్మల అంతాన్ని చేరి పొందే ప్రశంస, సత్యం, దమం, ఋజుత్వం, దయ, అశ్వమేధం, రాజసూయం చేసి, పాపకర్మ అంతాన్ని పొందు; మళ్ళీ దానివైపు వెళ్ళవద్దు.

5.27.16

तच्चेदेवं द्वेषरूपेण पार्थाः ।
करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय।
निवसध्वं वर्षपूगान्वनेषु ।
दुःखं वासं पाण्डवा धर्म एव ॥ ५.२७.१६ ॥

పార్థులారా, ద్వేషరూపంలో ఇలా మీరు చిరకాలం పాపకర్మ చేస్తే, పాండవులారా, అనేక సంవత్సరాలు అడవులలో దుఃఖకరంగా నివసిస్తారు; అదే ధర్మం.

5.27.17

प्रव्रज्यया यातयित्वा पुरस्ता-
दात्माधीनं यद्बलं ते तदाऽसीत्।
नित्यं च वश्याः सचिवास्तवेमे ।
जनार्दनो युयुधाश्च वीरः ॥ ५.२७.१७ ॥

ప్రవాసం ద్వారా ముందుగా బాధించబడిన, నీ ఆధీనంలోని బలం అప్పుడు నీకు ఉండేది; నీ ఈ మంత్రులు ఎల్లప్పుడూ వశంలో ఉండేవారు—జనార్దనుడు, వీరుడు యుయుధానుడు కూడా.

5.27.18

मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः ।
प्रहारिभिः सहपुत्रैर्विराटः।
राजानस्ते ये विजिताः पुरस्ता-
त्त्वामेव ते संश्रयेयुः समस्ताः ॥ ५.२७.१८ ॥

మత్స్యరాజు రుక్మరథుడు తన కుమారులతో, విరాటుడు తన కుమారులు మరియు యోధులతో; నీచేత ముందు జయించబడిన రాజులందరూ నిన్నే ఆశ్రయిస్తారు.

5.27.19

महासहायः प्रतपन्बलस्थः ।
पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्।
वरान्हनिष्यन्द्विषतो रङ्गमध्ये ।
व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम् ॥ ५.२७.१९ ॥

గొప్ప సహాయకులతో, తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, బలంలో నిలిచి, వాసుదేవుడు మరియు అర్జునుడు ముందు ఉంచబడి, నీవు శత్రువుల శ్రేష్ఠ వీరులను రణరంగం మధ్యలో చంపుతూ ధృతరాష్ట్ర కుమారుని గర్వాన్ని అణచివేస్తావు.

5.27.20

बलं कस्माद्वर्धयित्वा परस्य ।
निजान्कस्मात्कर्शयित्वा सहायान्।
निरुष्य कस्माद्वर्षपूगान्वनेषु ।
युयुत्ससे पाण्डव हीनकाले ॥ ५.२७.२० ॥

పాండవుడా, శత్రువు సైన్యాన్ని పెంచి, నీ స్వంత సహాయకులను బలహీనపరచి, అడవులలో అనేక సంవత్సరాలు నివసించి, ఎందుకు అననుకూల సమయంలో యుద్ధం చేయాలనుకుంటున్నావు?

5.27.21

अप्राज्ञो वा पाण्डव युद्ध्यमानो-
ऽधर्मज्ञो वा भूतिमथोऽभ्युपैति।
प्रज्ञावान्वा बुद्ध्यमानोऽपि धर्मं ।
संस्तम्भाद्वा सोऽपि भूतेरपैति ॥ ५.२७.२१ ॥

పాండవుడా, అవివేకియై యుద్ధం చేసేవాడు, లేదా ధర్మం తెలియనివాడు, సంపదను పొందుతాడు; ప్రజ్ఞావంతుడైనా, ధర్మం తెలిసినా మొండితనంతో వ్యవహరించేవాడు కూడా సంపద నుండి పతనమవుతాడు.

5.27.22

नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धि-
र्न संरम्भात्कर्म चकर्थ पापम् ।
आत्थ किं तत्कारणं यस्य हेतोः ।
प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम् ॥ ५.२७.२२ ॥

పార్థా, నీ బుద్ధి అధర్మంలో నిలవదు; కోపంతో నీవు పాపకర్మ ఏదీ చేయలేదు. ఏ కారణంతో ప్రజ్ఞకు విరుద్ధమైన ఈ కర్మను చేయాలనుకుంటున్నావో చెప్పుతున్నావు?

5.27.23

अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि ।
यशोमुषं पापफलोदयं वा।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ ५.२७.२३ ॥

మహారాజా, ఈ కోపం వ్యాధివల్ల పుట్టినది కాదు; ఇది చేదైనది, తలనొప్పి కలిగించేది, కీర్తిని దోచేది, పాప ఫలాన్ని పుట్టించేది. సజ్జనులు త్రాగవలసినది; దుష్టులు త్రాగరు. కాబట్టి శాంతించి ఈ కోపాన్ని త్రాగండి.

5.27.24

पापानुबन्धं को नु तं कामयेत ।
क्षमैव ते ज्यायसी नोत भोगाः ।
यत्र भीष्मः शान्तनवो हतः स्या-
द्यत्र द्रोणः सहपुत्रो हतः स्यात् ॥ ५.२७.२४ ॥

పాపంతో ముడిపడిన ఫలాన్ని ఎవరు కోరుకుంటారు? మీకు క్షమయే శ్రేష్ఠం, భోగాలు కాదు. శంతనుని కుమారుడు భీష్ముడు చంపబడే చోట, కుమారుడితో సహా ద్రోణుడు చంపబడే చోట ఎవరు ఆ సుఖాన్ని కోరతారు?

5.27.25

कृपः शल्यः सौमदत्तिर्विकर्णो ।
विविंशतिः कर्णदुर्योधनौ च।
एतान्हत्वा कीदृशं तत्सुखं स्या-
द्यद्विन्देथास्तदनुब्रूहि पार्थ ॥ ५.२७.२५ ॥

కృపుడు, శల్యుడు, సోమదత్తుని కుమారుడు, వికర్ణుడు, వివింశతి, కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు — వీరిని చంపి నీవు పొందే ఆ సుఖం ఎలాంటిది? పార్థా, అది చెప్పు.

5.27.26

लब्ध्वाऽपीमां पृथिवीं सागरान्तां ।
जरामृत्यू नैव हि त्वं प्रजह्याः।
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज-
न्नैवं विद्वान्नैव युद्धं कुरु त्वम् ॥ ५.२७.२६ ॥

సముద్రాంతం వరకు విస్తరించిన ఈ భూమిని పొందినా కూడా నీవు ముసలితనాన్ని, మృత్యువును వదిలించుకోలేవు. రాజా, ప్రియ-అప్రియాలను, సుఖ-దుఃఖాలను కూడా విడిచిపెట్టలేవు. ఇది తెలిసినవాడవై యుద్ధం చేయకు.

5.27.27

अमात्यानां यदि कामस्य हेतो-
रेवं युक्तं कर्म चिकीर्षसि त्वम्।
अपक्रमेः स्वं प्रदायैव तेषां ।
मागास्त्वं वै देवयानात्पथोऽद्य ॥ ५.२७.२७ ॥

అమాత్యుల కోరిక కారణంగా నీవు ఇలాంటి పని చేయాలనుకుంటే, వారికి నీ భాగాన్నిచ్చి వైదొలగు; నేడు నీవు దేవయాన మార్గం నుండి తప్పిపోకు.