മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
धर्मनित्या पाण्डव ते विचेष्टा ।
लोके श्रुता दृश्यते चापि पार्थ ।
महाश्रावं जीवित चाप्यनित्यं ।
संपश्य त्वं पाण्डव मा व्यनीनशः ॥ ५.२७.१ ॥
പാണ്ഡവാ, നിന്റെ പെരുമാറ്റം ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരമെന്ന് ലോകത്തിൽ കേൾക്കപ്പെടുന്നു, കാണപ്പെടുന്നു. പാർത്ഥാ, ജീവിതം വലിയ പ്രവാഹം പോലെ അനിത്യമാണ്. പാണ്ഡവാ, ഇത് നന്നായി ഗ്രഹിക്കുക. നശിക്കരുത്.
5.27.2
नचेद्भागं कुरवोऽन्यत्र युद्धा-
त्प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो।
भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये ।
श्रेयो मन्ये न तु युद्धेन राज्यम् ॥ ५.२७.२ ॥
അജാതശത്രോ, യുദ്ധമല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയിൽ കുരുക്കൾ നിനക്ക് നിന്റെ ഭാഗം തരുന്നില്ലെങ്കിൽ, അന്ധക-വൃഷ്ണി രാജ്യത്ത് ഭിക്ഷാചര്യ നടത്തി ജീവിക്കുന്നതാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, യുദ്ധത്താൽ രാജ്യം നേടുന്നതല്ല.
5.27.3
अल्पकालं जीवितं यन्मनुष्ये ।
महास्रावं नित्यदुःखं चलं च।
भूयश्च तद्यशसो नानुरूपं ।
तस्मात्पापं पाण्डव मा कृथास्त्वम् ॥ ५.२७.३ ॥
മനുഷ്യജീവിതം അല്പകാലമാണ്, വലിയ പ്രവാഹം പോലെ, എപ്പോഴും ദുഃഖമയവും ചഞ്ചലവുമാണ്. മാത്രമല്ല അത് യശസ്സിന് യോജിച്ചതുമല്ല. അതിനാൽ പാണ്ഡവാ, പാപം ചെയ്യരുത്.
5.27.4
कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते ।
धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र ।
पूर्वं नरस्तान्मतिमान्प्रणिघ्नन् ।
लोके प्रशंसां लभतेऽनवद्याम् ॥ ५.२७.४ ॥
നരേന്ദ്രാ, മനുഷ്യനെ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ഈ കാമങ്ങൾ ധർമ്മത്തിന്റെ തടസ്സത്തിന് മൂലമാണ്. ബുദ്ധിമാനായ മനുഷ്യൻ മുമ്പേ അവയെ തകർത്താൽ ലോകത്തിൽ കുറ്റമറ്റ പ്രശംസ നേടുന്നു.
5.27.5
निबन्धनी ह्यर्थतृष्णेह पार्थ ।
तामिच्छतां बाध्यते धर्म एव।
धर्मं तु यः प्रणृणीते स बुद्धः ।
कामे गृध्नो हीयतेऽर्थानुरोधात् ॥ ५.२७.५ ॥
ഇവിടെ സമ്പത്തിനോടുള്ള ദാഹമാണ് ബന്ധനം, പാർത്ഥാ. അതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ധർമ്മം തന്നെ തടസ്സപ്പെടുന്നു. ധർമ്മത്തെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നവനാണ് ബുദ്ധിമാൻ. കാമത്തിൽ ആർത്തിയുള്ളവൻ ധനത്തിനു പിന്നാലെ പോയി ക്ഷയിക്കുന്നു.
5.27.6
धर्मं कृत्वा कर्मणां तात मुख्यं ।
महाप्रतापः सवितेव भाति।
हीनो हि धर्मेण महीमपीमां ।
लब्ध्वा नरः सीदति पापबुद्धिः ॥ ५.२७.६ ॥
പ്രിയ മകനേ, കർമ്മങ്ങളിൽ മുഖ്യമായ ധർമ്മം ചെയ്തവൻ മഹാപ്രതാപിയായി സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ധർമ്മരഹിതനും പാപബുദ്ധിയുമായ മനുഷ്യൻ ഈ ഭൂമി നേടിയാലും താഴെ വീഴുന്നു.
5.27.7
वेदोऽधीतश्चरितं ब्रह्मचर्यं ।
यज्ञैरिष्टं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्तम् ।
परं स्थानं मन्यमानेन भूय ।
आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्यः ॥ ५.२७.७ ॥
വേദം അധ്യയനം ചെയ്തു, ബ്രഹ്മചര്യം പാലിച്ചു, യജ്ഞങ്ങളാൽ യജിച്ചു, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്തു. പരമസ്ഥാനമെന്ന് കരുതി, വർഷങ്ങളോളം സുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെത്താൻ അകറ്റി നിർത്തി.
5.27.8
सुखप्रिये सेवमानोऽतिवेलं ।
योगाभ्यासे यो न करोति कर्म।
वित्तक्षये हीनसुखोऽतिवेलं ।
दुःखं शेते कामवेगप्रणुन्नः ॥ ५.२७.८ ॥
സുഖപ്രിയനായി അതിരുകടന്ന് ഭോഗിക്കുന്നവൻ, യോഗാഭ്യാസത്തിൽ കർമ്മം ചെയ്യാത്തവൻ, സമ്പത്ത് നശിക്കുമ്പോൾ സുഖരഹിതനായി അതിദുഃഖത്തിൽ കിടക്കുന്നു, കാമവേഗത്താൽ പ്രേരിതനായി.
5.27.9
एवं पुनर्ब्रह्मचर्याऽप्रसक्तो ।
हित्वा धर्मं यः प्रकरोत्यधर्मम्।
अश्रद्दधत्परलोकाय मूढो ।
हित्वा देहं तप्यते प्रेत्य मन्दः ॥ ५.२७.९ ॥
ഇങ്ങനെ വീണ്ടും, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ, ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച് അധർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ, പരലോകത്തിൽ വിശ്വാസമില്ലാത്ത, മൂഢനും മന്ദബുദ്ധിയുമായവൻ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം മരണാനന്തരം ദുഃഖിക്കുന്നു.
5.27.10
न कर्मणां विप्रणाशोऽस्त्यमुत्र ।
पुण्यानां वाऽप्यथवा पापकानाम् ।
पूर्वं कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं ।
पश्चात्त्वेनमनुयात्येव कर्ता ॥ ५.२७.१० ॥
കർമ്മങ്ങൾക്ക് പരലോകത്ത് നാശമില്ല, അവ പുണ്യമോ പാപമോ ആകട്ടെ. കർത്താവിന്റെ പുണ്യപാപങ്ങൾ ആദ്യം പോകുന്നു; പിന്നീട് കർത്താവ് തന്നെ അവയെ പിന്തുടരുന്നു.
5.27.11
न्यायोपेतं ब्राह्मणेभ्योऽथ दत्तं ।
श्रद्धापूतं गन्धरसोपपन्नम् ।
अन्वाहार्येषूत्तमदक्षिणेषु ।
तथारूपं कर्म विख्यायते ते ॥ ५.२७.११ ॥
ന്യായമായി ലഭിച്ച്, ശ്രദ്ധയാൽ ശുദ്ധമാക്കി, ഗന്ധരസങ്ങളോടെ, അൻവാഹാര്യയജ്ഞങ്ങളിൽ ഉത്തമദക്ഷിണയോടെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിയ ദാനം — അത്തരമൊരു കർമ്മമാണ് നിന്റേതായി പ്രസിദ്ധമാകുന്നത്.
5.27.12
इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्यं ।
न वै किंचित्क्रियते प्रेत्य कार्यम् ।
कृतं त्वया पारलोक्यं च कर्म ।
पुण्यं महत्सद्भिरतिप्रशस्तम् ॥ ५.२७.१२ ॥
പാർത്ഥാ, ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ (ജീവിതത്തിൽ) മാത്രമേ കർത്തവ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നുള്ളു; മരണശേഷം ഒന്നും ചെയ്യാനാകില്ല. നീ പരലോകസംബന്ധമായ കർമ്മം ചെയ്തു; അത് മഹത്തായ പുണ്യമാണ്, സജ്ജനങ്ങളാൽ അതിപ്രശംസിക്കപ്പെട്ടത്.
5.27.13
जहाति मृत्युं च जरां भयं च ।
न क्षुत्पिपासे मनसोऽप्रियाणि।
न कर्तव्यं विद्यते तत्र किंचि-
दन्यत्र वै चेन्द्रियप्रीणनाद्धि ॥ ५.२७.१३ ॥
അവൻ മരണത്തെയും വാർദ്ധക്യത്തെയും ഭയത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; വിശപ്പും ദാഹവും മനസ്സിന് അനിഷ്ടമായ വസ്തുക്കളും അവനെ അലട്ടുന്നില്ല. അവിടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ സംതൃപ്തമാക്കുന്നതല്ലാതെ ചെയ്യേണ്ടതായി ഒന്നുമില്ല.
5.27.14
एवंरूपं कर्मफलं नरेन्द्र ।
मातापित्रोर्हृदयस्याप्रियेण।
त्यज क्रोधं पाण्डव हर्षजं च ।
लोकावुभौ मा प्रहासीश्चिराया ॥ ५.२७.१४ ॥
രാജാവേ, കർമഫലം ഇങ്ങനെയാണ്; മാതാപിതാക്കളുടെ ഹൃദയത്തിന് അപ്രിയമായത്. പാണ്ഡവാ, സന്തോഷത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഇരു ലോകങ്ങളെയും ദീർഘകാലം കൈവിടരുത്.
5.27.15
अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा ।
सत्यं दमं चार्जवमानृशंस्यम् ।
अश्वमेधं राजसूयं तथेष्ट्वा ।
पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर्गाः ॥ ५.२७.१५ ॥
കർമ്മങ്ങളുടെ അന്തം എത്തി ലഭിക്കുന്ന പ്രശംസ, സത്യം, ദമം, ആർജവം, ദയ, അശ്വമേധം, രാജസൂയം എന്നിവ നടത്തി, പാപകർമ്മത്തിന്റെ അന്തം പ്രാപിക്കുക; വീണ്ടും അതിലേക്ക് പോകരുത്.
5.27.16
तच्चेदेवं द्वेषरूपेण पार्थाः ।
करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय।
निवसध्वं वर्षपूगान्वनेषु ।
दुःखं वासं पाण्डवा धर्म एव ॥ ५.२७.१६ ॥
പൃഥയുടെ മക്കളേ, ദ്വേഷരൂപത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ദീർഘകാലം പാപകർമ്മം ചെയ്താൽ, പാണ്ഡവരേ, പല വർഷങ്ങൾ വനങ്ങളിൽ ദുഃഖകരമായ വാസം ചെയ്യേണ്ടിവരും; അതുതന്നെയാണ് ധർമ്മം.
5.27.17
प्रव्रज्यया यातयित्वा पुरस्ता-
दात्माधीनं यद्बलं ते तदाऽसीत्।
नित्यं च वश्याः सचिवास्तवेमे ।
जनार्दनो युयुधाश्च वीरः ॥ ५.२७.१७ ॥
പ്രവാസത്താൽ മുമ്പ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, നിന്റെ അധീനമായ ബലം അന്ന് നിനക്കുണ്ടായിരുന്നു; നിന്റെ ഈ മന്ത്രിമാർ എന്നും വശത്തായിരുന്നു—ജനാർദ്ദനനും വീരൻ യുയുധാനനും.
5.27.18
मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः ।
प्रहारिभिः सहपुत्रैर्विराटः।
राजानस्ते ये विजिताः पुरस्ता-
त्त्वामेव ते संश्रयेयुः समस्ताः ॥ ५.२७.१८ ॥
മത്സ്യരാജാവ് രുക്മരഥൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, വിരാടൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടും യോദ്ധാക്കളോടുമൊപ്പം; നിന്നാൽ മുമ്പ് ജയിക്കപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരെല്ലാം നിന്നെത്തന്നെ ആശ്രയിക്കും.
5.27.19
महासहायः प्रतपन्बलस्थः ।
पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्।
वरान्हनिष्यन्द्विषतो रङ्गमध्ये ।
व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम् ॥ ५.२७.१९ ॥
മഹാസഹായികളോടുകൂടി, തേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ച്, ബലത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, വാസുദേവനും അർജുനനും മുന്നിൽ നിർത്തപ്പെട്ട്, നീ ശത്രുക്കളിലെ ശ്രേഷ്ഠവീരരെ യുദ്ധഭൂമിയുടെ മധ്യത്തിൽ വധിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാക്കും.
5.27.20
बलं कस्माद्वर्धयित्वा परस्य ।
निजान्कस्मात्कर्शयित्वा सहायान्।
निरुष्य कस्माद्वर्षपूगान्वनेषु ।
युयुत्ससे पाण्डव हीनकाले ॥ ५.२७.२० ॥
പാണ്ഡവാ, ശത്രുവിന്റെ സേനയെ വളർത്തി, സ്വന്തം സഹായികളെ ക്ഷയിപ്പിച്ച്, വനങ്ങളിൽ പല വർഷങ്ങൾ വസിച്ചശേഷം, എന്തുകൊണ്ട് പ്രതികൂലമായ കാലത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
5.27.21
अप्राज्ञो वा पाण्डव युद्ध्यमानो-
ऽधर्मज्ञो वा भूतिमथोऽभ्युपैति।
प्रज्ञावान्वा बुद्ध्यमानोऽपि धर्मं ।
संस्तम्भाद्वा सोऽपि भूतेरपैति ॥ ५.२७.२१ ॥
പാണ്ഡവാ, അജ്ഞനായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവനോ, അല്ലെങ്കിൽ ധർമ്മം അറിയാത്തവനോ ഐശ്വര്യം പ്രാപിക്കുന്നു; ജ്ഞാനിയായിരുന്നാലും ധർമ്മം ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നാലും വാശിയാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും ഐശ്വര്യത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു.
5.27.22
नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धि-
र्न संरम्भात्कर्म चकर्थ पापम् ।
आत्थ किं तत्कारणं यस्य हेतोः ।
प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम् ॥ ५.२७.२२ ॥
പാർത്ഥാ, നിന്റെ ബുദ്ധി അധർമ്മത്തിൽ ഉറയ്ക്കുന്നില്ല; കോപത്താൽ നീ പാപകർമ്മം ചെയ്തിട്ടുമില്ല. ഏത് കാരണത്താൽ പ്രജ്ഞയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായ ഈ കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് നീ പറയുന്നു?
5.27.23
अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि ।
यशोमुषं पापफलोदयं वा।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ ५.२७.२३ ॥
മഹാരാജാവേ, ഈ കോപം രോഗത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതല്ല; അത് കയ്പുള്ളതാണ്, തലവേദന ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്, കീർത്തി കവർന്നെടുക്കുന്നതാണ്, പാപഫലം ഉദിപ്പിക്കുന്നതാണ്. സജ്ജനങ്ങൾ കുടിക്കേണ്ടതാണ്; ദുർജനങ്ങൾ കുടിക്കാറില്ല. അതിനാൽ ശാന്തനായി ഈ കോപം കുടിക്കൂ.
5.27.24
पापानुबन्धं को नु तं कामयेत ।
क्षमैव ते ज्यायसी नोत भोगाः ।
यत्र भीष्मः शान्तनवो हतः स्या-
द्यत्र द्रोणः सहपुत्रो हतः स्यात् ॥ ५.२७.२४ ॥
പാപബന്ധമുള്ള ഫലം ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കുക? നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷമയാണ് ശ്രേഷ്ഠം, ഭോഗങ്ങളല്ല. ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെടുന്നിടത്തും, പുത്രനോടൊപ്പം ദ്രോണർ വധിക്കപ്പെടുന്നിടത്തും ആരാണ് അത് ആഗ്രഹിക്കുക?
5.27.25
कृपः शल्यः सौमदत्तिर्विकर्णो ।
विविंशतिः कर्णदुर्योधनौ च।
एतान्हत्वा कीदृशं तत्सुखं स्या-
द्यद्विन्देथास्तदनुब्रूहि पार्थ ॥ ५.२७.२५ ॥
കൃപൻ, ശല്യൻ, സോമദത്തന്റെ പുത്രൻ, വികർണ്ണൻ, വിവിംശതി, കർണ്ണൻ, ദുര്യോധനൻ — ഇവരെ കൊന്ന് നിങ്ങൾ നേടുന്ന ആ സുഖം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? പാർത്ഥാ, അത് പറയൂ.
5.27.26
लब्ध्वाऽपीमां पृथिवीं सागरान्तां ।
जरामृत्यू नैव हि त्वं प्रजह्याः।
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज-
न्नैवं विद्वान्नैव युद्धं कुरु त्वम् ॥ ५.२७.२६ ॥
സമുദ്രം വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഈ ഭൂമി നേടിയാലും നിങ്ങൾക്ക് വാർദ്ധക്യത്തെയും മരണത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ല. രാജാവേ, പ്രിയ-അപ്രിയങ്ങളെയും സുഖ-ദുഃഖങ്ങളെയും നിങ്ങൾക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ല. ഇത് അറിഞ്ഞവനായി നിങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യരുത്.
5.27.27
अमात्यानां यदि कामस्य हेतो-
रेवं युक्तं कर्म चिकीर्षसि त्वम्।
अपक्रमेः स्वं प्रदायैव तेषां ।
मागास्त्वं वै देवयानात्पथोऽद्य ॥ ५.२७.२७ ॥
അമാത്യരുടെ ആഗ്രഹം കാരണം നീ ഇത്തരമൊരു കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് നിന്റെ ഭാഗം നൽകി പിന്മാറുക; ഇന്ന് നീ ദേവയാന വഴിയിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകരുത്.