Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

5.27.1

धर्मनित्या पाण्डव ते विचेष्टा ।
लोके श्रुता दृश्यते चापि पार्थ ।
महाश्रावं जीवित चाप्यनित्यं ।
संपश्य त्वं पाण्डव मा व्यनीनशः ॥ ५.२७.१ ॥

ಪಾಂಡವನೇ, ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಕಾಣಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪಾರ್ಥನೇ, ಜೀವನ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಅನಿತ್ಯ. ಪಾಂಡವನೇ, ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿ. ನಾಶವಾಗಬೇಡ.

5.27.2

नचेद्भागं कुरवोऽन्यत्र युद्धा-
त्प्रयच्छेरंस्तुभ्यमजातशत्रो।
भैक्षचर्यामन्धकवृष्णिराज्ये ।
श्रेयो मन्ये न तु युद्धेन राज्यम् ॥ ५.२७.२ ॥

ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಯುದ್ಧವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳು ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಅಂಧಕ-ವೃಷ್ಣಿಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾಚಾರದಿಂದ ಬದುಕುವುದೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲ.

5.27.3

अल्पकालं जीवितं यन्मनुष्ये ।
महास्रावं नित्यदुःखं चलं च।
भूयश्च तद्यशसो नानुरूपं ।
तस्मात्पापं पाण्डव मा कृथास्त्वम् ॥ ५.२७.३ ॥

ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನ ಅಲ್ಪಕಾಲದ್ದು, ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ, ನಿರಂತರ ದುಃಖಮಯ ಮತ್ತು ಚಂಚಲ. ಮತ್ತೆ ಅದು ಕೀರ್ತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವನೇ, ಪಾಪ ಮಾಡಬೇಡ.

5.27.4

कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते ।
धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र ।
पूर्वं नरस्तान्मतिमान्प्रणिघ्नन् ।
लोके प्रशंसां लभतेऽनवद्याम् ॥ ५.२७.४ ॥

ನರೇಂದ್ರನೇ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಕಾಮನೆಗಳು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನದ ಮೂಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮನುಷ್ಯ ಮೊದಲೇ ಇವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಿದರೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೋಷ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

5.27.5

निबन्धनी ह्यर्थतृष्णेह पार्थ ।
तामिच्छतां बाध्यते धर्म एव।
धर्मं तु यः प्रणृणीते स बुद्धः ।
कामे गृध्नो हीयतेऽर्थानुरोधात् ॥ ५.२७.५ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಸೆಯೇ ಬಂಧನ, ಪಾರ್ಥ. ಅದನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಧರ್ಮವೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನೇ ಜ್ಞಾನಿ. ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಲೋಲುಪನಾದವನು ಧನದ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದರಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

5.27.6

धर्मं कृत्वा कर्मणां तात मुख्यं ।
महाप्रतापः सवितेव भाति।
हीनो हि धर्मेण महीमपीमां ।
लब्ध्वा नरः सीदति पापबुद्धिः ॥ ५.२७.६ ॥

ಅಯ್ಯಾ, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮಹಾಪ್ರತಾಪಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಧರ್ಮರಹಿತನಾದ, ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಕುಸಿಯುತ್ತಾನೆ.

5.27.7

वेदोऽधीतश्चरितं ब्रह्मचर्यं ।
यज्ञैरिष्टं ब्राह्मणेभ्यश्च दत्तम् ।
परं स्थानं मन्यमानेन भूय ।
आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्यः ॥ ५.२७.७ ॥

ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜನ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಪರಮ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸುಖಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟನು.

5.27.8

सुखप्रिये सेवमानोऽतिवेलं ।
योगाभ्यासे यो न करोति कर्म।
वित्तक्षये हीनसुखोऽतिवेलं ।
दुःखं शेते कामवेगप्रणुन्नः ॥ ५.२७.८ ॥

ಸುಖಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಭೋಗಿಸುವವನು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡದವನು, ಸಂಪತ್ತು ನಾಶವಾದಾಗ ಸುಖಹೀನನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ, ಕಾಮವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ.

5.27.9

एवं पुनर्ब्रह्मचर्याऽप्रसक्तो ।
हित्वा धर्मं यः प्रकरोत्यधर्मम्।
अश्रद्दधत्परलोकाय मूढो ।
हित्वा देहं तप्यते प्रेत्य मन्दः ॥ ५.२७.९ ॥

ಹೀಗೆಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅಧರ್ಮ ಮಾಡುವವನು, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ, ಮೂಢನೂ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯೂ ಆದವನು, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸತ್ತ ನಂತರ ಸಂತಾಪ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

5.27.10

न कर्मणां विप्रणाशोऽस्त्यमुत्र ।
पुण्यानां वाऽप्यथवा पापकानाम् ।
पूर्वं कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं ।
पश्चात्त्वेनमनुयात्येव कर्ता ॥ ५.२७.१० ॥

ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಅವು ಪುಣ್ಯವಾಗಲಿ ಪಾಪವಾಗಲಿ. ಕರ್ತನ ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳು ಮೊದಲು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ನಂತರ ಕರ್ತನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.

5.27.11

न्यायोपेतं ब्राह्मणेभ्योऽथ दत्तं ।
श्रद्धापूतं गन्धरसोपपन्नम् ।
अन्वाहार्येषूत्तमदक्षिणेषु ।
तथारूपं कर्म विख्यायते ते ॥ ५.२७.११ ॥

ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಡೆದು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಗಂಧರಸಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಅನ್ವಾಹಾರ್ಯ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ — ಅಂತಹ ಕರ್ಮವೇ ನಿನ್ನದು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

5.27.12

इह क्षेत्रे क्रियते पार्थ कार्यं ।
न वै किंचित्क्रियते प्रेत्य कार्यम् ।
कृतं त्वया पारलोक्यं च कर्म ।
पुण्यं महत्सद्भिरतिप्रशस्तम् ॥ ५.२७.१२ ॥

ಪಾರ್ಥ, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ (ಜೀವನದಲ್ಲಿ) ಮಾತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮರಣದ ನಂತರ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗದು. ನೀನು ಪರಲೋಕ ಸಂಬಂಧಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ; ಅದು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ, ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸಿತ.

5.27.13

जहाति मृत्युं च जरां भयं च ।
न क्षुत्पिपासे मनसोऽप्रियाणि।
न कर्तव्यं विद्यते तत्र किंचि-
दन्यत्र वै चेन्द्रियप्रीणनाद्धि ॥ ५.२७.१३ ॥

ಅವನು ಮರಣ, ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಅವನನ್ನು ಪೀಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಮಾಡಬೇಕಾದುದಿಲ್ಲ.

5.27.14

एवंरूपं कर्मफलं नरेन्द्र ।
मातापित्रोर्हृदयस्याप्रियेण।
त्यज क्रोधं पाण्डव हर्षजं च ।
लोकावुभौ मा प्रहासीश्चिराया ॥ ५.२७.१४ ॥

ರಾಜನೇ, ಕರ್ಮಫಲವು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ತಂದೆತಾಯಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದು. ಪಾಂಡವನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕೈಬಿಡಬೇಡ.

5.27.15

अन्तं गत्वा कर्मणां या प्रशंसा ।
सत्यं दमं चार्जवमानृशंस्यम् ।
अश्वमेधं राजसूयं तथेष्ट्वा ।
पापस्यान्तं कर्मणो मा पुनर्गाः ॥ ५.२७.१५ ॥

ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಶಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ದಮ, ಋಜುತ್ವ, ದಯೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪಾಪಕರ್ಮದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆ; ಮತ್ತೆ ಅದರತ್ತ ಹೋಗಬೇಡ.

5.27.16

तच्चेदेवं द्वेषरूपेण पार्थाः ।
करिष्यध्वं कर्म पापं चिराय।
निवसध्वं वर्षपूगान्वनेषु ।
दुःखं वासं पाण्डवा धर्म एव ॥ ५.२७.१६ ॥

ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳೇ, ದ್ವೇಷರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೀಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಾಂಡವರೇ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ವಾಸಿಸುವಿರಿ; ಅದೇ ಧರ್ಮ.

5.27.17

प्रव्रज्यया यातयित्वा पुरस्ता-
दात्माधीनं यद्बलं ते तदाऽसीत्।
नित्यं च वश्याः सचिवास्तवेमे ।
जनार्दनो युयुधाश्च वीरः ॥ ५.२७.१७ ॥

ಹಿಂದೆ ಗಡಿಪಾರಿನಿಂದ ಯಾತನೆಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಲ ಆಗ ನಿನಗಿತ್ತು; ನಿನ್ನ ಈ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಸದಾ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದರು—ಜನಾರ್ದನನೂ, ವೀರ ಯುಯುಧಾನನೂ.

5.27.18

मत्स्यो राजा रुक्मरथः सपुत्रः ।
प्रहारिभिः सहपुत्रैर्विराटः।
राजानस्ते ये विजिताः पुरस्ता-
त्त्वामेव ते संश्रयेयुः समस्ताः ॥ ५.२७.१८ ॥

ಮತ್ಸ್ಯ ರಾಜ ರುಕ್ಮರಥ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ವಿರಾಟನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ; ನಿನ್ನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುವರು.

5.27.19

महासहायः प्रतपन्बलस्थः ।
पुरस्कृतो वासुदेवार्जुनाभ्याम्।
वरान्हनिष्यन्द्विषतो रङ्गमध्ये ।
व्यनेष्यथा धार्तराष्ट्रस्य दर्पम् ॥ ५.२७.१९ ॥

ಮಹಾ ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತ, ಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಮುಂದಿರಲು, ನೀನು ಶತ್ರುಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರನ್ನು ರಣರಂಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಗರ್ವವನ್ನು ಅಡಗಿಸುವೆ.

5.27.20

बलं कस्माद्वर्धयित्वा परस्य ।
निजान्कस्मात्कर्शयित्वा सहायान्।
निरुष्य कस्माद्वर्षपूगान्वनेषु ।
युयुत्ससे पाण्डव हीनकाले ॥ ५.२७.२० ॥

ಪಾಂಡವನೇ, ಶತ್ರುವಿನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿ, ಏಕೆ ಅಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವೆ?

5.27.21

अप्राज्ञो वा पाण्डव युद्ध्यमानो-
ऽधर्मज्ञो वा भूतिमथोऽभ्युपैति।
प्रज्ञावान्वा बुद्ध्यमानोऽपि धर्मं ।
संस्तम्भाद्वा सोऽपि भूतेरपैति ॥ ५.२७.२१ ॥

ಪಾಂಡವನೇ, ಅವಿವೇಕಿಯಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವನು, ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾದರೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಹಠದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವವನು ಸಹ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಜಾರುತ್ತಾನೆ.

5.27.22

नाधर्मे ते धीयते पार्थ बुद्धि-
र्न संरम्भात्कर्म चकर्थ पापम् ।
आत्थ किं तत्कारणं यस्य हेतोः ।
प्रज्ञाविरुद्धं कर्म चिकीर्षसीदम् ॥ ५.२७.२२ ॥

ಪಾರ್ಥನೇ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕೋಪದಿಂದ ನೀನು ಪಾಪ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ?

5.27.23

अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि ।
यशोमुषं पापफलोदयं वा।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ ५.२७.२३ ॥

ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಕೋಪವು ರೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದಲ್ಲ; ಅದು ಕಹಿ, ತಲೆನೋವು ತರುವುದು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕದಿಯುವುದು, ಪಾಪಫಲವನ್ನು ಉದಯಿಸುವುದು. ಅದು ಸಜ್ಜನರು ಕುಡಿಯಬೇಕಾದುದು; ದುರ್ಜನರು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಗೊಂಡು ಈ ಕೋಪವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ.

5.27.24

पापानुबन्धं को नु तं कामयेत ।
क्षमैव ते ज्यायसी नोत भोगाः ।
यत्र भीष्मः शान्तनवो हतः स्या-
द्यत्र द्रोणः सहपुत्रो हतः स्यात् ॥ ५.२७.२४ ॥

ಪಾಪದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾದ ಫಲವನ್ನು ಯಾರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನಿಮಗೆ ಕ್ಷಮೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭೋಗಗಳಲ್ಲ. ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮ ಹತನಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮಗನೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣ ಹತನಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?

5.27.25

कृपः शल्यः सौमदत्तिर्विकर्णो ।
विविंशतिः कर्णदुर्योधनौ च।
एतान्हत्वा कीदृशं तत्सुखं स्या-
द्यद्विन्देथास्तदनुब्रूहि पार्थ ॥ ५.२७.२५ ॥

ಕೃಪ, ಶಲ್ಯ, ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗ, ವಿಕರ್ಣ, ವಿವಿಂಶತಿ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನ — ಇವರನ್ನು ಕೊಂದು ನೀವು ಪಡೆಯುವ ಆ ಸುಖ ಯಾವ ರೀತಿಯದು? ಪಾರ್ಥ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.

5.27.26

लब्ध्वाऽपीमां पृथिवीं सागरान्तां ।
जरामृत्यू नैव हि त्वं प्रजह्याः।
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज-
न्नैवं विद्वान्नैव युद्धं कुरु त्वम् ॥ ५.२७.२६ ॥

ಸಮುದ್ರದವರೆಗೆ ಹರಡಿರುವ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ ನೀವು ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ತೊರೆಯಲಾರಿರಿ. ರಾಜನೇ, ಪ್ರಿಯ-ಅಪ್ರಿಯ, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ನೀವು ತ್ಯಜಿಸಲಾರಿರಿ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಡಿ.

5.27.27

अमात्यानां यदि कामस्य हेतो-
रेवं युक्तं कर्म चिकीर्षसि त्वम्।
अपक्रमेः स्वं प्रदायैव तेषां ।
मागास्त्वं वै देवयानात्पथोऽद्य ॥ ५.२७.२७ ॥

ಅಮಾತ್ಯರ ಆಸೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹಿಂದೆ ಸರಿ; ಇಂದು ನೀನು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಬೇಡ.