ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.46.1
यत्तच्छुक्रं महञ्ज्योतिर्दीप्यमानं महद्यशः ।
तद्वै देवा उपासते तस्मात्सूर्यो विराजते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१ ॥
ಯಾವುದು ಶುಕ್ರವೋ, ಮಹಾ ಜ್ಯೋತಿಯೋ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದೋ, ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸುಳ್ಳದ್ದೋ, ಅದನ್ನೇ ದೇವತೆಗಳು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.2
शुक्राद्ब्रह्म प्रभवति ब्रह्म शुक्रेण वर्धते ।
तच्छुकं ज्योतिषां मध्येऽतप्तं तपति तापनम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२ ॥
ಶುಕ್ರದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮ ಶುಕ್ರದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಶುಕ್ರವು ಜ್ಯೋತಿಗಳ ನಡುವೆ ತಾನು ತಪ್ತವಾಗದೆ ತಾಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.3
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.३ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.4
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.४ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.5
चक्रे रथस्य तिष्ठन्तोऽध्रुवस्याव्ययकर्मणः ।
केतुमन्तं वहन्त्यश्वास्तं दिव्यमजरं दिवि।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.५ ॥
ರಥದ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅಚಲವೂ ಅವ್ಯಯ ಕರ್ಮವುಳ್ಳದ್ದೂ ಆದ ಅದರ ರಥವನ್ನು ಧ್ವಜವುಳ್ಳ ಕುದುರೆಗಳು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ — ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಆ ದಿವ್ಯ, ಜರಾರಹಿತವನ್ನು. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.6
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.६ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.7
द्वादशपूगां सरितं पिबन्तो देवरक्षिताम् ।
मध्वीक्षन्तश्च ते तस्याः संचरन्तीह घोराम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.७ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರವಾಹಗಳ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಅದರ ಸಿಹಿ ಜಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.8
तदर्धमासं पिबति संचितं भ्रमरो मधु ।
ईशानः सर्वभूतेषु हविर्भूतमकल्पयत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.८ ॥
ದುಂಬಿ ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಜೇನನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ; ಈಶಾನನು ಅದನ್ನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.9
हिरण्यपर्णमश्वत्थमभिपद्य ह्यपक्षकाः ।
ते तत्र पक्षिणो भूत्वा प्रपतन्ति यथादिशम्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.९ ॥
ಚಿನ್ನದ ಎಲೆಗಳ ಅಶ್ವತ್ಥ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಸೇರಿ, ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗಾದರೂ ಹಾರುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.10
पूर्णात्पूर्णान्युद्धरन्ति पूर्णात्पूर्णानि चक्रिरे ।
हरन्ति पूर्णात्पूर्णानि पूर्णमेवावशिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१० ॥
ಪೂರ್ಣದಿಂದ ಪೂರ್ಣವನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ, ಪೂರ್ಣದಿಂದ ಪೂರ್ಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಪೂರ್ಣದಿಂದ ಪೂರ್ಣವನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಪೂರ್ಣವೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.11
तस्माद्वै वायुरायातस्तस्मिंश्च प्रयतः सदा ।
तस्मादग्निश्च सोमश्च तस्मिंश्च प्राण आततः ॥ ५.४६.११ ॥
ಅದರಿಂದಲೇ ವಾಯು ಬಂದನು, ಅದರಲ್ಲೇ ಅವನು ಸದಾ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿಯೂ ಸೋಮವೂ ಬಂದರು, ಅದರಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
5.46.12
सर्वमेव ततो विद्यात्तत्तद्वक्तुं न शक्नुमः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१२ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಹೇಳಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.13
अपानं गिरपि प्राणः प्राणं गिरति चन्द्रमाः ।
आदित्यो गिरते चन्द्रमादित्यं गिरते परः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१३ ॥
ಅಪಾನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನುಂಗುತ್ತದೆ; ಚಂದ್ರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ; ಪರಮನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.14
एकं पादं नोत्क्षिपति सलिलाद्धंस उच्चरन् ।
तं चेत्सन्ततमूर्ध्वाय न मृत्युर्नामृतं भवेत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१४ ॥
ಹಂಸ ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲೇರುವಾಗ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನೂ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದರೆ ಮೃತ್ಯುವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಮೃತವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.15
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१५ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.16
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१६ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.17
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१७ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.18
एवंरूपो महात्मा स पावकं पुरुषो गिरन् ।
यो वै तं पुरुषं वेद तस्येहार्थो न रिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१८ ॥
ಇಂತಹ ರೂಪವುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನುಂಗುವ ಪುರುಷನು. ಆ ಪುರುಷನನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಯೋಜನ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.19
यः सहस्रं सहस्राणां पक्षान्संतत्य संपतेत् ।
मध्यमे मध्य आगच्छेदपिचेत्स्यान्मनोजवः।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१९ ॥
ಸಾವಿರಾರು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಹಾರುವವನು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವವನು, ಮನಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವೇಗವುಳ್ಳವನಾದರೂ — ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.20
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२० ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.21
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२१ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.22
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२२ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.23
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२३ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.24
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२४ ॥
ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
5.46.25
एवं यः सर्वभूतेषु आत्मानमनुपश्यति ।
अन्यत्रान्यत्र युक्तेषु किं स शोचेत्ततः परम् । ॥ ५.४६.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುವವನು, ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಲ್ಲಿಯೂ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಶೋಕಿಸಬೇಕು?
5.46.26
यथोदपाने महति सर्वतः संप्लुतोदके ।
एवं सर्वेषु वेदेषु आत्मानमनुजानतः ॥ ५.४६.२६ ॥
ದೊಡ್ಡ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನೀರು ತುಂಬಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನಿಗೆ (ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ).
5.46.27
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो महात्मा ।
न दृश्यतेऽसौ हृदि संनिविष्टः ।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितश्च ।
स तं मत्वा कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.२७ ॥
ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಗಾತ್ರದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪುರುಷನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಜನು; ಹಗಲಿರುಳು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಅರಿತು ಜ್ಞಾನಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
5.46.28
अहमेव स्मृतो माता पिता पुत्रोऽस्म्यहं पुनः ।
आत्माहमपि सर्वस्य यच्च नास्ति यदस्ति च ॥ ५.४६.२८ ॥
ನಾನೇ ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತೆ ನಾನೇ ಮಗನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮವೂ ನಾನೇ; ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ನಾನೇ.
5.46.29
पितामहोऽस्मि स्थविरः पिता पुत्रश्च भारत ।
ममैव यूयमात्मस्था न मे यूयं न वो ह्यहम् ॥ ५.४६.२९ ॥
ನಾನು ಪಿತಾಮಹ, ವೃದ್ಧ, ತಂದೆ ಹಾಗೂ ಮಗನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಭಾರತ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಆತ್ಮಸ್ಥರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನೀವು ನನ್ನವರಲ್ಲ, ನಾನೂ ನಿಮ್ಮವನಲ್ಲ.
5.46.30
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ।
ओतप्रोतोऽहमजरप्रतिष्ठः।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितोऽहं ।
मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.३० ॥
ಆತ್ಮವೇ ನನ್ನ ನೆಲೆ, ಆತ್ಮವೇ ನನ್ನ ಜನ್ಮ. ಅಳಿವಿಲ್ಲದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಓತಪ್ರೋತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಜನ್ಮರಹಿತನೂ ಚಲಿಸುವವನೂ ಆದ ನಾನು ಹಗಲಿರುಳು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತು ಕವಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
5.46.31
अणोरणीयान्सुमनाः सर्वभूतेषु जाग्रति ।
पितरं सर्वभूतेषु पुष्करे निहितं विदुः ॥ ५.४६.३१ ॥
ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದವನು, ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ದಯಾಳುವಾಗಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವವನು. ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ (ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ) ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಿತನನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.