Mahābhārata · Adhyāya 5.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.46.1
यत्तच्छुक्रं महञ्ज्योतिर्दीप्यमानं महद्यशः ।
तद्वै देवा उपासते तस्मात्सूर्यो विराजते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१ ॥
Aquilo que é puro, a grande luz, resplandecente, de grande glória: isso os deuses adoram, e por isso o sol brilha. Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.2
शुक्राद्ब्रह्म प्रभवति ब्रह्म शुक्रेण वर्धते ।
तच्छुकं ज्योतिषां मध्येऽतप्तं तपति तापनम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२ ॥
Do puro surge Brahman; pelo puro Brahman cresce. Aquilo puro, não aquecido em si, arde no meio das luzes, dador de calor. Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.3
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.३ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.4
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.४ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.5
चक्रे रथस्य तिष्ठन्तोऽध्रुवस्याव्ययकर्मणः ।
केतुमन्तं वहन्त्यश्वास्तं दिव्यमजरं दिवि।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.५ ॥
Em pé sobre a roda do carro daquele de ação imperecível e imóvel, cavalos com estandartes levam aquele divino e imperecível que está no céu. Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.6
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.६ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor bendito e eterno.
5.46.7
द्वादशपूगां सरितं पिबन्तो देवरक्षिताम् ।
मध्वीक्षन्तश्च ते तस्याः संचरन्तीह घोराम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.७ ॥
Os iogues que bebem daquele rio de doze correntes, guardado pelos deuses, e contemplam suas águas doces, movendo-se aqui com terror, contemplam o Senhor eterno e bendito.
5.46.8
तदर्धमासं पिबति संचितं भ्रमरो मधु ।
ईशानः सर्वभूतेषु हविर्भूतमकल्पयत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.८ ॥
A abelha bebe o mel acumulado durante meio mês; o Senhor Īśāna o ordenou como oferenda entre todos os seres. Os iogues contemplam aquele Senhor eterno e bendito.
5.46.9
हिरण्यपर्णमश्वत्थमभिपद्य ह्यपक्षकाः ।
ते तत्र पक्षिणो भूत्वा प्रपतन्ति यथादिशम्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.९ ॥
Tendo alcançado a figueira de folhas douradas, os que não têm asas tornam-se ali pássaros e voam em qualquer direção. Os iogues contemplam aquele Senhor eterno e bendito.
5.46.10
पूर्णात्पूर्णान्युद्धरन्ति पूर्णात्पूर्णानि चक्रिरे ।
हरन्ति पूर्णात्पूर्णानि पूर्णमेवावशिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१० ॥
Do pleno tiram o pleno, do pleno fazem o pleno, do pleno levam o pleno; ainda assim, só o pleno permanece. Os iogues contemplam aquele Senhor eterno e bendito.
5.46.11
तस्माद्वै वायुरायातस्तस्मिंश्च प्रयतः सदा ।
तस्मादग्निश्च सोमश्च तस्मिंश्च प्राण आततः ॥ ५.४६.११ ॥
Daquilo veio o vento, e nele ele é sempre contido; daquilo vieram o fogo e o Soma, e nele o sopro está estendido.
5.46.12
सर्वमेव ततो विद्यात्तत्तद्वक्तुं न शक्नुमः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१२ ॥
Então deve-se conhecer tudo; não somos capazes de dizer cada coisa. Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.13
अपानं गिरपि प्राणः प्राणं गिरति चन्द्रमाः ।
आदित्यो गिरते चन्द्रमादित्यं गिरते परः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१३ ॥
O alento descendente engole o ascendente; a lua engole o alento, o sol engole a lua, e o Supremo engole o sol. Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.14
एकं पादं नोत्क्षिपति सलिलाद्धंस उच्चरन् ।
तं चेत्सन्ततमूर्ध्वाय न मृत्युर्नामृतं भवेत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१४ ॥
Um cisne que se ergue da água não levanta um pé; se o mantivesse continuamente erguido para cima, não haveria nem morte nem imortalidade. Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.15
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१५ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.16
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१६ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.17
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१७ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor eterno e bem-aventurado.
5.46.18
एवंरूपो महात्मा स पावकं पुरुषो गिरन् ।
यो वै तं पुरुषं वेद तस्येहार्थो न रिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१८ ॥
Aquele grande de alma, de tal forma, é o Puruṣa que devora o fogo. Quem conhece esse Puruṣa não perde aqui o seu propósito. Os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.19
यः सहस्रं सहस्राणां पक्षान्संतत्य संपतेत् ।
मध्यमे मध्य आगच्छेदपिचेत्स्यान्मनोजवः।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१९ ॥
Aquele que estende mil vezes mil asas e voa, e chega ao meio do meio, mesmo que seja veloz como o pensamento — os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.20
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२० ॥
Os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.21
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२१ ॥
Os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.22
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२२ ॥
Os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.23
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२३ ॥
Os yogins contemplam esse Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.24
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२४ ॥
Os yogins contemplam aquele Senhor bem-aventurado e eterno.
5.46.25
एवं यः सर्वभूतेषु आत्मानमनुपश्यति ।
अन्यत्रान्यत्र युक्तेषु किं स शोचेत्ततः परम् । ॥ ५.४६.२५ ॥
Quem assim vê o ātman em todos os seres, e nos que se dedicam a diversas ocupações, por que lamentaria além disso?
5.46.26
यथोदपाने महति सर्वतः संप्लुतोदके ।
एवं सर्वेषु वेदेषु आत्मानमनुजानतः ॥ ५.४६.२६ ॥
Como num grande poço cheio de água por todos os lados, assim para quem conhece o ātman em todos os Vedas.
5.46.27
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो महात्मा ।
न दृश्यतेऽसौ हृदि संनिविष्टः ।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितश्च ।
स तं मत्वा कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.२७ ॥
Aquele grande ser, uma pessoa do tamanho de um polegar, embora situado no coração, não é visto. Ele é não nascido, move-se incansável de dia e de noite. Conhecendo-o, o sábio permanece sereno.
5.46.28
अहमेव स्मृतो माता पिता पुत्रोऽस्म्यहं पुनः ।
आत्माहमपि सर्वस्य यच्च नास्ति यदस्ति च ॥ ५.४६.२८ ॥
Só eu sou lembrado como mãe e pai; e novamente sou o filho. Eu sou também o ātman de tudo, o que é e o que não é.
5.46.29
पितामहोऽस्मि स्थविरः पिता पुत्रश्च भारत ।
ममैव यूयमात्मस्था न मे यूयं न वो ह्यहम् ॥ ५.४६.२९ ॥
Sou o avô, o ancião, o pai e também o filho, ó Bhārata. Todos vós habitais no ātman que está em mim; não sois meus, nem sou vosso.
5.46.30
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ।
ओतप्रोतोऽहमजरप्रतिष्ठः।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितोऽहं ।
मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.३० ॥
O eu é minha morada e o eu é meu nascimento. Estou entrelaçado de ponta a ponta, firmado no imperecível. Sem nascimento e em movimento, sou incansável dia e noite. Quem me conhece, o sábio, permanece sereno.
5.46.31
अणोरणीयान्सुमनाः सर्वभूतेषु जाग्रति ।
पितरं सर्वभूतेषु पुष्करे निहितं विदुः ॥ ५.४६.३१ ॥
Mais sutil que o átomo, bondoso e sempre desperto em todos os seres. O pai estabelecido no lótus em todos os seres, isso é o que os sábios conhecem.