மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.46.1
यत्तच्छुक्रं महञ्ज्योतिर्दीप्यमानं महद्यशः ।
तद्वै देवा उपासते तस्मात्सूर्यो विराजते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१ ॥
எது தூய்மையானதோ, பெரிய ஒளியோ, ஒளிரும் பெரும் புகழோ, அதையே தேவர்கள் வழிபடுகின்றனர்; அதனால் சூரியன் ஒளிர்கிறான். யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.2
शुक्राद्ब्रह्म प्रभवति ब्रह्म शुक्रेण वर्धते ।
तच्छुकं ज्योतिषां मध्येऽतप्तं तपति तापनम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२ ॥
தூய்மையிலிருந்து பிரம்மம் தோன்றுகிறது; பிரம்மம் தூய்மையால் வளர்கிறது. அந்தத் தூய்மையானது ஒளிகளின் நடுவே தானே தகிக்காமல் வெப்பம் தருகிறது. யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.3
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.३ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.4
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.४ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.5
चक्रे रथस्य तिष्ठन्तोऽध्रुवस्याव्ययकर्मणः ।
केतुमन्तं वहन्त्यश्वास्तं दिव्यमजरं दिवि।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.५ ॥
ரதத்தின் சக்கரத்தில் நின்று, அசையாததும் அழியாத செயலுடையதுமான ரதத்தை கொடியுடைய குதிரைகள் சுமக்கின்றன — வானில் உள்ள அந்த தெய்வீக, முதுமையற்றதை. யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.6
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.६ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.7
द्वादशपूगां सरितं पिबन्तो देवरक्षिताम् ।
मध्वीक्षन्तश्च ते तस्याः संचरन्तीह घोराम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.७ ॥
பன்னிரண்டு பிரவாகங்கள் கொண்ட, தேவர்களால் காக்கப்படும் அந்த நதியைப் பருகியவர்களும், அதன் இனிய நீரைக் காண்பவர்களும், இங்கே பயங்கரமாகச் செல்பவர்களுமான யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.8
तदर्धमासं पिबति संचितं भ्रमरो मधु ।
ईशानः सर्वभूतेषु हविर्भूतमकल्पयत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.८ ॥
வண்டு அரை மாதம் சேகரிக்கப்பட்ட தேனைப் பருகுகிறது; ஈசானன் அதை எல்லா உயிர்களிலும் ஹவிஸாக அமைத்தான். யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.9
हिरण्यपर्णमश्वत्थमभिपद्य ह्यपक्षकाः ।
ते तत्र पक्षिणो भूत्वा प्रपतन्ति यथादिशम्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.९ ॥
பொன்னிற இலைகள் கொண்ட அரசமரத்தை அடைந்து, இறகற்றவர்கள் அங்கே பறவைகளாகி எந்தத் திசையிலும் பறந்து செல்கின்றனர். யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.10
पूर्णात्पूर्णान्युद्धरन्ति पूर्णात्पूर्णानि चक्रिरे ।
हरन्ति पूर्णात्पूर्णानि पूर्णमेवावशिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१० ॥
நிறைவிலிருந்து நிறைவை எடுக்கிறார்கள், நிறைவிலிருந்து நிறைவைச் செய்கிறார்கள், நிறைவிலிருந்து நிறைவை எடுத்துச் செல்கிறார்கள்; ஆயினும் நிறைவானதே மீதமிருக்கிறது. யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.11
तस्माद्वै वायुरायातस्तस्मिंश्च प्रयतः सदा ।
तस्मादग्निश्च सोमश्च तस्मिंश्च प्राण आततः ॥ ५.४६.११ ॥
அதிலிருந்தே வாயு வந்தது, அதிலேயே அவன் எப்போதும் கட்டுப்பட்டவனாக இருக்கிறான்; அதிலிருந்தே அக்னியும் சோமமும் வந்தன, அதிலேயே பிராணன் விரிந்திருக்கிறது.
5.46.12
सर्वमेव ततो विद्यात्तत्तद्वक्तुं न शक्नुमः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१२ ॥
அதன் பின் அனைத்தையும் அறிய வேண்டும்; ஒவ்வொன்றையும் சொல்ல எங்களால் இயலாது. யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.13
अपानं गिरपि प्राणः प्राणं गिरति चन्द्रमाः ।
आदित्यो गिरते चन्द्रमादित्यं गिरते परः ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१३ ॥
கீழ்நோக்கும் மூச்சு மேல்நோக்கும் மூச்சை விழுங்குகிறது; சந்திரன் மூச்சை விழுங்குகிறான்; சூரியன் சந்திரனை விழுங்குகிறான்; பரமன் சூரியனை விழுங்குகிறான். யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.14
एकं पादं नोत्क्षिपति सलिलाद्धंस उच्चरन् ।
तं चेत्सन्ततमूर्ध्वाय न मृत्युर्नामृतं भवेत्।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१४ ॥
அன்னப்பறவை நீரிலிருந்து எழும்போது ஒரு காலைத் தூக்காது; அதை எப்போதும் மேலே தூக்கி வைத்தால் மரணமும் இருக்காது, அமிர்தமும் இருக்காது. யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.15
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१५ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.16
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१६ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.17
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१७ ॥
யோகிகள் அந்த நித்திய பகவானைக் காண்கிறார்கள்.
5.46.18
एवंरूपो महात्मा स पावकं पुरुषो गिरन् ।
यो वै तं पुरुषं वेद तस्येहार्थो न रिष्यते।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१८ ॥
இத்தகைய வடிவுடைய அந்த மகாத்மா தீயை விழுங்கும் புருஷன். அந்தப் புருஷனை அறிபவனுக்கு இங்குள்ள பயன் கெடுவதில்லை. யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.19
यः सहस्रं सहस्राणां पक्षान्संतत्य संपतेत् ।
मध्यमे मध्य आगच्छेदपिचेत्स्यान्मनोजवः।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.१९ ॥
ஆயிரமாயிரம் சிறகுகளை விரித்துப் பறப்பவன், நடுவில் நடுவைச் சென்றடைபவன், மனத்தின் வேகம் கொண்டவனாக இருந்தாலும் — யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.20
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२० ॥
யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.21
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२१ ॥
யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.22
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२२ ॥
யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.23
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२३ ॥
யோகிகள் அந்த சனாதனமான பகவானைக் காண்கின்றனர்.
5.46.24
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम् ॥ ५.४६.२४ ॥
யோகிகள் அந்த நித்தியமான பகவானை தரிசிக்கிறார்கள்.
5.46.25
एवं यः सर्वभूतेषु आत्मानमनुपश्यति ।
अन्यत्रान्यत्र युक्तेषु किं स शोचेत्ततः परम् । ॥ ५.४६.२५ ॥
இவ்வாறு அனைத்து உயிர்களிலும் ஆத்மாவைக் காண்பவன், பல்வேறு செயல்களில் ஈடுபட்டவர்களிலும், அதற்கு மேல் ஏன் துயருற வேண்டும்?
5.46.26
यथोदपाने महति सर्वतः संप्लुतोदके ।
एवं सर्वेषु वेदेषु आत्मानमनुजानतः ॥ ५.४६.२६ ॥
ஒரு பெரிய கிணற்றில் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் நீர் நிரம்பியிருப்பது போல, அனைத்து வேதங்களிலும் ஆத்மாவை அறிபவனுக்கு (அனைத்தும் உள்ளன).
5.46.27
अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो महात्मा ।
न दृश्यतेऽसौ हृदि संनिविष्टः ।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितश्च ।
स तं मत्वा कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.२७ ॥
கட்டை விரல் அளவுள்ள அந்த மகாத்மாவான புருஷன், இதயத்தில் நிலைபெற்றிருந்தும் காணப்படுவதில்லை. அவன் பிறப்பற்றவன்; இரவும் பகலும் சோர்வின்றி இயங்குகிறான். அவனை அறிந்து ஞானி மகிழ்ச்சியுடன் நிலைத்திருக்கிறான்.
5.46.28
अहमेव स्मृतो माता पिता पुत्रोऽस्म्यहं पुनः ।
आत्माहमपि सर्वस्य यच्च नास्ति यदस्ति च ॥ ५.४६.२८ ॥
நானே தாய் எனவும் தந்தை எனவும் நினைக்கப்படுகிறேன்; மீண்டும் நானே மகனும் ஆவேன். அனைத்திற்கும் ஆத்மாவும் நானே; உள்ளதும் இல்லாததும் நானே.
5.46.29
पितामहोऽस्मि स्थविरः पिता पुत्रश्च भारत ।
ममैव यूयमात्मस्था न मे यूयं न वो ह्यहम् ॥ ५.४६.२९ ॥
நான் பிதாமகனும், மூத்தவனும், தந்தையும், மகனும் ஆவேன், ஓ பாரதா. நீங்கள் அனைவரும் என்னிலேயே ஆத்மாவில் நிலைத்திருக்கிறீர்கள்; நீங்கள் என்னுடையவர்கள் அல்ல, நானும் உங்களுடையவன் அல்ல.
5.46.30
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ।
ओतप्रोतोऽहमजरप्रतिष्ठः।
अजश्चरो दिवारात्रमतन्द्रितोऽहं ।
मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्नः ॥ ५.४६.३० ॥
ஆத்மாவே என் இருப்பிடம்; ஆத்மாவே என் பிறப்பும். அழியாத அடித்தளத்தில் ஊடுருவி நான் நிலைபெற்றுள்ளேன். பிறப்பற்றவனும் இயங்குபவனுமான நான் இரவும் பகலும் சோர்வின்றி இருக்கிறேன். என்னை அறிந்து கவி மகிழ்ச்சியுடன் நிலைத்திருக்கிறான்.
5.46.31
अणोरणीयान्सुमनाः सर्वभूतेषु जाग्रति ।
पितरं सर्वभूतेषु पुष्करे निहितं विदुः ॥ ५.४६.३१ ॥
அணுவையும் விட நுண்ணியவன், அனைத்து உயிர்களிலும் நல்மனத்துடன் விழிப்பாக இருப்பவன். அனைத்து உயிர்களிலும் தாமரையில் நிலைபெற்ற தந்தையை அவர்கள் அறிவர்.