Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.5.1

द्रुपदेनैवमुक्ते तु वाक्ये वाक्यविदां वरः ।
वसुदेवसुतस्तत्र पृष्णिसिंहोऽब्रवीदिदम् ॥ ५.५.१ ॥

ଦ୍ରୁପଦ ଏପରି କହିବା ପରେ, ବାକ୍ୟଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପୃଷ୍ଣିସିଂହ ସେଠାରେ ଏହା କହିଲେ।

5.5.2

उपपन्नमिदं वाक्यं सोमकानां धुरंधरे ।
अर्थसिद्धिकरं राज्ञः पाण्डवस्यामितौजसः ॥ ५.५.२ ॥

ସୋମକମାନଙ୍କ ଧୁରନ୍ଧର, ଏହି ବାକ୍ୟ ଯଥାର୍ଥ; ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବ ରାଜାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା।

5.5.3

एतच्च पूर्वं कार्यं नः सुनीतिमभिकाङ्क्षताम् ।
अन्यथा ह्याचरन्कर्म पुरुषः स्यात्सुबालिशः ॥ ५.५.३ ॥

ସୁନୀତି ଇଚ୍ଛୁକ ଆମର ଏହା ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ; ନୋହିଲେ କର୍ମକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ଅତି ମୂର୍ଖ ହେବ।

5.5.4

किं तु संबन्धकं तुल्यमस्माकं कुरुपाण्डुषु ।
यथेष्टं वर्तमानेषु पाण्डवेषु च तेषु च ॥ ५.५.४ ॥

କିନ୍ତୁ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମର ସମ୍ବନ୍ଧ ସମାନ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରହୁଥିବାବେଳେ।

5.5.5

ते विवाहार्थमानीता वयं सर्वे तथा भवान् ।
कृते विवाहे मुदिता गमिष्यामो गृहान्प्रति ॥ ५.५.५ ॥

ସେମାନେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଓ ଆପଣ ମଧ୍ୟ ବିବାହ ପାଇଁ ଆଣିତ ହୋଇଛୁ; ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ଆନନ୍ଦରେ ଘରକୁ ଯିବୁ।

5.5.6

भवान्वृद्धतमो राज्ञां वयसा च श्रुतेन च ।
शिष्यवत्ते वयं सर्वे भवामेह न संशयः ॥ ५.५.६ ॥

ଆପଣ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୟସ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବାଧିକ ବୃଦ୍ଧ; ଏଠାରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଃସଂଶୟ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ପରି।

5.5.7

भवन्तं धृतराष्ट्रश्च सततं बहु मन्यते ।
आचार्ययोः सखा चासि द्रोणस्य च कृपस्व च ॥ ५.५.७ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଆପଣ ଦୁଇ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଦ୍ରୋଣ ଓ କୃପଙ୍କ ସଖା।

5.5.8

स भवान्प्रेषयत्वद्य पाण्डवार्थकरं वचः ।
सर्वेषां निश्चितं तन्नः प्रेषयिष्यति यद्भवान् ॥ ५.५.८ ॥

ଅତଏବ ଆପଣ ଏବେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ହିତକର ବାର୍ତ୍ତା ପଠାନ୍ତୁ। ଆପଣ ଯାହା ପଠାଇବେ ତାହା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ।

5.5.9

यदि तावच्छमं कुर्यन्न्यायेन कुरुपुङ्गवः ।
न भवेत्कुरुपाण्डूनां सौभ्रात्रेण महान्क्षयः ॥ ५.५.९ ॥

କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦି ନ୍ୟାୟରେ ଶାନ୍ତି କରନ୍ତି, ତେବେ କୌରବ-ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସୌଭ୍ରାତ୍ରରେ ମହାକ୍ଷୟ ହେବ ନାହିଁ।

5.5.10

अथ दर्पान्वितो मोहान्न कुर्याद्धृतराष्ट्रजः ।
अन्येषां प्रेषयित्वा च पश्चादस्मान्सभाह्वये ॥ ५.५.१० ॥

କିନ୍ତୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦର୍ପ ଓ ମୋହରେ ତାହା ନ କରି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ପରେ ଆମକୁ ସଭାକୁ ଡାକନ୍ତି।

5.5.11

ततो दुर्योधनो मन्दः सहामात्यः सबान्धवः ।
निष्ठामापत्स्यते मूढः क्रुद्धे गाण्डीवधन्वनि ॥ ५.५.११ ॥

ତେବେ ମୂର୍ଖ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ, ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱା କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ ବିନାଶ ପାଇବ।

5.5.12

ततः सत्कृत्य वार्ष्णेयं विराटः पृथिवीपतिः ।
गृहान्प्रस्थापयामास सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.५.१२ ॥

ତା'ପରେ ପୃଥିବୀପତି ବିରାଟ ବାର୍ଷ୍ଣେୟଙ୍କୁ (କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ) ସତ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ଘରକୁ ପଠାଇଲେ।

5.5.13

द्वारकं तु गते कृष्णे युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
चक्रुः साङ्घ्रामिकं सर्वं विराटश्च महीपतिः ॥ ५.५.१३ ॥

କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକା ଗଲା ପରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏବଂ ମହୀପତି ବିରାଟ ଯୁଦ୍ଧର ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ।

5.5.14

ततः संप्रेषयामास विराटः सह बान्धवैः ।
सर्वेषां भूमिपालानां द्रुपदश्च महीपतिः ॥ ५.५.१४ ॥

ତା'ପରେ ବିରାଟ ନିଜ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଭୂପାଳଙ୍କ ପାଖକୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ; ମହୀପତି ଦ୍ରୁପଦ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଲେ।

5.5.15

वचनात्कुरुसिंहानां मत्स्यपाञ्चालयोश्च ते ।
समाजग्मुर्महीपालाः संप्रहृष्टा महाबलाः ॥ ५.५.१५ ॥

କୁରୁସିଂହ ଓ ମତ୍ସ୍ୟ-ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ବଚନରେ ସେହି ମହାବଳ ଭୂପାଳମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଏକତ୍ର ହେଲେ।

5.5.16

तच्छ्रुत्वा पाण्डुपुत्राणां समागच्छन्महद्बलम् ।
धृतराष्ट्रसुताश्चापि समानिन्युर्महीपतीन् ॥ ५.५.१६ ॥

ତାହା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବିଶାଳ ସେନା ଏକତ୍ର ହେଲା; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ।

5.5.17

समाकुला मही राजन्कुरुपाण्डवकारणात् ।
तदा समभवत्कृत्स्ना संप्रयाणे महीक्षिताम् ॥ ५.५.१७ ॥

ହେ ରାଜନ୍, କୁରୁ-ପାଣ୍ଡବଙ୍କ କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲା; ସେତେବେଳେ ରାଜାମାନଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନରେ ସମଗ୍ର ଧରଣୀ ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେଲା।

5.5.18

संकुला च तदा भूमिश्चतुरङ्गवलान्विता ।
बलानि तेषां वीराणामागच्छन्ति ततस्ततः ॥ ५.५.१८ ॥

ସେତେବେଳେ ଚତୁରଙ୍ଗ ସେନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଭରପୁର ହେଲା; ବୀରମାନଙ୍କର ସେନା ଏଣୁତେଣୁରୁ ଆସିବାକୁ ଲାଗିଲା।

5.5.19

चालयन्तीव गां देवीं सपर्वतवनामिमाम् ।
ततः प्रज्ञावयोवृद्धं पाञ्चाल्यः स्वपुरोहितम्।
कुरुभ्यः प्रेषयामास युधिष्ठिरमते स्थितः ॥ ५.५.१९ ॥

ପର୍ବତ ଓ ବନ ସହିତ ଏହି ଦେବୀ ପୃଥିବୀକୁ ଯେପରି କମ୍ପାଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ମତରେ ସ୍ଥିର ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ନିଜ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ କୌରବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।