മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.5.1
द्रुपदेनैवमुक्ते तु वाक्ये वाक्यविदां वरः ।
वसुदेवसुतस्तत्र पृष्णिसिंहोऽब्रवीदिदम् ॥ ५.५.१ ॥
ദ്രുപദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാക്കറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസുദേവപുത്രൻ, പൃഷ്ണിസിംഹൻ അവിടെ ഇതു പറഞ്ഞു.
5.5.2
उपपन्नमिदं वाक्यं सोमकानां धुरंधरे ।
अर्थसिद्धिकरं राज्ञः पाण्डवस्यामितौजसः ॥ ५.५.२ ॥
സോമകരുടെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനേ, ഈ വാക്ക് യുക്തമാണ്; അമിതതേജസ്വിയായ പാണ്ഡവരാജാവിന്റെ കാര്യം സാധിപ്പിക്കുന്നതാണിത്.
5.5.3
एतच्च पूर्वं कार्यं नः सुनीतिमभिकाङ्क्षताम् ।
अन्यथा ह्याचरन्कर्म पुरुषः स्यात्सुबालिशः ॥ ५.५.३ ॥
നല്ല നീതി ആഗ്രഹിക്കുന്ന നമുക്ക് ഇതാണ് ആദ്യത്തെ കടമ; അല്ലാത്തപക്ഷം പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വലിയ വിഡ്ഢിയായിത്തീരും.
5.5.4
किं तु संबन्धकं तुल्यमस्माकं कुरुपाण्डुषु ।
यथेष्टं वर्तमानेषु पाण्डवेषु च तेषु च ॥ ५.५.४ ॥
എന്നാൽ കുരുക്കളോടും പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളോടും നമുക്കുള്ള ബന്ധം തുല്യമാണ്; പാണ്ഡവരും അവരും ഇഷ്ടംപോലെ കഴിയുമ്പോൾ.
5.5.5
ते विवाहार्थमानीता वयं सर्वे तथा भवान् ।
कृते विवाहे मुदिता गमिष्यामो गृहान्प्रति ॥ ५.५.५ ॥
അവരും നമ്മളെല്ലാവരും നിങ്ങളും വിവാഹത്തിനായി കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടവരാണ്; വിവാഹം നടന്നശേഷം സന്തോഷത്തോടെ വീടുകളിലേക്കു മടങ്ങും.
5.5.6
भवान्वृद्धतमो राज्ञां वयसा च श्रुतेन च ।
शिष्यवत्ते वयं सर्वे भवामेह न संशयः ॥ ५.५.६ ॥
രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രായത്തിലും പഠനത്തിലും നിങ്ങൾ ഏറ്റവും മൂത്തവനാണ്; ഇവിടെ നാമെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യരെപ്പോലെയാണ്, സംശയമില്ല.
5.5.7
भवन्तं धृतराष्ट्रश्च सततं बहु मन्यते ।
आचार्ययोः सखा चासि द्रोणस्य च कृपस्व च ॥ ५.५.७ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളെ വളരെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇരു ആചാര്യന്മാരായ ദ്രോണന്റെയും കൃപന്റെയും സുഹൃത്താണ്.
5.5.8
स भवान्प्रेषयत्वद्य पाण्डवार्थकरं वचः ।
सर्वेषां निश्चितं तन्नः प्रेषयिष्यति यद्भवान् ॥ ५.५.८ ॥
അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിന് ഗുണകരമായ സന്ദേശം അയയ്ക്കുക. നിങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും നിശ്ചയം.
5.5.9
यदि तावच्छमं कुर्यन्न्यायेन कुरुपुङ्गवः ।
न भवेत्कुरुपाण्डूनां सौभ्रात्रेण महान्क्षयः ॥ ५.५.९ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠൻ ന്യായപൂർവം സമാധാനം ചെയ്താൽ കുരുപാണ്ഡവർക്ക് സൗഹാർദത്തോടെ വലിയ നാശമുണ്ടാകില്ല.
5.5.10
अथ दर्पान्वितो मोहान्न कुर्याद्धृतराष्ट्रजः ।
अन्येषां प्रेषयित्वा च पश्चादस्मान्सभाह्वये ॥ ५.५.१० ॥
എന്നാൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ അഹങ്കാരത്താലും മോഹത്താലും അതു ചെയ്യാതെ, മറ്റുള്ളവരെ അയച്ച ശേഷം ഞങ്ങളെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചാൽ.
5.5.11
ततो दुर्योधनो मन्दः सहामात्यः सबान्धवः ।
निष्ठामापत्स्यते मूढः क्रुद्धे गाण्डीवधन्वनि ॥ ५.५.११ ॥
അപ്പോൾ മൂഢനായ ദുര്യോധനൻ മന്ത്രിമാരോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി, ഗാണ്ഡീവധന്വാവ് കോപിക്കുമ്പോൾ നാശം പ്രാപിക്കും.
5.5.12
ततः सत्कृत्य वार्ष्णेयं विराटः पृथिवीपतिः ।
गृहान्प्रस्थापयामास सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.५.१२ ॥
പിന്നെ ഭൂപതിയായ വിരാടൻ വാർഷ്ണേയനെ (കൃഷ്ണനെ) സത്കരിച്ച്, പരിവാരത്തോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചു.
5.5.13
द्वारकं तु गते कृष्णे युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
चक्रुः साङ्घ्रामिकं सर्वं विराटश्च महीपतिः ॥ ५.५.१३ ॥
കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയശേഷം, യുധിഷ്ഠിരനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയവരും ഭൂപതിയായ വിരാടനും യുദ്ധത്തിനുള്ള എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ചെയ്തു.
5.5.14
ततः संप्रेषयामास विराटः सह बान्धवैः ।
सर्वेषां भूमिपालानां द्रुपदश्च महीपतिः ॥ ५.५.१४ ॥
പിന്നെ വിരാടൻ ബന്ധുക്കളോടുകൂടി എല്ലാ ഭൂപാലന്മാർക്കും ദൂതന്മാരെ അയച്ചു; ഭൂപതിയായ ദ്രുപദനും അയച്ചു.
5.5.15
वचनात्कुरुसिंहानां मत्स्यपाञ्चालयोश्च ते ।
समाजग्मुर्महीपालाः संप्रहृष्टा महाबलाः ॥ ५.५.१५ ॥
കുരുസിംഹങ്ങളുടെയും മത്സ്യ-പാഞ്ചാലന്മാരുടെയും വാക്കിനാൽ ആ മഹാബലരായ ഭൂപാലന്മാർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നിച്ചുകൂടി.
5.5.16
तच्छ्रुत्वा पाण्डुपुत्राणां समागच्छन्महद्बलम् ।
धृतराष्ट्रसुताश्चापि समानिन्युर्महीपतीन् ॥ ५.५.१६ ॥
അത് കേട്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ പക്ഷത്ത് വലിയ സേന ഒന്നിച്ചുകൂടി; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും രാജാക്കന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.
5.5.17
समाकुला मही राजन्कुरुपाण्डवकारणात् ।
तदा समभवत्कृत्स्ना संप्रयाणे महीक्षिताम् ॥ ५.५.१७ ॥
രാജാവേ, കുരു-പാണ്ഡവന്മാരുടെ കാരണത്താൽ ഭൂമി മുഴുവൻ കലങ്ങി; അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാരുടെ പുറപ്പാടിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ ഇളകിപ്പോയി.
5.5.18
संकुला च तदा भूमिश्चतुरङ्गवलान्विता ।
बलानि तेषां वीराणामागच्छन्ति ततस्ततः ॥ ५.५.१८ ॥
അപ്പോൾ ചതുരംഗ സേനകളാൽ നിറഞ്ഞ ഭൂമി തിങ്ങിനിറഞ്ഞു; വീരന്മാരുടെ സേനകൾ അവിടെനിന്നും ഇവിടെനിന്നും വന്നുതുടങ്ങി.
5.5.19
चालयन्तीव गां देवीं सपर्वतवनामिमाम् ।
ततः प्रज्ञावयोवृद्धं पाञ्चाल्यः स्वपुरोहितम्।
कुरुभ्यः प्रेषयामास युधिष्ठिरमते स्थितः ॥ ५.५.१९ ॥
പർവതങ്ങളും വനങ്ങളുമുള്ള ഈ ദേവിയായ ഭൂമിയെ വിറപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, യുധിഷ്ഠിരന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന പാഞ്ചാല രാജാവ് ജ്ഞാനത്തിലും വയസ്സിലും മുതിർന്ന തന്റെ പുരോഹിതനെ കൗരവരുടെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചു.