மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.5.1
द्रुपदेनैवमुक्ते तु वाक्ये वाक्यविदां वरः ।
वसुदेवसुतस्तत्र पृष्णिसिंहोऽब्रवीदिदम् ॥ ५.५.१ ॥
துருபதன் இவ்வாறு கூறியபின், சொல்வல்லோரில் சிறந்தவனும் வசுதேவரின் மகனும் பிருஷ்ணி சிங்கமுமான அவன் அங்கே இதைக் கூறினான்.
5.5.2
उपपन्नमिदं वाक्यं सोमकानां धुरंधरे ।
अर्थसिद्धिकरं राज्ञः पाण्डवस्यामितौजसः ॥ ५.५.२ ॥
சோமகர்களின் தலைவனே, இந்தச் சொல் பொருத்தமானது; அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட பாண்டவ அரசனின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவது.
5.5.3
एतच्च पूर्वं कार्यं नः सुनीतिमभिकाङ्क्षताम् ।
अन्यथा ह्याचरन्कर्म पुरुषः स्यात्सुबालिशः ॥ ५.५.३ ॥
நல்ல நீதியை விரும்புபவர்களான நமக்கு இதுவே முதல் கடமை; இல்லையெனில் செயல்படும் மனிதன் மிகுந்த மூடனாவான்.
5.5.4
किं तु संबन्धकं तुल्यमस्माकं कुरुपाण्डुषु ।
यथेष्टं वर्तमानेषु पाण्डवेषु च तेषु च ॥ ५.५.४ ॥
ஆனால் குருக்களுக்கும் பாண்டுவின் மக்களுக்கும் நமக்கு உறவு சமமானது; பாண்டவர்களும் அவர்களும் விரும்பியபடி இருக்கும்போது.
5.5.5
ते विवाहार्थमानीता वयं सर्वे तथा भवान् ।
कृते विवाहे मुदिता गमिष्यामो गृहान्प्रति ॥ ५.५.५ ॥
அவர்களும், நாங்கள் அனைவரும், நீங்களும் திருமணத்திற்காக அழைத்து வரப்பட்டோம்; திருமணம் நிறைவேறியபின் மகிழ்வுடன் வீடுகளுக்குச் செல்வோம்.
5.5.6
भवान्वृद्धतमो राज्ञां वयसा च श्रुतेन च ।
शिष्यवत्ते वयं सर्वे भवामेह न संशयः ॥ ५.५.६ ॥
நீங்கள் அரசர்களில் வயதிலும் கல்வியிலும் மிகவும் மூத்தவர்; இங்கு நாம் அனைவரும் உங்கள் சீடர்களைப் போன்றவர்களே, சந்தேகமில்லை.
5.5.7
भवन्तं धृतराष्ट्रश्च सततं बहु मन्यते ।
आचार्ययोः सखा चासि द्रोणस्य च कृपस्व च ॥ ५.५.७ ॥
திருதராஷ்டிரர் எப்போதும் உங்களை மிகவும் மதிக்கிறார். நீங்கள் இரண்டு ஆசிரியர்களான துரோணர் மற்றும் கிருபரின் நண்பர்.
5.5.8
स भवान्प्रेषयत्वद्य पाण्डवार्थकरं वचः ।
सर्वेषां निश्चितं तन्नः प्रेषयिष्यति यद्भवान् ॥ ५.५.८ ॥
ஆகவே நீங்கள் இப்போது பாண்டவர்களின் நலனுக்கு உகந்த செய்தியை அனுப்புங்கள். நீங்கள் அனுப்புவதே எங்கள் அனைவருக்கும் உறுதியானது.
5.5.9
यदि तावच्छमं कुर्यन्न्यायेन कुरुपुङ्गवः ।
न भवेत्कुरुपाण्डूनां सौभ्रात्रेण महान्क्षयः ॥ ५.५.९ ॥
குருக்களில் சிறந்தவர் நியாயமாக சமாதானம் செய்தால், குருக்களும் பாண்டுவின் மக்களும் சகோதரத்துவத்தால் பெரும் அழிவு ஏற்படாது.
5.5.10
अथ दर्पान्वितो मोहान्न कुर्याद्धृतराष्ट्रजः ।
अन्येषां प्रेषयित्वा च पश्चादस्मान्सभाह्वये ॥ ५.५.१० ॥
ஆனால் திருதராஷ்டிரனின் மகன் செருக்கினாலும் மயக்கத்தாலும் அதைச் செய்யாமல், பிறரை அனுப்பிப் பின்னர் எங்களைச் சபைக்கு அழைத்தால்.
5.5.11
ततो दुर्योधनो मन्दः सहामात्यः सबान्धवः ।
निष्ठामापत्स्यते मूढः क्रुद्धे गाण्डीवधन्वनि ॥ ५.५.११ ॥
பின்னர் மூடனாகிய துரியோதனன் அமைச்சர்களுடனும் உறவினர்களுடனும், காண்டீவ வில்லாளி சினந்தபோது அழிவை அடைவான்.
5.5.12
ततः सत्कृत्य वार्ष्णेयं विराटः पृथिवीपतिः ।
गृहान्प्रस्थापयामास सगणं सहबान्धवम् ॥ ५.५.१२ ॥
பின்னர் பூமியின் தலைவன் விராடன் வார்ஷ்ணேயனை (கிருஷ்ணனை) உபசரித்து, அவருடைய பரிவாரத்தோடும் உறவினர்களோடும் வீட்டுக்கு அனுப்பினான்.
5.5.13
द्वारकं तु गते कृष्णे युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
चक्रुः साङ्घ्रामिकं सर्वं विराटश्च महीपतिः ॥ ५.५.१३ ॥
கிருஷ்ணன் துவாரகைக்குச் சென்றபின், யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டவர்களும் பூமிபதியான விராடனும் போருக்கான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்தனர்.
5.5.14
ततः संप्रेषयामास विराटः सह बान्धवैः ।
सर्वेषां भूमिपालानां द्रुपदश्च महीपतिः ॥ ५.५.१४ ॥
பின்னர் விராடன் தன் உறவினர்களுடன் எல்லா அரசர்களுக்கும் தூதர்களை அனுப்பினான்; பூமிபதியான துருபதனும் அனுப்பினான்.
5.5.15
वचनात्कुरुसिंहानां मत्स्यपाञ्चालयोश्च ते ।
समाजग्मुर्महीपालाः संप्रहृष्टा महाबलाः ॥ ५.५.१५ ॥
குருசிங்கங்களின் சொல்லால், மத்சியர் பாஞ்சாலர்களின் சொல்லால், அந்த மிகு வலிமையுள்ள அரசர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஒன்றுகூடினர்.
5.5.16
तच्छ्रुत्वा पाण्डुपुत्राणां समागच्छन्महद्बलम् ।
धृतराष्ट्रसुताश्चापि समानिन्युर्महीपतीन् ॥ ५.५.१६ ॥
அதைக் கேட்ட பாண்டுவின் மகன்களுக்காக பெரும் படை கூடியது; திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்களும் அரசர்களைத் திரட்டினர்.
5.5.17
समाकुला मही राजन्कुरुपाण्डवकारणात् ।
तदा समभवत्कृत्स्ना संप्रयाणे महीक्षिताम् ॥ ५.५.१७ ॥
அரசனே, குரு-பாண்டவர்களின் காரணத்தால் பூமி முழுவதும் கலங்கியது; அப்போது அரசர்களின் படையெழுச்சியால் அனைத்து நிலமும் கொந்தளித்தது.
5.5.18
संकुला च तदा भूमिश्चतुरङ्गवलान्विता ।
बलानि तेषां वीराणामागच्छन्ति ततस्ततः ॥ ५.५.१८ ॥
அப்போது நால்வகைப் படைகளுடன் பூமி நெரிசலானது; வீரர்களின் படைகள் அங்கும் இங்குமிருந்து வரத் தொடங்கின.
5.5.19
चालयन्तीव गां देवीं सपर्वतवनामिमाम् ।
ततः प्रज्ञावयोवृद्धं पाञ्चाल्यः स्वपुरोहितम्।
कुरुभ्यः प्रेषयामास युधिष्ठिरमते स्थितः ॥ ५.५.१९ ॥
மலைகளும் காடுகளுமாக இருந்த இந்தத் தேவியாகிய பூமியை அதிரச் செய்வது போல, அப்போது யுதிஷ்டிரனின் கருத்தில் உறுதியாக நின்ற பாஞ்சால மன்னன் அறிவிலும் வயதிலும் முதிர்ந்த தன் புரோகிதரைக் குருக்களிடம் அனுப்பினான்.