મહાભારત · અધ્યાય 5.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.77.1
उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दन ।
तव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परन्तप ॥ ५.७७.१ ॥
જનાર્દન, યુધિષ્ઠિરે જે કહેવાનું હતું તે બધું પહેલેથી કહી દીધું છે. પણ તમારી વાત સાંભળીને મને તે યોગ્ય લાગતું નથી, હે પરંતપ.
5.77.2
नैव प्रशममत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभो ।
लोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात् ॥ ५.७७.२ ॥
પ્રભુ, અહીં શાંતિ સરળ છે એમ તમે માનતા નથી. તે ધૃતરાષ્ટ્રના લોભથી કે દીનતાથી ઊભી થઈ છે.
5.77.3
अफलं मन्यसे वाऽपि पुरुषस्य पराक्रमम् ।
न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण बलोदयः ॥ ५.७७.३ ॥
માણસના પરાક્રમને તમે નિષ્ફળ માનો છો. પણ પુરુષાર્થ અને કર્મ વિના બળનો ઉદય થતો નથી.
5.77.4
तदिदं भाषितं वाक्यं तथाचन तथैव तत् ।
न चैतदेवं द्रष्टव्यमसाध्यमपि किंचन ॥ ५.७७.४ ॥
તમે કહેલું એ વચન તેવું જ છે. પણ કંઈ પણ અસાધ્ય છે એ રીતે આને ન જોવું જોઈએ.
5.77.5
किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रमस्माकमवसादकम् ।
कुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः ॥ ५.७७.५ ॥
આને તમે અમારા માટે કષ્ટદાયક અને થકવનારું કેમ માનો છો? જેમના કર્મમાં ફળ ઉદય પામતું નથી તેઓ પણ કર્મ કરે જ છે.
5.77.6
संपाद्यमानं सम्यक्व स्यात्कर्म सफलं प्रभो ।
स तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७७.६ ॥
પ્રભુ, સારી રીતે સંપન્ન કરાતું કર્મ સફળ થાય છે. તેથી હે કૃષ્ણ, બીજાઓને પણ સુખ થાય તેવું તમે વર્તો.
5.77.7
पाण्डवानां कुरूणां च भवान्नः प्रथमः सुहृत् ।
सुराणामसुराणां च यथा वीर प्रजापतिः ॥ ५.७७.७ ॥
હે વીર, પ્રજાપતિ જેમ દેવો અને અસુરોના છે, તેમ તમે પાંડવો, કૌરવો અને અમારા પ્રથમ હિતૈષી છો.
5.77.8
कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम् ।
अस्मद्धितमनुष्ठानं मन्ये तव न दुष्करम् ॥ ५.७७.८ ॥
કૌરવો અને પાંડવો માટે નિરામય શાંતિ સ્થાપો; અમારા હિતનું આ કાર્ય તમારા માટે કઠિન નથી એમ હું માનું છું.
5.77.9
एवं च कार्यतामेति कार्यं तव जनार्दन ।
गमनादेवमेव त्वं करिष्यसि जनार्दन ॥ ५.७७.९ ॥
હે જનાર્દન, આ રીતે તમારું કાર્ય પૂર્ણ થશે; હે જનાર્દન, તમે જઈને એ જ પ્રમાણે કરશો.
5.77.10
चिकीर्षितमथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मानि ।
भविष्यति च तत्सर्वं यथा तव चिकीर्षितम् ॥ ५.७७.१० ॥
હે વીર, એ દુરાત્મા વિશે તમે બીજું જે કંઈ કરવા ઇચ્છો છો, તે બધું તમારી ઇચ્છા પ્રમાણે જ થશે.
5.77.11
शर्म तैः सह वा नोऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम् ।
विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः ॥ ५.७७.११ ॥
તેમની સાથે અમારું કલ્યાણ થાઓ, અથવા તમારી જે ઇચ્છા હોય તે; હે કૃષ્ણ, વિચારીને તમારી જે ઇચ્છા નક્કી થાય, તે જ અમારે માટે માન્ય છે.
5.77.12
न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवः ।
येन धर्मसुते दृष्टा न सा श्रीरुपमर्षिता ॥ ५.७७.१२ ॥
ધર્મપુત્રને જોઈને જે દુરાત્માએ એ શ્રીને સહન ન કરી, તે પુત્રો અને બાંધવો સહિત વધને યોગ્ય નથી એવું નથી.
5.77.13
यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदन ।
उपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना ॥ ५.७७.१३ ॥
હે મધુસૂદન, ધર્મિષ્ઠે ન જોયેલા ઉપાયથી, ક્રૂર ઉપાયથી દુષ્ટ દ્યૂતક્રીડકે (તે) હરી લીધું.
5.77.14
कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरः ।
समाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते ॥ ५.७७.१४ ॥
ક્ષત્રિયોમાં ધનુર્ધર તરીકે જન્મેલો પુરુષ, પ્રાણત્યાગ સામે આવે તોપણ, આહ્વાન પામીને કેવી રીતે પાછો ફરે?
5.77.15
अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रवृजितांस्तथा ।
वध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतोऽसौ सुयोधनः ॥ ५.७७.१५ ॥
અધર્મથી પરાજિત અને વનમાં પ્રવ્રજિત થયેલાઓને જોઈને, હે વાર્ષ્ણેય, મારા માટે તેઓ વધ્ય છે; તે સુયોધન ચાલ્યો ગયો છે.
5.77.16
न चैतदद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसि ।
क्रिया कथंच मुख्या स्यान्मृदुना चेतरेण वा ॥ ५.७७.१६ ॥
હે કૃષ્ણ, મિત્ર માટે તું જે કરવા ઇચ્છે છે તે અદ્ભુત નથી; પણ મૃદુતાથી કે બીજા કોઈ રીતે, આમાં મુખ્ય કાર્ય કેવી રીતે થશે?
5.77.17
अथवा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषामनन्तरम् ।
तदेव क्रियतामाशु न विचार्यमतस्त्वया ॥ ५.७७.१७ ॥
અથવા જો તું માને કે પછીથી તેમનો વધ કરવો જ શ્રેષ્ઠ છે, તો તે જ ઝડપથી કરાય; આ વિશે તારે વિચાર કરવાની જરૂર નથી.
5.77.18
जानासि हि यथैतेन द्रौपदी पापबुद्धिना ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्योपमर्षितम् ॥ ५.७७.१८ ॥
આ પાપબુદ્ધિ વાળાથી દ્રૌપદી સભાની મધ્યમાં કેવી રીતે પીડાઈ એ તું જાણે છે; અને તેનાથી થયેલું તે અપમાન પણ તું જાણે છે.
5.77.19
स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव ।
न मे सञ्जायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे ॥ ५.७७.१९ ॥
અર્જુને કહ્યું: હે માધવ, તે પાંડવો પ્રત્યે સારી રીતે વર્તશે એવી બુદ્ધિ મારામાં ઉત્પન્ન થતી નથી; ઉજ્જડ ભૂમિમાં વાવેલા બીજ જેવી.
5.77.20
तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां हितं च यत् ।
तथाऽऽशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यमनन्तरम् ॥ ५.७७.२० ॥
તેથી પાંડવો માટે જે યોગ્ય અને હિતકર તું માને છે, તે ઝડપથી કર; હે વાર્ષ્ણેય, આપણું તત્કાળ કર્તવ્ય.