மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.77.1
उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दन ।
तव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परन्तप ॥ ५.७७.१ ॥
ஜனார்தனா, யுதிஷ்டிரர் சொல்ல வேண்டியதை எல்லாம் ஏற்கெனவே சொல்லிவிட்டார். ஆனால் உங்கள் சொற்களைக் கேட்டபோது எனக்கு அவை சரியெனத் தோன்றவில்லை, பரந்தபா.
5.77.2
नैव प्रशममत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभो ।
लोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात् ॥ ५.७७.२ ॥
பிரபுவே, இதில் சமாதானம் எளிது என்று நீங்கள் கருதவில்லை. அது திருதராஷ்டிரரின் பேராசையாலோ அல்லது பலவீனத்தாலோ எழுந்தது.
5.77.3
अफलं मन्यसे वाऽपि पुरुषस्य पराक्रमम् ।
न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण बलोदयः ॥ ५.७७.३ ॥
மனிதனின் வீரத்தை நீங்கள் பயனற்றது என்று கருதுகிறீர்கள். ஆனால் மனித முயற்சியும் செயல்களும் இன்றி வலிமை எழுவதில்லை.
5.77.4
तदिदं भाषितं वाक्यं तथाचन तथैव तत् ।
न चैतदेवं द्रष्टव्यमसाध्यमपि किंचन ॥ ५.७७.४ ॥
நீங்கள் சொன்ன அந்த வாக்கு அப்படியே உள்ளது. ஆனால் எதுவும் அடைய முடியாதது என்று இதை இவ்வாறு பார்க்கக் கூடாது.
5.77.5
किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रमस्माकमवसादकम् ।
कुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः ॥ ५.७७.५ ॥
இதை எங்களுக்கு துன்பமும் சோர்வும் தரும் ஒன்றாக ஏன் நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்? பலன் எழாத செயல்களையும் மக்கள் செய்கிறார்கள் அல்லவா?
5.77.6
संपाद्यमानं सम्यक्व स्यात्कर्म सफलं प्रभो ।
स तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७७.६ ॥
பிரபுவே, முறையாகச் செய்யப்படும் செயல் பலனுள்ளதாகும். ஆகவே கிருஷ்ணா, பிறருக்கும் நலம் உண்டாகும்படி நீங்கள் நடந்துகொள்ளுங்கள்.
5.77.7
पाण्डवानां कुरूणां च भवान्नः प्रथमः सुहृत् ।
सुराणामसुराणां च यथा वीर प्रजापतिः ॥ ५.७७.७ ॥
வீரனே, பிரஜாபதி தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இருப்பதுபோல், நீங்களே பாண்டவர்களுக்கும் குருக்களுக்கும் எங்களுக்கும் முதல் நலன் விரும்பி.
5.77.8
कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम् ।
अस्मद्धितमनुष्ठानं मन्ये तव न दुष्करम् ॥ ५.७७.८ ॥
குருக்களும் பாண்டவர்களும் நலமுற அமைதியை நிலைநாட்டுங்கள்; எங்கள் நன்மைக்கான இந்தச் செயல் உங்களுக்குக் கடினமல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்.
5.77.9
एवं च कार्यतामेति कार्यं तव जनार्दन ।
गमनादेवमेव त्वं करिष्यसि जनार्दन ॥ ५.७७.९ ॥
ஜனார்த்தனா, இவ்வாறே உங்கள் காரியம் நிறைவேறும்; ஜனார்த்தனா, நீங்கள் சென்றே இவ்வாறு செய்வீர்கள்.
5.77.10
चिकीर्षितमथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मानि ।
भविष्यति च तत्सर्वं यथा तव चिकीर्षितम् ॥ ५.७७.१० ॥
வீரனே, அந்தத் தீய உள்ளத்தவனிடம் உங்களுக்கு வேறு எதை விரும்புகிறீர்களோ, அது அனைத்தும் நீங்கள் விரும்பியபடியே நிகழும்.
5.77.11
शर्म तैः सह वा नोऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम् ।
विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः ॥ ५.७७.११ ॥
அவர்களுடன் எங்களுக்கு அமைதி உண்டாகட்டும், அல்லது உங்கள் விருப்பம் எதுவோ; கிருஷ்ணா, ஆராய்ந்து தீர்மானிக்கப்படும் உங்கள் விருப்பமே எங்களுக்குப் பெரியது.
5.77.12
न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवः ।
येन धर्मसुते दृष्टा न सा श्रीरुपमर्षिता ॥ ५.७७.१२ ॥
தர்மனின் மகனுக்குரிய அந்த செல்வத்தை அவன் கண்டு பொறுக்காமல் இருந்த அந்தத் தீய உள்ளத்தவன், மகன்களும் உறவினர்களும் சேர்ந்து கொல்லப்படத் தகுதியற்றவன் அல்லன்.
5.77.13
यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदन ।
उपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना ॥ ५.७७.१३ ॥
மதுசூதனா, அறம் நிறைந்தவர் காணாத வழியால், கொடிய சூதாட்டக்காரன் கொடூரமான உபாயத்தால் (அதைக்) கவர்ந்தான்.
5.77.14
कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरः ।
समाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते ॥ ५.७७.१४ ॥
க்ஷத்திரியர்களிடையே வில்லாளியாகப் பிறந்த மனிதன், உயிர்த்தியாகம் எதிரே வந்தபோதும், அழைக்கப்பட்டு எப்படித் திரும்புவான்?
5.77.15
अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रवृजितांस्तथा ।
वध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतोऽसौ सुयोधनः ॥ ५.७७.१५ ॥
அதர்மத்தால் வென்றவர்களையும், காட்டில் துறவியாக அனுப்பப்பட்டவர்களையும் கண்டு, வார்ஷ்ணேயா, அவர்கள் என் வாழ்வழிக்கப்பட வேண்டும்; அந்த சுயோதனன் வெளியேறிவிட்டான்.
5.77.16
न चैतदद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसि ।
क्रिया कथंच मुख्या स्यान्मृदुना चेतरेण वा ॥ ५.७७.१६ ॥
கிருஷ்ணா, நண்பனுக்காக நீ செய்ய விரும்புவது இதில் வியப்பான ஒன்றல்ல; ஆனால் மென்மையாலோ அல்லது மற்றதாலோ, இதில் முக்கியமான செயல் எப்படி நிகழும்?
5.77.17
अथवा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषामनन्तरम् ।
तदेव क्रियतामाशु न विचार्यमतस्त्वया ॥ ५.७७.१७ ॥
அல்லது அதன் பின் அவர்களைக் கொல்வதே சிறந்தது என்று நீ நினைத்தால், அதையே விரைவில் செய்; இதில் நீ ஆலோசிக்கத் தேவையில்லை.
5.77.18
जानासि हि यथैतेन द्रौपदी पापबुद्धिना ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्योपमर्षितम् ॥ ५.७७.१८ ॥
பாவபுத்தியுடைய இவனால் திரௌபதி சபையின் நடுவில் எப்படித் துன்புறுத்தப்பட்டாள் என்பதை நீ அறிவாய்; அவனால் அவளுக்கு நேர்ந்த அவமானத்தையும் நீ அறிவாய்.
5.77.19
स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव ।
न मे सञ्जायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे ॥ ५.७७.१९ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: மாதவா, அவன் பாண்டவர்களிடம் நன்றாக நடந்துகொள்வான் என்ற எண்ணம் என் மனதில் எழவில்லை; தரிசு நிலத்தில் விதைத்த விதை போல.
5.77.20
तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां हितं च यत् ।
तथाऽऽशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यमनन्तरम् ॥ ५.७७.२० ॥
ஆகவே பாண்டவர்களுக்கு நன்மையும் பொருத்தமும் என்று நீ கருதுவதை விரைவில் செய்; வார்ஷ்ணேயா, இப்போது நமக்குச் செய்ய வேண்டியதை.